Το φθινόπωρο μας έφερε και την πρώτη μας σχολική γιορτή. Τη γιορτή της σημαίας και του ηρωικού ΟΧΙ της Ελλάδας στους Ιταλούς κατακτητές. Μέσα από παραμύθια, ποιήματα, τραγούδια και κατασκευές μάθαμε για τους ήρωες του ’40 που μας χάρισαν την ελευθερία μας, γνωρίσαμε τη χώρα μας και τα γεγονότα της εποχής και με αφορμή το ηρωικό ΟΧΙ φτιάξαμε τα δικά μας ΟΧΙ και σημαιάκια για να στολίσουμε την τάξη μας και το ελληνικό καταδρομικό πλοίο του πολεμικού ναυτικού, “ΕΛΛΗ”, που βυθίστηκε στις 15 Αυγούστου 1940 από ιταλικό υποβρύχιο, σε ειρηνική περίοδο, ενώ ήταν αγκυροβολημένο έξω από το λιμάνι της Τήνου όπου είχε καταπλεύσει για τον εορτασμό της Παναγίας.

Ακούμε και μαθαίνουμε το τραγούδι “Εγώ είμαι εγώ..” και με αφορμή το τραγούδι ζωγραφίζουμε τον έναν και μοναδικό εαυτό μας και εξασκούμαστε και στη λεπτή κινητικότητα ντύνοντας με χρωματιστές ψηφίδες χαρτιού τα παιδάκια.

Αφού παίξαμε με τα βασικά χρώματα, τα αναγνωρίσαμε και τα αναμίξαμε δημιουργώντας νέες αποχρώσεις μπήκαμε σε δράση φτιάχνοντας όμορφες ζωγραφιές…

Για να μάθουμε να αναγνωρίζουμε το όνομά μας κάνοντας ταύτιση των γραμμάτων φτιάξαμε παρουσιολόγια αυτοκινητάκια όπου κάθε πρωί βρίσκουμε το όνομά μας και το κολλάμε στη μάσκα του αυτοκινήτου.

Άλλη μια σχολική χρονιά κλείνει και σας αποχαιρετάμε με μια χαρούμενη και κεφάτη γιορτή.                Σήμερα γάμος γίνεται σε ένα ψαροχώρι. Παντρεύουμε τον Λάμπη μας με μια ωραία κόρη. Τον περιζήτητο γαμπρό που τον εθέλαν όλοι.

Και όλα είναι έτοιμα για την μεγάλη πρεμιέρα…

Καλοκαιράκι έφτασε με κάκτους που αντέχουν στη ζέστη από το Κ του Καλοκαιριού και γυάλες ενυδρεία για τα ψαράκια που μπορεί να πιάσουμε στη θάλασσα και τα αναμνηστικά μας για τη λήξη της σχολικής χρονιάς.

Συνεργατικές ζωγραφιές

Έφτασε καλοκαιράκι, ήρθε ώρα για μπανάκι, για βουτιές και παγωτάκι και μια φέτα καρπουζάκι.