Ψυχοκοινωνική δράση ενδυνάμωσης ομάδας με τον κοινωνικό λειτουργό

Δράσεις και δημιουργίες με θέμα το χειμώνα. Ο χειμώνας φέρνει κρύο πολύ που σε άλλους αρέσει πολύ – όπως στα ζώα που ζουν στους πόλους – και σε άλλους όχι – όπως στα ζώα που πέφτουν σε χειμερία νάρκη.

Λόγω της πληθώρας απουσιών που παρατηρούνται από την περασμένη Πέμπτη λόγω εμπύρετων εποχικών ιώσεων και γρίπης Α απευθυνθήκαμε στον ΕΟΔΥ για περαιτέρω οδηγίες για πιθανή απολύμανση του νηπιαγωγείου.

Η απάντηση το ΕΟΔΥ στο παρακάτω αρχείο:

Λήψη αρχείου

Με τη συνδρομή του Συλλόγου γονέων και Κηδεμόνων του νηπιαγωγείου μας τηρήσαμε και φέτος το έθιμο της κοπής της βασιλόπιτας.

Ένα έθιμο που ξεκίνησε στην Καισαρεία της Μικράς Ασίας την εποχή του Μεγάλου Βασιλείου, στον οποίο οφείλει και το όνομα της. Λέγεται ότι ο Άγιος Βασίλειος που ήταν δεσπότης στην περιοχή, ζήτησε από τους πιστούς να προσφέρουν ότι χρυσό είχε ο καθένας (κοσμήματα, λίρες, χρυσά αντικείμενα) προκειμένου να σωθεί η πόλη και οι άνθρωποι της από τον άπληστο έπαρχο-τύραννο της περιοχής, που απειλούσε να λεηλατήσει την πόλη.

Ο τύραννος «εξουδετερώθηκε», πριν προλάβει να πάρει το χρυσάφι ή να προξενήσει καταστροφές. Ο  Άγιος Βασίλειος έπρεπε να επιστρέψει στους πιστούς τα πολύτιμα αντικείμενα που είχαν προσφέρει χωρίς να αδικήσει κανέναν.

Αφού προσευχήθηκε και ζήτησε τη βοήθεια του θεού αποφάσισε να φτιάξει μικρά ψωμάκια μέσα στα οποία έκρυψε τα χρυσαφικά και να τα μοιράσει στους πιστούς. Κάθε πιστός όταν άνοιξε το ψωμάκι βρήκε μέσα τα δικά του χρυσαφικά.

Έτσι, έμεινε σαν έθιμο να βάζουμε ένα φλουρί μέσα στη βασιλόπιτα και να την κόβουμε με την αλλαγή του χρόνου, δηλαδή την γιορτή του Μεγάλου Βασιλείου, προς τιμήν του.

Φέτος το φλουρί της βασιλόπιτας κέρδισε η Ελένη Μ. από το πρώτο τμήμα και ο Μιχαήλ από το δεύτερο. Πάντα καλότυχα  να είστε παιδιά.

Το φλουρί έκρυβε κι ένα δωράκι για τους τυχερούς προσφορά κι αυτό από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων.

Ευχαριστούμε όλους τους γονείς που μας βοήθησαν να τηρήσουμε και φέτος το έθιμο.                     Ευχόμαστε η νέα χρονιά να φέρει και χαρά σε όλους μας.

Από τα χρόνια τα παλιά                                                                                                                          σε κάθε Ελληνική γωνιά                                                                                                                        γιορτάζαν με έθιμα πολλά                                                                                                                      Χριστούγεννα μα και Πρωτοχρονιά.                                                                                                        Αλλού τη βρύση τάιζαν                                                                                                                            κι αλλού σπάζαν το ρόδι                                                                                                                    αλλού καράβια στόλιζαν                                                                                                                            κι αλλού τη ζύμη πρόσεχαν                                                                                                                    να γίνει προζυμάκι                                                                                                                                    κι αλλού με σχέδια όμορφα                                                                                                                    κεντούσαν ένα γλυκό ψωμάκι.                                                                                                          Αλλού στο δρόμο τον κόσμο έραιναν,                                                                                                      με ρόδα μυρωμένα                                                                                                                                  κι αλλού στο δρόμο έβγαιναν                                                                                                    κρατώντας, πουρνάρια αναμμένα                                                                                                            για να ‘ναι λέει η νέα η χρονιά                                                                                                              ευτυχισμένη και γλυκιά…                                                                                                                          Το σκηνικό της γιορτής μας  “Χριστούγεννα στην παλιά Ελλάδα” έτοιμα. Άντε και του χρόνου!!!! ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!!

Δεκέμβριος ο πρώτος μήνας του χειμώνα που μας φέρνει όλο και πιο κοντά στη μεγάλη γιορτή που την περιμένουν με ανυπομονησία όλα τα παιδιά, τα Χριστούγεννα. Στολίζουμε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας στο σχολείο και ξεκινάμε να μετράμε τις μέρες μέχρι τα Χριστούγεννα με το ημερολόγιο/αγιοβασιλάκια, της αντίστροφης  μέτρησης με μικροδωράκια για όλα τα παιδιά. Μαθαίνουμε για τα ήθη και έθιμα της παράδοσής μας και ταυτόχρονα προετοιμαζόμαστε για την Χριστουγεννιάτικη γιορτή μας με θέμα τα χριστουγεννιάτικα ήθη και έθιμα ανά την Ελλάδα. Συνεχίζουμε στολίζοντας το νηπιαγωγείο μας με τις δικές μας ζωγραφιές και κατασκευές. Στήνουμε ξανά για άλλη μια χρονιά το Χριστουγεννιάτικο εργαστήρι μας και ξεκινάμε. Κάρτες, προσκλήσεις, γούρια, ημερολόγια, γλυκά, όλα φτιαγμένα με τα χεράκια μας.

Με αφορμή τα παραμύθια “Καφέ με γάτες” και “Το Τικ και το Τακ” της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη μαθαίνουμε βήμα, βήμα να ζωγραφίζουμε γατούλες και γαϊδουράκια.

Με αφορμή το μύθο της θεάς Αθηνάς και του θεού Ποσειδώνα και τα δώρα τους προς τους ανθρώπους ( ελιά  η Αθηνά, αλμυρό νερό ) μιλήσαμε για την ελιά και τα προϊόντα της και για το πόσο σημαντική είναι στη διατροφική πυραμίδα. Μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο και εικόνες μάθαμε πως γίνεται το λιομάζωμα και τα στάδια που περνάει ο καρπός της ελιάς από το δέντρο μέχρι να γίνει λάδι. Μάθαμε επίσης ότι η ελιά είναι το σύμβολο της ειρήνης, και το πιο τιμητικό βραβείο της αρχαιότητας. Και βέβαια εικονογραφήσαμε το διαγωνισμό μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνα για το ποιος θεός θα έδινε το όνομά του στην πόλη της Αθήνας που μέχρι τότε λεγόταν Κεκροπία.