Μάθαμε για το έθιμο της κυράς Σαρακοστής, ζωγραφίσαμε και φτιάξαμε τις δικές μας Σαρακοστές, μαθαίνουμε την ιστορία του κάθε ποδιού της μέσα από το παραμύθι “Ο Λάμπρος και τα 7 ποδαράκια της κυρά Σαρακοστής” και με αφορμή την αρχική φωνή του ονόματός της γνωρίσαμε το Σ,σ,ς, και ζωγραφίσαμε πράγματα που αρχίζουν από αυτό.Επίσης με αφορμή τον αριθμό των ποδιών της μάθαμε τον αριθμό 7 διαλέξαμε ένα ζωάκι και ζωγραφίσαμε βήμα βήμα 7 ίδια ζωάκια.
Με αφορμή τους πίνακες των μεγάλων ζωγράφων που μας έδωσαν έμπνευση για το στόλισμα των χαρταετών μας, με την τεχνική του βήμα-βήμα ζωγραφίζω γίναμε κι εμείς ζωγράφοι και φτιάξαμε τους δικούς μας πίνακες.
Έφτασε η Αποκριά με κέφι, γλέντια και χαρά. Μάσκα φοράω και στολή, ρίχνω στον κόσμο κομφετί…. Μαθαίνουμε για τα αποκριάτικα έθιμα του τόπου μας, μέσα από παραμύθια, βιντεάκια και εικόνες, φτιάχνουμε μάσκες και εκφραζόμαστε δημιουργικά μέσα από τη ζωγραφική. Οι χαρταετοί μας, πετούν ψηλά στον ουρανό και είναι εμπνευσμένοι από τους πίνακες μεγάλων γνωστών ζωγράφων.
Με τον όρο Τρεις Ιεράρχες, αναφερόμαστε συνοπτικά στους τρεις επιφανείς Αγίους και θεολόγους, Βασίλειο τον Μέγα, Ιωάννη τον Χρυσόστομο και Γρηγόριο τον Ναζιανζηνό.
Για τη σοφία τους και τη χριστιανική τους ζωή, η Ορθόδοξη Εκκλησία τους ονόμασε αγίους και γιορτάζουν ο καθένας ξεχωριστά. Αλλά επειδή δημιουργήθηκε μια διαφωνία μεταξύ των χριστιανών για το ποιος από τους τρεις πρόσφερε τα περισσότερα, αποφασίστηκε και καθιερώθηκε από τα τέλη του 4ου αιώνα να υπάρχει και για τους τρεις μια κοινή γιορτή στις 30 Ιανουαρίου κάθε έτους.
Στα πλαίσια των δράσεων ενεργού πολίτη μιλήσαμε για τον εθελοντισμό, την προσφορά και τη δύναμη της ευχής και σε συνεργασία με το Make-A-Wish (Κάνε-Μια-Ευχή Ελλάδος) που εκπληρώνει τις πιο βαθιές επιθυμίες παιδιών 3-17 ετών που νοσούν από μία πολύ σοβαρή ασθένεια βάλαμε κι εμείς το λιθαράκι μας για να πραγματοποιηθεί η ευχή ενός μικρού παιδιού που νοσεί. Γιατί μια ευχή δεν είναι απλά μία ευχή, αλλά πολλά παραπάνω. Είναι το φως στο σκοτάδι. Είναι το κίνητρο για ένα παιδί να συνεχίσει να αγωνίζεται και να γεμίσει ελπίδα.
Ψυχοκοινωνική δράση ενδυνάμωσης ομάδας με τον κοινωνικό λειτουργό
Λόγω της πληθώρας απουσιών που παρατηρούνται από την περασμένη Πέμπτη λόγω εμπύρετων εποχικών ιώσεων και γρίπης Α απευθυνθήκαμε στον ΕΟΔΥ για περαιτέρω οδηγίες για πιθανή απολύμανση του νηπιαγωγείου.
Η απάντηση το ΕΟΔΥ στο παρακάτω αρχείο:
Με τη συνδρομή του Συλλόγου γονέων και Κηδεμόνων του νηπιαγωγείου μας τηρήσαμε και φέτος το έθιμο της κοπής της βασιλόπιτας.
Ένα έθιμο που ξεκίνησε στην Καισαρεία της Μικράς Ασίας την εποχή του Μεγάλου Βασιλείου, στον οποίο οφείλει και το όνομα της. Λέγεται ότι ο Άγιος Βασίλειος που ήταν δεσπότης στην περιοχή, ζήτησε από τους πιστούς να προσφέρουν ότι χρυσό είχε ο καθένας (κοσμήματα, λίρες, χρυσά αντικείμενα) προκειμένου να σωθεί η πόλη και οι άνθρωποι της από τον άπληστο έπαρχο-τύραννο της περιοχής, που απειλούσε να λεηλατήσει την πόλη.
Ο τύραννος «εξουδετερώθηκε», πριν προλάβει να πάρει το χρυσάφι ή να προξενήσει καταστροφές. Ο Άγιος Βασίλειος έπρεπε να επιστρέψει στους πιστούς τα πολύτιμα αντικείμενα που είχαν προσφέρει χωρίς να αδικήσει κανέναν.
Αφού προσευχήθηκε και ζήτησε τη βοήθεια του θεού αποφάσισε να φτιάξει μικρά ψωμάκια μέσα στα οποία έκρυψε τα χρυσαφικά και να τα μοιράσει στους πιστούς. Κάθε πιστός όταν άνοιξε το ψωμάκι βρήκε μέσα τα δικά του χρυσαφικά.
Έτσι, έμεινε σαν έθιμο να βάζουμε ένα φλουρί μέσα στη βασιλόπιτα και να την κόβουμε με την αλλαγή του χρόνου, δηλαδή την γιορτή του Μεγάλου Βασιλείου, προς τιμήν του.
Φέτος το φλουρί της βασιλόπιτας κέρδισε η Ελένη Μ. από το πρώτο τμήμα και ο Μιχαήλ από το δεύτερο. Πάντα καλότυχα να είστε παιδιά.
Το φλουρί έκρυβε κι ένα δωράκι για τους τυχερούς προσφορά κι αυτό από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων.
Ευχαριστούμε όλους τους γονείς που μας βοήθησαν να τηρήσουμε και φέτος το έθιμο. Ευχόμαστε η νέα χρονιά να φέρει και χαρά σε όλους μας.
Από τα χρόνια τα παλιά σε κάθε Ελληνική γωνιά γιορτάζαν με έθιμα πολλά Χριστούγεννα μα και Πρωτοχρονιά. Αλλού τη βρύση τάιζαν κι αλλού σπάζαν το ρόδι αλλού καράβια στόλιζαν κι αλλού τη ζύμη πρόσεχαν να γίνει προζυμάκι κι αλλού με σχέδια όμορφα κεντούσαν ένα γλυκό ψωμάκι. Αλλού στο δρόμο τον κόσμο έραιναν, με ρόδα μυρωμένα κι αλλού στο δρόμο έβγαιναν κρατώντας, πουρνάρια αναμμένα για να ‘ναι λέει η νέα η χρονιά ευτυχισμένη και γλυκιά… Το σκηνικό της γιορτής μας “Χριστούγεννα στην παλιά Ελλάδα” έτοιμα. Άντε και του χρόνου!!!! ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!!
