Αριθμοί Έκτακτης Ανάγκης
Στο πλαίσιο της ενότητας για την ασφάλεια, υλοποιήσαμε στην τάξη μας ένα μικρό project με θέμα τους αριθμούς έκτακτης ανάγκης. Στόχος μας ήταν τα παιδιά να γνωρίσουν βασικές υπηρεσίες που μας βοηθούν σε δύσκολες στιγμές και να κατανοήσουν πότε και πώς μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια.
Αρχικά γνωρίσαμε τον αριθμό 166 (ΕΚΑΒ), στη συνέχεια το 100 (Αστυνομία) και τέλος το 199 (Πυροσβεστική). Για κάθε αριθμό αφιερώσαμε χρόνο ξεχωριστά: παρατηρήσαμε τα οχήματα των υπηρεσιών, συζητήσαμε για το τι συμβολίζουν τα σήματά τους και σε ποιες περιπτώσεις χρειάζεται να τα καλέσουμε. Τα παιδιά έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον και πολλές απορίες, γεγονός που οδήγησε σε όμορφες συζητήσεις γύρω από την ασφάλεια και τη βοήθεια προς τους άλλους.
Μέσα από θεατρικό παιχνίδι μπήκαμε σε ρόλους: άλλοι έγιναν γιατροί, αστυνομικοί και πυροσβέστες, ενώ άλλοι υποδύθηκαν τους πολίτες που χρειάζονται βοήθεια. Τα παιδιά εξασκήθηκαν στο πώς μιλάμε όταν καλούμε έναν αριθμό έκτακτης ανάγκης και ποιες πληροφορίες χρειάζεται να δώσουμε: ποιος είμαι, πού βρίσκομαι και τι έχει συμβεί.
Παράλληλα, δώσαμε ιδιαίτερη έμφαση στο να γνωρίζουν τα παιδιά σε ποιο νηπιαγωγείο φοιτούν, ώστε να μπορούν να το αναφέρουν σε περίπτωση που χρειαστεί να ζητήσουν βοήθεια.
Στη διάρκεια των δραστηριοτήτων τα παιδιά σχημάτισαν με πλαστελίνη τους αριθμούς των υπηρεσιών, εξασκώντας τη λεπτή κινητικότητα αλλά και τη μνήμη τους. Στη συνέχεια εργάστηκαν σε φύλλο δραστηριότητας, όπου έπρεπε να αναγνωρίσουν τα οχήματα και να γράψουν τον σωστό αριθμό δίπλα στο αντίστοιχο όχημα, χρησιμοποιώντας ως βοήθεια τον αριθμό που αναγραφόταν μέσα στο αντίστοιχο σήμα.
Τέλος, δόθηκε στα παιδιά ένα μικρό φυλλάδιο με τα τηλέφωνα των γονέων τους, το οποίο μπορούν να έχουν μέσα στην τσάντα τους. Ενθαρρύνονται επίσης, μαζί με τους γονείς τους, να προσπαθήσουν να αποστηθίσουν αυτά τα σημαντικά τηλέφωνα, ώστε να μπορούν να τα θυμούνται σε περίπτωση ανάγκης.
Μέσα από αυτή τη διαδικασία τα παιδιά δεν έμαθαν μόνο να αναγνωρίζουν σημαντικούς αριθμούς, αλλά και να κατανοούν την αξία της βοήθειας, της υπευθυνότητας και της ψυχραιμίας σε μια δύσκολη στιγμή. Ένα μικρό αλλά πολύ ουσιαστικό βήμα για την ανάπτυξη της αίσθησης ασφάλειας και φροντίδας για τον εαυτό μας και τους γύρω μας.
Ενδεικτικά μερικές φωτογραφίες ….





























































