Άρθρα κατηγορίας Συνεργασία
συνθέσαμε τα στεφάνια μας.
Στη συνέχεια σε μικρές ομάδες φυτέψαμε όλοι ΜΑΖΙ παρέα και συνεργατικά, όμορφα λουλούδια σε γλάστρες και τα στολίσαμε στα παράθυρα του Ειδικού Σχολείου.
Και επειδή αγαπάμε, προσέχουμε και φροντίζουμε το περιβάλλον, τη Γη μας, χειροτεχνήσαμε ευχολουλούδια ανακυκλώνοντας τις πασχαλιάτικες αυγοθήκες που είχαμε στο νηπιαγωγείο. Η οικολογική μας συμπεριφορά είναι συνειδητή.
Ευχόμαστε ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ
Ήρθε πάλι η Άνοιξη
Ήρθε πάλι η Άνοιξη
Στην τάξη μας, στο Ολοήμερο τμήμα, το ψυγείο είναι βασικό χρηστικό αντικείμενο που καθημερινά το χρησιμοποιούμε αποθηκεύοντας κάθε πρωί το φαγητό μας που το μεσημέρι θα το ζεστάνουμε στο φούρνο για να φάμε. Είναι αγαπημένο μας.
Μας αρέσει να το στολίζουμε και να απολαμβάνουμε το εικαστικό αποτέλεσμα. Φέτος τον χειμώνα το “ντύσαμε” χιονάνθρωπο! 
Με το ερχομό της Άνοιξης, τα παιδιά θέλησαν να του φτιάξουμε άλλη φορεσιά. Μετά από συζήτηση στην ολομέλεια, δημοκρατικά ψήφισαν ανάμεσα σε τρεις προτάσεις (άνοιξη- κορίτσι, λουλούδια, πεταλούδες), το κορίτσι -άνοιξη πλειοψήφησε συντριπτικά! Στη συνέχεια, στο χρονικό διάστημα μιας εβδομάδας, χωρισμένα σε ομάδες τα παιδιά συνεργάστηκαν και καταθέτοντας τις ιδέες τους υλοποίησαν τις προτάσεις τους! 
Καλώς ήρθες Άνοιξη
ΜΑΖΙ: Σύμπραξη με το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Ερμούπολης
Εγώ κι εσύ ΜΑΖΙ
Συνεχίζοντας το πρόγραμμα σύμπραξης με τα παιδιά και τις δασκάλες του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Ερμούπολης, ΜΑΖΙ ανταλλάξαμε επισκέψεις, επισκεφθήκαμε τις τάξεις τους, μας υποδέχθηκαν θερμά, ΜΑΖΙ συνθέσαμε, παίξαμε, δημιουργήσαμε, φτιάξαμε λαμπάδες για το Πάσχα, χάρτινο στεφάνι με αυγά, λαγουδάκια με το αποτύπωμα των χεριών μας και όλα αυτά πάντα στο πνεύμα της ανακύκλωσης. Παίξαμε ομαδικά παιχνίδια στην αυλή τους ζ μαζέψαμε αγριολουλουδάκια και συνθέσαμε την αφίσα μας, αγκαλιαστήκαμε όλοι ΜΑΖΙ και ανταλλάξαμε πασχαλιάτικες ευχές αγάπης. 
ΜΑΖΙ: Σύμπραξη με το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Ερμούπολης
ΜΑΖΙ
Γειτονάκι αγαπημένο είναι το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Ερμούπολης με το οποίο μοιραζόμαστε την κοινή αυλή.
ΜΑΖΙ! Χωρίς κάγκελα, χωρίς όρια, συνυπάρχουμε, παίζουμε. Καθημερινά ανταλλάζουμε χαμογελαστές καλημέρες.
Στη βάση αυτή, τα δύο σχολεία, αποφασίσαμε να πλαισιώσουμε μία συνεργασία στοχοπροσηλωμένη στην Αποδοχή της Διαφορετικότητας, στη Συνεργασία, στην Καλλιέργεια Κοινωνικών Δεξιοτήτων, στον Σεβασμό στην Μοναδικότητα, στην Ενσυναίσθηση, στην Υποστήριξη, στην Αλληλοβοήθεια, και θα συμπράτουμε κάθε βδομάδα, από τον Μάρτιο ως τον Ιούνιο, παίζοντας, γελώντας συνεργαζόμενοι, δημιουργώντας και αναπτύσσουμε σχέσεις και καλλιεργώντας θετικά συναισθήματα αμφότεροι.
Τα 7 ποτάμια του Ουράνιου Τόξου
Τα 7 ποτάμια του Ουράνιου Τόξου στο Νηπιαγωγείο
Με αφορμή και έμπνευση το Ουράνιο Τόξο που επισκέφθηκε την Ερμούπολη την Τετάρτη 1-2-2023,
τα παιδιά θέλησαν να μάθουν για αυτό. Σε αναζήτηση στη βιβλιοθήκη αλλά και στο διαδίκτυο βρήκαν πληροφορίες για αυτό. Τραγουδώντας
πειραματίστηκαν με τα χρώματα, ζωγράφισαν και δημιούργησε το καθένα το ουράνιο τόξο του για να το έχει στο δωμάτιό του. 
Στο Ολοήμερο τμήμα του Νηπιαγωγείου, θέλησαν να έχουν το ουράνιο τόξο καθημερινά στην τάξη. Σκέφθηκαν, πρότειναν, σχεδίασαν και συναποφάσισαν να χωριστούν σε 3 ομάδες και να δημιουργήσουν τρεις αφίσες αφιερωμένες στο ουράνιο τόξο. 
Τραγουδώντας “τα 7 ποτάμια του” Γιώργου Χατζηπιερή και με έμπνευση”το παραμύθι με τα χρώματα ” του Αλέξη Κυριτσόπουλου αλλά και το “ένα λαίμαργο ουράνιο τόξο ” της Γιολάντας Τσορώνη -Γεωργιάδη,
επί τρεις μέρες με ποικιλία στις τεχνικές, στα χρώματα, στις μίξεις, στα εργαλεία και στα υλικά,
με φαντασία και δημιουργικότητα, συνεργαζόμενα,
αφιέρωσαν στο ουράνιο τόξο μαζί με την αγάπη τους.
Διατροφή: Φρούτα και Λαχανικά
Η πόλη των Φρούτων και των Λαχανικών
Η διατροφή μας είναι ένα σημαντικό θέμα που απασχολεί όλα τα παιδιά και κυρίως την ώρα του γεύματος όπου συζητούμε για το φαγητό μας, το είδος του, πόσο πρέπει να τρώμε και τί, τα γεύματα της ημέρας, την διαδικασία της πέψης, τη σημασία της πόσης του νερού και άλλα πολλά.
Εδώ και καιρό το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις υγιεινές και στις ανθυγιεινές τροφές, στα φρούτα και τα λαχανικά, όταν οργανώσαμε την γωνιά της κουζίνας μας για να παίζουμε.
Βασικό ήταν να διαχωρίσουμε τις τροφές, να τις ομαδοποιήσουμε ώστε να ξέρουμε πώς να έχουμε ισορροπημένη διατροφή.
Για να το καταλάβουμε καλύτερα παίξαμε ένα παιχνίδι ισορροπίας, έχοντας στα χέρια μας ανοιχτά, προσπαθούσαμε να περπατάμε κρατώντας τα φαγητά που ακούγαμε από την κυρία. Έτσι όταν το ένα χέρι είχε φρούτα το άλλο είχε λαχανικά είχαμε ισορροπία, όταν το ένα χέρι είχε φρούτα και το άλλο χάμπουργκερ η ζυγαριά έγερνε κλπ. Το παιχνίδι μας άρεσε πολύ και το παίζαμε πολλές μέρες. 
Μια μέρα σκεφθήκαμε να παίξουμε ένα άλλο παιχνίδι. Αφού καταγράψαμε το αγαπημένο μας φρούτο, το ζωγραφίσαμε και αφού του δώσαμε όνομα, ζωγραφίσαμε πρόσωπο, χέρια και πόδια, το κόψαμε, το πλαστικοποιήσαμε αρχίσαμε το παιχνίδι. 
Πρώτα συστηθήκαμε και έπειτα καθήσαμε κυκλικά σε καρεκλάκια, κολλήσαμε το φρούτο στην μπλούζα μας και γίναμε φρούτα. Όλοι είχαμε μία θέση εκτός από έναν. Όποιος ήταν όρθιος έπρεπε να βρει μία θέση. Οπότε όταν έλεγε πχ μήλο, έπρεπε τα παιδιά -μήλα να ανταλλάξουν θέση στα γρήγορα. Αν προλάβαινε το όρθιο παιδί καθόταν και το επόμενο όρθιο παιδί έπρεπε να πει ένα άλλο φρούτο ή να πει φρούτα οπότε όλοι αλλάζαμε θέσεις κλπ.
Τότε προέκυψε το ερώτημα πού θα βάζαμε τα φρουτάκια μας. Η πλειοψηφία ψήφισε την πρόταση να φτιάξουμε σπίτια για να μένουν και πού θα είναι τα σπίτια. Σε μία γειτονιά, που θα έχει δέντρα και πλατεία με παιδική χαρά. Το είπαμε και το κάναμε. Μοιράσαμε τις δουλειές και να έτοιμη η γειτονιά μας. 
Θελήσαμε όμως να φτιάξουμε και λαχανικά με τον ίδιο τρόπο. Έτσι, έγινε και η γειτονιά των λαχανικών.
Θελήσαμε στο παιχνίδι μας όμως να προσθέσουμε και νηπιαγωγείο, δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, πανεπιστήμιο, νοσοκομείο, εκκλησία, λούνα παρκ, Δημαρχείο, αστυνομία, λιμάνι. 
Συνεργατικά σε ομάδες των δύο παιδιών, τα ζωγραφίσαμε, το κόψαμε, γράψαμε τις ταμπέλες και τα κολλήσαμε. Τότε γίναμε και πολεοδόμοι, ζωγραφίσαμε τους δρόμους και φτιάξαμε και δέντρα. 
Το παιχνίδι καθημερινά δεν σταματά στην όμορφη πόλη μας.
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ: Η Ασπίδα του Αχιλλέα
Η ασπίδα του Αχιλλέα
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» είναι η ασπίδα που χρησιμοποίησε ο Αχιλλέας για να πολεμήσει τον Έκτορα, και περιγράφεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Σ΄, στίχους 478-608). Στο έπος, ο Αχιλλέας έχει χάσει την πανοπλία του μετά τον δανεισμό της στον σύντροφό του, τον Πάτροκλο. Ο Πάτροκλος έχει σκοτωθεί στη μάχη από τον Έκτορα, ο οποίος πήρε τα όπλα του ως λάφυρα. Η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτις, ζητάει από τον θεό Ήφαιστο να σφυρηλατήσει μια καινούργια πανοπλία για τον γιο της.
Ο Όμηρος δίνει μια λεπτομερή περιγραφή των εικόνων που κοσμούν τη νέα ασπίδα, έργο του Ηφαίστου. Ξεκινώντας από το κέντρο της ασπίδας κινείται προς τα έξω, από κύκλο σε κύκλο, και η ασπίδα περιγράφεται ως εξής:
- Η γη, ο ουρανός και θάλασσα, ο ήλιος, το φεγγάρι και οι αστερισμοί (484-89)[3]
- “Δύο όμορφες πόλεις γεμάτες από ανθρώπους”: στη μία, ένας γάμος και μια δίκη λαμβάνουν μέρος (490-508), ενώ η άλλη, πολιορκείται από δύο στρατούς, όπου η ασπίδα δείχνει μια ενέδρα και μια μάχη (509 – 540)
- Ένα πεδίο που επανακαλλιεργείται για τρίτη φορά (541-549).
- Την ιδιοκτησία ενός βασιλιά, όπου η συγκομιδή του αποκομίζεται (550-560).
- Ένα αμπέλι που άνθρωποι μαζεύουν σταφύλια (561-572).
- Μια «αγέλη κερασφόρων ζώων με ίσια κέρατα». Ο ταύρος που είναι μπροστά έχει δεχθεί επίθεση από ένα ζευγάρι άγρια λιοντάρια και οι βοσκοί με τα σκυλιά τους, προσπαθούν να τα διώξουν μακριά (573-586).
- Μια εικόνα από μια φάρμα προβάτων (587-589).
- Μία σκηνή χορού, όπου νέοι άνδρες και γυναίκες χορεύουν (590-607).
- Το μεγάλο ρεύμα του Ωκεανού (607-608).[4]
Συζητήσαμε στην τάξη τι σημαίνει ΑΔΠΙΔΑ, ποιοι, πότε και γιατί την χρησιμοποιούσαν τα παλαιότερα χρόνια οι άνθρωποι και σε ποιες συνθήκες. Αναρρωτηθήκαμε αν στην σημερινή εποχή έχουμε ασπίδες, τι είδους, και πώς τις χρησιμοποιούμε.
Καταλήξαμε ότι μπορούμε να έχουμε την προσωπική μας ασπίδα προστασίας. Όμως είναι διαφορετική. Η ασπίδα μας είναι το μυαλό μας και οι σκέψεις του.
Θωρακίζουμε τον εαυτό μας, προσέχουμε την συμπεριφορά μας, υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας και τους άλλους όταν “βλέπουμε” άσχημες και κακές συμπεριφορές όπως φωνές, άσχημες κουβέντες, ξύλο, βία, κοροϊδία, αποκλεισμό και αποφασίσαμε να συνεργαστούμε σε μικρές ομάδες και να φτιάξει η κάθε μία ομάδα μία ασπίδα που το χαρακτηριστικό της θα είναι τα χέρια που προσφέρουν και προστατεύουν.
Σε δύο μικρές ομάδες, τα παιδιά συναποφάσισαν να δημιουργήσουν τις ασπίδες του νηπιαγωγείου. Συναποφάσισαν για το χρώμα, το σχήμα και το περιεχόμενο της ασπίδας. Η μία ομάδα σε στρογγυλή ασπίδα ζωγράφισε το χέρι της προσφοράς, της προστασίας και της βοήθειας.
Η άλλη ομάδα ζωγράφισε σε σχήμα ρόμβου το χέρι της προστασίας, τα μάτια που βλέπουν τα άσχημα και ειδοποιούν και το στόμα που ξέρει να λέει μόνο όμορφες κουβέντες!
Στο τέλος, τα παιδιά ονομάτισαν τις ασπίδες. ΟΙ ΑΣΠΙΔΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ γιατί αγάπη σημαίνει προσφορά, φροντίδα, βοήθεια, προστασία και τις αναρτήσαμε σε τοίχο ώστε να τις βλέπουμε καθημερινά και να θυμόμαστε.
Ολοκληρώνοντας, το κάθε παιδάκι έφτιαξε την προσωπική του Ασπίδα όπως αυτή του Αχιλλέα. 
Σε πέντε κύκλους το καθένα ζωγράφισε αυτά που ήθελε να το προστατεύουν και να το θωρακίζουν από κάθε κακό αλλά και να μάχεται για το καλό.
1ο Εργαστήριο Δεξιοτήτων
Δε μαλώνω, δε μαλώνω, Αγκαλιά μεγάλη απλώνω
Το πρώτο εργαστήριο δεξιοτήτων ολοκληρώθηκε το χρονικό διάστημα Οκτώβριο – Νοέμβριο 2021 , στο πλαίσιο του Θ Ε Μ Α Τ Ι Κ Ο Υ Α Ξ Ο Ν Α : ΖΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ- ΕΥ ΖΗΝ, στο πλαίσιο της ενότητας Ασφάλεια και Πρόληψη στο Υ Π Ο Θ Ε Μ Α Δεν μαλώνω, δεν μαλώνω, αγκαλιά μεγάλη απλώνω με υπεύθυνες εκπαιδευτικούς την Κορρέ Μαρία και την Μανώλη Φωτεινή. 
Το συγκεκριμένο εργαστήριο επιλέχθηκε ως το πρώτο προς υλοποίηση στην αρχή της χρονιάς με σκοπό την δημιουργία δεσμών φιλίας στην ομάδα, συνεργασίας, συντροφικότητας, αποδοχής διαφορετικότητας και σεβασμού στη μοναδικότητα, καλλιέργειας θετικών συναισθημάτων και απόκτηση κοινωνικών δεξιοτήτων με σκοπό την πρόληψη φαινομένων σχολικής βίας και εκφοβισμού.
Το πρόγραμμα, ενταγμένο στο Εβδομαδιαίο Ωρολόγιο Πρόγραμμα ΕΩΠ του νηπιαγωγείου, είναι εφαρμογή δομημένου υλικού με σαφείς στόχους και συγκεκριμένες δραστηριότητες και τελική αξιολόγηση και το οποίο είναι ανηρτημένο στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής ΙΕΠ και υλοποιήθηκε και από τα δύο τμήματα του νηπιαγωγείου
Συγκρότηση ομάδων με συνεργατικές τεχνικές
Ενδεικτικές ατομικές και ομαδικές δραστηριότητες 
Τελική αξιολόγηση σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο
Σαλιγκάρι
Αναδυόμενο πρόγραμμα project: Σαλιγκάρι
Στο αναλυτικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου (ΑΠΣ-ΔΕΠΠΣ), οργανώνουμε τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες στοχευμένες σε στόχους εξελικτικούς και δομημένες στις παιδαγωγικές αρχές πλαισιώνοντας προγραμματισμένες από τις νηπιαγωγούς θεματικές ενότητες ή από τα αναδυόμενα προγράμματα που τα παιδιά με το ενδιαφέρον τους, κινητοποιούνται προς την γνώση οικοδομώντας τη γνώση.
Ένα τέτοιο πρόγραμμα αναδύθηκε λίγο μετά που μπήκαμε στον Οκτώβριο και έπεσαν και τα πρωτοβρόχια: το σαλιγκάρι. Πολλά ήρθαν στην αυλή μας αλλά ένα από αυτά πατήθηκε και έσπασε. Πλήθος συναισθημάτων και προβληματισμών προέκυψαν αναδύθηκαν αμέσως. Το πρόγραμμα οργανώθηκε όμως όταν την άλλη μέρα ένα παιδί έφερε στο νηπιαγωγείο ζωντανά σαλιγκάρια και ένα άλλο έφερε τα κελύφη.
Το ενδιαφέρον κεντρίστηκε και αμέσως άρχισε η παρατήρηση των σαλιγκαριών που είχαμε μπροστά μας: 
παρατηρήσαμε προσεκτικά πώς μετακινούνται, πώς είναι το κέλυφος, πώς και πού είναι τα μάτια τους, τους αφρούς που έβγαλαν, το αποτύπωμα της διαδρομής τους πάνω στο τραπέζι, τις μικρές κεραίες τους και το στόμα τους, το σώμα τους, το χρώμα τους, το ρυθμό μετακίνησή τους, (αργά ή γρήγορα)το σχήμα τους και μάθαμε το σχήμα της σπείρας και το σχεδιάσαμε ο καθένας στον ασπροπίνακα.
Στη συνέχεια ανατρέξαμε στο διαδίκτυο αλλά και στη βιβλιοθήκη μας και βρήκαμε εικόνες, πληροφορίες, βίντεο, τραγούδια και τότε θελήσαμε να τα μάθουμε και να κινηθούμε όπως τα σαλιγκάρια. Και μάς αρέσει πάρα πολύ. Κάθε μέρα γινόμαστε σαλιγκάρια και μετακινούμαστε όπως αυτά.
Παράλληλα προέκυψε η ιδέα να φτιάξουμε τρισδιάστατα σαλιγκάρια με τα κελύφη και με πλαστελίνη,
με τα οποία παίξαμε και φτιάξαμε και το περιβάλλον στο οποίο θέλαμε να βρίσκονται.
Στο νηπιαγωγείο μας συνεχώς παίζαμε στις ελεύθερες δραστηριότητες επιτραπέζια παιχνίδια όπως το ΕΜΠΡΟΣ ΜΙΚΡΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΑΚΙΑ, (με ζάρι), ή τον ΣΑΛΙΓΚΑΡΟ της Μοντεσσόρι (με ζάρι) ή προχωρήσαμε σε δημιουργικές κατασκευές με τα πιόνια του και φτιάξαμε πολλά όπως ο άνθρωπος ή δημιουργήσαμε πολλές εικόνες βάζοντας ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΑ ΦΙΛΙΚΑ ΕΙΡΗΝΙΚΑ το ένα κέλυφος δίπλα στο άλλο! 
Στη βιβλιοθήκη της τάξης υπάρχουν τα βιβλία τα οποία θελήσαμε να διαβάσουμε
Επιλέξαμε πρώτα την ιστορία του Φιλ γιατί μοιάζει με την λέξη ΦΙΛΟΣ. Επίσης το ένα από τα δύο ζωντανά σαλιγκάρια είχε σπασμένο κέλυφος σαν τον Φίλο που αφού τού έσπασε το κέλυφος περιπλανήθηκε ζητώντας από όσους συναντούσε πληροφορίες και βοήθεια για να το επισκευάσει. Στο τέλος βρέθηκε η λύση με τη βοήθεια όλων των σαλιγκαριών του δάσους και όχι μόνο αλλά και των ζώων.
Συνεργαζόμενοι όλοι αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε τον Φιλ μας. Πρώτα τον σχεδιάσαμε,
μετά ζωγραφίσαμε με μαρκαδόρους το κέλυφός του (όπως είχαμε παρατηρήσει πραγματικά κελύφη), και στη συνέχεια
με τα χεράκια μας φτιάξαμε πολλά πολλά μπαλάκια από πολύχρωμες γκοφρέ λωρίδες χαρτιού τις οποίες μετά κολλήσαμε στο περίγραμμα.
Με το δεύτερο βιβλίο μας με τίτλο “ΜΑΤΙΣ η μαγική διαδρομή” αφού το διαβάσαμε, μάθαμε για το ζωγράφο τον Ματίς και εμπνευστήκαμε από την ιστορία και όπως τα παιδιά στο βιβλίο συνεργάστηκαν όλα μαζί να χρωματίσουν τα σχέδια που άφηνε το σαλιγκάρι εμείς ομαδικά και συνεργατικά βάζοντας ο καθένας την ιδέα του και την πινελιά του ΙΣΟΤΙΜΑ φτιάξαμε τη διαδρομή,
κολλήσαμε πάνω χάρτινα φθινοπωρινά φύλλα, από πάνω πλαστελίνη για να κολλήσουμε αντιστοιχώντας ένα σαλιγκαράκι σε ένα φυλλαράκι. Στη συνέχεια βάψαμε με νερομπογιές σε φθινοπωρινά χρώματα το περιβάλλον μαθαίνοντας να χρησιμοποιούμε το πινέλο απαλά και δημιουργικά. Μόλις στέγνωσε
πήραμε τον μαύρο μαρκαδόρο μας και αρχίσαμε να σχεδιάζουμε το περιβάλλον από όπου πέρασε ο Ματίς. Ζωγραφίσαμε σπίτια, δέντρα, ζώα, παιδικές χαρές, τσουλήθρες, παιδάκια, μπάλες, ήλιους, δρόμους, αυτοκίνητα, αεροπλάνα, πουλιά, λουλούδια, πεταλούδες. Αλλά δεν σταματήσαμε μόνο σε αυτό. Ταυτόχρονα με τον σχεδιασμό παίζαμε παιχνίδι: κάθε φορά που η κυρία άλλαζε την μουσική, εμείς αφήναμε το σχέδιό μας, μετακινούμασταν μια θέση προς τα δεξιά μας και συνεχίζαμε το σχέδιο την ιδέα του φίλου μας του συνεργάτη μας, του συμμαθητή μας. Έτσι φτιάξαμε ένα ΟΛΟΤΕΛΑ ΟΜΑΔΙΚΟ ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΦΙΛΙΚΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ ΠΙΝΑΚΑ! Χαρήκαμε πολύ.
Δεν ξέραμε πώς να τον κοιτάξουμε. Από ποια πλευρά. Από όλες ήταν υπέροχος. Τελικά αποφασίσαμε μία πλευρά για να γράψουμε τον τίτλο. Αλλά….τα δικά μας μάτια μπορούν ακόμη να τον βλέπουν από όλες τις πλευρές!
Παίζαμε και μαθαίναμε. Μάς άρεσε να παίζουμε τα σαλιγκάρια και τότε πήραμε χαρτιά άσπρα Α4 και μάθαμε πώς να χρωματίζουμε με τα ξύλινα μολύβια μας μεγάλες επιφάνειες (πώς κρατάμε το μολύβι, πώς το κινούμε). 
Στη συνέχεια διπλώσαμε τα χαρτιά και το ένα από αυτά το γυρίσαμε κυλινδρικά σαν το κέλυφος του σαλιγκαριού στο σχήμα της σπείρας. Μετά τα κολλήσαμε, κόψαμε τα μάτια και τα ζωγραφίσαμε και αφού διαλέξαμε ένα ξύλινο μολύβι από το κουτί της ανακύκλωσης, δέσαμε πάνω ένα κομμάτι μαλλί ενώ την άλλη άκρη την έδεσε η κυρία στο σαλιγκάρι μας. 
Ενθουσιασμός! Μπορούμε να πάμε βόλτα το σαλιγκάρι μας
και να κάνουμε και αγώνες!!! 
Νιώθουμε μεγάλη χαρά αλλά και άλλα συναισθήματα για όλα όσα μάθαμε όπως την: συνεργασία, αλληλοβοήθεια, αποδοχή, (όταν είσαι μικρός όπως ο Ματίς και κανείς δεν σου δίνει σημασία ή σε αποδιώχνει), σεβασμό, φροντίδα, ενσυναίσθηση, (νιώσαμε όπως ο Φιλ όταν έσπασε το κέλυφός του, πώς νιώθει το αληθινό σαλιγκαράκι), δουλέψαμε με όλο μας το χέρι αλλά και με τα δάκτυλα, διπλώσαμε, στρίψαμε, πλάσαμε, τραγουδήσαμε, αγωνιστήκαμε με άμιλλα και όχι για το ποιος θα είναι ο νικητής αλλά νιώσαμε την χαρά της συμμετοχής και χαρήκαμε και για τους φίλους μας, χρησιμοποιήσαμε πολλά υλικά.
Σαλιγκαροχαιρετίσματα
ΕΙΡΗΝΗ / ΠΟΛΕΜΟΣ
ΟΧΙ στον πόλεμο ΝΑΙ στην Ειρήνη
Αυτό είναι το σύνθημα που τα παιδιά κάθε χρόνο φωνάζουν και κάθε στιγμή όλη την χρονιά το συζητούν και το έχουν μέσα στην καρδιά τους. Σε κάθε περίπτωση. Γιατί αυτή είναι η ουσία της Ειρήνης. Το ΟΧΙ σε κάθε κακό, σε κάθε άσχημη συμπεριφορά, σε κάθε βλασφημία, σε κάθε καυγά, σε κάθε επιβολή στέρησης προσωπικής και ατομικής ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, σε κάθε λογοκρισία, σε κάθε τυραννία.
Ενστερνίζονται όμως να λένε ΝΑΙ στην χαρά, στην αγάπη, στη φροντίδα, στην αλληλοβοήθεια, στην υποστήριξη, στην αποδοχή, στην τιμιότητα, στην δημιουργία, στην δημιουργικότητα, στην συνεργασία, στον σεβασμό σε όλους και σε όλα, στην προσφορά, στον εθελοντισμό, στην προστασία των αδυνάτων, στην φιλοζωία, στην φιλοπατρία, στην προστασία του περιβάλλοντος, στην γνώση, στην φιλαναγνωσία, στην φιλία, στην ευγένεια, στην ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ!
Στο πλαίσιο της Εθνικής Εορτής του ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου, αφού για μέρες μιλήσαμε για τα τότε γεγονότα, τον ηρωισμό των Ελλήνων και την φιλοπατρία τους ενάντια σε κάθε επιβολή, συζητήσαμε τις έννοιες της ΕΙΡΗΝΗΣ σε αντιδιαστολή με την έννοια του ΠΟΛΕΜΟΥ.
Αυτό έγινε με την υποστήριξη του διαδικτύου όπου μέσα από αυτό, είδαμε πολλές εικόνες φωτογραφίες, συζητήσαμε πάνω σε αυτές αλλά προχωρήσαμε και στα συναισθήματα που γεννιούνται όταν βλέπουμε αυτά και τα συζητάμε.
Προχωρώντας, ανακαλύψαμε ότι οι καλλιτέχνες, ποιητές, μουσουργοί, γλύπτες και ζωγράφοι, νιώθοντας τα συναισθήματά τους αποτύπωσαν στον καμβά, στην παρτιτούρα, στο υλικό, ή στο χαρτί.
Αποφασίσαμε μαζί με τα παιδιά και διαλέξαμε να συζητήσουμε περισσότερο για 5 πίνακες ζωγραφικής οι οποίοι έχουν θέμα την ΕΙΡΗΝΗ και τον ΠΟΛΕΜΟ! 
Σκεφθήκαμε τότε να χωριστούμε σε 5 ομάδες και βλέποντας τον πίνακα να ζωγραφίσουμε το ίδιο θέμα, αλλά με τον ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ όπως ο καθένας και η καθεμία από μας τον βλέπει μέσα από ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΑΤΙΑ! 
Στη συνέχεια, σκεφθήκαμε να κάνουμε μία δημιουργική συνεργασία ειρήνης με τους γονείς μας. Θέλαμε πολύ να έρθουν στο νηπιαγωγείο μαζί μας να το κάνουμε όλοι μαζί αλλά ο Κορωνιός και τα μέτρα προστασίας από αυτόν δεν μας το επιτρέπουν.
Έτσι, μας βοήθησαν οι ήρωες των πινάκων. Δραπέτευσαν από τους πίνακες και επισκέφθηκαν τα σπίτια των παιδιών, “διηγήθηκαν” την ιστορία τους και ζήτησαν από τους γονείς να τους εντάξουν σε συνεργασία μαζί με τα παιδιά τους σε έναν νέο καινούργιο πίνακα ζωγραφικής με την δική του μοναδική ιστορία και φυσικά με τον δικό του τίτλο. 
Το αποτέλεσμα είναι συγκινητικό