Ο Χειμώνας επισκέφθηκε και το νησί μας με κρύο, συννεφιά, βροχή και χαλάζι και στο νηπιαγωγείο μας ανάψαμε τα καλοριφέρ, στρώσαμε τις μοκέτες και αφού χωριστήκαμε σε 5 ομάδες τόσες όσες είναι οι φωνούλες του τραγουδιού του χειμώνα, α, ε, ι, ο, ου, συνεργαστήκαμε, ζωγραφίσαμε και παρουσιάσαμε τα έργα μας και έπειτα τα αναρτήσαμε και τώρα όλοι μπορούμε να τα διαβάζουμε με τον δικό μας τρόπο όταν θέλουμε να τα τραγουδήσουμε!
Το Τραγούδι του Χειμώνα, είναι ένα παλιό γερμανικό παιδικό τραγούδι του Γερμανού εκπαιδευτικού και μουσικού Hoffmann von Fallersleben.
Ο Άι Βασίλης αποτελεί σήμερα μία διεθνή λαογραφική μορφή γνωστή σε παιδιά και ενηλίκους. Είναι κυρίαρχο πρόσωπο του εορτασμού της Πρωτοχρονιάς και των Χριστουγέννων. Η γνωστή παρουσία του με κόκκινη στολή, λευκή γενειάδα, τα γυαλιά του, πάντα χαμογελαστός με το σάκο με τα δώρα, πάνω σε έλκηθρο που το σέρνουν ζωηρά ελάφια ή τάρανδοι αποτελεί σήμερα σε παγκόσμια κλίμακα τον πλέον αγαπημένο ήρωα των παιδιών τις ημέρες των εορτών, ακόμη και σε χώρες μη χριστιανικές.
Ο μύθος του Άγιου Βασίλη αποτελεί ίσως την πιο διάσημη φιγούρα, που ξεπηδά από την χριστιανική παράδοση και η οποία αναφέρεται πλέον σε όλο τον κόσμο.
Η παράδοση του γενειοφόρου με την κόκκινη κάπα και τους ταράνδους, θέλει τον εύθυμο Άγιο Βασίλη να εισβάλει στα σπίτια από τις καμινάδες την Παραμονή των Χριστουγέννων και όχι την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς όπως συμβαίνει με τα ελληνικά σπίτια.
Ο Άγιος Βασίλης του 2ου Νηπιαγωγείου Ερμούπολης……..καταφθάνει………
Η σημερινή μορφή του Άι Βασίλη έγινε δημοφιλής με το ποίημα «A Visit from St. Nicholas» (Μια επίσκεψη από τον Άγιο Νικόλαο) που δημοσιεύτηκε το 1823.[1][2][3] Η οπτικοποιημένη εκδοχή πρωτοεμφανίστηκε στο περιοδικό «Harper’s Weekly» το 1863. Συμμετοχή στην δημοφιλία είχε και το παιδικό βιβλίο «The Life and Adventures of Santa Claus» του 1902. Η White Rock Beverages ήταν μια εταιρία αναψυκτικών που τον χρησιμοποίησε το 1915 για να πουλήσει μεταλλικό νερό, και το 1923 τζίντζερ-έιλ. Το 1931 η γνωστή αμερικάνικη εταιρεία αναψυκτικών Coca-Cola παρουσίασε τον Άι-Βασίλη με πρωτοχρονιάτικα δώρα τα προϊόντα της εταιρείας στα χρώματα βεβαίως εκείνης. Υπεύθυνος για το σχεδιασμό του ‘Αι Βασίλη με τη συγκεκριμένη μορφή ήταν ο Αμερικάνος σχεδιαστής Haddon Sundblom ο οποίος και συνεργάστηκε για δεκαετίες με την εταιρεία. Η διαφήμιση αυτή υπήρξε εμπορικά τόσο επιτυχής που έμελλε να γίνει σήμα δημοτικότητάς της ανά τον κόσμο.[4][5] Η μακρόχρονη χρήση του σε διαφημίσεις της Coca-Cola παγίωσε την εμφάνισή του και ειδικά τα κόκκινα ρούχα, αλλά οπωσδήποτε δεν ήταν δική της εφεύρεση.[6]
Ιστορικά στοιχεία
Oλλανδός “Σιντερκλαας”
Για τους Ορθόδοξους χριστιανούς ο Άι Βασίλης είναι ο Μέγας Βασίλειος, ο οποίος έζησε στη Καππαδοκία που αφιέρωσε σχεδόν όλη του τη ζωή στη βοήθεια προς τον συνάνθρωπο και που θεωρείται στη παγκόσμια ιστορία ως ο εμπνευστής αλλά και πρώτος δημιουργός της οργανωμένης φιλανθρωπίας. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Μέγας Βασίλειος ήταν ψηλόλιγνος, με μαύρα μάτια και γένια[εκκρεμεί παραπομπή]. Ακόμη και ο Άγιος Νικόλαος στην Ορθόδοξη παράδοση αγιογραφείται ως ισχνός ασπρογένης γέροντας. Ο Μέγας Βασίλειος πέθανε στις 31 Δεκεμβρίου του 378. Τη 1 Ιανουαρίου του 379, ημέρα της κηδείας του, διατηρούμενη στη παράδοση, θεωρήθηκε (πρώτα) απ΄ όλους χριστιανικούς λαούς ότι φέρνει ευλογία και καλή τύχη στη νέα χρονιά[εκκρεμεί παραπομπή]. Τα κάλαντα Πρωτοχρονιάς πέρα από τα παινέματα κύριο πρόσωπο είναι ακριβώς ο Μέγας Βασίλειος για το έργο του οποίου γίνεται υπενθύμιση στον σπιτονοικοκύρη ώστε να επαναλάβει επ’ ωφελεία βεβαίως των παιδιών που ψάλλουν εκείνα.
Στη Δύση το πρόσωπο του Santa Claus έχει ταυτιστεί με την ιστορία του Αγίου Νικολάου που φημιζόταν για τη γενναιοδωρία του. Στην ιστορία του Αγίου Νικολάου οι βόρειοι λαοί έχουν προσθέσει στοιχεία των δικών τους παραδόσεων (τάρανδοι, έλκηθρο, άστρο του Βορρά, μεγάλες κάλτσες κλπ), μια κουλτούρα που τον συνοδεύει μέχρι και σήμερα και δημιούργησε τη σημερινή φιγούρα του Santa Claus με όλα τα χαρακτηριστικά του. Στα ελληνικά δεδομένα η μετατροπή αυτή φαίνεται να πέρασε περίπου στη δεκαετία του 1950-1960, κυρίως στον αστικό πληθυσμό, από τους Έλληνες μετανάστες που με τις ευχετήριες κάρτες τους εισήγαγαν τον «Δυτικό» Άϊ-Βασίλη.
Το δέντρο των Χριστουγέννων ή χριστουγεννιάτικο δέντρο αποτελεί σήμερα διεθνές χριστουγεννιάτικοέθιμο. Ως χριστουγεννιάτικο σύμβολο – έθιμο φέρεται από τον 8ο αιώνα, όταν ο Άγιος Βονιφάτιος θέλησε περί το 750 να εξαλείψει την μέχρι τότε αποδιδόμενη ιερότητα των «ειδωλολατρών» στη βελανιδιά, αντικαθιστώντας την με το έλατο δηλαδή το δένδρο των Χριστουγέννων.
Ο στολισμός του δένδρου είναι καθαρά συμβολικός της ευτυχίας των ανθρώπων και της φύσεως με τη Γέννηση του Θεανθρώπου. Σύμφωνα με ερευνητές του αντικειμένου, το πρώτο στολισμένο δένδρο εμφανίστηκε στη Γερμανία το 1539 και τα πρώτα στολίδια ήταν συσκευασμένα φαγητά ή είδη ρουχισμού ή άλλα χρήσιμα είδη, που στο πέρασμα των χρόνων και με την άνοδο του βιοτικού επιπέδου εξελίχθηκαν μόνο σε διακοσμητικά αντικείμενα. Κατά την παράδοση ο πρώτος που στόλισε δέντρο ήταν ο Μαρτίνος Λούθηρος. Έχει εκφραστεί όμως και η άποψη ότι το έθιμο έχει ανατολίτικη προέλευση. Σύμφωνα με αυτή, ο Αναστάσιος Α’ το 512 έχτισε στη Συρία έναν ναό με δύο ορειχάλκινα δέντρα[1].
Στην Ελλάδα το έθιμο αυτό του έλατου ως χριστουγεννιάτικη διακόσμηση ήρθε για πρώτη φορά με τον Βαυαρό Βασιλιά Όθωνα το 1833[1], που σημαίνει ότι είχε ήδη καθιερωθεί ως έθιμο στους βασιλικούς οίκους της Βόρειας Ευρώπης. Αρχικά στολίστηκε στα ανάκτορα του Ναυπλίου και εν συνεχεία στην Αθήνα, όπου οι κάτοικοι έκαναν ουρές για να το θαυμάσουν. Σημειώνεται ότι στη Γαλλία ως έθιμο εισήχθηκε αρκετά χρόνια μετά από ό,τι στην Ελλάδα από την Κόμισσα της Ορλεάνης.
Στην αρχαία Ελλάδα το έτος άρχιζε μεταξύ του Χειμώνα και της Άνοιξης, ενώ στην Αττική μετά το θερινό ηλιοστάσιο (21 Ιουνίου) κατά τα μέσα Ιουλίου και ο πρώτος μήνας ήταν ο Εκατομβαιών. Τραγούδια όμως θρησκευτικά τραγουδούσαν τα παιδιά και σε άλλες γιορτές μέσα στον χρόνο, όπως συνέβαινε κατά τον μήνα Πυανεψιώνα, που ξεκινούσε από τα μέσα του Οκτωβρίου μέχρι τα μέσα του Νοεμβρίου. Κατά τον μήνα αυτό υπήρχε μια γιορτή, τα Πυανέψια ή Πυανόψια ή Πανόψια (πύανα=κύαμοι, κουκιά. Πύανα+έψω=ψήνω). Η γιορτή αυτή, σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς προερχόταν από την εποχή του Θησέα, ο οποίος, όταν πήγαινε στην Κρήτη, για να σκοτώσει τον Μινώταυρο, πέρασε από τη Δήλο και έκανε τάμα στον Απόλλωνα, ότι αν θα πετύχαινε τον στόχο του, θα επέστρεφε και θα του πρόσφερε ένα κλαδί ελιάς στολισμένο, πράγμα που έγινε.
Έτσι καθιερώθηκε το στόλισμα του δέντρου ελιάς, που το τοποθετούσαν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού. Το στόλισμα περιλάμβανε κλωστές από μαλλί, διάφορα φρούτα και καρπούς, σύκα, χουρμάδες, κορδέλες λευκές και κόκκινες, μπισκοτάκια με μέλι κτλ. Το κλαδί της ελιάς ονομαζόταν Ειρεσιώνη (είριον=έριον=μαλλί) και το κρατούσαν μέχρι την επόμενη χρονιά. Τα παιδιά γυρνούσαν τα σπίτια και τραγουδούσαν:
εἰρεσιώνη σῦκα φέρει καὶ πίονας ἄρτους καὶ μέλι ἐν κοτύλῃ καὶ ἔλαιον ἀποψήσασθαι καὶ κύλικ’ εὔζωρον, ὅπως μεθύουσα καθεύδῃς (η ειρεσιώνη έχει πάνω της σύκα και ψωμιά παχιά και μέλι σε ποτήρι και λάδι για σπόγγισμα (του προσώπου) και φιάλη με καλό κρασί, ώστε να κοιμηθείς μεθυσμένη).
Όταν κατά την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο απαγορεύτηκαν οι ειδωλολατρικές γιορτές, για να μη χαθεί το έθιμο το επένδυσαν οι χριστιανοί με στίχους χριστιανικούς και έφτασε το έθιμο μέχρι τις μέρες μας με τη μορφή των καλάντων, που είναι ευχετήρια και εγκωμιαστικά τραγούδια. Ψάλλονται κυρίως τις παραμονές των γιορτών των Χριστουγέννων, της πρωτοχρονιάς, των Θεοφανίων και του Λαζάρου.
Ο στολισμός του δέντρου, επειδή στο θεοκρατικό Βυζάντιο θεωρήθηκε συνδεδεμένος με ειδωλολατρικά έθιμα απαγορεύτηκε. Όμως οι Έλληνες που μετακινήθηκαν σε ευρωπαϊκές χώρες μετέδωσαν το έθιμο στους βόρειους λαούς, οι οποίοι ελλείψει ελαιοδένδρων χρησιμοποίησαν τα έλατα, που είχαν σε αφθονία. Έπειτα από αιώνες, στην εποχή του Όθωνα ξαναγύρισε στην Ελλάδα, ως δικό τους χριστουγεννιάτικο έθιμο.
Ρίζες από την Ανατολή
Σε χειρόγραφο του Βρετανικού Μουσείου, του 13ου αιώνα, αναφέρεται πως το έτος 512 ο αυτοκράτορας Αναστάσιος Α΄ έκτισε έναν ναό στο Τουρ Αμπντίν της Συρίας στον οποίο προσέφερε δύο ορειχάλκινα δένδρα στημένα εκατέρωθεν της Ωραίας Πύλης του Ιερού Βήματος, τα οποία είχαν θέσεις για φώτα.
Επίσης και στον Ναό της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη υπήρχαν επί Βυζαντίου, στο επιστύλιο του τέμπλου, μεταλλικά δένδρα σε σχήμα κώνου (πυρσόμορφα δένδρα) όμοια με κυπαρίσσια, όπου αντί για καρπούς έφεραν φώτα σε σχήμα κωνοειδές. Βεβαιώνεται επιπλέον η χρήση πολυκάνδηλων σε σχήμα δένδρου σε όλο τον ναό.
Μάλιστα σε διάφορα μέρη όπως στο Λιτόχωρο Πιερίας και τα Επτάνησα στόλιζαν δένδρα στο μέσο των Εκκλησιών με φρούτα ή και καρπούς. Στην Καππαδοκία στόλιζαν μέσα στα σπίτια κατά το Δωδεκαήμερο κλαδιά κωνοφόρων ή άλλων δένδρων με ξηρούς καρπούς και αυτοσχέδια στολίδια.[4]
Με το στολισμένο μας καραβάκι τραγουδάμε τα κάλαντα και ευχόμαστε ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Τα παιδιά του 2ου Νηπιαγωγείου Ερμούπολης εύχονται Καλά Χριστούγεννα με Υγεία, μαζί με τα στολισμένα χριστουγεννιάτικα χειροποίητα καραβάκια τους σαν καλαντιστές με τη συνοδεία των φωνών των αγαπημένων μας νηπίων και πλέον μαθητών της Γ’ τάξης του 6ου Δημοτικού Σχολείου Ερμούπολης που τα τραγούδησαν την σχολική χρονιά 2015-2016.
ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ: ΧΙΟΝΑΘΡΩΠΑΚΙΑ, ΧΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ, ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ δέντρα και γλυκά και η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ Χ
Είναι Χειμώνας, πλησιάζουν Χριστούγεννα, κάνει κρύο, κάπου Χιονίζει, και εμείς φτιάχνουμε Χειροτεχνίες στο σπίτι μας στα πλαίσια της Σύγχρονης και της Ασύγχρονης εξ αποστάσεως Εκπαίδευσης καθώς η καραντίνα λόγω του κορωνοϊού συνεχίζεται……
Χειμώνας, Χριστούγεννα, Χιόνι, Χιονάνθρωπος!!! Μια που είμαστε στο σπίτι μας στο πλαίσιο της σύγχρονης εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, μια που θέλουμε να παίξουμε με το χιόνι, μια που στην Σύρο σπάνια χιονίζει, σκεφθήκαμε να φτιάξουμε τον δικό μας χιονάνθρωπο. Είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ! Είναι φτιαγμένος από τα γράμματα του ονόματός μας! Είναι ο ΟΝΟΜΑΤΟ-ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ μας!!!!
Ας δούμε τώρα μια τρυφερή ιστορία για την Φιλία, την Αλληλεγγύη, την Προσφορά και τελικά την ΑΓΑΠΗ!
ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Ο Δικός μου Χιονάνθρωπος
Θα φτιάξουμε τον δικό μας ΜΟΝΑΔΙΚΟ- ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ -ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ Χιονάνθρωπο με υλικά που θα βρούμε μέσα στο σπίτι, όπως χαρτί, χαρτοπετσέτα, χαρτί κουζίνας, χαρτομάντιλα, κάλτσες, καρότα, κουμπιά, καπάκια, κλωστές, ξύλα, οδοντογλυφίδες, καλαμάκια, βαμβάκι, αφρό ξυρίσματος, γιαούρτι, σαντιγί, κρέμα, σαπουνάδα και ό,τι άλλο σκεφθούμε και αφού το φτιάξουμε, θα το φωτογραφίσουμε και θα το στείλουμε στο νηπιαγωγείο.
Η αποστολή αρχίζει την Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου και λήγει την Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου!!!
Μπορούμε για έμπνευση να ακούμε το τραγούδι του άσπρου χρώματος του συνθέτη Νίκου Κυπουργού με τίτλο “Κύλα Γιαουρτοπόταμε”
Πέρα στο μυζηθρόκαμπο και στο γιαουρτοπόταμο
μια νύφη με τα πέπλα της σαπούνιζε τ’ ασπρόρουχα.
Τα ξέπλενε τα στέγνωνε τ’ αλάτιζε τ’ αλεύρωνε
τα ζαχαροσιδέρωνε και τραγουδούσε κι έλεγε
και τραγουδούσε κι έλεγε:
Κύλα γιαουρτοπόταμε ν’ ασπρίσεις τ’ άσπρα ασπρόρουχα
κι οι γλάροι θα τα πάρουνε στο γυάλινο παγόβουνο.
Και πάνω στο παγόβουνο σ’ ένα σταμνί μαρμάρινο
κάθεται μένα ο άντρας μου ο σιωπηλός χιονάνθρωπος.
———————— “Ο Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει”——————–
θα μας διηγηθεί την ιστορία του. Συγγραφέας της ιστορίας είναι ο Μάνος Κοντολέων.
Είναι χειμώνας, έχει κρύο, ντυνόμαστε γερά για να ζεσταθούμε, μαζευόμαστε μέσα στο σπίτι – στη φωλιά μας, ακούμε παραμύθια και ιστορίες και σκεφτόμαστε όλους όσους έχουν ανάγκη ζεστασιάς κυριολεκτικά και μεταφορικά. Φοράμε τα γάντια μας και για να δώσουμε χρώμα στην καθημερινότητά μας τα στολίζουμε με γραμμές και χρώματα έτοιμοι πάντα να δώσουμε αγάπη. Να μοιραστούμε και να προσφέρουμε.
Ας δούμε τώρα ένα ωραίο, τρυφερό, ρώσικο-ουκρανικό παραδοσιακό παραμύθι!
και αν το θέλουμε με αφήγηση
Και εδώ μπορούμε να δούμε πώς ζωγραφίσατε εσείς παιδιά το παραμύθι αυτό
Ας δούμε τώρα πώς μπορούμε να στολίσουμε το γάντι μας:
Αυτά είναι τα είδη των γραμμών που θα στολίσουμε το γάντι μας. Αλλά αν θέλουμε μπορούμε πολλές φορές να γυρίσουμε τον τροχό και να παίξουμε στολίζοντας ό,τι φανταστούμε.
Δεύτερη μέρα του Χειμώνα σήμερα και σιγά-σιγά στο νησί μας, στην Σύρο, νιώθουμε το άγγιγμά του. Παρόλο που ο ήλιος λάμπει σε έναν καταγάλανο ουρανό, συννεφάκια σε μικρές παρεούλες συναντιούνται και τα λένε, ενώ φυσάει (προς το παρόν) απαλό αλλά τόσο κρύο αεράκι και μας αναγκάζει να κλείνουμε το μπουφάν μας, να φοράμε το σκουφί μας και τα γάντια μας όταν είμαστε έξω, μυρίζουμε την μυρωδιά του καπνού από τα τζάκια και θέλουμε γρήγορα να μπούμε στο ζεστό μας σπίτι.
Ειδικά ο φετινός Χειμώνας είναι διαφορετικός από όλα τα προηγούμενα χρόνια. Και αυτό λόγω κορονοϊού και της καραντίνας. Αναγκαζόμαστε να μένουμε στο σπίτι μας, για προστασία, και δεν πηγαίνουμε στο σχολείο μας αλλά κάνουμε μάθημα με τηλεκπαίδευση. Ευχαριστούμε την αγαπημένη μας φίλη και Νηπιαγωγό Παρισσάτιδα Χριστοφορίδου που ετοίμασε αυτό το βιντεάκι: https://biteable.com/watch/parissatida-2735004?fbclid=IwAR0ggGaoA3UypUWr_dUMnZMTehuW2Cd8R6OQgRHCQafNefzewmKTwGHbcUo
Οι άνθρωποι ήδη έχουμε αρχίσει την προετοιμασία μας να υποδεχθούμε τον χειμώνα: έχουμε στρώσει τα χαλιά, έχουμε μαζέψει ξύλα για το τζάκι, έχουμε καθαρίσει τους λέβητες για το καλοριφέρ, έχουμε συλλέξει ξηρούς καρπούς, οι γεωργοί έχουν οργώσει και σπείρει τα σπαρτά τους, …….και τα ζώα; Τι κάνουν τον Χειμώνα; Έχουν προετοιμαστεί; Μερικά έχουν φύγει για ζεστά κλίματα, όπως τα αποδημητικά πουλιά, άλλα έχουν συλλέξει την τροφή τους στην φωλιά τους όπως τα μυρμήγκια …
…… άλλα όπως οι σκατζόχοιροι κοιμούνται……
……ενώ άλλα συχνά δυσκολεύονται να βρουν τροφή όπως τα σπουργιτάκια…..,
Και μέσα στο σπίτι μας μπορούμε να κάνουμε πολλά ωραία πράγματα μόνοι μας ή με παρέα τα αδελφάκια μας, ή τους γονείς μας! Μπορούμε να κάνουμε και όλοι μαζί την ίδια ώρα και δραστηριότητες που μας λένε οι κυρίες μας την ώρα του εξ αποστάσεως μαθήματος. Να λοιπόν ένα ενδιαφέρον πείραμα που κάναμε σήμερα με γάντια που ζωγραφίσαμε.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.ΕντάξειΔιαβάστε περισσότεραΜη αποδοχή
