μαμάδες χρόνια πολλά

Ο καθένας στη δικιά του, αλλά και στις μαμάδες όλου του κόσμου! Για τις μαμάδες μας, να το τραγουδούν με τα παιδιά τους, να καμαρώνουν και να χαίρονται.

Κι όταν μου φύγεις πώς θ αντέξω
να ξαναπάω να ξαναπαίξω
παιχνίδια ασπρόμαυρα
χωρίς εσένα πώς θα ζήσω
τώρα που μ `άνοιξες το γκρίζο
να δω τα χρώματα;

Δεν είναι ο κόσμος πουθενά
πιο τρυφερός απ το δικό σου ροζ
πιο απαγορευμένος
κι από το μοβ σου πιο θλιμμένος

Κι εγώ βαθιά μες το φιλί σου
στο λαμπερό πορτοκαλί σου
είδα το κάψιμο
ό, τι ξεχνάς δε σε ξεχνάει
σκιά σκουριάς και προχωράει
πάνω στο πράσινο

Κοιμήσου κι αύριο θυμήσου
πόσο μακριά στο θαλασσί σου
εγώ ταξίδεψα
Εγώ τον αναστεναγμό σου
μέσα στο χρυσοκόκκινό σου
ηλιοβασίλεψα

Δεν είναι ο κόσμος πουθενά
πιο τρυφερός απ το δικό σου ροζ
πιο απαγορευμένος
κι από το μοβ σου πιο θλιμμένος

κόκκινο…

Το παραμύθι το ξέρετε, μου αρέσει όμως πολύ γι’ αυτό σας το στέλνω με πολύ αγάπη.

Τα κόκκινα μάγουλα της Ζωής μου θύμισαν κάτι άλλο κόκκινο, που ξέρω ότι σας αρέσει…

Και επειδή το κόκκινο είναι πάντα αγαπημένο των παιδιών, άλλο ένα κόκκινο για τα παιδιά μου, το θυμάστε άραγε;

ακόμα ένα αγαπημένο κόκκινο, το θυμάστε;

ένα γιασεμί για σας

Σήμερα λοιπόν, που ‘ναι μέρα γεμάτη λουλούδια, λέω να χαρίσουμε ένα μουσικό λουλούδι στις μαμάδες και στους μπαμπάδες της παρέας μας, να τους σηκώσουμε από τον καναπέ και να χορέψουν για χάρη σας, να τους καμαρώσετε και στη συνέχεια να χορέψτε και σεις μαζί τους. Ήδη σας βλέπω να στροβιλίζεστε όλοι μαζί …….. φαίνεστε πολύ όμορφοι!

πυγολαμπίδες

Εγώ συνεχίζω με τα έντομα, ελπίζω και σεις. Τις ξέρετε τις πυγολαμπίδες; οι παππούδες σας τις λέγανε, όταν ήταν μικροί, κωλοφωτίτσες, για ρωτήστε τους… Σας έχω λοιπόν εδώ μια μουσική ιστορία, για κάποιες πυγολαμπίδες κολυμβήτριες, με μακριές ξανθές κοτσίδες και πράσινα κοκαλάκια, που φορούν μπικίνια με κόκκινες λωρίδες και κόκκινα σκουφιά, κάνουν βουτιές από ψηλά και  βγάζουνε  τσιρίδες. Παρακαλώ μελετήστε το, τραγουδήστε το και χορέψτε το! θα έχουμε συνέχεια με αυτό, αφού το μάθετε….

μαργαρίτα

Καλή πρωτομαγιά και καλό μήνα σε όλους! Ένα τραγούδι μαγιάτικο για όλους, παππούδες, γιαγιάδες, μπαμπάδες, μαμάδες και φυσικά παιδιά. Οι μεγάλοι το ξέρετε όλοι, ας το μάθουν και τα παιδιά μας!

το ίδιο,  από παιδιά…

άνοιξη, 1 από 4

Ο τίτλος αυτής της ανάρτησης είναι ένας μικρός γρίφος, που είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα τον λύσετε…  Σας στέλνω μουσική, μουσική που έγραψε ένας Ιταλός συνθέτης, για ορχήστρα, πριν πολλά χρόνια. Είναι ο κύριος Αντόνιο Βιβάλντι και η μουσική που ακούτε, είναι ένα μέρος από το έργο του: “οι τέσσερις εποχές”, που είναι ένα κοντσέρτο για βιολιά. Σας το στέλνω με ανοιξιάτικες εικόνες…

Σας το στέλνω και με την ορχήστρα, να δείτε πόσα και ποια όργανα συνεργάζονται για να φτιαχτεί η μουσική που ακούμε. Τα όργανα που συμμετέχουν παίζουν εκεί που πρέπει, αυτό που πρέπει να παίξουν και όλα τα οδηγεί και τα συντονίζει ο μαέστρος της ορχήστρας. Όλοι ακούν τους άλλους και συνεργάζονται, για να βγει σωστά η μουσική, να την ακούμε και να ξυπνούν μέσα μας συναισθήματα. Τι νοιώθετε εσείς ακούγοντας αυτή την μουσική; Μην βιαστείτε να απαντήσετε, όσο περισσότερες φόρες και όσο πιο συγκεντρωμένοι ακούσουμε μια μουσική, τόσο περισσότερα πράγματα νοιώθουμε. Καλή σας ακρόαση.