ΜΑΘΗΣΙΑΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ : Να μάθουν τα παιδιά τις εποχές και τα χαρακτηριστικά τους. Να γνωρίσουν τους μήνες
Να κατανοήσουν όπως μπορούν γιατί έχουμε τις εποχές.
Να συνειδητοποιήσουν πως οι μήνες και οι εποχές επαναλαμβάνονται κάθε χρόνο.
Να συνειδητοποιήσουν τα παιδιά πως κάθε εποχή με τον καιρό της μας επηρεάζει σε όλα, στις συνήθειές μας και στο πώς νοιώθουμε και κάθε εποχή έχει διαφορετική επίδραση στο περιβάλλον.
Να αναγνωρίσουν την ανθρώπινη δραστηριότητα ως παράγοντα που μπορεί να διαταράξει ή να διαφυλάξει την ισορροπία στο περιβάλλον.
Να εκτιμήσουν την αναγκαιότητα υιοθέτησης στάσεων και συμπεριφορών που συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος.
Τα ερωτήματα των παιδιών σχετικά με το θέμα μας :
Γιατί αλλάζουν οι εποχές;
Γιατί το καλοκαίρι ο ήλιος είναι δυνατός ενώ το χειμώνα ο ήλιος δεν ζεσταίνει πολύ;
Γιατί το χειμώνα έχει χιόνι και γιατί λιώνει το καλοκαίρι;
Πώς θα φτιάξουμε ημερολόγιο με τους μήνες και τις εποχές ;
Τι κανουν τα ζώα και τα φυτά κάθε εποχή;
Διαβάζουμε το μύθο ,< Η αρπαγή της Περσεφόνης > και μαθαίνουμε πώς οι αρχαίοι Έλληνες εξηγούσαν τις αλλαγές των εποχών.Τα παιδιά ζωντανεύουν το μύθο με δραματοποίηση και ζωγραφίζουν.
Τα παιδιά χωρισμένα σε ομάδες ζωγραφίζουν τις εποχές σε χαρτί Α3 το οποίο χωρίζουν στα τέσσερα.
Συνθέτουν τις εποχές γράμμα γράμμα
και παίζουν σταυρόλεξο με τις εποχές
Αφηγούμαστε το λαικό παραμύθι <η κυρά Καλή και οι δώδεκα μήνες> Τα παιδιά ζωγραφίζουν τους μήνες και τις εποχές και κολλούν τις εργασίες τους πάνω στο δέντρο της τάξης.
Για τις ανάγκες του ημερολογίου τα παιδιά χωρισμένα σε ομάδες αναλαμβάνουν να ζωγραφίσουν μία εποχή και τους μήνες της.Με βοήθεια από τις καρτέλες του ημερολογίου γράφουν τα ονόματα των εποχών και των μηνών.Τα νήπια βοηθούν τα προνήπια της ομάδας τους που δεν μπορούν να γράψουν.
Τέσσερις εποχές , τέσσερις τεχνικές :
Κηρομπογιές και μελάνι αραιωμένο
Χειμώνας
Φθινόπωρο με σφουγγάρι και τέμπερα
Ακούμε το τραγούδι < Η γη μας> και εστιάζουμε την προσοχή στον στίχο :
Η γη μοιάζει με μήλο και γυρνά γύρω από τον ήλιο
Παρατηρούμε την υδρόγειο , μιλάμε για τον άξονα και την κλίση της.
Διαβάζουμε το ποίημα της Ε.Λιόβαρου Σαρβανάκη και εστιάζουμε στο σημείο
< ο άξονας και η τροχιά μου είναι τα δύο μυστικά μου> .
Σχεδιάζουμε το ηλιακό μας σύστημα και την κίνηση της γης γύρω από τον ήλιο.
Τα σχέδια των παιδιών
Κλιματικές Αλλαγές- ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ !
«-Δε μας λες γιαγιά…τι γνώμη έχεις για τους δώδεκα μήνες του χρόνου;….είναι καλοί ή κακοί;…και ποιόν αγαπάς εσύ περισσότερο;….Το πρόσωπο της κυρά Καλής έλαμψε από χαρά και τους λέει με καλοσύνη….
-Καλά μου παιδιά…τι λόγια είναι αυτά που με ρωτάτε!….Μπορεί ένας μήνας να είναι άσχημος;…….Αφού όλους τους έκανε ο καλός Θεός ,πως μπορεί να είναι άσχημοι;…..Όλοι καλοί και τιμημένοι είναι….ο καθένας έχει τις χάρες του…εγώ τους αγαπώ όλους ίσα……»
Τι θα απαντούσαν άραγε οι μαθητές μας αν συναντούσαν στο δάσος τους μήνες: Τι κάνουμε σε κάθε εποχή; Πώς νιώθουμε όταν βρέχει, όταν έχει ζέστη, όταν χιονίζει; Αν ήμασταν λουλούδια, αρκούδες ή χελιδόνια τι θα κάναμε σε κάθε εποχή;
Έτσι ξεκίνησε το φανταστικό μας ταξίδι στις τέσσερις εποχές του χρόνου και σε κάθε στάση μας χαρήκαμε τις αλλαγές του καιρού που μας προσφέρει το εύκρατο κλίμα μας.
Ακούγεται όμως καμιά φορά στις τηλεοράσεις ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε τις δύο εποχές του χρόνου. Έχετε προσέξει ότι το φθινόπωρο μοιάζει με καλοκαίρι και η άνοιξη δεν ξεχωρίζει πια από τον χειμώνα. Γιατί χάνονται οι εποχές; Τι συμβαίνει;
Γύρω από τη γη μας υπάρχει η ατμόσφαιρα. Ο ουρανός που βλέπουμε αν σηκώσουμε τα μάτια μας ψηλά. Η ατμόσφαιρα τυλίγει και προστατεύει τη γη σαν το μαντήλι της κυρίας στο λαιμό της. Οι ακτίνες του ήλιου, αυτές που δεν καίνε πολύ, περνάνε από το μαντήλι της κυρίας και ζεσταίνουν τη γη. Η γη μας κρατάει όση ζέστη θέλει για να ζούνε οι άνθρωποι και τα ζώα και να μεγαλώνουν τα φυτά και η υπόλοιπη ζέστη περνάει πάλι από το μαντίλι και φεύγει μακριά.
Για μια στιγμή! Σας αρέσουν τα αυτοκίνητα; Ναι, κυρία, και οι μηχανές και τα αεροπλάνα. Εγώ θα πάρω αυτοκίνητο, εγώ τζετ….Εντάξει, ας τα κολλήσουμε πάνω στη γη μας. Και τώρα που είστε μικροί τι θα θέλατε να έχετε; Πολλά παιχνίδια, και ρούχα, και υπολογιστές και μαρκαδόρους και χαρτιά. Ας βάλουμε, λοιπόν, και τα εργοστάσια που τα φτιάχνουν πάνω στη γη μας.
Όλα αυτά βγάζουν αυτόν τον μαύρο καπνό που βλέπουμε. Το διοξείδιο του άνθρακα. Το ίδιο και τα σκουπίδια όταν μαζεύονται πολλά και πιάνουν φωτιά. Έτσι λοιπόν σιγά σιγά κάτω από το μαντίλι της κυρίας φτιάχτηκε ένα παχύ πάπλωμα από διοξείδιο του άνθρακα.
Και τώρα η ζέστη που δεν χρειαζόμαστε πώς θα φύγει μακριά; Σκεφτείτε και πόση ζέστη ακόμα βγαίνει όταν ξεχνάμε το φως ανοιχτό ή την τηλεόρασή μας. Αν βάλετε κοντά το χεράκι, καίει!
Από το μαντίλι της κυρίας περνούσε η ζέστη από το πάπλωμα όχι.
Η γη μας, λοιπόν, τώρα ζεσταίνεται πολύ, σαν να ανεβάζει πυρετό. Τι μπορεί να πάθει λοιπόν από την πολύ ζέστη; Το μεγαλύτερο μέρος της γης καλύπτεται από νερό. Θυμάστε τι παθαίνει το νερό με την αλλαγή της θερμοκρασίας.
Με σκοπό να γνωρίσουν τα παιδιά , τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα , αλλά και να γνωρίσουν έθιμα της πατρίδας μας ξεκινήσαμε το θέμα μας. Τα παιδιά ανέφεραν και καταγράψαμε ότι ήξεραν για τα Χριστούγεννα.
Διαβάσαμε την ιστορία της γέννησης μέσα από το βιβλίο ”Ο μικρός Συμεών ” .Δραματοποιήσαμε την ιστορία και την επενδύσαμε με απαλή χριστουγεννιάτικη μουσική. Τα παιδιά ζωγράφισαν την φάτνη.
Τονίσαμε το νόημα των Χριστουγέννων . την αγάπη ,αλλά και την ανάγκη να δείχνουμε στους άλλους πως τους αγαπάμε.Γι’ αυτό το σκοπό σχεδιάσαμε σε χοντρό χαρτόνι τον Αη βασίλη που είναι αυτός που προσφέρει δώρα στα παιδιά , και τον αφήσαμε χωρίς ρούχα.Τα παιδιά κάθε φορά που έκαναν μία πράξη αγάπης (βοήθεια σε κάποιον συμμαθητή τους, μια καλή κουβέντα κ.λ.π) κολλούσαν ένα κομμάτι κόκκινο ύφασμα πάνω στα ρούχα του Αη Βασίλη.
Στολίσαμε το δέντρο όπως κάθε χρόνο όλοι μαζί.
Φέτος η κυρία Νίνα έβαλε το αστέρι στην κορυφή του δέντρου και η χαρά στα πρόσωπα των παιδιών δεν περιγράφεται.
Και φυσικά χορέψαμε γύρω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο μας για να εκφράσουμε τη χαρά μας και να νιώσουμε όλοι το χριστουγεννιάτικο πνεύμα.
Στολίσαμε χριστουγεννιάτικα και το κλαδί που κρέμεται στο ταβάνι
Φτιάξαμε χριστουγεννιάτικες κάρτες
Φτιάξαμε με αλατοζύμη τα χριστουγεννιάτικα στολίδια που θα χαρίσουμε στα παιδιά της πρώτης τάξης.Δουλέψαμε με πολύ όρεξη.
Τα ζωγραφίσαμε και τονίσαμε πως αυτά δεν τρώγονται και ας μυρίζουν υπέροχα λόγω της αρωματικής κανέλλας.
Και τώρα στη γιορτή μας. Ένα από τα έθιμα που κάθε χρόνο τιμούμε δεόντως είναι τα κάλαντα. Αυτά είναι το θέμα της χριστουγεννιάτικης γιορτής μας.Παραδοσιακά Κάλαντα.
Ξεκινήσαμε με τον χάρτη της Ελλάδας. Χωρίσαμε σε γειτονιές : Μακεδονία , Θράκη, Θεσσαλία, Ήπειρος , Πελοπόνησος , Νησιά του Αιγαίου, Νησιά του Ιονίου και την πατρίδα των παππούδων μας , τον Πόντο. Δείχνουμε μια περιοχή και ακούμε τα κάλαντα που λέγανε σε αυτή την περιοχή.
Στην ψηφοφορία που γίνεται τα παιδιά επιλέγουν τα Κάλαντα της Κέρκυρας.
Καλώς μας ήρθατε εδώ
και πάντα Καλημέρα
Κάλαντα παραδοσιακά
θα πούμε αυτή τη μέρα.
Να τα πούμε ;
Απ’ τη Μακεδονία μας
Αμέσως ξεκινάμε
Χριστούγεννα Πρωτούγεννα
και ευχές σ΄ όλους κερνάμε.
Στο γαλανό Αιγαίο μας
αμέσως θα βρεθούμε
και σε μια κόρη όμορφη
τα κάλαντα θα πούμε.
Στην όμορφη την Κέρκυρα
ρωτάει ο Ηρώδης
τους μάγους που δώρα κουβαλούν
και γίνεται θηριώδης.
Στον τόπο των προγόνων μας
ποντιακά μιλούσαν
νταούλι . λύρα -κεμεντζέ
στα χέρια τους κρατούσαν
και κάλαντα τραγουδούσαν.
Μα σήμερα τα Κάλαντα
αλλιώτικα τα λέμε
Τρίγωνα κάλαντα μες τη γειτονιά
ελάτε να τραγουδήσουμε
όλοι μαζί παιδιά.
Την ημέρα της γιορτής μας επισκέφτηκαν τα παιδιά της πρώτης τάξης του δημοτικού μετά από πρόσκληση για να παρακολουθήσουν τη γιορτή μας.
Το νταούλι συνοδεύει τα ποντιακά κάλαντα.
Μετά τη γιορτή μας δώσαμε στα παιδιά τα δώρα που τους ετοιμάσαμε
Και φυσικά χορέψαμε ,όπως συνηθίζουμε να κάνουμε στις γιορτές μας
“Η κυρία θυμώνει όταν το παρακάνουμε με τους κανόνες ή όταν χτυπάει το τηλέφωνο ασταμάτητα και μας διακόπτει. Εμείς θυμώνουμε όταν μας προσβάλλουν, όταν παίρνουν το παιχνίδι που θέλουμε, όταν δεν μας παίζουν, όταν δεν γίνεται το δικό μας…”.
Ο θυμός είναι ένα φυσικό συναίσθημα που πρέπει να μάθουμε να διαχειριζόμαστε ώστε να μην διογκώνεται και να μην έχει συνέπειες στην υγεία και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Συζητήσαμε και ζωγραφίσαμε για αυτά που μας κάνουν να θυμώνουμε (η κυρία όταν θυμώνει λέει δυνατά: “Νιώθω θυμωμένη. Δώστε μου λίγο χρόνο να μετρήσω αργά μέχρι το 10”).
Εμείς σκεφτήκαμε τις δικές μας τεχνικές, βρήκαμε κάποιες άλλες στο διαδίκτυο και κάποιες τις εμπνευστήκαμε από παιχνίδια και ιστορίες.
Παίξαμε το παιχνίδι “ο καθρέφτης” και μιμηθήκαμε τη θυμωμένη έκφραση των φίλων μας. Γίναμε μπαλόνια φουσκωμένα από θυμό που για να μην σκάσουν ξεφούσκωσαν σιγά- σιγά. Φτιάξαμε τη γωνίτσα του θυμού και την εξοπλίσαμε με το φανάρι του θυμού, το μαλακό μαξιλάρι και τη μπάλα εκτόνωσης.
Ακούσαμε μουσική χαλάρωσης και κάναμε ασκήσεις γιόγκα (“χαιρετισμός στον ήλιο” που περιλαμβάνει εισπνοές με ανάταση των χεριών και εκπνοή με κατέβασμά τους στις μύτες των ποδιών, “ο μύλος” που αναφέρεται στην αργή περιστροφή του λαιμού κ.α.).
Ακούσαμε την ιστορία της “Νίτσας Χελωνίτσας” που κρύβεται στο καβούκι της μέχρι να ηρεμήσει. Έπειτα, μιμηθήκαμε την τεχνική της και βάλαμε σε σωστή χρονική σειρά τις καρτέλες με την υπόθεση της ιστορίας.
Διαβάσαμε το βιβλίο με τίτλο “θυμώνω” και προτείναμε τις δικές μας τεχνικές (: αργό μέτρημα μέχρι το 5, προσευχή, μια βόλτα, μια όμορφη σκέψη, κουβέντα με ένα φίλο μας).
Φτιάξαμε το σύνθημα: “βρίσκω το θυμό, τον πετώ και ηρεμώ” και το κολλήσαμε σε μια μάσκα που κατασκευάσαμε. Και για να μάθουν όλοι τις τεχνικές μας φτιάξαμε μια αφίσα όπου τις αποτυπώσαμε.
Τα παιδιά πρέπει να ανακαλύψουν τον κόσμο γύρω τους, να δοκιμάσουν γεύσεις, μυρωδιές και χρώματα, να εξιχνιάσουν τα μυστικά που κρύβονται στα απαγορευμένα μέρη, να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους, να τρέξουν σαν σίφουνες, να σκαρφαλώσουν ψηλά για να αγγίξουν τα σύννεφα, να τρυπώσουν σε μέρη που θα χωρούσαν μόνο τα στρουμφάκια, να πετάξουν με δύναμη μια πέτρα για να ταξιδέψει, ακόμα και να προσπαθήσουν να πετάξουν!! Πολλές φορές, όμως, τα πράγματα αντιστέκονται στους μικρούς μας κατακτητές και μαθαίνουν τα όρια του κόσμου και του εαυτού τους με λίγα δάκρυα στα μάτια, ένα καρούμπαλο στο κεφάλι, δυο δαχτυλάκια τυλιγμένα σε μια γάζα ακόμα και ένα σημαδάκι που θα τους θυμίζει τις εξερευνήσεις τους.
Φέτος στο σχολείο μας είχαμε την τύχη η ομάδα των εξερευνητών μας να είναι πολύ δραστήρια και ατρόμητη. Έπρεπε, λοιπόν, πριν ξεκινήσουμε τις εξερευνήσεις μας να μελετήσουμε καλά τους πιθανούς κινδύνους που θα συναντήσουμε, να σκεφτούμε τι πρέπει να κάνουμε για να τους αποφύγουμε, και τέλος να μάθουμε πώς να τους αντιμετωπίσουμε.
Αναγνωρίσαμε επικίνδυνες συμπεριφορές και προβλέψαμε τις συνέπειες:
Τα παιδιά περιέγραψαν τι δικές τους εμπειρίες και τα συναισθήματά τους από κάποιο μικρό ατύχημα που είχαν:
Ο Δημήτρης που είναι προνήπιο περιγράφει την προσωπική του εμπειρία και γράφει ΄΄ ΠΡΟΣΟΧΗ ΄΄
Η Ναταλί ,επίσης προνήπιο ,περιγράφει το δικό της μικρό ατύχημα και τα συναισθήματά της
Η εμπειρία παλαιότερων μαθητών κρίναμε ότι θα ήταν πολύτιμη. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να πραγματοποιήσουμε μια έρευνα στους μικρούς μαθητές του ολοήμερου τμήματος του Δημοτικού Σχολείου. Ετοιμάσαμε το ερωτηματολόγιο μας και πήγαμε να συλλέξουμε τα δεδομένα μας.
Ετοιμάσαμε και μια αφίσα για δώρο στους μαθητές που συμμετείχαν πρόθυμα ως δείγμα στην έρευνά μας:
Και, βέβαια, όπως απαιτεί κάθε έρευνα ακολούθησε στατιστική επεξεργασία στην τάξη για κάθε ερώτηση και ανάλυση των δεδομένων μας.
Το επόμενο βήμα ήταν μια επιτόπια έρευνα στην τάξη μας και την αυλή μας για να εντοπίσουμε και να φωτογραφίσουμε τις κρυμμένες παγίδες και τα επικίνδυνα περάσματα
Και κάπως έτσι αρχίσαμε να καταστρώνουμε τη στρατηγική μας και τους κανόνες μας για να είναι ασφαλείς οι εξερευνήσεις μας.
Και τέλος δεν παραλείψαμε να εξερευνήσουμε και τα όρια του σώματός μας και να αναπτύξουμε τις κινητικές μας δεξιότητες: να αποκτήσουμε επίγνωση του όγκου του σώματός μας, να αναπτύξουμε ισορροπία, να αποκτήσουμε έλεγχο και συντονισμό των κινήσεών μας κ.α. Έτσι οι πτώσεις και οι απώλειες στο πέρασμα μας ελπίζουμε να μειωθούν!
Γράψαμε ένα ποίημα και το τραγουδήσαμε με μουσική rap
Μέσα στην τάξη πάντα περπατάω
και όταν τρώω
κάθομαι και δε μιλάω.
Τρέχω στην αυλή
όταν κυνηγάω
και προσέχω πάντα πού πατάω.
Τα χέρια μου προσέχω
πάντα πού τα βάζω
κι όταν υπάρχει κίνδυνος
πάντα εγώ φωνάζω.
Πράγματα στο πάτωμα
ποτέ δεν αφήνω
σ’ ότι είναι επικίνδυνο
μακρυά θα μείνω.
Βγαίνω από την τάξη
πάντα με ηρεμία
στη γραμμή ένας -ένας
ακούω την κυρία.
Βέβαια, στην ατομική μας αξιολόγηση δεν φάνηκε ότι μπορούσαμε όλοι να αναγνωρίσουμε τους κίνδυνους με ευκολία. Η ομάδα μας, λοιπόν, θα πρέπει να έχει συνεχώς το νου της και να προσέχει ο ένας τον άλλο. (Εικόνα 6)
Α! και για κάθε ενδεχόμενο αποφασίσαμε να ρωτήσουμε και τη γιατρό μας τι πρέπει να κάνουμε, αν χτυπήσει κάποιος φίλος μας. Έτσι, δεν θα φοβόμαστε πολύ αυτό το περίεργο κόκκινο betadine και θα προσέχουμε καλύτερα εμάς και τους άλλους.
Πρόσκληση-δώρο και η γιατρός μας ήρθε στην τάξη μας.
Κυρία Τασούλα σε ευχαριστούμε πολύ
Τώρα νιώθουμε το ίδιο ατρόμητοι και περίεργοι για όλα αλλά πιο ασφαλείς! Καλή μας τύχη!
Με ένα κλαδί ελιάς που έφερε στην τάξη το γουρουνάκι ξεκινήσαμε το νέο θέμα μας.Τα περισσότερα παιδιά γνώριζαν πως από τις ελιές βγάζουμε λάδι . Διηγηθήκαμε το μύθο που οι δυο θεοί Αθηνά και Ποσειδώναςδιεκδικούσαν το όνομα μιας νέας πόλης. Τα παιδιά ντύθηκαν με στολές, φτιάξαμε την τρίαινα , την ασπίδα της Αθηνάς και τους κεραυνούς του Δία
Στη συνέχεια ζωγράφισαν και καθώς δεν υπήρχε ανάλογο βιβλίο στη Βιβλιοθήκη μας ,
αποφασίσαμε να κάνουμε το δικό μας .
Το εξώφυλλο του βιβλίου
Τέλος
Το θέμα μας σταμάτησε εδώ καθώς προέκυψε ένα μικρό ατύχημα και αποφασίσαμε
να κάνουμε ένα θέμα που αφορούσε την ασφάλεια των παιδιών μέσα και έξω από την τάξη.
Με μια παράσταση κουκλοθέατρου έκλεισε σήμερα η θεματική ενότητα για την Επέτειο του Πολυτεχνείου.
Το θέμα μας ήταν από το παραμύθι της Σ. Ζαραμπούκα ” Στο δάσος” σε διασκευή που μας έστειλε η κ. Εύη Σαρβανάκη.Ο μεγάλος και δυνατός Ελέφας στο δάσος παίρνει την εξουσία από την εκλεγμένη με δημοκρατικό τρόπο Κουκουβάγια,αλλά αδυνατεί να βρει λύσεις στα σοβαρά προβλήματα που εμφανίζονται. Θέλουμε έξυπνους και ικανούς αρχηγούς για να κυβερνούν. Αυτό είναι το μήνυμα…..
Ακούσαμε το τραγούδι” Παλιάτσος ”και το χορέψαμε.Γελάσαμε με την ψυχή μας
Σας το αφιερώνουμε:
Το κολάζ που έφτιαξαν τα παιδιά για το Πολυτεχνείο
Η συνταγή της Ειρήνης όπως την φαντάστηκαν τα παιδιά:
Αμάμεσα στον πόλεμο και στην ειρήνη, όλοι προτιμάμε την Ειρήνη.
Αν ήταν φαγητό και μπορούσαμε να τη μαγειρέψουμε , τι υλικά θα
βάζαμε μέσα; Ρωτάμε : όπλα , βόμβες;
Τα παιδιά σκέφτονται .Γράφουμε την αριθμογραμμή και προτείνουν υλικά.
Παιδαγωγικό πλαίσιο και στόχοι: Η ανάγκη ευαισθητοποίησης των παιδιών για σωστή διατροφή και οικονομική αυτάρκεια καθώς και η διεύρυνση των γνώσεων για τους φυτικούς οργανισμούς στο άμεσο περιβάλλον τους , μας κινητοποίησε για να ασχοληθούμε με αυτό το θέμα.
Ξεκινήσαμε πρώτα με μια επίσκεψη στο φυτώριο του κυρίου Τάσου και της κυρίας Μαρίας Κεντιρτζή.
Κάναμε ερωτήσεις για τα φυτά και η κυρία Μαρία απάντησε στις απορίες μας
Τι είναι αυτά ;Ρώτησε η Αντιγόνη δείχνοντας τη καταπράσινη ρόκα.
Θαυμάσαμε τα ολόφρεσκα μαρουλάκια
Μάθαμε αρκετά για τα φυτά .Οι γονείς των παιδιών φρόντισαν για το χώμα, τους σπόρους , τους βολβούς και τα
φυτά.Είμαστε έτοιμοι για να φτιάξουμε το λαχανόκηπό μας στο Νηπιαγωγείο.
Θα φυτέψουμε μέσα σε πλαστικά τελάρα . Αρχίζουμε πρώτα ρίχνοντας χώμα
Συνεργαζόμαστε.Άλλος το χώμα, άλλος τους σπόρους, άλλος το νερό.
Κάθε ομάδα αποτελούμενη από τέσσερα παιδιά φυτεύει σε ένα τελάρο.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
Φτιάξαμε το σύνθημα: “βρίσκω το θυμό, τον πετώ και ηρεμώ” και το κολλήσαμε σε μια μάσκα που κατασκευάσαμε. Και για να μάθουν όλοι τις τεχνικές μας φτιάξαμε μια αφίσα όπου τις αποτυπώσαμε. 
