Το blog του 1ου ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΠΥΛΑΙΑΣ

Χάρης Βάρβογλης

Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες είναι μια «καθαρή» πηγή ενέργειας, υπό την έννοια ότι δεν εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακα και άλλους ρύπους που μολύνουν την ατμόσφαιρα. Λειτουργούν με τη διάσπαση μεγάλων ατόμων -κυρίως ουρανίου- σε μικρότερα, διεργασία που απελευθερώνει μεγάλα ποσά ενέργειας.

Η ενέργεια αυτή μετατρέπει το νερό που περιβάλλει τον αντιδραστήρα σε ατμό, ο οποίος κινεί μία τουρμπίνα συνδεδεμένη με τη γεννήτρια του ηλεκτρικού ρεύματος.

Ο ρυθμός της διάσπασης, και άρα της παραγωγής ενέργειας, ρυθμίζεται από τη θέση ράβδων γραφίτη, που είναι τοποθετημένες ανάμεσα στις ράβδους του ουρανίου. Αλλά αυτοί οι «καθαροί» αντιδραστήρες έχουν πάντα το σοβαρότατο κίνδυνο διαρροής ραδιενέργειας, που είναι αδιαμφισβήτητα πολύ πιο βλαπτική από το διοξείδιο του άνθρακα των ορυκτών καυσίμων.

Γνωστά παραδείγματα τέτοιων σοβαρών ατυχημάτων είναι τα γεγονότα στο Νησί των Τριών Μιλίων στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ και στη Φουκουσίμα της Ιαπωνίας. Για το λόγο αυτόν στους πυρηνικούς αντιδραστήρες γίνονται συχνά ασκήσεις για την αντιμετώπιση επικίνδυνων καταστάσεων.

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 25ης Απριλίου 1986 άρχισε μια τέτοια άσκηση στον αντιδραστήρα 4 του πυρηνικού εργοστασίου παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας κοντά στην πόλη Chernobyl της Ουκρανίας.

Η διαδικασία αυτή είναι αργή και διαρκεί πολλές ώρες. Μια σειρά από συμπτώσεις και ατυχείς αποφάσεις οδήγησαν μια μέρα μετά, τις πρώτες πρωινές ώρες της 26ης Απριλίου, σε απότομη αύξηση του ρυθμού διάσπασης.

Το αποτέλεσμα ήταν η έκλυση μεγάλων ποσών ενέργειας, η οποία προκάλεσε απότομη εξάτμιση του νερού του αντιδραστήρα, απότομη αύξηση της πίεσης και τελικά έκρηξη του συστήματος των σωληνώσεων.

Έτσι εκτέθηκαν στον ατμοσφαιρικό αέρα οι ράβδοι του ουρανίου και του γραφίτη. Αυτό είχε για συνέπεια την απελευθέρωση στην ατμόσφαιρα μεγάλων ποσοτήτων ραδιενεργών υλικών από τις ράβδους ουρανίου, η οποία επιτάθηκε από την ανάφλεξη των ράβδων του γραφίτη. Από εκείνη τη στιγμή τα ραδιενεργά υλικά άρχισαν να μολύνουν το περιβάλλον, ακολουθώντας τη φορά των ανέμων που έπνεαν στην περιοχή.

Η πρώτη χώρα στην οποία έφθασε το ραδιενεργό νέφος, δύο μέρες μετά, ήταν η Σουηδία, όπου διαπιστώθηκε ότι τα επίπεδα ραδιενεργού ακτινοβολίας άρχισαν να αυξάνονται απότομα.

Αυτό προκάλεσε διεθνή αναστάτωση και υποχρέωσε τη Σοβιετική Ένωση να ανακοινώσει στις 28 Απριλίου 1986, μια μέρα σαν και σήμερα πριν από 33 χρόνια, το καταστροφικό αυτό πυρηνικό ατύχημα.

Ευτυχώς οι φόβοι για συνέπειες πολύ μεγάλης κλίμακας δεν επαληθεύθηκαν τελικά. Ο αντιδραστήρας καλύφθηκε με ένα κέλυφος από οπλισμένο σκυρόδεμα, για να περιοριστεί η περαιτέρω απελευθέρωση ραδιενεργού υλικού, και η γειτονική πόλη Pripyat εκκενώθηκε προληπτικά από τους 50.000 κατοίκους της. Οι άμεσοι θάνατοι από τη ραδιενέργεια ήταν περίπου 50.

Δέκα χρόνια μετά υπολογίστηκε ότι μόνο στην Ουκρανία είχαν συμβεί περίπου άλλοι 6.000 θάνατοι, που οφείλονταν στη μακροχρόνια επίδραση της ραδιενέργειας.

Το ραδιενεργό νέφος έφθασε μέχρι την Ελλάδα, όπου οι βροχοπτώσεις μετέφεραν τα ραδιενεργά υλικά στο έδαφος, από εκεί στα φυτά και τελικά στη διατροφική αλυσίδα. Τότε είχε προκληθεί μεγάλος πανικός, αλλά τελικά δεν φαίνεται, στατιστικά να υπήρξαν θανατηφόρες συνέπειες. Το ατύχημα του Chernobyl θεωρείται σήμερα το χειρότερο ατύχημα σε πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 27-28 Απριλίου 2019

Στις 20 Αυγούστου 2018, η Γκρέτα αποχώρησε από το σχολείο της και στάθηκε έξω από το σουηδικό κοινοβούλιο για να διαμαρτυρηθεί για την κλιματική αλλαγή. Αφορμή στάθηκε κύμα καύσωνα που προκάλεσε δεκάδες πυρκαγιές και καταστροφές δασικών εκτάσεων στη βόρεια Ευρώπη. Κάπως έτσι, δημιουργήθηκε ένα παγκόσμιο εφηβικό κίνημα. Το «FridaysforFuture» έλαβε διεθνείς διαστάσεις και, πλέον, κάθε Παρασκευή δίνεται «ραντεβού για το κλίμα», με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας και των πολιτικών.

«Το 2050 εσείς θα έχετε πεθάνει, εμείς όχι», ένα από τα δεκάδες συνθήματα

Συνεχίστε την ανάγνωση

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ενημερωτικό Δελτίο European School Radio

“ΚΑΝ’ ΤΟ Ν’ ΑΚΟΥΣΤΕΙ 2019”-

Παράταση, Αξιολόγηση, Ψηφοφορία

6^Ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ-

Παράταση

Νέα παράταση στις υποβολές συμμετοχών

Μετά από αίτημα αρκετών εκπαιδευτικών, αποφασίστηκε να δοθεί παράταση στην υποβολή συμμετοχών για τον Μαθητικό Διαγωνισμό Ραδιοφωνικού Μηνύματος & Τραγουδιού  «Κάν το ν’ ακουστεί 2019» με τίτλο «Η φωνή μας, ασπίδα στα λόγια του μίσους!» μέχρι και την Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 23.59. Αυτή θα είναι η τελευταία παράταση που θα δοθεί. Αναμένουμε με χαρά τις συμμετοχές σας!!

Αξιολόγηση από Κριτικές Επιτροπές

Από 1 έως 9 Μαρτίου 2019 οι Κριτικές Επιτροπές των ραδιοφωνικών μηνυμάτων και των τραγουδιών θα αξιολογήσουν ανώνυμα όλες τις συμμετοχές των σχολείων, θα αποφασίσουν τα 8 Βραβεία και τις τυχόν Ειδικές Διακρίσεις που θα εκτιμηθεί να δοθούν επιπλέον. Τα αποτελέσματα των Βραβείων και των Ειδικών Διακρίσεων θα ανακοινωθούν στην Τελετή Βράβευσης στον Βόλο, στις 12 Απριλίου 2019.

Ψηφοφορία ακροατών

Από τις 10 Μαρτίου 2019, θα δημοσιοποιηθούν όλες οι συμμετοχές και μέχρι τις ημέρες του Φεστιβάλ θα πραγματοποιείται η ψηφοφορία των ακροατών μέσω διαδικτύου. Σε αυτόν τον Μαραθώνιο, θα περιμένουμε με χαρά να δραστηριοποιηθεί όλη η μαθητική κοινότητα και να κοινοποιήσει παντού το μήνυμα ή το τραγούδι, όχι μόνο για να “βγουν πρώτοι” αλλά για να “περάσουν το μήνυμα” στην κοινωνία.

Δηλώσεις συμμετοχής στο 6ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Μαθητικού Ραδιοφώνου

Παράταση δόθηκε και στις δηλώσεις συμμετοχής στο 6ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Μαθητικού Ραδιοφώνου. Μέχρι την Κυριακή, 10 Μαρτίου 2019 δηλώστε ότι θα έρθετε στο Φεστιβάλ του European School Radio στον Βόλο, που θα πραγματοποιηθεί από τις 11 έως τις 13 Απριλίου 2019. Πλούσιο πρόγραμμα με δράσεις σχετικά με το ραδιόφωνο, τη μουσική και γενικά τον πολιτισμό προσφέρονται σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας και της Κύπρου αν δηλώσουν έγκαιρα συμμετοχή. Μη χάσετε την εκδρομή της χρονιάς για τη ραδιοφωνική ομάδα του σχολείου σας! Δώστε την ευκαιρία στους μαθητές σας να γνωριστούν από κοντά με άλλους μαθητές ραδιοφωνικούς παραγωγούς και να περάσουν όμορφα!

Πληροφορίες: http://europeanschoolradio.eu/6fest

Στην καθημερινή μας ζωή λέμε συχνά ότι ο χρόνος «ρέει», «κυλά» και «φεύγει», χωρίς ποτέ να προσδιορίζουμε επακριβώς τι είδους «πράγμα» είναι αυτό που κυλά και φεύγει ασταμάτητα ή τουλάχιστον ποιος ή πώς μπορεί κανείς να μετρά αντικειμενικά την αδιάκοπη ροή του. Αναμφίβολα ο «χρόνος» αποτελεί ένα από τα το πιο σκοτεινά και άπιαστα αντικείμενα της ανθρώπινης σκέψης (φυσικής και μεταφυσικής).

Άραγε είναι κάτι που υπάρχει «πραγματικά» ή μήπως είναι μόνο ένας βολικός τρόπος για να «μετράμε» ό,τι διαρκώς μεταβάλλεται και παρέρχεται γύρω από εμάς ή και μέσα μας;

Αν, όπως υποστηρίζει η πλειονότητα των θεωρητικών φυσικών, ο χρόνος είναι απλώς «μια επίμονη ψευδαίσθηση», τότε γιατί το ορατό μας Σύμπαν δεν είναι στατικό αλλά διαρκώς αλλάζει και εξελίσσεται;

Αφορμή για το σημερινό άρθρο είναι κάποιες ενδιαφέρουσες ιδέες που υπάρχουν στο βιβλίο «Χρόνος: η αναγέννηση» του Λι Σμόλιν, κορυφαίου ερευνητή του δημιουργικού ρόλου του χρόνου στη σύγχρονη Φυσική και της κρίσιμης σημασίας που έχει για την ανθρώπινη σκέψη η κατανόηση του χρόνου.

ή ξαναβρίσκοντας τον «χαμένο» χρόνο στη Φυσική

Στις 6 Απριλίου του 1922, στην περίφημη Φιλοσοφική Εταιρεία στο Παρίσι, συναντήθηκαν δύο μεγάλοι στοχαστές, ο φυσικός Αλμπερτ Αϊνστάιν με τον φιλόσοφο Ανρί Μπερξόν, για να ανταλλάξουν απόψεις γύρω από το αίνιγμα του χρόνου.

Στο επίμονο ερώτημα του Μπερξόν αν ο χρόνος που περιγράφει η Θεωρία της Σχετικότητας, και συνεπώς η σύγχρονη Φυσική, έχει να κάνει με τον χρόνο όπως τον βιώνουν καθημερινά οι άνθρωποι, έλαβε από τον Αϊνστάιν την ακόλουθη απάντηση: «Το ερώτημα τίθεται ως εξής: ο χρόνος του φιλοσόφου είναι ο ίδιος με τον χρόνο του φυσικού;» Και προς μεγάλη απογοήτευση του Μπερξόν, ο δημιουργός της Θεωρίας της Σχετικότητας θα απαντήσει απερίφραστα: «Μόνο η επιστήμη λέει την αλήθεια και κανένα υποκειμενικό βίωμα δεν μπορεί να διασώσει ό,τι αρνείται η επιστήμη».

Συνεχίστε την ανάγνωση