Με αφορμή την ενότητα της Γλώσσας της Β΄ τάξης «Μες στο μουσείο», οι μαθητές και οι μαθήτριες είχαν την ευκαιρία να προσεγγίσουν με βιωματικό τρόπο στοιχεία της λαϊκής μας παράδοσης. Στο πλαίσιο του μαθήματος, τα παιδιά έφεραν στην τάξη τις δικές τους «λαλίτσες», γνωστές και ως νεροσφυρίχτρες, ένα παραδοσιακό πήλινο παιχνίδι που παλιότερα διασκέδαζε μικρούς και μεγάλους.

Η παρουσίαση των λαλίτσων προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στους μαθητές και αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση γύρω από τα λαϊκά παιχνίδια και τα παλιά έθιμα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία γεννήθηκε μια όμορφη ιδέα: να ανακαλύψουν και άλλα λαϊκά ήθη και έθιμα του τόπου και να δημιουργήσουν ένα βιβλίο για τη σχολική βιβλιοθήκη.

Έτσι, κάθε μαθητής ανέλαβε να ερευνήσει ένα έθιμο, μια λαϊκή παράδοση ή ένα αίνιγμα του τόπου. Τα παιδιά συζήτησαν με τις γιαγιάδες και τους παππούδες τους, έκαναν ερωτήσεις, άκουσαν ιστορίες από τα παλιά και κατέγραψαν πολύτιμες πληροφορίες. Στη συνέχεια έγραψαν τα κείμενά τους και τα συνόδευσαν με ζωγραφιές, δημιουργώντας όλοι μαζί ένα ξεχωριστό βιβλίο που θα εμπλουτίσει τη σχολική βιβλιοθήκη.

Μέσα από αυτή τη δράση οι μαθητές ανέπτυξαν δεξιότητες έρευνας, συνεργασίας και δημιουργικής έκφρασης, ενώ παράλληλα εξάσκησαν τον γραπτό και προφορικό τους λόγο. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι ήρθαν σε ουσιαστική επαφή με την τοπική ιστορία και την πολιτιστική μας κληρονομιά, ανακαλύπτοντας πως τα ήθη και τα έθιμα αποτελούν ζωντανό κομμάτι της ταυτότητας του τόπου μας.

Η δραστηριότητα αυτή αποτέλεσε μια όμορφη γέφυρα ανάμεσα στις γενιές, φέρνοντας τα παιδιά πιο κοντά στις εμπειρίες και τις μνήμες των μεγαλύτερων και αναδεικνύοντας την αξία της παράδοσης μέσα από τη μάθηση και τη δημιουργία.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β΄ τάξης γνώρισαν την προπαίδεια με έναν διαφορετικό και ιδιαίτερα διασκεδαστικό τρόπο. Στόχος της δραστηριότητας ήταν τα παιδιά να εξασκηθούν στους πολλαπλασιασμούς μέσα από το παιχνίδι και τη συνεργασία, μετατρέποντας τη μάθηση σε μια ευχάριστη εμπειρία.

Στο πλαίσιο του μαθήματος, οι μαθητές συμμετείχαν σε διάφορα παιχνίδια, όπως ένα ειδικά προσαρμοσμένο παιχνίδι UNO με πράξεις της προπαίδειας, καθώς και σε μαθηματικές σκυταλοδρομίες. Μέσα από αυτές τις δραστηριότητες τα παιδιά καλούνταν να σκεφτούν γρήγορα, να υπολογίσουν σωστά και να συνεργαστούν με τους συμμαθητές τους για να ολοκληρώσουν τις δοκιμασίες.

Το δημιουργικό παιχνίδι βοήθησε τους μαθητές να εξασκηθούν στην προπαίδεια με τρόπο βιωματικό και ευχάριστο. Παράλληλα, ενίσχυσε την αυτοπεποίθησή τους, καθώς είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τις γνώσεις τους χωρίς άγχος, μέσα σε ένα κλίμα χαράς και ενθάρρυνσης.

Μέσα από τις δραστηριότητες αυτές τα παιδιά ανέπτυξαν δεξιότητες συνεργασίας, συγκέντρωσης και γρήγορης σκέψης, ενώ παράλληλα κατανόησαν ότι τα μαθηματικά μπορούν να συνδυάζονται με το παιχνίδι και τη δημιουργικότητα. Η τάξη γέμισε ενθουσιασμό, γέλια και μαθηματικές προκλήσεις, αποδεικνύοντας ότι η μάθηση γίνεται ακόμη πιο αποτελεσματική όταν συνοδεύεται από χαρά και συμμετοχή.

Για να ενισχυθεί το κλίμα της τάξης και να προληφθεί ο εκφοβισμός την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2026 οι μαθητές της Δ΄ τάξης αποφάσισαν να αφήσουν στην άκρη τα λόγια που πληγώνουν και να δώσουν χώρο στα λόγια που ομορφαίνουν τη μέρα τους.
Κάθε μαθητής έγινε ένας “κρυφός φίλος” και έγραψε κάτι θετικό για τον συμμαθητή τους. Αυτά τα χαρτάκια είναι η απόδειξη ότι η βία δεν έχει θέση ανάμεσά μας. Όταν αναγνωρίζουμε την αξία του διπλανού μας, χτίζουμε μια τάξη- ομάδα, όπου όλοι νιώθουμε ασφαλείς και σημαντικοί. Στη συγκεκριμένη δράση συμμετείχε και η Ψυχολόγος του σχολείου μας.

Τι συμβαίνει όταν η φαντασία των παιδιών συναντά το χαρτί, τα χρώματα, αλλά και την ψηφιακή τεχνολογία; Οι μαθητές της Ε’ Δημοτικού, με αφορμή την ενότητα της Γλώσσας «Βιβλία και Βιβλιοθήκες», στήσαμε μια ξεχωριστή δράση φιλαναγνωσίας για τους μικρούς
μας φίλους της Β’ Τάξης. Στόχος μας; Να δείξουμε ότι ένα βιβλίο μπορεί να «ζωντανέψει» με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους!
Κάθε παιδί επέλεξε το αγαπημένο του βιβλίο και το παρουσίασε χρησιμοποιώντας τα μέσα που του ταίριαζαν καλύτερα. Η βιβλιοθήκη μας γέμισε με:
● Χειροποίητες Αφίσες: Μεγάλα χαρτόνια, ζωγραφισμένα με μεράκι από τα ίδια τα παιδιά, που απεικόνιζαν τους ήρωες και τις σημαντικότερες στιγμές των ιστοριών.
● Ψηφιακές Παρουσιάσεις (PowerPoint): Με εντυπωσιακές διαφάνειες που οργάνωναν την πλοκή και τα μηνύματα του κάθε βιβλίου.
● Πρωτότυπα Βίντεο: Μικρά “book trailers” που δημιούργησαν οι μαθητές για να δώσουν μια κινηματογραφική αίσθηση στις ιστορίες τους.
Το πιο σημαντικό κομμάτι ήταν η προσπάθειά μας να πείσουμε τους μικρούς μαθητές γιατί πρέπει να διαβάσουν το βιβλίο που τους προτείναμε. Επιστρατεύσαμε, έτσι, τα πιο δυνατά μας επιχειρήματα!!!
Η ανταπόκριση των παιδιών της Β’ Τάξης ήταν ενθουσιώδης. Άλλα παιδιά προτιμούσαν να περιεργάζονται τις πολύχρωμες αφίσες μας και άλλα να παρακολουθούν με ανοιχτό το στόμα τις οθόνες. Βλέποντας τα προσωπάκια των μικρότερων μαθητών να κρέμονται από τα χείλη
μας, καταλάβαμε κάτι σημαντικό: Η αγάπη για το βιβλίο είναι μεταδοτική! Δεν παρουσιάσαμε απλώς χάρτινες σελίδες, αλλά μοιραστήκαμε συναισθήματα και όνειρα. Στο τέλος, όλοι συμφωνήσαμε σε ένα πράγμα: Το διάβασμα είναι μια περιπέτεια που αξίζει
να μοιράζεσαι!
Σας περιμένουμε όλους στη δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου μας για να ανακαλύψετε κι εσείς τον επόμενο αγαπημένο σας «χάρτινο» φίλο!
Να θυμάστε…
Με το διάβασμα ενός βιβλίου…

🚀 Ταξιδεύουμε σε κόσμους που δεν υπάρχουν.

🧠 Ακονίζουμε το μυαλό και το λεξιλόγιό μας.

❤️ Μαθαίνουμε να μπαίνουμε στη θέση των άλλων (ενσυναίσθηση).

Με αφορμή τις πρόσφατες δράσεις ευαισθητοποίησης στο σχολείο μας, αφιερώσαμε χρόνογια να συζητήσουμε ένα θέμα που μας αφορά  όλους: τον σχολικό εκφοβισμό (bullying). Μέσα από τον διάλογο και τη δημιουργία, γίναμε μια γροθιά απέναντι στη βία και υπέρ της
αλληλεγγύης.
Ξεκινήσαμε αναλύοντας τις διάφορες μορφές σχολικής βίας. Καταλάβαμε ότι ο εκφοβισμός δεν είναι μόνο σωματικός. Μπορεί να είναι:
● Λεκτικός: (κοροϊδία, άσχημα παρατσούκλια).
● Κοινωνικός: (αποκλεισμός από την παρέα, διάδοση φημών).
● Ηλεκτρονικός: (cyberbullying μέσω διαδικτύου).
Το πιο σημαντικό κομμάτι της συζήτησής μας ήταν οι τρόποι αντιμετώπισης. Καταλήξαμε στο ότι η σιωπή δεν είναι λύση. Μιλάμε στους δασκάλους μας, στους γονείς μας και στηρίζουμε όποιον νιώθει φόβο. Περνώντας από τα λόγια στην πράξη, δημιουργήσαμε ένα κολλάζ. Κάθε παιδί σχεδίασε και έκοψε το δικό του χάρτινο χέρι. Πάνω σε αυτό, γράψαμε το δικό μας προσωπικό σύνθημα
ενάντια στη βία. Τα χέρια μας ενώθηκαν σε μια μεγάλη αφίσα, συμβολίζοντας την προστασία και την ομαδικότητα που θέλουμε να επικρατεί στις τάξεις μας. Τέλος, χρησιμοποιήσαμε την τεχνολογία για να αποτυπώσουμε τα συναισθήματα και τους ρόλους που εμπλέκονται στον εκφοβισμό. Μέσω της εφαρμογής WordArt, δημιουργήσαμε μια ψηφιακή αφίσα με λέξεις-κλειδιά για το Θύμα, τον Θύτη, τους Παρατηρητές.
Το μήνυμά μας είναι ξεκάθαρο:
“ Στο σχολείο μας δεν χωράει ο φόβος. Χωράει μόνο ο σεβασμός και η φιλία!”

Στο πλαίσιο της Πανελλήνιας Σχολικής Ημέρας κατά της Βίας στο Σχολείο, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε’ και Στ’ τάξης του σχολείου μας παρακολούθησαν την Πέμπτη 5 Μαρτίου τη διαδικτυακή ενημερωτική εκδήλωση που διοργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Η εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε με βάση τις προβλέψεις του Ν. 5029/2023, είχε ως στόχο να μας εφοδιάσει με τα απαραίτητα εργαλεία για την πρόληψη και την αποτελεσματική διαχείριση περιστατικών ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού.
Μέσα από την οθόνη, οι μαθητές μας ήρθαν σε επαφή με ειδικούς και ενημερώθηκαν για κρίσιμα ζητήματα όπως:
● Τον εντοπισμό των μορφών βίας: Πώς αναγνωρίζουμε μια προσβλητική συμπεριφορά πριν κλιμακωθεί.
● Τη σημασία της αναφοράς: Γιατί είναι καθήκον μας να «σπάμε τη σιωπή» και πώς η καταγγελία ενός περιστατικού προστατεύει τον συνάνθρωπό μας.
● Τους μηχανισμούς υποστήριξης: Πού μπορούμε να απευθυνθούμε όταν εμείς ή κάποιος συμμαθητής μας βρίσκεται σε δύσκολη θέση.
Ως οι μεγαλύτεροι μαθητές του Δημοτικού, οι μαθητές της Ε’ και Στ’ τάξης έχουν τον ρόλο των «πρεσβευτών» της θετικής κουλτούρας στο σχολείο μας. Η συμμετοχή τους στη δράση δεν ήταν μόνο ενημερωτική, αλλά και ένα κάλεσμα για ανάληψη ευθύνης.
Η βία δεν έχει θέση ανάμεσά μας, γιατί έχουμε τη δύναμη —και τα κατάλληλα μέσα πλέον— να την προλαμβάνουμε μαζί!
Το σύνθημα μας:
“Μαθαίνουμε, Προλαμβάνουμε, Δρούμε”

Τι θα γινόταν αν οι τοίχοι της πόλης μας μπορούσαν να μας διηγηθούν την ιστορία τους; Αυτό ακριβώς ανακαλύψαμε οι μαθητές της Ε’ τάξης του σχολείου μας στο πρόσφατο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Η πόλη ένα ανοιχτό μουσείο», με οδηγό τη μουσειοπαιδαγωγό Αποστολία Αρμπελιά.
Αφήνοντας πίσω τα θρανία, μετατρέψαμε το κέντρο του Βόλου σε μια «ζωντανή τάξη» και πραγματοποιήσαμε έναν Εκπαιδευτικό Περίπατο με τίτλο «Νεότερο Ιστορικό Κέντρο». Ο στόχος μας; Να μάθουμε να «διαβάζουμε» την πόλη μας μέσα από την αρχιτεκτονική της, εντοπίζοντας τα σημάδια του χρόνου και τις αισθητικές επιρροές των περασμένων δεκαετιών.
Κατά τη διάρκεια της διαδρομής μας, είχαμε την ευκαιρία να παρατηρήσουμε από κοντά εμβληματικά κτήρια που αποτελούν «κοσμήματα» του Βόλου. Η περιήγησή μας περιέλαβε:
● Το Σπίρερ: Εκεί που η βιομηχανική κληρονομιά συναντά την ιστορία του καπνού.
● Τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου & το Δημοτικό Ωδείο: Δείγματα νεοκλασικού ρυθμού που αποπνέουν αρμονία και ιστορική συνέχεια.
● Το Εργοστάσιο Ματσάγγου: Ένας επιβλητικός χώρος που μας ταξίδεψε στην οικονομική ακμή της πόλης.
● Το Κτήριο Κουτσινά: Μια αρχιτεκτονική υπενθύμιση της αστικής ταυτότητας του παλιού Βόλου.
Αναλύσαμε τη διαφορά ανάμεσα στον νεοκλασικό ρυθμό, το μπαρόκ στοιχεία και τη μοντέρνα αρχιτεκτονική, κατανοώντας πώς κάθε εποχή άφησε το δικό της αποτύπωμα στον ιστό της πόλης. Η εμπειρία αυτή μας δίδαξε ότι η αρχιτεκτονική δεν είναι μόνο πέτρα και μπετόν, αλλά η ίδια η ταυτότητα των ανθρώπων που έζησαν πριν από εμάς.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην κ. Αποστολία Αρμπελιά που μας βοήθησε να δούμε την πόλη μας με «άλλα μάτια» και να καταλάβουμε ότι για να εκτιμήσουμε το παρόν, πρέπει πρώτα να μάθουμε να αναγνωρίζουμε την ομορφιά του παρελθόντος.