Ηχολόγιο – echologium – ɯnıƃoloɥɔǝ – οιγόλοχΗ

Ηχητικό ιστολόγιο του Δημήτρη Σαρρή, Εκπαιδευτικού (ΠΕ 16), ΒΑ Οικονομίας, ΒΑ, ΜΑ Πολιτισμού

Ετυμολογικά black out…

Έχω ενός είδους δυσλεξία, δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς…
Ακούγοντας μια συγκεκριμένη λέξη την καταλαβαίνω με άλλη ετυμολογία και φυσικά άλλη ορθογραφία. Λόγω του αντικειμένου της εργασία μου – υποθέτω – σχεδόν ποτέ δεν ακούω «ο», παρά μόνο «ω» στις λέξεις
«ωδός», «ωδικώς», «ωδεύω», «πάρωδος» κ.λπ. ενώ λες και το κάνει σκόπιμα το μυαλό μου ακούει:
«εποδός», χωροδός», «τραγοδία», «παροδία» κλπ.
Επίσης και το καλώδιο, συχνά μου μοιάζει μια «καλή ωδή»…
Για να μη μιλήσω για την «προφανή» σύγχυση του «ερωτώ, ερωτείς, ερωτεί»…
Στην «Πολίτικη κουζίνα» ο πρωταγωνιστής κληρονομεί από τον παππού του την ιδιότητα να ακούει μέσα στις λέξεις τις «άλλες» λέξεις: τον «αστρονόμο» μέσα στον «γαστρονόμο», την «τροφή» μέσα στη «στροφή». Ένα δυνατό νοητικό παιχνίδι ετυμολογιών και συνθέσεων…

Μια φορά η σκέψη ήταν πιο ακραία, όταν άκουσα:
«Φωνοικώ»
Τιι σημαίνει; μα είναι πολύ προφανές… φωνάζω στο σπίτι που κατοικώ, κάνω φασαρία στο ίδιο μου το σπίτι…
Μια άλλη φορά το άκουσα «Φωνικώ», δηλαδή δια της δυνατής φωνής νικώ, υπερισχύω, ενώ μια άλλη φορά
«Φωνεικώ» κάτι σαν εκφράζω εικασίες δια της φωνής… Ξέρω, τραβηγμένο…
Προχθές ακούγωντας μια διαφήμιση έπιασα τη λέξη:
«επηχηρηματικότητα», που μου φάνηκε κάτι «επί» του να είναι κανείς «ηχηρός»…

Σήμερα όμως που ξεκίνησα να γράφω το παρόν έγινε το πιο παράξενο!
Σκέφτηκα ότι θα γράψω μια «συμμείωση» και μάλιστα το βρήκα πολύ λογικό να γράφεται έτσι…
Συγκεντρωμένες «μειώσεις» αφαιρετικές σκέψεις: συν-μειώσεις.
Τόσο λογικό το βρίσκω ακόμη και τώρα που γράφω το παρόν που goolgαρα τη λέξη με αυτή την ορθογραφία και είδα ότι δεν ήμουν ο πρώτος που το σκέφτηκε έτσι….
Επίσης πολύ συχνά ακούω για τον καιρό «μετωπικές νεφώσεις» και για ότι είναι «οι δυσεις των οκτώ…» ενώ στο (Πάντειο) Πανεπιστήμιο λέμε «παντειοοτρόπως» και στη Θεσσαλονίκη πίνουμε ρακόμελο στο «καφεναι»… Η αναγκαιότητα της ορθογραφίας επανέρχεται με έναν καινούργιο μεταμοντερινό επικοινωνιακά τρόπο, και πάει λέγοντας…

Όλο αυτό μου φαίνεται ένα μαγοικό παιχνείδι με το οποίο απολαμβάνω (υποθέτω) τη γλώσσα μου και θυμάμαι γλυκά και με ευχαριστία την καλή μας φυλόλογο που με είχε βάλει να γράψω 100 φωρές τη λέξη «μήνυμα»! Ή μήπως ήταν… «μύνημα»;

© (ή copywrite?) 2009





Χωρίς σχόλια ακόμα.»

Αφήστε μια απάντηση