Στο νηπιαγωγείο μας είχαμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε την πρώην συνάδελφο και δασκάλα Γερμανικών, Βήλη Γανώση, η οποία μας παρουσίασε πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη Γερμανία. Μαζί της ταξιδέψαμε νοερά σε μια άλλη χώρα: γνωρίσαμε τα αγαπημένα γερμανικά φαγητά, τα σημαντικότερα αξιοθέατα και είδαμε τη θέση της Γερμανίας στον χάρτη σε σύγκριση με τη δική μας χώρα.
Τα παιδιά άκουσαν παραμύθια στα γερμανικά, τα οποία η καλεσμένη μας μετέφραζε ώστε να τα κατανοήσουν. Ενθουσιάστηκαν με τους διαφορετικούς ήχους της γλώσσας και συμμετείχαν με προσοχή και χαρά.
Επιπλέον, ενόψει των Χριστουγέννων, ακούσαμε γνωστά χριστουγεννιάτικα τραγούδια στα γερμανικά, δημιουργώντας μια ζεστή και γιορτινή ατμόσφαιρα μέσα στην τάξη.
Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, γεμάτη γνώσεις, πολιτισμό και χαμόγελα. Τα παιδιά έμαθαν πολλά νέα και ενδιαφέροντα πράγματα, μέσα από έναν δημιουργικό και ευχάριστο τρόπο.
Σήμερα ολοκληρώσαμε τις δράσεις μας για μια πρώτη επαφή με τις γλώσσες του κόσμου. Και πράγματι είναι πολύ σωστή η φράση: «Οι γλώσσες ανοίγουν την καρδιά και το μυαλό» που σημαίνει ότι όταν μαθαίνουμε μια νέα γλώσσα, δεν αποκτούμε μόνο νέες λέξεις — αποκτούμε νέους τρόπους να βλέπουμε τον κόσμο.
Ανοίγουν την καρδιά, γιατί:
μας βοηθούν να κατανοούμε καλύτερα άλλους ανθρώπους και τις κουλτούρες τους,
μας κάνουν πιο δεκτικούς στη διαφορετικότητα,
καλλιεργούν την ενσυναίσθηση και την επικοινωνία.
Ανοίγουν το μυαλό, γιατί:
αναπτύσσουν τη σκέψη και τη δημιουργικότητα,
βελτιώνουν τη μνήμη και την αντίληψη,
μας δίνουν νέους τρόπους να εκφραζόμαστε και να λύνουμε προβλήματα.
Με λίγα λόγια, οι γλώσσες δεν είναι μόνο εργαλείο επικοινωνίας· είναι μια γέφυρα που μας συνδέει με άλλους ανθρώπους, άλλες ιδέες και άλλους πολιτισμούς, κάνοντάς μας πιο ανοιχτόμυαλους και πιο ευαίσθητους.
Η 3η Δεκεμβρίου, η οποία ανακηρύχτηκε το 1992 από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, έδωσε την ευκαιρία να προωθήσουμε την κατανόηση σε θέματα αναπηρίας και να ευαισθητοποιηθούμε για τα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία, στέλνοντας μηνύματα ενότητας, αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού.
Μέσα από το εργαστήριο δεξιοτήτων “Σεβασμός και διαφορετικότητα” με το οποίο ασχολούμαστε τους δυο τελευταίους μήνες τα παιδιά έχουν έρθει σε επαφή με το διαφορετικό.
Με αφορμή αυτή τη μέρα ακούσαμε το αγαπημένο μας τραγούδι “Το ελεφαντάκι” στη νοηματική
και προσπαθήσαμε να το τραγουδήσουμε κι εμείς.
Και μάθαμε τη λέξη Σ’ΑΓΑΠΩ στη νοηματική
Περιηγηθήκαμε στο ψηφιακό μουσείο Αφής στην παιδική ενότητα
Μοναδικό στην Ελλάδα & ένα από τα 5 μουσεία του είδους του στον κόσμο
Η μοναδικότητά του έγκειται στο ότι δίνει την δυνατότητα σε Όλους, άτομα με προβλήματα όρασης και βλέποντες, όλων των ηλικιών, να προσεγγίσουν ισότιμα τον Πολιτισμό και την τέχνη με πολύτιμο εργαλείο μεταξύ άλλων την αίσθηση της Αφής και να ενημερωθούν – ευαισθητοποιηθούν για την αναπηρία της όρασης.
Φτιάξαμε και την κατασκευή μας στέλνοντας το δικό μας μήνυμα.
Τους ζήτησε να γίνουν ξωτικά -βοηθοί του και τους έδωσε ένα όνομα ξωτικού με βάση το αρχικό του ονόματος τους.
Δεν λείπουν φυσικά και οι κατασκευές λόγω ημερών. Ξεκινήσαμε με ένα ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης και τον αγαπημένο μας Αι- Βασίλη και συνεχίσαμε με διάφορες κατασκευές και φυσικά το ημερολόγιο μας.
Ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής στο νηπιαγωγείο είναι τα συναισθήματα , αναγνώριση και η σωστή διαχείριση τους. Σ’ αυτό μας βοήθησε ο λύκος Ζαχαρίας.
Στο «Ο λύκος Ζαχαρίας μαθαίνει τα συναισθήματα», η συγγραφέας Orianne Lallemand εξερευνά τη σύνθετη φύση των συναισθημάτων μέσα από την ιστορία ενός νεαρού λύκου που παλεύει με τις μεταπτώσεις της διάθεσής του. Το βιβλίο προσφέρει μια μοναδική προσέγγιση στην κατανόηση των συναισθημάτων, εντάσσοντας τη θεματολογία του σε ένα κοινωνικό πλαίσιο όπου η συναισθηματική νοημοσύνη αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη σημασία.
Η πλοκή ακολουθεί τον Ζαχαρία, ο οποίος περνά από τη χαρά στη λύπη, τον θυμό και τον ενθουσιασμό, προκαλώντας σύγχυση στους φίλους του. Αυτή η συναισθηματική αναταραχή τον οδηγεί στην ανάγκη να αναγνωρίσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του, προσφέροντας έτσι μια εξαιρετική ευκαιρία για τα παιδιά να μάθουν πώς να διαχειρίζονται τις δικές τους συναισθηματικές προκλήσεις.
https://youtu.be/Fz-N8cGP4HM?t=10
Ζωγραφίσαμε τα συναισθήματα
Διαβάσαμε το Τερατάκι των χρωμάτων.
Το τερατάκι των χρωμάτων ξυπνάει νιώθοντας περίεργα και μπερδεμένα. Δε ξέρει πώς νιώθει, σαλάτα κανονική είναι τα συναισθήματά του. Ένα κοριτσάκι θα το βοηθήσει να τα τακτοποιήσει:
– τη χαρά που είναι κίτρινο πορτοκαλί, μεταδοτική, λαμπερή, σε κάνει να θες να τη μοιραστείς,
– τη λύπη που γαλαζοφέρνει σα θάλασσα και σύννεφο απαλό και σε κάνει να θες να κρύβεσαι και να μην κάνει τίποτα,
– τον θυμό που είναι κατακόκκινος κι άγριος σα φωτιά και σε οδηγεί σε ξεσπάσματα,
– τον φόβο που είναι γκριζόμαυρος, κρύβεται σαν κλέφτης και σε κάνει μικρό κι ασήμαντο,
– την ηρεμία που είναι πράσινη, ήσυχη σαν τα δέντρα και σε γεμίζει γαλήνη,
Παίξαμε διαδραστικά παιχνίδια
Φτιάξαμε τα δικά μας τερατάκια δίνοντας τους χρώμα και χαρακτηριστικά ανάλογα με το συναίσθημα που θέλαμε να εκφράσουμε.
Και φτιάξαμε μια αφίσα με βάζα όπου διακρίναμε και τακτοποιήσαμε τα συναισθήματα μας.
Και φυσικά η κυρία Κατερίνα με το δικό της τρόπο δίδαξε τα συναισθήματα στα αγγλικά
Στο πλαίσιο των Κοινοτήτων Μάθησης, μαθητές και εκπαιδευτικοί συμμετέχουν ενεργά σε δράσεις με θέμα «Οι Μικροί Κηπουροί». Με ενθουσιασμό μοιραζόμαστε τις προσπάθειές μας: από τη φροντίδα των φυτών μέχρι τις μικρές καθημερινές ανακαλύψεις μας στον σχολικό κήπο. Κάθε δραστηριότητα αποτελεί μια ευκαιρία για συνεργασία, δημιουργία και σύνδεση με τη φύση. Συνεχίζουμε όλοι μαζί να καλλιεργούμε γνώσεις, δεξιότητες και… πολλά χαμόγελα!
Ο παρακάτω πίνακας θα δέχεται αναρτήσεις από τα σχολεία που συνεργάζονται μαζί μας για αυτό το πρόγραμμα:8ο Νηπιαγωγείο Μυτιλήνης Νηπιαγωγείο Κοντοπουλίου Λήμνου, Νηπιαγωγείο Σκουτάρου, 13ο Νηπιαγωγείο Στύψης, νηπιαγωγείο Ταξιαρχών
Το φθινόπωρο, οι μικροί μαθητές του Νηπιαγωγείου μας συμμετείχαν με χαρά στις εργασίες ποτίσματος και φυτέματος λουλουδιών στην αυλή του σχολείου. Οι εργασίες τους άρχισαν από τις αρχές του Φθινοπώρου και συνεχίζονται με μεγάλο ζήλο και φροντίδα. Με τα μικρά τους χεράκια φύτεψαν πολύχρωμα λουλούδια, έμαθαν πώς να τα φροντίζουν και τα πότισαν με προσοχή. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα ήρθαν σε επαφή με τη φύση, συνεργάστηκαν μεταξύ τους και ένιωσαν μεγάλη χαρά βλέποντας την αυλή μας να ομορφαίνει μέρα με τη μέρα.
Η μουσική είναι μια παγκόσμια γλώσσα που δεν γνωρίζει σύνορα. Έχει τη δύναμη να φέρνει κοντά ανθρώπους από διαφορετικούς πολιτισμούς, ηλικίες και τρόπους ζωής. Μέσα από τους ήχους και τους στίχους της, εκφράζουμε συναισθήματα, μοιραζόμαστε εμπειρίες και δημιουργούμε δεσμούς. Η μουσική μας ενώνει, γιατί μας θυμίζει ότι, παρά τις διαφορές μας, όλοι νιώθουμε τα ίδια συναισθήματα.
Επιλέξαμε να παρουσιάσουμε στους νέους φίλους μας τον χορό τα “Ξύλα της Αγιάσου”
Τα “Ξύλα της Αγιάσου” είναι ένας δημοφιλής σκοπός και χορός της Λέσβου, ο οποίος συνδέεται με την κατασκευή του πρώτου μηχανοκίνητου ελαιοτριβείου στην Αγιάσο το 1878. Σύμφωνα με την παράδοση, ο σκοπός παιζόταν για να διευκολύνει τους εργάτες κατά τη μεταφορά των ξύλων για την οροφή, και έτσι έδωσε το όνομά του. Ο χορός είναι γνωστός και ως “Ταμπάνια” ή “Κιούρτικο” και είναι ένας χαρούμενος, αργός συρτός, που συνήθως χορεύεται σε κύκλο (μπάλο).
Το τραγούδι που επιλέχθηκε ήταν το παραδοσιακό «Νησί της Λέσβου», το οποίο χορευόταν παλαιότερα στα σχολεία μας, κυρίως στις αθλητικές επιδείξεις στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Πρόκειται για έναν αντικριστό μπάλο. Η επιλογή του έγινε γιατί η συγκεκριμένη χρονική περίοδος συνδέεται με τη συγκομιδή της ελιάς στο νησί, αλλά και γιατί θέλαμε να δείξουμε στους φίλους μας από τα άλλα σχολεία ένα από τα σημαντικότερα προϊόντα του τόπου μας.
Για τις ανάγκες της δράσης κατασκευάστηκαν μάσκες με κλαδιά ελιάς.
Με αφορμή τη Μέρα των Γλωσσών, τα παιδιά του νηπιαγωγείου γνώρισαν το «γεια σου» σε διαφορετικές γλώσσες του κόσμου. Τα πολύχρωμα μπαλόνια γεμίζουν την αφίσα με λέξεις από πολλές χώρες και στο κέντρο ο ήλιος μας θυμίζει ότι κάθε γλώσσα είναι μια ακτίνα φωτός που φωτίζει τον νου και την καρδιά μας. Οι γλώσσες μας ενώνουν και κάνουν τον κόσμο πιο όμορφο και πολύχρωμο.
Διοργάνωση δράσεων με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας
Η 10η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινωνίας σε συναφή ζητήματα. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ψυχική υγεία ορίζεται ως κατάσταση ευεξίας κατά την οποία το άτομο, μεταξύ άλλων, αναγνωρίζει τις ικανότητές του, αντιμετωπίζει τις πιέσεις της ζωής και συνεισφέρει δημιουργικά στην κοινωνία. Το σχολείο διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προάσπιση, βελτίωση και προαγωγή της ψυχικής υγείας και ευεξίας των παιδιών και των εφήβων. Έχει διαπιστωθεί ότι η συστηματική υλοποίηση προγραμμάτων και δράσεων που στοχεύουν στην προαγωγή της ψυχικήςυγείας συμβάλλει θετικά στη βελτίωση της σχολικής επίδοσης, ενισχύει την ψυχική ανθεκτικότητα, καλλιεργεί γνωστικές, κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες αναγκαίες για την αντιμετώπιση των προκλήσεων του παρόντος και του μέλλοντος και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης μελλοντικών δυσκολιών.
Στο Νηπιαγωγείο μας αφιερώθηκε χρόνος για δράσεις σχετικές με το θέμα, πέραν των εργαστηρίων δεξιοτήτων που έχουμε αναλάβει όπου υπάρχουν και εκεί δραστηριότητες ψυχικής υγείας.
Αντιπροσωπευτική δράση μας αποστάλθηκε στο Υ.ΠΑΙ.Θ.Α., με υλικό από τις ανωτέρω δράσεις/δημιουργίες σε ψηφιακή μορφή, ώστε να αναρτηθεί αντιπροσωπευτικό μέρος σε ιστότοπο του Υ.ΠΑΙ.Θ.Α. λαμβάνοντας υπόψη τη νομοθεσία για τα προσωπικά δεδομένα κατά τα οριζόμενα στην περ. 5 του εντύπου αποστολής υλικού.
1η δράση: Μιλάμε /Μαθαίνουμε για τα συναισθήματα
Διαβάσαμε την ιστορία : “Ο κύριος Ουφ” (Mr Huff) της Anna Walker.
2η δράση: Διαβάσαμε το παραμύθι “Το ξενοδοχείο των συναισθημάτων” της Lidia Brankovic, που μας έφερε στο σχολείο μας ο Δημήτρης
Στη συνέχεια ζωγραφήσαμε όλα αυτά τα συναισθήματα που μας έλεγε το βιβλίο, φτιάξαμε το δικό μας ξενοδοχείο και στα παράθυρά του βάλαμε και απο ενα από τα συναισθήματα που φτιάξαμε.
3η δράση: Ο καθρέφτης των συναισθημάτων
Δόθηκε ένας καθρέφτης στην τάξη και ζητήθηκε από τα παιδιά να κάνουν εκφράσεις που δείχνουν χαρά, λύπη, θυμό, φόβο κ.λπ. Συζητήθηκε πώς νιώθουμε στο σώμα μας όταν βιώνουμε αυτά τα συναισθήματα και πότε μας αρέσει καλύτερα ο εαυτός μας.
4η δράση : Το δέντρο της τάξης ένα δέντρο με “δύναμη”
Ο στόχος ήταν να βοηθήσει τα παιδιά να κατανοήσουν τη σημασία της εσωτερικής τους δύναμης. Τα παιδιά βλέποντας το δέντρο της τάξης συζήτησαν και αποφάσισαν ότι είναι ομορφότερο όταν έχει καρπούς. Έτσι ακριβώς, παρομοίασαν και την ψυχή των παιδιών, η οποία για να είναι υγιής και δυνατή πρέπει πρώτα να έχει «ανθίσει» εσωτερικά. Πάνω στο δέντρο, τα παιδιά δημιούργησαν με γκοφρέ μπάλες – «μήλα», στα οποία έγραψαν θετικές φράσεις όπως «είμαι δυνατός», «μπορώ να τα καταφέρω» κ.ά. Στη συνέχεια τα τοποθέτησαν στα κλαδιά, εκφράζοντας σκέψεις που ενισχύουν την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμησή τους. Με αυτόν τον τρόπο κατασκευάσαμε το «δέντρο της τάξης», που συμβολίζει εμάς τους ίδιους και τα παιδιά που νιώθουν μέσα τους σιγουριά, δύναμη και πίστη στον εαυτό τους. Η δράση με την κατασκευή του «δέντρου της τάξης» αποτέλεσε μια ιδιαίτερα ουσιαστική και δημιουργική εμπειρία για τα παιδιά. Μέσα από τη συμβολική διαδικασία της δημιουργίας ενός δέντρου που γίνεται ομορφότερο όταν έχει καρπούς, τα παιδιά κατανόησαν ότι, όπως το δέντρο ανθίζει, έτσι και η ψυχή τους χρειάζεται φροντίδα και ενίσχυση για να είναι υγιής.
Οι «καρποί» – τα μήλα με θετικά μηνύματα όπως «είμαι δυνατός», «μπορώ να τα καταφέρω» – βοήθησαν στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησής τους. Η συμμετοχή τους ήταν ενεργή και με ενθουσιασμό, ενώ παράλληλα καλλιεργήθηκε το αίσθημα αποδοχής, συνεργασίας και θετικής εικόνας εαυτού.
Συνολικά, η δράση συνέβαλε ουσιαστικά στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών και ενίσχυσε το κλίμα ασφάλειας και σεβασμού μέσα στην τάξη. Σχετική εικόνα από αυτή τη δράση κατατέθηκε στο Υ.ΠΑΙ.Θ.Α.
5η δράση : Λέω ένα καλό χαρακτηριστικό της προσωπικότητας ενός φίλου μου
Τα θετικά και ενθαρρυντικά σχόλια μέσα στην τάξη παίζουν καθοριστικό ρόλο στη συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών. Όταν τα παιδιά μαθαίνουν να εκφράζουν όμορφα λόγια και να υποστηρίζουν το ένα το άλλο, ενισχύεται το δέσιμο της ομάδας και καλλιεργείται ένα κλίμα αποδοχής, σεβασμού και ασφάλειας. Μέσα σε αυτό το θετικό περιβάλλον, τα νήπια νιώθουν πως αξίζουν, αναπτύσσουν την αυτοεκτίμησή τους και αποκτούν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, γεγονός που συμβάλλει ουσιαστικά στη συνεργασία, την επικοινωνία και τη χαρούμενη συμμετοχή τους στις δραστηριότητες της τάξης.
Οι δράσεις πραγματοποιήθηκαν στο Ολοήμερο τμήμα του Νηπιαγωγείου.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου, το σχολείο μας θα συμμετέχει με εικαστικό έργο από τα παιδιά,στη δράση «Αυτό που μας ενώνει» με φετινό θέμα:
“Αυτό που μας ενώνει… πάει πάρκο”
Στην δράση θασυμμετέχουν μαθητές και μαθήτριες από όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Το σχολείο μας συμμετέχει στον διαγωνισμό που διοργανώνει το Ε.Ε.Ε.Ε.Κ. Γενισέας Ξάνθης, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία. Ο φετινός θεματικός άξονας είναι «Αυτό που μας ενώνει… πάει πάρκο», μια ιδέα που προβάλλει με όμορφο και δημιουργικό τρόπο τη συμπερίληψη, την προσβασιμότητα και την κοινή συμμετοχή όλων.
Για τη συμμετοχή του σχολείου μας, τα παιδιά δημιούργησαν ένα κολλάζ αποτυπώνοντας με ευαισθησία και έμπνευση τα μηνύματα της ημέρας.
Αποσπάσματα από όλα τα έργα θα παρουσιαστούν στις 2 Δεκεμβρίου, στο πλαίσιο της επίσημης διαδικτυακής συνάντησης. Η συμμετοχή μας στη δράση αυτή αποτελεί μια ακόμη ευκαιρία για τους μαθητές να εκφράσουν δημιουργικά την ανάγκη για ισότητα, σεβασμό και αποδοχή — αξίες που το σχολείο μας προάγει καθημερινά.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
