ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ

«Ταξιδιωτικό Γραφείο του Νηπιαγωγείου Ταξιαρχών»

Καλώς ήρθατε στο πιο… ασυναγώνιστο ταξιδιωτικό γραφείο της χρονιάς!

Το «Ταξιδιωτικό Γραφείο του Νηπιαγωγείου Ταξιαρχών» άνοιξε τις πόρτες του και οι μικροί μας πράκτορες είναι έτοιμοι να σας δώσουν προτάσεις στις φετινές σας διακοπές. Ξεχάστε τους βαρετούς ξεναγούς. Οι δικοί μας ειδικοί προτείνουν μνημεία και προορισμούς με βάση το πόσο καλή κρυψώνα διαθέτουν και αν το έδαφος είναι κατάλληλο για τούμπες!

Οι μικροί μας πράκτορες έκαναν έκτακτο συμβούλιο την ώρα του διαλείμματος, έφαγαν το τοστ τους και κατέληξαν στα 7 απόλυτα μνημεία που πρέπει να επισκεφτείτε. Η λίστα περιλαμβάνει τοπικά διαμάντια, ευρωπαϊκά μεγαθήρια και… μερικά πράγματα που μοιάζουν με παιχνίδια!

Χρήσιμες Συμβουλές από τους Μικρούς Πράκτορες

Αποσκευές: Μέσα στη βαλίτσα βάζουμε ΜΟΝΟ τρία αυτοκινητάκια, δύο κούκλες, έναν μαρκαδόρο (χωρίς καπάκι) και καθόλου καλά ρούχα.

Διαβατήριο: Το επίσημο έγγραφό μας είναι μια ζωγραφιά με μια καρδιά και έναν ήλιο. Κλείστε τώρα το εισιτήριό σας! Πληρωμή δεκτή σε αγκαλιές, αυτοκόλλητα και σοκολατάκια ! ✈

Οι συναλλαγές στα μνημεία γίνονται με κοχύλια, πολύχρωμα καπάκια και ανταλλαγή αυτοκόλλητων με υπερήρωες… και Φυυυυυυγαμεεεεεε!!!

Οι μαθητές μεταμορφώθηκαν για λίγο σε διαφημιστές υψηλών προδιαγραφών και παρουσίασαν στην τάξη τις αφίσες που δημιούργησαν για τα μνημεία που επέλεξαν. Με αυτοπεποίθηση και αρκετή δόση επαγγελματισμού, εξήγησαν γιατί το δικό τους μνημείο αξίζει μια θέση στην κορυφή των τουριστικών προορισμών! Άλλοι επιστράτευσαν εντυπωσιακές εικόνες, άλλοι έξυπνα διαφημιστικά κόλπα και όλοι σχεδόν σκαρφίστηκαν ευρηματικά σλόγκαν που θα έκαναν ακόμη και τις μεγαλύτερες διαφημιστικές εταιρείες να ζηλέψουν. Για λίγη ώρα η τάξη θύμιζε διαφημιστικό γραφείο, με τα μνημεία να «συναγωνίζονται» μεταξύ τους για το ποιο θα κερδίσει τους περισσότερους επισκέπτες. Το μόνο που έλειπε ήταν να μοιράζονται και ταξιδιωτικά πακέτα στους συμμαθητές τους!

Εξουσιοδοτημένη για τις δράσεις και την ανάρτηση από τους ειδικούς πρακτόρους του Ταξιδιωτικού Γραφείου του Νηπιαγωγείου Ταξιαρχών : Η Δήμου Μαρία

Μικρά χεράκια μεγάλα έργα.

Τα παιδιά συμμετείχαν με μεγάλο ενθουσιασμό στην κατασκευή μνημείων της Ευρώπης και του νησιού τους, χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά και τεχνικές. Μέσα από αυτή τη δημιουργική διαδικασία ανέπτυξαν τη φαντασία, τη λεπτή κινητικότητά τους και τις δεξιότητες συνεργασίας, ενώ παράλληλα γνώρισαν σημαντικά στοιχεία της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Οι κατασκευές τους ξεχώρισαν για την πρωτοτυπία, τη φροντίδα και την αισθητική τους, αποδεικνύοντας τη δημιουργικότητα και το ταλέντο των παιδιών. Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για την εξαιρετική προσπάθεια και το υπέροχο αποτέλεσμα που παρουσίασαν.

Κατασκευές του Πύργου του Άιφελ, του κάστρου της Μυτιλήνης και του αρχαίου Θέατρου Μυτιλήνης, στην αυλή του σχολείου.

Αξιολόγηση και αναστοχασμός των δράσεων τους.

Κατασκευές στην τάξη με άλλα υλικά, του πύργου του Άιφελ

Κατασκευή του μνημείου Ατόμιουμ στο Βέλγιο

Κατασκευή του Κάστρου της Μυτιλήνης και του αρχαίου Θεάτρου από προηγούμενες αναρτήσεις…

Κατασκευή του μνημείου Σιμπέλιους στη Φιλανδία…

Κατασκευή του Κολοσσαίου στη Ρώμη

Κατασκευή του Παρθενώνα της Ακρόπολης…

υπεύθυνη δράσεων: Δήμου Μαρία

Οι μικροί εξερευνητές ανακαλύπτουν τη δύναμη της τριβής.

Μα πως μετέφεραν όλες αυτά τα βαριά υλικά στα πολύ παλιά χρόνια, όπου δεν υπήρχαν γερανοί; Πάμε να το ανακαλύψουμε!

Πρώτα τα παιδιά προσπαθούν να μετακινήσουν κάτι βαρύ στο πάτωμα. Μετά τοποθετούν πλαστικά ραβδιά και ξαναδοκιμάζουν.

Βλέπουν ότι όταν κάτι κυλάει, γίνεται πολύ πιο εύκολο.
«Οι άνθρωποι παλιά έβαζαν κορμούς κάτω από τις πέτρες, σαν ροδάκια!»

«Πολλοί μαζί είναι πιο δυνατοί»

Δένουμε ένα σχοινί σε ένα κουτί.

Ένα παιδί προσπαθεί μόνο του να το τραβήξει ένα βαρύ αντικείμενο
Μετά τραβούν περισσότερα παιδιά μαζί.

Τα παιδιά καταλαβαίνουν τη δύναμη της συνεργασίας.

Διαπιστώνουμε:
«Οι άνθρωποι τότε δούλευαν όλοι μαζί για να μετακινήσουν τις μεγάλες πέτρες.»

Ο μοχλός — «η μαγική δύναμη»

Τοποθετούμε ένα μικρό αντικείμενο κάτω από τη πλαστική ράβδο, σαν στήριγμα

και ένα βαρύτερο αντικείμενο στη μία άκρη

Τα παιδιά πιέζουν την άλλη άκρη και βλέπουν ότι το αντικείμενο σηκώνεται.

Διαπιστώνουμε ότι:
«Με ξύλα σαν μοχλούς σήκωναν πέτρες χωρίς μηχανές.»

Αν εμείς ήμασταν αρχιτέκτονες και μηχανικοί, με ποιον τρόπο θα αποφασίζαμε να μετακινήσουμε ή να μεταφέρουμε μεγάλες πέτρες; Τα παιδιά να αποφασίσουν:

Με ρολά;
Με σχοινί;
Με ράμπα;
Όλοι μαζί;

Πολλές οι ιδέες μας που μας έκαναν να νιώσουμε σαν μικροί αρχιτέκτονες των παλιών χρόνων.

Οι μικροί εξερευνητές γνωρίζουν μια καινούργια δύναμη. Η τριβή είναι μια δύναμη που εμφανίζεται όταν δύο πράγματα ακουμπούν και προσπαθούν να κινηθούν το ένα πάνω στο άλλο.

Για να το καταλάβουμε , πειραματιζόμαστε:

σπρώχνουμε αντικείμενα στο πάτωμα, κα σε άλλες επιφάνειες πχ, ύφασμα , και παρατηρούμε.
Η τριβή το «κρατάει» και το κάνει να πηγαίνει πιο αργά.
Όταν περπατάμε, τα παπούτσια μας δεν γλιστρούν εύκολα χάρη στην τριβή.
Η τριβή μάς βοηθά να στεκόμαστε και να περπατάμε.
Αν γλιστρήσουμε μια φορά το χέρι πάνω στο τραπέζι και άλλη πάνω σε πάγο, θα δούμε διαφορά:
- το τραπέζι «σταματά» το χέρι πιο εύκολα,
- ο πάγος αφήνει το χέρι να γλιστρήσει.

Καταλήγουμε : «Η τριβή είναι μια αόρατη δύναμη που κάνει τα πράγματα να μην γλιστρούν πολύ εύκολα.»

από Δήμου Μαρία

Οι μικροί εξερευνητές γνωρίζουν το Αρχαίο Θέατρο Μυτιλήνης και το επάγγελμα του αρχαιολόγου

Στην αρχαία Ελλάδα οι άνθρωποι αγαπούσαν πολύ το θέατρο. Οι παραστάσεις γίνονταν σε μεγάλα υπαίθρια θέατρα, που ήταν χτισμένα συνήθως στις πλαγιές των λόφων. Οι ηθοποιοί φορούσαν μάσκες και ειδικά κοστούμια για να υποδύονται διαφορετικούς χαρακτήρες. Όλοι οι ρόλοι, ακόμα και οι γυναίκειοι υποδύονταν από άνδρες, φορώντας κατάλληλες μάσκες προσωπεία. Στο θέατρο παρουσιάζονταν κωμωδίες, που έκαναν τον κόσμο να γελάει, και τραγωδίες, που διηγούνταν σοβαρές ιστορίες. Οι θεατές κάθονταν στις κερκίδες και παρακολουθούσαν με μεγάλο ενδιαφέρον τις παραστάσεις. Το αρχαίο θέατρο βοήθησε τους ανθρώπους να διασκεδάζουν, να μαθαίνουν και να σκέφτονται σημαντικά θέματα της ζωής και αποτελεί ακόμη και σήμερα ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του ελληνικού πολιτισμού.

Μέσα από την ενότητα αυτή του 4ου Εργαστήριου Δεξιοτήτων οι μαθητές έμαθαν τα μέρη του αρχαίου θέατρου και μελέτησαν τις ενδυμασίες της εποχής.

Ζωγραφήσαμε τις δικές μας μάσκες και μάθαμε για την κωμωδία, την τραγωδία και μάθαμε για τον θεό Διόνυσο.

Στη συνέχεια προχωρήσαμε στη δεύτερη κατασκευή μνημείου, του αρχαίου θεάτρου της Μυτιλήνης, με πλαστελίνη.

Μετά από μερικές μέρες είχαμε τη χαρά να επισκεφθούμε το Αρχαιο Θέατρο της Μυτιλήνης και να δούμε τα μέρη του από κοντά.

Το Αρχαίο Θέατρο της Μυτιλήνης βρίσκεται αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θέατρα της αρχαιότητας στο Αιγαίο. Χτίστηκε κατά την ελληνιστική περίοδο, πιθανότατα τον 3ο αιώνα π.Χ., και αργότερα επεκτάθηκε και χρησιμοποιήθηκε κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Το θέατρο ήταν λαξευμένο στην πλαγιά λόφου και είχε μεγάλη χωρητικότητα, φιλοξενώντας θεατρικές παραστάσεις, μουσικούς αγώνες και δημόσιες εκδηλώσεις, και αποτέλεσε πρότυπο για την κατασκευή των θεάτρων στην Ρώμη.

Σήμερα σώζονται τμήματα του κοίλου, της ορχήστρας και άλλων αρχιτεκτονικών στοιχείων, τα οποία μαρτυρούν τη σπουδαιότητα του μνημείου.

Τα παιδιά φορώντας τα προσωπεία τους είπαν στους γονείς τους, που τα συνόδευαν, ποιος ήταν ο Διόνυσος και τί είναι η τραγωδία και η κωμωδία.

“Είμαι εγώ ο Διόνυσος,

σταφύλια έχω στα μαλλιά

χαρές μέσα στην καρδιά,

τον κόσμο όλον γυρνώ

και τη ζωή υμνώ”‘

Είμαι εγώ η τραγωδία

και έχω λύπη στην καρδιά

μα κουράγιο πρέπει να παίρνεις

στα δύσκολα μπροστά.

1,2,3, ζήτω η ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Με λένε κωμωδία

σκορπίζω τη χαρά

πειράζω τους ανθρώπους

γελάω δυνατά.

1,2,3, ζήτω η ΚΩΜΩΔΙΑ

Στο χώρο είδαμε κάποιους που έκαναν ανασκαφές και τους πλησιάσαμε όλο περιέργεια. Στη συνέχεια, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά την δουλειά ενός αρχαιολόγου και να πάρουμε περισσότερες πληροφορίες για τη δουλειά τους στις ανασκαφές του αρχαίου θεάτρου.

Μιλήσαμε για τα ομαδικά παιχνίδια που έπαιζαν στην Αρχαία Ελλάδα, που μοιάζουν εκπληκτικά με τα σημερινά. Μερικά από αυτά ήταν:

Κρυπτίνδα: Το κλασικό μας κρυφτό.
Ακινητίνδα: Τα σημερινά αγαλματάκια ακούνητα.
Ασκωλιασμός: Παιχνίδι ισορροπίας, το οποίο αποτέλεσε τον πρόγονο του κουτσού.
Επίουρος: Το παιχνίδι που σήμερα αποκαλούμε «Μήλα»
Σκαπέρδα / Διελκυστίνδα: Το γνωστό παιχνίδι τραβήγματος σχοινιού και άλλα

Το πιο αγαπημένο τους όμως ήταν η «τυφλόμυγα» που ονομαζόταν «Χαλκή Μυία» (χάλκινη μύγα) και παιζόταν με τους ίδιους ακριβώς κανόνες όπως και σήμερα: ένα παιδί είχε δεμένα τα μάτια του, ενώ τα υπόλοιπα το τσιγκλούσαν ή το χτυπούσαν ελαφρά με τις ζώνες τους μέχρι να πιάσει κάποιον.

Αυτό το παιχνίδι παίξαμε και εμείς στο αρχαίο θέατρο. Όταν το παιδί με τα δεμένα μάτια αγγίξει έναν συμμαθητή του, πρέπει να μαντέψει ποιος είναι, χωρίς να κοιτάξει. Αν το βρει, αλλάζουν θέσεις.

Στην επιστροφή μας στην τάξη προσπαθούμε να γίνουμε αρχαιολόγοι. Προσπαθούμε να συναρμολογήσουμε ένα πήλινο πιάτο. Πρώτα το σπάμε και στη συνέχεια το συναρμολογούμε όπως οι αρχαιολόγοι. Ενώνουμε τα κομμάτια μεταξύ τους με ταινία.

Και τα κομμάτια που δεν εντόπισαν οι αρχαιολόγοι στις ανασκαφές; Έπεσαν πολλές ιδέες στο “τραπέζι” , αλλά καταλήξαμε στην πλαστελίνη. Με αυτή γεμίσαμε τα κενά του πήλινου πιάτου…

και είναι έτοιμο να το εκθέσουμε στο μουσείο μας!

Μπορείς να δώσεις στην αρχαιολόγο τα εργαλεία της;

Δείτε στο LearningApps.org

από Δήμου Μαρία

Οι μικροί εξερευνητές γνωρίζουν μνημεία της Ευρώπης

Οι μαθητές γνωρίζουν την Αφροδίτη την ξεναγό, που είναι μια ομιλούσα μορφή avatar. σκοπός της δράσης, να γνωρίσουν τα μνημεία της Ευρώπης και να πάρουν το δίπλωμα του ξεναγού αφού της δώσουν απαντήσεις στους γρίφους που θα τους βάλει. Voki – Voki Scene Pickup

Στη συνέχεια παίζουν το παιχνίδι :

και αναζητούν στον υπολογιστή περισσότερες πληροφορίες για το κάθε μνημείο.

Μαθαίνουμε για τα μνημεία της Ευρώπης και από τη δασκάλα των αγγλικών μας. Γνωρίζουμε τις χώρες που βρίσκονται τα μνημεία αυτά.

Οι μαθητές λύνουν μια σειρά από γρίφους και μέσα από τη γνωριμία τους με τα μνημεία από το διαδίκτυο και τα παιχνίδια που έχουμε παίξει, καλούνται να εντοπίσουν τα συγκεκριμένα μνημεία δηλ., για τον Παρθενώνα, το Κολοσσαίο, τον πύργο του Άιφελ, το Sibelius (Φινλανδία), το Αtomium (Βέλγιο) και για το κάστρο της Λέσβου και το αρχαίο θέατρο της Λέσβου.

Στη συνέχεια παρατηρούμε στον παγκόσμιο χάρτη και εντοπίζουμε τη θέση των χωρών όπου ανήκουν τα μνημεία .

Στην συνέχεια τα εντοπίζουμε στο χάρτη της Ευρώπης, μετρούμε τις αποστάσεις και κάνουμε συγκρίσεις. Προβληματιζόμαστε για το μνημείο που είναι πιο κοντά σε μας και εκείνο που είναι πιο μακριά.

Μελετήσαμε τα υλικά από τα οποία κάθε μνημείο είναι κατασκευασμένο και τα κατατάξαμε σε ομάδες βάση των υλικών κατασκευής τους.

Τα παιδιά έγραψαν τα υλικά, μάρμαρο, πέτρα, μέταλλο και κάτω από κάθε υλικό κόλλησαν εικόνες των μνημείων που αντιστοιχούν.

Στη συνέχεια οι μαθητές δημιουργούν μια ιστοριογραμμή των μνημείων, κάνοντας υποθέσεις, συγκρίσεις για τις χρονικές περιόδους κατασκευής τους π.χ. αρχαία χρόνια, ρωμαϊκά, σύγχρονα.

Αφού πήραμε πολλές πληροφορίες για τα μνημεία της Ευρώπης απο το διαδίκτυο, αποφασίσαμε να παίξουμε το παιχνίδι του ξεναγού όπως έκανε σε εμάς η κυρία Χριστίνα κατά την επίσκεψή μα ς στο κάστρο της Μυτιλήνης. Πρώτα κατασκευάσαμε μια κάρτα όπως αυτές που φοράνε οι ξεναγοί στο λαιμό τους και ξεκινήσαμε την ξενάγηση στην αυλή του νηπιαγωγείου μας, με κάρτες με τα μνημεία που μάθαμε: πύργος του Άιφελ, Κολοσσαίο, Ατόμιουμ, Συμπέλιους Ακρόπολη, βάλαμε και τα μνημεία του νησιού μας, το κάστρο και το αρχαίο θέατρο και η ξενάγηση ξεκίνησε…

οι δράσεις πραγματοποιήθηκαν από τη Δήμου Μαρία

Οι μικροί εξερευνητές γνωρίζουν από κοντά το κάστρο της Μυτιλήνης

Όλα ξεκίνησαν από ένα μειλ που μας έστειλε η εικονική ξεναγός Αφροδίτη, προκαλώντας τα παιδιά να το λύσουν.

Το αίνιγμα έλεγε…

Στέκομαι ψηλά και είμαι παλιό,

Το νησί αγναντεύω από καιρό
φίλους ιππότες έχω εγώ

Πέτρες πολλές με έχουν χτίσει γερά,
και λέω ιστορίες από παλιά.
Τι είμαι;

Αμέσως καταλάβαμε ότι είναι το κάστρο μας!

Αναζητήσαμε πληροφορίες σε χάρτες και στο Google για το Κάστρο της Μυτιλήνης, ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα της Ελλάδας και της Μεσογείου. Εντοπίσαμε τη θέση του στον χάρτη του νησιού και της πόλης και συζητήσαμε για την ιστορία του, καθώς και για τη σημασία του για τη Μυτιλήνη και το νησί συνολικά.

Μάθαμε για τους βασιλιάδες που πέρασαν από αυτό και για τους εχθρούς που το πολιορκούσαν. Και δεν φτάνει που μάθαμε τόσα πράγματα ζητήσαμε και από τη κα Κατερίνα δασκάλα των αγγλικών μας να μας να μας τα μάθει και στα αγγλικά!

Στη συνέχεια, αφού αναρωτηθήκαμε από τί υλικά είναι κατασκευάσμενο το κάστρο μας, ξεκινήσαμε να κατασκευάζουμε τη μακέτα ενός κάστρου όπως το φανταζόμασταν. Μελετήσαμε τα βασικά μέρη από τα οποία αποτελείται ένα κάστρο, μετρήσαμε, κόψαμε, σχεδιάσαμε και ζωγραφίσαμε.

Η ιδέα ενός κάστρου στο σχολείο μας άρεσε πολύ. Έτσι τα παιδιά εξέφρασαν την επιθυμία να επισκεφθούν από κοντά το Κάστρο της Μυτιλήνης και να το γνωρίσουν καλύτερα. Δημιουργήσαμε ένα μικρό θεατρικό δρώμενο με ιππότες, βασιλιάδες, γοργόνες, πέτρες και άνεμο, και άλλα πολλά και ξεκινήσαμε να κατασκευάζουμε τα καπέλα μας για την παράσταση, που θα πραγματοποιούσαμε μέσα στο κάστρο κατά την επίσκεψή μας.

Το καπέλο του ανέμου

Καπέλο της πέτρας του κάστρου

Το κλειδί του κάστρου

Σπαθιά και καπέλα ιπποτών και πριγκιπισσών

Καπέλο γοργόνας και κυμάτων

Καπέλο του κάστρου

Και η μέρα που περιμέναμε έφτασε…

Οι μικροί εξερευνητές του νηπιαγωγείου μας, με ξεναγό την κυρία Χριστίνα Ανερούση, και συνοδευόμενοι από τους γονείς τους, ανηφόρησαν τον πέτρινο δρόμο που οδηγούσε στο επιβλητικό Κάστρο της Μυτιλήνης.

Ταξιδέψαμε σε χρόνους παλιούς, γεμάτους ιππότες, πειρατές και ιστορίες από άλλες εποχές. Περπατήσαμε εκεί όπου ιππότες και πειρατές περπατούσαν στα πέτρινα μονοπάτια του κάστρου, στα χρόνια των Παλαιολόγων και των Γατελούζων. Θαυμάσαμε τους μεγάλους πύργους και μάθαμε μυστικά που κρύβονται πίσω από τα γερά τείχη του, παρατηρήσαμε τα ψηλά τείχη και τις κρυφές γωνιές του κάστρου και ανακαλύψαμε πώς ζούσαν οι άνθρωποι εκείνα τα χρόνια. Με φαντασία και ενθουσιασμό οι μικροί μαθητές μας, γνώρισαν ιστορίες γεμάτες μυστήριο, θρύλους και περιπέτειες από μια άλλη εποχή και ένιωσαν σαν μικροί ήρωες ενός παραμυθιού. Πολιορκίες και μάχες γενναίοι ιππότες που προστάτευαν το κάστρο και χίλια δυο άλλα, πέρασαν μπροστά από τα μάτια μας.

Εκεί παίξαμε και το μικρό μας δρώμενο…

«Το Κάστρο που Αγκάλιαζε τη Θάλασσα»

Για να ευχαριστήσουμε την ξεναγό μας κα Χριστίνα, της χαρίσαμε μια κάρτα που φτιάξαμε για εκείνη.

Η εκδρομή μας αυτή μας γέμισε χαμόγελα, γνώσεις και όμορφες εικόνες που θα θυμόμαστε για καιρό. Ήταν ένα ταξίδι στην ιστορία του τόπου μας.

Ευχαριστούμε θερμά την κ. Χριστίνα Ανερούση για την υπομονή, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον με το οποίο μοιράστηκε μαζί μας όλες αυτές τις υπέροχες γνώσεις για το αγαπημένο μας κάστρο.

Με την επιστροφή στην τάξη ζωγραφίσαμε το κάστρο και δημιουργήσαμε ένα παραμύθι στην πλατφόρμα Book Creator.

Με αφορμή τις εικόνες, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα που γεννήθηκαν κατά την περιήγησή μας στο κάστρο, θελήσαμε να δημιουργήσουμε το δικό μας παραμύθι, στο οποίο πρωταγωνιστές είμαστε εμείς οι ίδιοι. Επιλέξαμε την παπαρούνα ως βασικό στοιχείο της ιστορίας μας, καθώς την συναντήσαμε παντού στον χώρο του κάστρου και μας εντυπωσίασε με την ομορφιά και το έντονο κόκκινο χρώμα της. Έτσι, δώσαμε στο παραμύθι μας τον τίτλο: «Το Κάστρο και η Παπαρούνα».

Η δράση αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 4ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με τίτλο «Οι μικροί εξερευνητές» (STEM), καθώς και του Σχεδίου Δράσης της φετινής σχολικής χρονιάς, το οποίο αφορά την ανάπτυξη και ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των μαθητών.

Book Creator | ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΚΑΙ Η ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ

Φόρτωση PDF…

<br />

Λήψη αρχείου pdf.

Το κάστρο μας γέμισε πολεμιστές. Έξω από το κάστρο ήταν οι κακοί στρατιώτες και μέσα οι καλοί, όπως το παραμύθι του Β. Παπαθεοδούλου : “Οι καλοί και οι κακοί ιππότες”. Ανταλλάχτηκαν πολλές αστείες ατάκες και γελάσαμε πολύ!

Κακοί: «Θα σας επιτεθούμε νύχτα, μες στο βαθύ σκοτάδι!»
Καλοί: «Φέρτε και πατατάκια, έχουμε ταινία στην αυλή το βράδυ!»

Κακοί: «Φέραμε έναν δράκο που βγάζει πύρινες φλόγες!»
Καλοί: «Φανταστικά! Ψάχναμε κάποιον να μας ψήσει τις τυρόπιτες!»

Κακοί: «Θα κάνουμε το κάστρο σας ένα μεγάλο χάλι!»
Καλοί: «Ωραία! Βοηθήστε μας να τα μαζέψουμε και πάλι!»

Κακοί: «Θα κάνουμε φασαρία με τύμπανα βαριά!»
Καλοί: «Σσσς… μας νανουρίζετε, κοιμόμαστε γλυκά!»

Κακοί: «Θα σας πάρουμε τις μπάλες και όλα τα σκοινιά!»
Καλοί: «Κρατήστε τα, εμείς θα παίξουμε κρυφτό και αγκαλιά!»

Από Δήμου Μαρία

Οι μικροί εξερευνητές τιμούν την μάνα.

Οι μικροί εξερευνητές μελετώντας τα αγάλματα της πόλης της Μυτιλήνης, στάθηκαν και φωτογράφησαν το άγαλμα της Μικρασιάτισσας μάνας. Στη Μυτιλήνη, εκεί που το κύμα της προσφυγιάς άγγιξε κάποτε την ακτή της Επάνω Σκάλας, υψώνεται το άγαλμα της Μικρασιάτισσας Μάνας. Ένα μνημείο που σήμερα, τη Γιορτή της Μητέρας, αποκτά έναν ακόμα πιο βαθύ και συγκινητικό συμβολισμό.
Δεν είναι απλώς ένα άγαλμα από μπρούντζο· είναι η προσωποποίηση της ανιδιοτελούς αγάπης και της ακατάβλητης δύναμης. Με τα τρία της παιδιά σφιχτά στην αγκαλιά και το βλέμμα στραμμένο προς τα απέναντι παράλια, η Μικρασιάτισσα Μάνα αντιπροσωπεύει τη γυναίκα που έγινε ασπίδα στα δεινά, που έχασε τα πάντα αλλά κράτησε ζωντανή την ελπίδα.

Το μνημείο βρίσκεται στην ακτή της Επάνω Σκάλας, εκεί ακριβώς όπου το 1922 αποβιβάστηκαν χιλιάδες κυνηγημένοι πρόσφυγες από τα απέναντι παράλια.
Η ιδέα ξεκίνησε από τον Νίκο Δαμδούμη, διευθυντή του Δήμου Μυτιλήνης με καταγωγή από το Αϊβαλί, και υιοθετήθηκε θερμά από τον Σύλλογο Κατοίκων της Επάνω Σκάλας.
Το έργο φιλοτεχνήθηκε από τη γλύπτρια Κατερίνα Χαλεπά-Κατσάτου (ανιψιά του θρυλικού Γιαννούλη Χαλεπά). Η ίδια θέλησε να αποδώσει τη Μικρασιάτισσα ως μια περήφανη, σύγχρονη γυναίκα και όχι ως μια ηττημένη φιγούρα.
Το άγαλμα, φτιαγμένο από ορείχαλκο, τοποθετήθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1984.
Ο Συμβολισμός της Μορφής:
Η σύνθεση απεικονίζει τη μάνα τη στιγμή της άφιξης στη νέα πατρίδα, έχοντας μαζί της ό,τι πολυτιμότερο διέσωσε:
Ένα βρέφος στην αγκαλιά της.
Ένα μικρό κορίτσι που ακουμπά με φόβο στο πόδι της.
Ένα αγοράκι που κρύβεται στις πτυχές της φούστας της.
Σήμερα γιορτάζουμε:
Την Μάνα-Καταφύγιο: Που μέσα στη δίνη του διωγμού και της απώλειας, κατάφερε να φτιάξει μια νέα πατρίδα από το μηδέν, μόνο και μόνο για να μεγαλώσουν τα παιδιά της με ασφάλεια.
Την Μάνα-Μνήμη: Που κράτησε τις παραδόσεις, τις γεύσεις και τις αξίες της Μικράς Ασίας ζωντανές, μεταλαμπαδεύοντάς τες στις επόμενες γενιές.
Την κάθε Μάνα: Που καθημερινά δίνει τη δική της «μάχη» με αυταπάρνηση, προσφέροντας την αγκαλιά της ως το πιο ασφαλές λιμάνι του κόσμου.
Σήμερα αφιερώνοντας τη σκέψη μας σε εκείνες, τιμούμε τη γυναίκα που αποτελεί τη ρίζα και το κλαδί κάθε οικογένειας. Γιατί η αγάπη της μάνας είναι η μόνη πατρίδα που δεν χάνεται ποτέ. Χρόνια πολλά στο πιο ασφαλές καταφύγιο του κόσμου.
Χρόνια πολλά σε όλες τις μητέρες!

Στρατής Μυριβήλης
«Η μάνα είναι η ρίζα που κρατάει το δέντρο της ζωής όρθιο, ακόμα κι όταν οι άνεμοι φυσούν από παντού. Είναι εκείνη που μαζεύει τα κομμάτια και τα κάνει πάλι σπίτι.»

«Η αγάπη της μάνας είναι το μόνο πράγμα που δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε διωγμούς. Είναι η ίδια η ζωή που επιμένει.»

Ηλίας Βενέζης (από το βιβλίο του “Αιολική Γη”)
«Τίποτα δεν χάνεται όσο υπάρχει η μάνα να διηγείται και να θυμάται. Η αγκαλιά της είναι η μόνη πατρίδα που πήραμε μαζί μας φεύγοντας.»

από Δήμου Μαρία

Ο μικροί εξερευνητές ανακαλύπτουν τα μνημεία του τόπου τους.

Οι μικροί εξερευνητές μαθαίνουν για τα αγάλματα της Μυτιλήνης στο πλαίσιο των δράσεών μας για τα μνημεία του τόπου μας. Αφορμή αποτέλεσε εργασία που μας είχε ανατεθεί στον διαγωνισμό φιλαναγνωσίας των εκδόσεων Μεταίχμιο. Τα παιδιά ζωγράφισαν τα αγάλματα που είχαν δει στην πόλη της Μυτιλήνης και στη συνέχεια συζητήσαμε για τις ιστορίες που αυτά μας ” αφηγούνται”.

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου, με τη συνεργασία των γονέων τους, πήραν τις φωτογραφικές μηχανές στα χέρια τους, βγήκαν και περπάτησαν στην πόλη της Μυτιλήνης. Παρατήρησαν αγάλματα, μνημεία και σημεία ενδιαφέροντος και στη συνέχεια έφεραν φωτογραφίες και πληροφορίες που συνέλεξαν μαζί με τους γονείς τους.

Η δραστηριότητα βασίστηκε στη μέθοδο της ανεστραμμένης τάξης, καθώς η αρχική διερεύνηση έγινε στο σπίτι με την οικογένεια, ενώ στην τάξη ακολούθησε επεξεργασία, συζήτηση και δημιουργικές δραστηριότητες.

Συνοπτική ανάπτυξη της δράσεων του Project :

Σκοποί

Να γνωρίσουν τα παιδιά τα μνημεία της τοπικής τους κοινότητας
Να αναπτύξουν δεξιότητες παρατήρησης και έρευνας
Να ενισχυθεί η συνεργασία σχολείου – οικογένειας
Να καλλιεργηθεί ο σεβασμός προς την πολιτιστική κληρονομιά

Έγινε Σύνδεση με τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης:

Στόχος 4: Ποιοτική Εκπαίδευση

Μάθηση μέσα από εμπειρία (βιωματική προσέγγιση)
Ανάπτυξη κριτικής σκέψης και παρατήρησης

Στόχος 11: Βιώσιμες Πόλεις και Κοινότητες

Γνωριμία με την πολιτιστική κληρονομιά της πόλης
Ανάπτυξη σεβασμού για τα μνημεία

Στόχος 17: Συνεργασίες για τους Στόχους

Συνεργασία σχολείου – οικογένειας
Ενεργή συμμετοχή γονέων στη μάθηση

Στόχος 10: Μείωση Ανισοτήτων

Όλα τα παιδιά συμμετέχουν ισότιμα
Ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων

Αναμενόμενα αποτελέσματα

Τα παιδιά:

θα γνωρίσουν την πόλη τους
θα νιώσουν περήφανα για την τοπική τους κληρονομιά
θα αναπτύξουν συνεργατικές δεξιότητες
θα συνδέσουν τη μάθηση με την καθημερινή ζωή

Εφαρμόστηκε η παρακάτω Διδακτική Μεθοδολογία

Ανεστραμμένη τάξη
Βιωματική μάθηση
Ομαδοσυνεργατική διδασκαλία
Διερευνητική μάθηση

Δραστηριότητες με τη σειρά που πραγματοποιήθηκαν:

Πριν (στο σπίτι)

Περίπατος με γονείς στην πόλη
Φωτογράφιση αγαλμάτων
Συλλογή πληροφοριών

Κατά τη διάρκεια (στην τάξη)

Παρουσίαση φωτογραφιών από τα παιδιά
Συζήτηση: «Τι είδαμε;»
Εντοπισμός αγαλμάτων σε χάρτη
Κατηγοριοποίηση (ήρωες, ιστορικά πρόσωπα κτλ)

Αξιολόγηση: Παρατήρηση συμμετοχής- Συζήτηση με τα παιδιά- Παρουσίαση γνώσεων- Φάκελος εργασιών

Με τη κα Κατερίνα, δασκάλα των αγγλικών, μιλήσαμε για τα αγάλματα της πόλης μας και στα αγγλικά.

Η μαθήτριά μας, η Μ., πήρε συνέντευξη από τον πατέρα της, ο οποίος είναι λιμενικός, και μας μίλησε για την προτομή του Κωνσταντίνου Πολυζώνη, που ήταν ο προπάππους της. Από όσα μας είπε, μάθαμε πως ο Κωνσταντίνος Πολυζώνης ήταν αξιωματικός του στρατού και πολέμησε με γενναιότητα στον πόλεμο εναντίον των Γερμανών. Αγωνίστηκε για την πατρίδα με θάρρος και αυτοθυσία, αλλά δυστυχώς σκοτώθηκε στη μάχη.

Η Ελλάδα, για να τιμήσει την προσφορά και τη θυσία του, κατασκεύασε την προτομή του, ώστε οι νεότερες γενιές να θυμούνται πάντα τον ηρωισμό και την αγάπη του για την πατρίδα.

Ο πατέρας της Μ. μας είπε ακόμη πως, αν σήμερα ζούσε ο προπάππους της, θα συμβούλευε όλους μας να προστατεύουμε την ειρήνη, γιατί είναι ένα από τα πιο πολύτιμα αγαθά της ζωής. Θα μας έλεγε επίσης πως ο πόλεμος φέρνει μόνο καταστροφές, πόνο και δυστυχία στους ανθρώπους και στους λαούς.

Η Μ. παρουσίασε αυτές τις σημαντικές πληροφορίες στην τάξη μας με πολύ όμορφο τρόπο και στο τέλος όλοι οι συμμαθητές την χειροκρότησαν.

από Μαρία Δήμου

Πρωτομαγιά

Η Πρωτομαγιά είναι από τις αγαπημένες θεματικές ενότητες .Συνδυάζει τη φύση, την άνοιξη, τη δημιουργικότητα και τη συνεργασία, όλα όσα δηλαδή χρειάζονται τα μικρά παιδιά για να μάθουν με τρόπο ευχάριστο και πρωτότυπο.

Είναι αφορμή να συζητηθούν θέματα όπως

τα λουλούδια,
η αναγέννηση της φύσης,
τα έντομα και η ζωή στο λιβάδι,
η χαρά και η συνεργασία.

Τα παιδιά ζωφράφισαν , έκοψαν, κόλησαν, συνεργάστηκαν για να φτιάξουν χάρτινα πρωτομαγιάτικα στεφάνια.

Με αφορμή αυτή τη μέρα και τις πεταλούδες που φτιάξαμε για να στολίσουμε το στεφάνι μας ασχοληθήκαμε και με τις πεταλούδες. Μιλήσαμε για τη ζωγράφο των πεταλούδων Lucy Arnold

Δείτε στο artsteps.com

https://www.artsteps.com/view/606b9ff891142a5004a14bd7?currentUser

Περιηγηθήκαμε στην έκθεση ζωγραφικής και αναλύσαμε όλους τους πίνακες.

Από Ζουμπουλή Ματέλη Μυρσίνη

Στο ολοήμερο είδαμε μια άλλη όψη της Πρωτομαγιάς…

Μάθαμε για τα τρία οχτάρια για τα οποία αγωνίστηκαν τότε οι άνθρωποι…

και τα παιδιά ζωγράφισαν τί κάνουν στα δικά τους οχτάωρα…

Κατασκευάσαμε στεφάνια με λουλούδια για να τιμήσουμε τη μέρα!

από Μαρία Δήμου

1. «Οι Μικροί Εξερευνητές Ανακαλύπτουν την Ιστορία του Τόπου τους»

Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων, με θεματική ενότητα «Δημιουργώ και Καινοτομώ – Δημιουργική Σκέψη & Πρωτοβουλία» και υποθεματική το STEM / Εκπαιδευτική Ρομποτική: ” Οι μικροί μας εξερευνητές”, τα παιδιά ανέλαβαν να εντοπίσουν σημαντικά μνημεία του χωριού τους που θα ήθελαν να γνωρίσουν και να αναδείξουν. Ανάμεσα στις επιλογές τους ξεχώρισε ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ένα σημείο ιδιαίτερης ιστορικής, θρησκευτικής και πολιτιστικής αξίας για την τοπική κοινότητα.

Κατά την επίσκεψή μας στον ναό, είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε τον πατέρα Ακίνδυνο, ο οποίος μας υποδέχθηκε με ζεστασιά και προθυμία. Μίλησε στα παιδιά για την ιστορία της εκκλησίας, την περίοδο κατασκευής της, την αρχιτεκτονική της και τη σημασία που έχει για το χωριό και τους κατοίκους του μέσα στο πέρασμα των χρόνων. Με υπομονή και αγάπη απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις των μαθητών, ενθαρρύνοντας τον διάλογο και την περιέργειά τους.

Για να τον ευχαριστήσουμε, του χαρίσαμε μια κάρτα με τον Αρχάγγελο Ταξιάρχη. Στο εσωτερικό της είχαμε γράψει μια προσευχή, η οποία δημιουργήθηκε μέσα από τις ιδέες και τις προτάσεις των παιδιών, στο πλαίσιο του αναδυόμενου γραμματισμού. Την προσευχή τη γράψαμε πέρσι και συνεχίζουμε να τη λέμε και φέτος:

“Άγγελε μου για μένα που είμαι πολύ μικρό,

από το προσκεφάλι διώξε κάθε όνειρο κακό

Να΄ρθεις και εσύ παρέα στην Παναγιά μαζί,

γερό να μ ΄έχει πάντα να πούμε προσευχή.

Με τα φτερά σου πέτα, που είναι μαλακά,

εμένα να σκεπάζεις και τ΄άλλα τα παιδιά”

Η εμπειρία αυτή έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου τους και να συνδεθούν ουσιαστικά με την τοπική ιστορία και παράδοση. Ευχαριστούμε πολύ στον ιερέα του χωριού μας για την εξαιρετική φιλοξενία και την πνευματική αγκαλιά που μας πρόσφερε. Με την ανεξάντλητη υπομονή του και τον μεστό του λόγο, μας ταξίδεψε στην ιστορία του ναού μας, θυμίζοντάς μας τις ρίζες και την πίστη μας. Τον ευχαριστούμε που είναι πάντα δίπλα μας, όχι μόνο ως πνευματικός οδηγός, αλλά και ως ένας δικός μας άνθρωπος.

από Δήμου Μαρία

Δ	Τ	Τ	Π	Π	Σ	Κ
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30	31