Βραβεύσεις μαθητών και μαθητριών που διακρίθηκαν με εργασίες τους στο διαγωνισμό για τον εθελοντισμό, από τον Ερυθρό Σταυρό στη Γενική Γραμματεία Αιγαίου και Νησιωτικής Πολτικής.
Τους μαθητές που διακρίθηκαν στον 3ο Μαθητικό Διαγωνισμό με θέμα “Ο εθελοντισμός, ελπίδα για έναν κόσμο καλύτερο “, τον οποίο διοργάνωσαν η Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης ΠΕ& ΔΕ Βορείου Αιγαίου, με το Περιφερειακό τμήμα του Ερυθρού Σταυρού Μυτιλήνης, βράβευσαν το Σάββατο 16/5/2026
Η μαθήτριά μας Άρτεμις με τη ζωγραφική της διακρίθηκε ανάμεσα 736 μαθητές & μαθήτριες που συμμετείχαν με ατομικές & ομαδικές εργασίες τους. Οι μαθητές μας, όπως αναφέρει παλιότερη ανάρτησή μας, ασχολήθηκαν με πρόγραμμα εθελοντισμού, στα πλαίσια του προγράμματος του Ενεργού Πολίτη : ” Ευχές και δώρα από καρδιάς” και του Σχεδίου Δράσηςτου σχολείου μας για το σχολικό έτος 2025-26: “Ο κόσμος μας, δεν είναι μόνο η αυλή μας”.
“Αποτελέσματα και εκδήλωση βράβευσης του 2ου Μαθητικού Διαγωνισμού: “Πειραματίζομαι στις Φυσικές επιστήμες και δημιουργώ ως ενεργός πολίτης”
Επίσης σημαντική διάκριση και έπαινο απέσπασαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου από την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης διά της Αν.Περιφερειακής Διευθύντριας και της Περιφερειακής Επόπτριας Ποιότητας της Εκπαίδευσης διοργάνωσαν με την υποστήριξη της Περιφερειακής Ενότητας Δράμας και του Δήμου Παρανεστίου Δράμας στον 2ο Μαθητικό Διαγωνισμό: «Πειραματίζομαι στις Φυσικές επιστήμες και δημιουργώ ως ενεργός πολίτης», στην Κατηγορία 2: Κατασκευές STEAM που έχουν σχέση με τους 17 στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης, όπως θεσπίστηκαν από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) το 2015, “Οι μαθητές δημιουργούν ένα δικό τους θερμόμετρο”.Το σχολείο μας συμμετείχε σε δυο κατηγορίες εκ των οποίων η μια απέσπασε έπαινο.
Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μαθητές μας ! Η προσπάθεια, η δημιουργικότητα και ο ενθουσιασμός τους μας γεμίζουν χαρά και περηφάνια. Ευχόμαστε πάντα επιτυχίες και όμορφες εμπειρίες στη μαθησιακή τους πορεία!
Όλα ξεκίνησαν από ένα μειλ που μας έστειλε η εικονική ξεναγός Αφροδίτη, προκαλώντας τα παιδιά να το λύσουν.
Το αίνιγμα έλεγε…
Στέκομαι ψηλά και είμαι παλιό,
Το νησί αγναντεύω από καιρό φίλους ιππότες έχω εγώ
Πέτρες πολλές με έχουν χτίσει γερά, και λέω ιστορίες από παλιά. Τι είμαι;
Αμέσως καταλάβαμε ότι είναι το κάστρο μας!
Αναζητήσαμε πληροφορίες σε χάρτες και στο Google για το Κάστρο της Μυτιλήνης, ένα από τα μεγαλύτερα κάστρα της Ελλάδας και της Μεσογείου. Εντοπίσαμε τη θέση του στον χάρτη του νησιού και της πόλης και συζητήσαμε για την ιστορία του, καθώς και για τη σημασία του για τη Μυτιλήνη και το νησί συνολικά.
Μάθαμε για τους βασιλιάδες που πέρασαν από αυτό και για τους εχθρούς που το πολιορκούσαν. Και δεν φτάνει που μάθαμε τόσα πράγματα ζητήσαμε και από τη κα Κατερίνα δασκάλα των αγγλικών μας να μας να μας τα μάθει και στα αγγλικά!
Στη συνέχεια, αφού αναρωτηθήκαμε από τί υλικά είναι κατασκευάσμενο το κάστρο μας, ξεκινήσαμε να κατασκευάζουμε τη μακέτα ενός κάστρου όπως το φανταζόμασταν. Μελετήσαμε τα βασικά μέρη από τα οποία αποτελείται ένα κάστρο, μετρήσαμε, κόψαμε, σχεδιάσαμε και ζωγραφίσαμε.
Η ιδέα ενός κάστρου στο σχολείο μας άρεσε πολύ. Έτσι τα παιδιά εξέφρασαν την επιθυμία να επισκεφθούν από κοντά το Κάστρο της Μυτιλήνης και να το γνωρίσουν καλύτερα. Δημιουργήσαμε ένα μικρό θεατρικό δρώμενο με ιππότες, βασιλιάδες, γοργόνες, πέτρες και άνεμο, και άλλα πολλά και ξεκινήσαμε να κατασκευάζουμε τα καπέλα μας για την παράσταση, που θα πραγματοποιούσαμε μέσα στο κάστρο κατά την επίσκεψή μας.
Το καπέλο του ανέμου
Καπέλο της πέτρας του κάστρου
Το κλειδί του κάστρου
Σπαθιά και καπέλα ιπποτών και πριγκιπισσών
Καπέλο γοργόνας και κυμάτων
Καπέλο του κάστρου
Και η μέρα που περιμέναμε έφτασε…
Οι μικροί εξερευνητές του νηπιαγωγείου μας, με ξεναγό την κυρία Χριστίνα Ανερούση, και συνοδευόμενοι από τους γονείς τους, ανηφόρησαν τον πέτρινο δρόμο που οδηγούσε στο επιβλητικό Κάστρο της Μυτιλήνης.
Ταξιδέψαμε σε χρόνους παλιούς, γεμάτους ιππότες, πειρατές και ιστορίες από άλλες εποχές. Περπατήσαμε εκεί όπου ιππότες και πειρατές περπατούσαν στα πέτρινα μονοπάτια του κάστρου, στα χρόνια των Παλαιολόγων και των Γατελούζων. Θαυμάσαμε τους μεγάλους πύργους και μάθαμε μυστικά που κρύβονται πίσω από τα γερά τείχη του, παρατηρήσαμε τα ψηλά τείχη και τις κρυφές γωνιές του κάστρου και ανακαλύψαμε πώς ζούσαν οι άνθρωποι εκείνα τα χρόνια. Με φαντασία και ενθουσιασμό οι μικροί μαθητές μας, γνώρισαν ιστορίες γεμάτες μυστήριο, θρύλους και περιπέτειες από μια άλλη εποχή και ένιωσαν σαν μικροί ήρωες ενός παραμυθιού. Πολιορκίες και μάχες γενναίοι ιππότες που προστάτευαν το κάστρο και χίλια δυο άλλα, πέρασαν μπροστά από τα μάτια μας.
Εκεί παίξαμε και το μικρό μας δρώμενο…
«Το Κάστρο που Αγκάλιαζε τη Θάλασσα»
Για να ευχαριστήσουμε την ξεναγό μας κα Χριστίνα, της χαρίσαμε μια κάρτα που φτιάξαμε για εκείνη.
Η εκδρομή μας αυτή μας γέμισε χαμόγελα, γνώσεις και όμορφες εικόνες που θα θυμόμαστε για καιρό. Ήταν ένα ταξίδι στην ιστορία του τόπου μας.
Ευχαριστούμε θερμά την κ. Χριστίνα Ανερούση για την υπομονή, τη φροντίδα και το ενδιαφέρον με το οποίο μοιράστηκε μαζί μας όλες αυτές τις υπέροχες γνώσεις για το αγαπημένο μας κάστρο.
Με την επιστροφή στην τάξη ζωγραφίσαμε το κάστρο και δημιουργήσαμε ένα παραμύθι στην πλατφόρμα Book Creator.
Με αφορμή τις εικόνες, τις εμπειρίες και τα συναισθήματα που γεννήθηκαν κατά την περιήγησή μας στο κάστρο, θελήσαμε να δημιουργήσουμε το δικό μας παραμύθι, στο οποίο πρωταγωνιστές είμαστε εμείς οι ίδιοι. Επιλέξαμε την παπαρούνα ως βασικό στοιχείο της ιστορίας μας, καθώς την συναντήσαμε παντού στον χώρο του κάστρου και μας εντυπωσίασε με την ομορφιά και το έντονο κόκκινο χρώμα της. Έτσι, δώσαμε στο παραμύθι μας τον τίτλο: «Το Κάστρο και η Παπαρούνα».
Η δράση αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του 4ου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων με τίτλο «Οι μικροί εξερευνητές» (STEM), καθώς και του Σχεδίου Δράσης της φετινής σχολικής χρονιάς, το οποίο αφορά την ανάπτυξη και ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των μαθητών.
Οι μικροί εξερευνητές μαθαίνουν για τα αγάλματα της Μυτιλήνης στο πλαίσιο των δράσεών μας για τα μνημεία του τόπου μας. Αφορμή αποτέλεσε εργασία που μας είχε ανατεθεί στον διαγωνισμό φιλαναγνωσίας των εκδόσεων Μεταίχμιο. Τα παιδιά ζωγράφισαν τα αγάλματα που είχαν δει στην πόλη της Μυτιλήνης και στη συνέχεια συζητήσαμε για τις ιστορίες που αυτά μας ” αφηγούνται”.
Τα παιδιά του νηπιαγωγείου, με τη συνεργασία των γονέων τους, πήραν τις φωτογραφικές μηχανές στα χέρια τους, βγήκαν και περπάτησαν στην πόλη της Μυτιλήνης. Παρατήρησαν αγάλματα, μνημεία και σημεία ενδιαφέροντος και στη συνέχεια έφεραν φωτογραφίες και πληροφορίες που συνέλεξαν μαζί με τους γονείς τους.
Η δραστηριότητα βασίστηκε στη μέθοδο της ανεστραμμένης τάξης, καθώς η αρχική διερεύνηση έγινε στο σπίτι με την οικογένεια, ενώ στην τάξη ακολούθησε επεξεργασία, συζήτηση και δημιουργικές δραστηριότητες.
Συνοπτική ανάπτυξη της δράσεων του Project :
Σκοποί
Να γνωρίσουν τα παιδιά τα μνημεία της τοπικής τους κοινότητας
Να αναπτύξουν δεξιότητες παρατήρησης και έρευνας
Να ενισχυθεί η συνεργασία σχολείου – οικογένειας
Να καλλιεργηθεί ο σεβασμός προς την πολιτιστική κληρονομιά
Έγινε Σύνδεση με τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης:
Στόχος 4: Ποιοτική Εκπαίδευση
Μάθηση μέσα από εμπειρία (βιωματική προσέγγιση)
Ανάπτυξη κριτικής σκέψης και παρατήρησης
Στόχος 11: Βιώσιμες Πόλεις και Κοινότητες
Γνωριμία με την πολιτιστική κληρονομιά της πόλης
Ανάπτυξη σεβασμού για τα μνημεία
Στόχος 17: Συνεργασίες για τους Στόχους
Συνεργασία σχολείου – οικογένειας
Ενεργή συμμετοχή γονέων στη μάθηση
Στόχος 10: Μείωση Ανισοτήτων
Όλα τα παιδιά συμμετέχουν ισότιμα
Ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων
Αναμενόμενα αποτελέσματα
Τα παιδιά:
θα γνωρίσουν την πόλη τους
θα νιώσουν περήφανα για την τοπική τους κληρονομιά
θα αναπτύξουν συνεργατικές δεξιότητες
θα συνδέσουν τη μάθηση με την καθημερινή ζωή
Εφαρμόστηκε η παρακάτω Διδακτική Μεθοδολογία
Ανεστραμμένη τάξη
Βιωματική μάθηση
Ομαδοσυνεργατική διδασκαλία
Διερευνητική μάθηση
Δραστηριότητες με τη σειρά που πραγματοποιήθηκαν:
Πριν (στο σπίτι)
Περίπατος με γονείς στην πόλη
Φωτογράφιση αγαλμάτων
Συλλογή πληροφοριών
Κατά τη διάρκεια (στην τάξη)
Παρουσίαση φωτογραφιών από τα παιδιά
Συζήτηση: «Τι είδαμε;»
Εντοπισμός αγαλμάτων σε χάρτη
Κατηγοριοποίηση (ήρωες, ιστορικά πρόσωπα κτλ)
Αξιολόγηση: Παρατήρηση συμμετοχής- Συζήτηση με τα παιδιά- Παρουσίαση γνώσεων- Φάκελος εργασιών
Με τη κα Κατερίνα, δασκάλα των αγγλικών, μιλήσαμε για τα αγάλματα της πόλης μας και στα αγγλικά.
Ένα από τα πολλά πράγματα για τα οποία φημίζεται ο τόπος μας είναι τα παραδοσιακά του σπίτια. Θεωρήσαμε λοιπόν ότι, στο πλαίσιο της γνωριμίας μας με τα μνημεία και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, έπρεπε να τα γνωρίσουμε από κοντά, χωρίς να χρειαστεί να περιπλανηθούμε σε όλο το νησί. Στο χωριό μας έχουμε την τύχη να ζει ένας καλλιτέχνης, ο Γιώργος Μυστεγνιώτης, που κατασκευάζει μικρά παραδοσιακά σπίτια, σαν κουκλόσπιτα, από ξύλο, πέτρα, με ιδιαίτερη φροντίδα και μεράκι. Οπρώην ξυλουργός κατασκευάζει εντυπωσιακές μικρογραφίες των εμβληματικών αρχοντικών της πόλης, αναβιώνοντας την αρχιτεκτονική κληρονομιά της Λέσβου. Πρόκειται για τον παππού του μαθητή μας Γιώργου, οποίος πολλές φορές μας είχε καλέσει να επισκεφθούμε το εργαστήριό του παππού του και να θαυμάσουμε από κοντά τις δημιουργίες του. Ο ίδιος ο Γιώργος συχνά τον βοηθά στην κατασκευή τους, γεγονός που κάνει την εμπειρία ακόμη πιο ξεχωριστή και ενδιαφέρουσα για εμάς.
Παρακολουθήσαμε το σχετικό βίντεο από παλιότερη συνέντευξη του κου Γιώργου, στο Lesvos News…
και πήγαμε από κοντά να τα θαυμάσουμε και να μιλήσουμε με τον δημιουργό τους!
Δεν έλειπαν βέβαια και τα κεράσματα για τη γιορτή του Γιώργου και ευχαριστούμε πολύ την μητέρα του κα Μυρσίνη., αλλά και την μαμά του Μιχάλη κα Μαριάνθη που μας συνόδευσε.
Οι εντυπώσεις των παιδιών από την επίσκεψη ήταν ιδιαίτερα θετικές.
Ευχαριστούμε πολύ για την υπέροχη φιλοξενία στον χώρο σας! Η δουλειά σας είναι πηγή έμπνευσης για μικρούς και μεγάλους.
Η δράση μας για την άνοιξη στην αυλή του Νηπιαγωγείου αποτέλεσε μια βιωματική εμπειρία μάθησης, συνδεδεμένη με τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του United Nations. Τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά στη φροντίδα του σχολικού μας κήπου, αναπτύσσοντας οικολογική συνείδηση, συνεργασία και σεβασμό προς το περιβάλλον.
Αρχικά, καθαρίσαμε τις γλάστρες από ξερά κλαδάκια και φυτά και απομακρύναμε τα αγριόχορτα . Στη συνέχεια, φυτέψαμε νέα φυτά στις γλάστρες και τα ποτίσαμε, μαθαίνοντας πόσο σημαντική είναι η φροντίδα των φυτών για τη ζωή και το περιβάλλον.
Παρατηρήσαμε τα μέρη των φυτών μέσα από τα αγριόχορτα που ξεριζώσαμε. Τα παιδιά προσπάθησαν να αναγνωρίσουν και να ονομάσουν τα μέρη του φυτού, όπως τη ρίζα, τα παράρριζα, τον βλαστό, τα φύλλα και το άνθος, το λουλούδι ,ενώ τα ζωγράφισαν, καλλιεργώντας δεξιότητες παρατήρησης και επιστημονικής σκέψης.
Τα παιδιά γράφουν τις λέξεις εκεί που αντιστοιχούν, στα μέρη του φυτού, μόνα τους. Γράφουν την λέξη όπως την φαντάζονται ότι γράφεται με όσα γράμματα γνωρίζουν, βοηθούμενα και από τις καρτέλες γραμμάτων και λέξεων που βρίσκεται στον πίνακα. Η προσοχή μας σε αυτό το στάδιο δεν επικεντρώνεται στην ορθογραφία των λέξεων.
Σε ένα περίπατό μας στο χωρίο, επισκεφθήκαμε στον παππού του συμμαθητή μας Γιώργου και γνωρίσαμε τα μυστικά της μεταφύτευσης και της σωστής περιποίησης των φυτών. Είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά έναν μικρό λαχανόκηπο με φυτεμένες πατάτες και να μάθουμε πώς καλλιεργούνται τα φυτά με φυσικό τρόπο.
Ο Γιώργος με τον αδερφό του, μας έδειξαν το κήπο τους, όπου έχουν φυτέψει πατάτες και τις φροντίζουν οι ίδιοι.
και μια ιδέα για ένα μικρό θερμοκήπιο…
Επιστρέφοντας στην τάξη, φυτέψαμε φακές σε πήλινα γλαστράκια, χρησιμοποιώντας βαμβάκι αντί για χώμα, ώστε να παρατηρήσουμε από κοντά και πιο εύκολα την ανάπτυξη των φυτών. Τα παιδιά θα παρακολουθούν καθημερινά την εξέλιξη των σπόρων και θα κατανοήσουν τη σημασία του νερού, του φωτός και της φροντίδας για την ανάπτυξη της ζωής. παράλληλα θα γίνουν πιο υπεύθυνα αφού το καθένα θα αναλάβει την περιποίηση και τη φροντίδα του δικού του φυτού.
Τέλος, κατασκευάσαμε και ζωγραφίσαμε ένα σκιάχτρο, το οποίο κολλήσαμε στα γλαστράκια μας, μαθαίνοντας με δημιουργικό τρόπο πώς μπορούμε να προστατεύουμε τις καλλιέργειες από τα πουλιά, όπως κάνουν οι γεωργοί στα χωράφια τους.
Η δράση αυτή συνδέεται με σημαντικούς Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης, όπως:
την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση,
την υπεύθυνη κατανάλωση και φροντίδα φυσικών πόρων,
τη βιώσιμη καλλιέργεια,
τη συνεργασία και τη συμμετοχή των παιδιών σε δράσεις προστασίας της φύσης
Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες, τα παιδιά καλλιέργησαν την αγάπη για τη φύση, την υπευθυνότητα και τη συνεργασία, αποκτώντας πολύτιμες εμπειρίες για έναν πιο βιώσιμο κόσμο.
Για τις δράσεις μας, στα πλαίσια των Κοινοτήτων Μάθησης, θα ενημερώσουμε το συνεργατικό padlet ” Οι μικροί κηπουροί”, ώστε να δώσουμε χρήσιμες πληροφορίες για ανοιξιάτικα φυτέματα και στους μαθητές των άλλων σχολείων που συνεργαζόμαστε.
Κάθε χρόνο στις 22 Απριλίου γιορτάζεται η Ημέρα της Γης. Ορίστηκε ως Διεθνής Ημέρα της Γης το 2009 από τα Ηνωμένα Έθνη και εορτάζεται σε πολλές χώρες του κόσμου κάθε χρόνο. Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση όλων των ανθρώπων σε περιβαλλοντικά θέματα και η κινητοποίηση τους να αναλάβουν δράσεις για ένα καθαρό και βιώσιμο περιβάλλον. Στόχος μας είναι τα παιδιά να κατανοήσουν με απλό και βιωματικό τρόπο την αξία της φύσης και πώς μπορούν να τη φροντίζουν και να την προστατεύουν.
Πραγματοποιήθηκαν στο νηπιαγωγείο μας δραστηριότητες με στόχο την ευαισθητοποίηση των παιδιών σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος. Τα παιδιά έμαθαν για τη σημασία της φροντίδας της Γης και την ανάγκη για την προστασία της μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο και συζητήσεις.
https://youtu.be/XjYtfHElB-8?t=4
Τα παιδιά ζωγράφισαν δράσεις που κάνουν τη γη μας χαρούμενη και λυπημένη αντίστοιχα.
Φτιάξαμε και μια ομαδική κατασκευή
Χωριστήκαμε σε ομάδες , ζωγραφίσαμε τη λέξη ΓΗ με όποιο τρόπο αποφάσισε κάθε ομάδα και παρουσιάσαμε τις εργασίες μας.
Φτιάξαμε βραχιόλια με δράσεις που θα βοηθήσουν τη γη μας και δώσαμε υποσχέσεις.
Οι υποσχέσεις δόθηκαν και στα αγγλικά.
Από Ζουμπουλή -Ματέλη Μυρσίνη- Κατερίνα Φιλιανού
Οι δράσεις συνεχίστηκαν και στο ολοήμερο πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου μας.
Για τη Earth Day, τα παιδιά ζωγράφισαν σε χάρτινα πιάτα τον εαυτό τους να φροντίζει τη Γη: να ανακυκλώνει, να καθαρίζει και γενικά να προστατεύει το περιβάλλον. Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες, κατανόησαν πόσο μοναδικός και πολύτιμος είναι ο πλανήτης μας και πόσο σημαντικό είναι να τον φροντίζουμε καθημερινά.
Το έργο τους έγινε ένα όμορφο μήνυμα αγάπης και ευαισθητοποίησης, το οποίο μετέφεραν στα σπίτια τους, μοιράζοντάς το με τα αδέρφια και τους γονείς τους, ώστε να εμπνεύσουν και τους γύρω τους να προστατεύουν τη φύση.
Η αυλή μας μετατράπηκε σε έναν ξεχωριστό χώρο γεμάτο μηνύματα αγάπης και ευαισθητοποίησης για τον πλανήτη μας και την προστασία του.
Τα παιδιά ζωγράφισαν χάρτινα πιάτα, τα οποία στη συνέχεια μεταμορφώθηκαν σε πολύχρωμα λουλούδια. Πάνω σε αυτά έγραψαν όμορφα μηνύματα αφιερωμένα στη Ημέρα της Γης, εκφράζοντας σκέψεις και ευχές για έναν καθαρότερο, πιο πράσινο και πιο όμορφο κόσμο.
Το διάστημα είναι ένας κόσμος θαυμαστός και γεμάτος μυστήρια που συναρπάζει τα παιδιά. Εκεί υπάρχουν αστέρια, πλανήτες και γαλαξίες που μας κάνουν να ονειρευόμαστε και να ανακαλύπτουμε νέα πράγματα. Μελετώντας τη ζωή των αστροναυτών, μάθαμε πολλά για το πώς ζουν και εργάζονται στο διάστημα, αλλά και για σημαντικές έννοιες της φυσικής. Έτσι, γνωρίσαμε τη βαρύτητα και καταλάβαμε πώς λειτουργεί, ενώ εξερευνήσαμε και άλλες δυνάμεις, όπως την άνωση και την ατμοσφαιρική πίεση. Μέσα από αυτή τη μελέτη, το διάστημα έγινε για εμάς ακόμη πιο ενδιαφέρον και γεμάτο γνώση!
Η διερεύνηση του θέματος της Βαρύτητας στη Γη και στο Διάστημα, εντάσσεται στο Θεματικό Πεδίο: Φυσικές Επιστήμες – STEM και Διαθεματικά Συνδέεται με τη Γλώσσα, τα Μαθηματικά, και τη Δημιουργική Έκφραση
Στόχοι της δράσης :
Γνωστικοί στόχοι: Τα παιδιά να:
κατανοήσουν ότι τα αντικείμενα πέφτουν προς τα κάτω λόγω της βαρύτητας
διακρίνουν τη διαφορά μεταξύ Γης και Διαστήματος (έλλειψη βαρύτητας)
διατυπώνουν απλές υποθέσεις και να παρατηρούν αποτελέσματα
Δεξιότητες: παρατήρηση και πειραματισμός- σύγκριση και ταξινόμηση – ανάπτυξη επιστημονικής σκέψης (πρόβλεψη- δοκιμή -συμπέρασμα)
Στάσεις: ενίσχυση περιέργειας για τον φυσικό κόσμο- συνεργασία και συμμετοχή- σεβασμός στη διαδικασία πειραματισμού
Προσδοκώμενα αποτελέσματα: να περιγράφουν τί συμβαίνει όταν αφήνουμε αντικείμενα – να εξηγούν με απλά λόγια γιατί πέφτουν –να αναγνωρίζουν ότι στο διάστημα τα πράγματα «αιωρούνται»- να συμμετέχουν ενεργά σε πειράματα.
Είδαμε πολλά vibeo σχετικά με το διάστημα και τη ζωή εκεί…
Γνωρίσαμε τον Ισαάκ Νεύτωνα, έναν πολύ έξυπνο άνθρωπο, που αγαπούσε να σκέφτεται και να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του. Μια μέρα, καθώς καθόταν κάτω από ένα δέντρο, είδε ένα μήλο να πέφτει από το δέντρο στο έδαφος.
Τότε άρχισε να αναρωτιέται: «Γιατί το μήλο πέφτει κάτω και δεν πετάει προς τα πάνω;» Έτσι, σκέφτηκε και ανακάλυψε κάτι πολύ σημαντικό που το ονόμασε βαρύτητα.
Η βαρύτητα είναι μια δύναμη που τραβάει όλα τα πράγματα προς τη Γη. Χάρη σε αυτήν, μπορούμε να περπατάμε χωρίς να πετάμε στον αέρα και τα αντικείμενα πέφτουν κάτω όταν τα αφήνουμε. Ο Νεύτων μας βοήθησε να καταλάβουμε καλύτερα τον κόσμο μας!
Αρχικά, τα παιδιά πειραματίστηκαν αφήνοντας να πέσουν διάφορα αντικείμενα από διαφορετικά ύψη, όπως ένα μολύβι, ένα βιβλίο και ένα φύλλο χαρτί. Παρατήρησαν ότι όλα τα αντικείμενα κατέληξαν στο πάτωμα.
Στη συνέχεια, αναρωτήθηκαν γιατί συμβαίνει αυτό και εξέφρασαν τις δικές τους ιδέες, όπως «γιατί είναι βαριά» ή «γιατί έτσι γίνεται» κτλ.. Με αφορμή αυτές τις απόψεις, εξηγήθηκε ότι η Γη ασκεί μια δύναμη που τραβά όλα τα αντικείμενα προς το κέντρο της. Η δύναμη αυτή ονομάζεται βαρύτητα.
Έπειτα, τα παιδιά πειραματίστηκαν για να διαπιστώσουν ποιο αντικείμενο πέφτει πιο γρήγορα, συγκρίνοντας ένα φύλλο χαρτί και ένα βιβλίο.
Τέλος, έγινε αναφορά στο διάστημα, όπου η βαρύτητα δεν δρα με τον ίδιο τρόπο όπως στη Γη. Εκεί, τα αντικείμενα δεν πέφτουν προς τα κάτω αλλά αιωρούνται, καθώς δεν υπάρχει η ίδια δύναμη να τα τραβά.
«Τα λεμόνια-αστροναύτες και το μυστικό της βαρύτητας!»
Ένα πείραμα για τη βαρύτητα και την άνωση.
(Ένα παραμύθι που φτιάχτηκε από την εκπαιδευτικό Δήμου Μαρία, για να κατανοήσουν τα παιδιά τη δύναμη της βαρύτητας, της άνωσης και να δοθεί η αφορμή ώστε να γίνουν συγκρίσεις με το τί συμβαίνει στη γη και τί στο διάστημα. Το παραμύθι είναι η “γέφυρα” που θα τους οδηγήσει στο πείραμα, γιατί τα παιδιά καταλαβαίνουν καλύτερα δύσκολα νοήματα, όταν υπάρχει μια ιστορία που να τους κινεί το ενδιαφέρον και με απλό τρόπο να τους παρουσιάζει το θέμα που πρόκειται να επεξεργαστούν. )
«Μια φορά κι έναν καιρό ήταν τρία λεμόνια: Ο Φλούδας, που καμάρωνε για την ωραία κίτρινη φλούδα του, η Μισοφλουδίτσα, που ποτέ δεν φορούσε όλη της την φλούδα και τριγυρνούσε μόνο με το μαγιό της, και ο Ξεφλούδης, που ήταν ντροπαλός τύπος, και όλο παραπονιόταν πως δεν είχε καθόλου φλούδα. Και οι τρεις ήταν αχώριστοι και πάντα έψαχναν για νέες περιπέτειες
Μια μέρα αποφάσισαν να πάνε για μια βουτιά στη θάλασσα
Ο Φλούδας φώναξε: «Κοιτάξτε με ! Πετάω!»
Η Μισοφλουδίτσα είπε: «Εγώ είμαι στη μέση!»
Ο Ξεφλούδης είπε: «Ωχ… εγώ πάω κάτω στο βυθό !Βοήθεια!»
Καθώς έπαιζαν στο νερό, είδαν κάτι να λαμπυρίζει στον ουρανό. Ήταν ένα μικρό διαστημόπλοιο που κατέβαινε σιγά-σιγά προς την παραλία! Από μέσα βγήκε ένας χαμογελαστός αστροναύτης και τους είπε: «Γειά σας, μικρά λεμόνια! Ψάχνω γενναίους ταξιδιώτες για μια αποστολή στο διάστημα. Θέλετε να έρθετε;» Τα τρία λεμόνια κοιτάχτηκαν μεταξύ τους.
Ο Φλούδας πετάχτηκε πρώτος: «Φυσικά! Με τέτοια φλούδα, είμαι φτιαγμένος για λάμψη στα αστέρια! θέλω να δείξω τη φλούδα μου σε όλο το σύμπαν!»
Η Μισοφλουδίτσα είπε γελώντας: «Εγώ είμαι κάπου στη μέση… αλλά μου αρέσει η περιπέτεια!»
Ο Ξεφλούδης χαμογέλασε: «Κι εγώ θέλω να δω αν μπορώ να… επιπλέω χωρίς τη φλούδα μου στο διάστημα!»
Έτσι, χωρίς δεύτερη σκέψη, μπήκαν όλοι μαζί στο διαστημόπλοιο.
Όταν έφτασαν στο διάστημα, έγινε κάτι μαγικό…Όλοι άρχισαν να πετούν μαζί!
Ο Φλούδας δεν καμάρωνε πια μόνο για τη φλούδα του. «Εδώ δεν υπάρχει πάνω και κάτω! Είμαστε παντού!»
Η Μισοφλουδίτσα δεν ένιωθε «στη μέση». «Ούτε πολύ, ούτε λίγο… στο διάστημα είμαι τέλεια!» φώναξε χαρούμενα, κάνω και μπαλέτο. Ο Ξεφλούδης, που πριν φοβόταν το νερό, τώρα πετούσε σαν πύραυλος. «Εδώ πάνω δεν υπάρχει βυθός! Είμαι ελεύθερος!» είπε και έκανε σβούρες, δεν φοβόταν που ήταν διαφορετικός.
Ο αστροναύτης τους κοίταξε και χαμογέλασε. «Βλέπετε; Στο διάστημα δεν έχει σημασία πώς είσαι απ’ έξω… δεν μετράει αν έχεις φλούδα, μισή φλούδα ή καθόλου. Όλοι μπορείτε να πετάξετε!»
Δεν έχει σημασία πόση «φλούδα» έχεις…αλλά με ποιους πετάς μαζί, είπαν τα τρία λεμόνια.
Και από τότε, τα τρία λεμόνια ταξιδεύουν από πλανήτη σε πλανήτη, ζώντας τις πιο ζουμερές περιπέτειες… παρέα! Αν κοιτάξετε καλά στον ουρανό μπορεί να δείτε να πετούν μαζί χαρούμενα που νίκησαν τη βαρύτητα, αλλά και την άνωση!”
Πάμε να το διαπιστώσουμε…
Πήραμε τα τρία μικρά λεμόνια. Ένα με ολόκληρη την φλούδα του, ένα με λίγη φλούδα και ένα με καθόλου. Μπαίνει το ερώτημα αν αυτά μπουν στο νερό ποιο θα επιπλέει.
Τα παιδιά κάνουν υποθέσεις και στην συνέχεια πάμε να διαπιστώσουμε ποιες από αυτές είναι σωστές.
Βάζουμε τα λεμόνια στο νερό και παρατηρούμε τι θα συμβεί
Βλέπουμε ότι:
Λεμόνι με φλούδα …επιπλέει
το καθαρισμένο λεμόνι… βυθίζεται
Λεμόνι με λίγη φλούδα… μένει κάπου στη μέση
Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί όλα τα λεμόνια λόγο της βαρύτητας δεν πάνε προς τα κάτω;
Άρα η διαφορά δεν οφείλεται μόνο σε αυτή, μάλλον υπάρχει και κάποια άλλη δύναμη! Εξηγούμε ότι εδώ υπάρχει μια δύναμη που τη λέμε Άνωση.
Όταν ένα αντικείμενο μπαίνει στο νερό: Το νερό σπρώχνει το αντικείμενο προς τα πάνω (άνωση). Έτσι επιπλέουμε και εμείς όταν κάνουμε μπάνιο στη θάλασσα.
Ταυτόχρονα η βαρύτητα το τραβάει προς τα κάτω.
Το τι θα συμβεί εξαρτάται από το ποια δύναμη είναι μεγαλύτερη
Αναρωτιόμαστε μήπως παίζει ρόλο η φλούδα;
Και πραγματικά, η φλούδα του λεμονιού, έχει μικρές «τσέπες» με αέρα, έχει αέρα μέσα της και γι’αυτό είναι πιο “ελαφριά” (λιγότερο πυκνή)
Η λιγότερη φλούδα, σημαίνει μέτρια πυκνότητα και άρα το λεμόνι μας ισορροπεί και μένει στη μέση. Χωρίς φλούδα, άρα χωρίς αέρα, το λεμόνι μας βυθίζεται
Η Βαρύτητα τραβάει το λεμόνι προς τα κάτω, ενώ η Άνωση (νερό), το σπρώχνει προς τα πάνω.
Με λίγα λόγια: Δεν είναι ότι αλλάζει η βαρύτητα, αλλά αλλάζει η πυκνότητα και η άνωση λόγω της φλούδας.
Σχέση με την έλλειψη βαρύτητας στο διάστημα
Στο διάστημα (π.χ. στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό) υπάρχει μικροβαρύτητα, δηλαδή
τα αντικείμενα δεν “πέφτουν” προς τα κάτω. Δεν υπάρχει “πάνω” και “κάτω” Δεν υπάρχει επιπλέει ή βυθίζεται και γι’αυτό, όλα τα λεμόνια, θα αιωρούνται μαζί!
Τα παιδιά ζωγράφισαν το πείραμα…
Και η εξερεύνηση στον κόσμο των δυνάμεων γύρω μας, συνεχίζεται. ..
Ένα ποτήρι που δεν χύνει το νερό του!
Για το πείραμα χρειαστήκαμε ένα ποτήρι, νερό και ένα χαρτί πιο μεγάλο από το στόμιο του ποτηριού. Στην αρχή γεμίσαμε ένα ποτήρι με νερό και όταν το αναποδογυρίσαμε είδαμε, ότι φυσικά ,όπως σωστά είχαμε υποθέσει το νερό λόγω της βαρύτητας χύνεται στον νεροχύτη μας.
Στη συνέχεια, γεμίσαμε το ποτήρι με νερό και βάλαμε το χαρτί πάνω στο στόμιο του ποτηριού. Κρατήσαμε καλά το χαρτί με το χέρι μας και γυρίσαμε το ποτήρι ανάποδα. Αφήσαμε σιγά-σιγά το χέρι μας και… Τι να δούμε; Το χαρτί δεν έπεσε και το νερό έμεινε μέσα στο ποτήρι!
Σκεφτήκαμε πολύ γιατί μπορεί να συμβαίνει αυτό. Τα παιδιά υποψιασμένα από τα προηγούμενα πειράματα με τις δυνάμεις, είπαν πως κάποια δύναμη θα κρύβεται πάλι εκεί! Δεν μπόρεσαν να σκεφτούν άλλη από αυτή του αέρα που βρίσκεται έξω από το ποτήρι.
Ο αέρας είναι παντού γύρω μας, ακόμα κι αν δεν τον βλέπουμε! Όταν γυρίζουμε το ποτήρι ανάποδα, ο αέρας από κάτω σπρώχνει το χαρτί προς τα πάνω και το κρατάει στη θέση του. Με άλλα λόγια ο αέρας έκανε τα μαγικά του και με τη δύναμη του κράτησε το χαρτί, ώστε να μη χυθεί το νερό μέσα από το ποτήρι!
Αυτή η δύναμη λέγεται: Ατμοσφαιρική πίεση
Αυτό φάνηκε στα μάτια των παιδιών κάτι μαγικό. Το ποτήρι έκανε βόλτα στους διαδρόμους του Νηπιαγωγείου, στις αίθουσες, στην αυλή και με ενθουσιασμό είπαν πώς ο αέρας νίκησε τη βαρύτητα!
Αναρωτιόμαστε τί θα συνέβαινε στο διάστημα;
Το νερό θα έφευγε από το ποτήρι , το χαρτί θα έφευγε κι αυτό και όλα θα… αιωρούνταν!
Στο διάστημα όλα πετάνε γιατί δεν υπάρχει βαρύτητα όπως εδώ και δεν υπάρχει και αέρας να σπρώχνει»
Ε, τώρα που μάθαμε τα μυστικά του διαστήματος και των αστροναυτών, βάλτε τις στολές σας, τα κράνη σας και πάμε για ένα ταξιδάκι στο διάστημα…. Φυυυυύγαμεεεεεε!
Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας παρακολούθησαν εκπαιδευτικά βίντεο για τη ζωή των αστροναυτών στο διάστημα και ανέπτυξαν έντονο ενδιαφέρον, ιδιαίτερα γύρω από τη διατροφή τους, από τον τρόπο συντήρησης και διατήρησης των τροφίμων τους, οι απορίες και οι προβληματισμοί τους αποτέλεσαν αφορμή για συζήτηση.
Οι περσινοί μαθητές μας, μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους από την επίσκεψη της εταιρείας Globus Hellas Test by NASΑ, όπου μας «ταξίδεψε» στον συναρπαστικό κόσμο του διαστήματος, μεταφέρνοντάς μας γνώσεις και εικόνες από διαστημικά πειράματα, το μουσείο μετεωριτών, τους ήχους των πλανητών, αλλά και τις στολές των αστροναυτών (https://blogs.sch.gr/taxnipiag/2025/01/16/ena-taxidi-sto-diastima/)
Η δράση αυτή πραγματοποιήθηκε πέρυσι, στο πλαίσιο της αποστολής «Σώσε τον Πλανήτη 2025», ενισχύοντας τη φαντασία, τη συνεργασία και το ενδιαφέρον των παιδιών για την επιστήμη και το περιβάλλον.
Οι παλαιότεροι μαθητές ενημέρωσαν τους νεότερους για το εργαστήριο «Φυτεύουμε όπως οι Αστροναύτες». Φέτος διαπίστωσαν και οι ίδιοι ότι τα φυτά στις γλάστρες του σχολείου διατηρήθηκαν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα χωρίς πότισμα. Αυτό συνέβη χάρη στο ειδικό υλικό που χρησιμοποιήσαμε, πέρυσι τον Ιούνιο, το οποίο αξιοποιείται και από αστροναύτες για την καλλιέργεια φυτών στο διάστημα, καθώς συμβάλλει στη συγκράτηση της υγρασίας και μειώνει την ανάγκη για συχνό πότισμα. Έτσι τα φυτά στην αυλή μας σώθηκαν από την ξηρασία και τον καύσωνα και τα απολαμβάνουμε και φέτος.
Το υλικό που χρησιμοποιούν οι αστροναύτες για να εξοικονομούν νερό στα φυτά τους συνήθως λέγεται υδρογέλη.
Η υδρογέλη είναι ένα ειδικό υλικό που: απορροφά μεγάλες ποσότητες νερού (σαν “σφουγγάρι”), το αποθηκεύει και το απελευθερώνει σιγά-σιγά στις ρίζες των φυτών.
Έτσι μειώνεται η ανάγκη για συχνό πότισμα, δεν χάνεται εύκολα το νερό (πολύ σημαντικό στο διάστημα)
Χρησιμοποιείται όχι μόνο σε διαστημικές αποστολές (π.χ. στη NASA), αλλά σε γεωργία σε ξηρές περιοχές και σε γλάστρες στο σπίτι.
Η εμπειρία των παιδιών μοιράστηκε μέσω των κοινοτήτων μάθησης στα συνεργατικά padlet, «Μικροί κηπουροί εν δράση» και Myth2space.
Την ημέρα της Εαρινής Ισημερίας Παρασκευή 20/3/2026, πραγματοποιείται ένα παγκόσμιο πείραμα με τη συμμετοχή σχολείων, επιστημόνων και πλοίων, υπό τον συντονισμό του Ιδρύματος Ευγενίδου και του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Οι συμμετέχοντες μετρούν ταυτόχρονα τις σκιές ράβδων σε διαφορετικά σημεία της Γης, αναβιώνοντας το πείραμα του Ερατοσθένη και αποδεικνύοντας τη σφαιρικότητα του πλανήτη. Η δράση έχει τόσο επιστημονικό όσο και εκπαιδευτικό στόχο, προάγοντας την κριτική σκέψη και τη συνεργασία.
Έτσι και εμείς σήμερα στο Νηπιαγωγείο μας ταξιδέψαμε πίσω στον χρόνο και γνωρίσαμε τον Ερατοσθένη, έναν σοφό που επιβεβαίωσε ότι η Γη μας είναι στρογγυλή σαν μπάλα και μέτρησε την περιφέρεια χρησιμοποιώντας μόνο… μια σκιά!
Εμείς βέβαια δεν υπολογίσαμε την περιφέρει της γης, αλλά ήρθαμε σε μια πρώτη επαφή με την εξήγηση του πειράματος του Ερατοσθένη, που μετατράπηκε σε ένα παιχνίδι με το φως και τις σκιές. Μέσα από αυτό τα παιδιά, είδαν πώς το φως του Ήλιου φτάνει στον πάτο ενός πηγαδιού και πειραματίστηκαν με φακούς και σκιές για να καταλάβουν την καμπυλότητα της Γης.
Και το ταξίδι ξεκινά…
«Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα μακρινή που τη λέγανε Αίγυπτο, ζούσε ένας πολύ περίεργος άνθρωπος, ο Ερατοσθένης. Ο Ερατοσθένης δεν ήταν απλώς ένας κύριος, ήταν ο «Διευθυντής των Βιβλίων» σε μια τεράστια βιβλιοθήκη!
Μια μέρα, διάβασε κάτι που του φάνηκε μαγικό:
«Σε μια πόλη που τη λένε Συήνη, το μεσημέρι του καλοκαιριού, ο Ήλιος στέκεται ακριβώς από πάνω από ένα βαθύ πηγάδι. Αν κοιτάξεις μέσα, ο Ήλιος φωτίζει τον πάτο και οι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου σκιά!»
«Περίεργο!» σκέφτηκε ο Ερατοσθένης. «Εδώ στην πόλη μου, την Αλεξάνδρεια, την ίδια ώρα, εγώ βλέπω τη σκιά μου στο χώμα. Γιατί εκεί δεν έχουν σκιά κι εμείς έχουμε;»
Τότε του ήρθε μια ιδέα! Πήρε ένα κοντάρι και το κάρφωσε στη γη.
«Αν η Γη ήταν ίσια σαν χαρτί», είπε, «τότε ο Ήλιος θα χτύπαγε το ίδιο και τις δύο πόλεις και κανένας δεν θα είχε σκιά. Αλλά αφού εγώ έχω σκιά κι εκείνοι όχι, σημαίνει πως η Γη μας στρίβει… είναι στρογγυλή σαν μπάλα!»
Ο Ερατοσθένης ήθελε να μάθει πόσο μεγάλη είναι αυτή η μπάλα. Αλλά δεν είχε αυτοκίνητο, ούτε αεροπλάνο. Τι έκανε; Ζήτησε από έναν άντρα να περπατήσει όλη τη διαδρομή από τη μια πόλη στην άλλη και να μετράει τα βήματά του! (Φανταστείτε πόσα βήματα: ένα, δύο, τρία… χιλιάδες!).
Όταν έμαθε πόσα βήματα ήταν η απόσταση, έκανε τους λογαριασμούς του και ανακάλυψε πόσο τεράστια είναι η Γη μας, χωρίς να κουνηθεί από τη θέση του. Μόνο με το μυαλό του και μια σκιά!»
Για να φτιάξουμε το «μαγικό πηγάδι» της Συήνης, χρησιμοποιήσαμε απλά υλικά που είχαμε ήδη στην τάξη. Ήταν ένας τρόπος να καταλάβουν τα παιδιά πώς το φως του Ήλιου πέφτει ακριβώς μέσα στην τρύπα του πηγαδιού.
Πήραμε, έναν άδειο κύλινδρο από ρολό χαρτιού κουζίνας (αυτό θα είναι το πηγάδι μας) και έναν δυνατό φακό (που θα κάνει τον Ήλιο).
Το πείραμα της σκιάς: Ζητήθηκε από ένα παιδί να κρατήσει τον φακό λίγο πιο πλάγια. Είδαν ότι μέσα στο πηγάδι έχει σκοτάδι (σκιά) στα τοιχώματα.
Το μεσημέρι του Ερατοσθένη: Τώρα, το παιδί έφερε τον φακό ακριβώς πάνω από την τρύπα του ρολού. Ξαφνικά, ο πάτος του πηγαδιού φωτίστηκε ολόκληρος! Όταν δηλαδή ο ο Ήλιος είναι ακριβώς από πάνω μας. Στη Συήνη, εκείνη την ημέρα, το φως έμπαινε τόσο ίσια μέσα στο πηγάδι, που δεν άφηνε καθόλου σκιά!
Στη συνέχεια βάλαμε τον φακό να ρίχνει το φως του από διάφορα σημεία. Σημειώσαμε το μέγεθος της σκιάς που φαινόταν στο πάτωμα. Αυτό έγινε με διάφορους τρόπους :με σημάδι του μαρκαδόρου, με χάραξη του μήκους της σκιάς με κιμωλία και τέλος με μέτρηση με μεζούρα. Διαπιστώθηκε ότι ανάλογα με τη θέση που έπαιρνε ο ‘Ηλιος-φακός, διαγράφονταν και διαφορετικό μήκος σκιάς.
Μετά πήραμε δύο ίδια ρολά χαρτιού κουζίνας και τα τοποθετήσαμε πάνω στο πάτωμα. Σκεφτήκαμε ότι αν η Γη ήταν επίπεδη, οι σκιές τους θα ήταν ίδιες. Και το διαπιστώσαμε!
Γνωρίζουμε όμως ότι η Γη είναι σφαιρική. Μένει τώρα να δούμε αν οι σκιές σε διαφορετικά μέρη έχουν διαφορετικό μήκος.
Πήραμε τον φακό- Ήλιο και μια υδρόγειο σφαίρα, κολλήσαμε δύο χαρτάκια και συμφωνήσαμε ότι αυτά είναι δυο μικρά ανθρωπάκια. Μετακινήσαμε τον φακό και τα παιδιά είδαν πώς οι σκιές αλλάζουν μέγεθος ανάλογα με τη θέση που πέφτει το φως από τον φακό, επειδή η επιφάνεια της γης είναι κυκλική.
Τέθηκαν ερωτήσεις κατά τη διάρκεια του πειράματος, όπως:
«Αν η Γη ήταν ίσια σαν τραπέζι, νομίζετε ότι οι σκιές μας θα ήταν ίδιες σε όλο τον κόσμο την ίδια ώρα;» (Για να καταλάβουν τη διαφορά επίπεδου και σφαίρας).
«Γιατί η σκιά μας το πρωί είναι τεράστια και το μεσημέρι γίνεται μικρούλα; Πού πηγαίνει ο Ήλιος;» (Για να συνδέσουν τη θέση του Ήλιου με το μήκος της σκιάς).
«Αν βάλουμε δύο παιδάκια πάνω σε μια μπάλα, μπορεί ο ένας να έχει μεγάλη σκιά και ο άλλος καθόλου; Πώς πρέπει να γυρίσουμε την μπάλα για να το πετύχουμε;»
Από το παιχνίδι με το «μαγικό πηγάδι», τους φακούς και τις σκιές, καταλήξαμε στα εξής:
Το φως του Ήλιου (ή του φακού) πέφτει με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με τη θέση του.
Όταν αλλάζει η θέση της πηγής φωτός, αλλάζει και το μήκος της σκιάς.
Αν δύο αντικείμενα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και φωτίζονται με τον ίδιο τρόπο, οι σκιές τους είναι ίδιες.
Όμως, όταν η επιφάνεια δεν είναι επίπεδη αλλά καμπύλη (όπως η Γη), τότε οι σκιές σε διαφορετικά σημεία έχουν διαφορετικό μήκος.
Αυτό συμβαίνει γιατί η Γη είναι σφαιρική και το φως του Ήλιου δεν πέφτει παντού με την ίδια γωνία.
Έτσι καταλάβαμε ότι ο Ερατοσθένης χρησιμοποίησε τις σκιές για να αποδείξει ότι η Γη είναι στρογγυλή, αυτό βέβαια το είχαν προσέξει οι αρχαίοι Έλληνες με την πλεύση των πλοίων τους, αλλά πόσο μεγάλη είναι η «αγκαλιά» της, δηλαδή η περιφέρειά της.
Το πείραμα- παιχνίδι, με τα κοντάρια και το «κυνήγι» της σκιάς, δεν μεταφέρθηκε στην αυλή τουλάχιστον για σήμερα, γιατί η μέρα ήταν βροχερή και δεν θα είχαμε τη βοήθεια του ήλιου.
Η εμπειρία των παιδιών μοιράστηκε στις κοινότητες μάθησης μέσω των συνεργατικών padlet: «Μικροί κηπουροί εν δράση» και στο Myth2space.
Στο πλαίσιο των κοινοτήτων μάθησης, σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των μαθητών που είναι και το φετινό μας σχέδιο δράσης, πραγματοποιήθηκαν ποικίλες δραστηριότητες σε συνεργασία με άλλα Νηπιαγωγεία του νομού μας που είχαν αναλάβει το ίδιο θέμα. Οι δράσεις αυτές, μέσα από την ανταλλαγή απόψεων, σχεδιάστηκαν με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας και της αλληλεπίδρασης μεταξύ των μαθητών, δίνοντας έμφαση στην ανάπτυξη υγιών διαπροσωπικών σχέσεων.
Μέσα από βιωματικές και ομαδοσυνεργατικές δραστηριότητες, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν, να επικοινωνήσουν αποτελεσματικά και να καλλιεργήσουν αξίες όπως ο σεβασμός, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η ενσυναίσθηση. Παράλληλα, παρουσιάστηκαν δράσεις που ανέδειξαν τη σημασία της ομαδικότητας και της θετικής συνύπαρξης, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός υποστηρικτικού και δημιουργικού μαθησιακού περιβάλλοντος.
Το χρονοδιάγραμμα των παρουσιάσεων είχε ως εξής:
8-12-2025: Νηπιαγωγείο Παλαιοκήπου
19-02-2026: 1ο Νηπ. Μυτιλήνης και 14ο Νηπ. Μυτιλήνης
26-02-2026: 1ο Νηπ. Πλωμαρίου
05-03-2026:Νηπ. Ταξιαρχών, 7ο Νηπ. Μυτιλήνης και 2ο Νηπ. Μυτιλήνης
Ειδικότερα:
1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ
Παρουσίαση Δραστηριότητας: «Εργαστήριο Παπουτσιών – Μπαίνοντας στα παπούτσια των άλλων»
Στο πλαίσιο της καλλιέργειας της ενσυναίσθησης και της κατανόησης της διαφορετικότητας, οι μαθητές μας υλοποίησαν το «Εργαστήριο Παπουτσιών». Κάθε παιδί δημιούργησε 1-2 ζευγάρια παπούτσια, επιλέγοντας διαφορετικούς τύπους (γυναικεία, ανδρικά, παιδικά, παπούτσια για διαφορετικές ηλικίες και δραστηριότητες).
Μέσα από καθοδηγούμενη συζήτηση, τα παιδιά διερεύνησαν: – ποιος θα μπορούσε να φοράει το κάθε ζευγάρι, – με τι μπορεί να ασχολείται στην καθημερινότητά του, – πώς πιθανόν να νιώθει στο τέλος της ημέρας.
Η δραστηριότητα κορυφώθηκε με την παρουσίαση της ομαδικής εργασίας μας στα άλλα νηπιαγωγεία. Κάθε παιδί ανέλαβε να παρουσιάσει ένα ζευγάρι παπούτσια, περιγράφοντας τον «ιδιοκτήτη» του, τη ζωή του και τα συναισθήματά του. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές εξασκήθηκαν στη δημόσια έκφραση, στη δημιουργική σκέψη και, κυρίως, στη μεταφορά οπτικής – στο να «μπαίνουν στα παπούτσια» ενός άλλου ανθρώπου.
Η δράση ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση των παιδιών, την αποδοχή της διαφορετικότητας και την ικανότητά τους να αναγνωρίζουν ότι πίσω από κάθε άνθρωπο υπάρχει μια ιστορία.
1Ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
Την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2026 πραγματοποιήθηκε διαδικτυακή συνάντηση μέσω Webex με τη συμμετοχή νηπιαγωγείων, στο πλαίσιο των Κοινοτήτων Μάθησης και της διαδικασίας αξιολόγησης.
Τα παιδιά του 1ου Νηπιαγωγείου παρουσίασαν την ιστορία του χαρταετού και την πορεία του από την Κίνα έως την Ελλάδα, αναδεικνύοντας τη διαχρονική και πολιτισμική του διαδρομή. Στη συνέχεια, δραματοποίησαν τον κινέζικο δράκο-χαρταετό με τα σώματά τους, αποδίδοντας με δημιουργικό τρόπο τα χαρακτηριστικά και τη συμβολική του σημασία.
Η παρουσίαση ολοκληρώθηκε με το τραγούδι «Ο Τεμπέλης Δράκος» του Γ. Χατζηπιερή, κλείνοντας με χαρά, ρυθμό και ζωντάνια μια ιδιαίτερα δημιουργική συμμετοχή.
Η εμπειρία αυτή αποτέλεσε μια ουσιαστική στιγμή συνεργασίας, εξωστρέφειας και ανταλλαγής καλών πρακτικών.
2Ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ
Το πρόγραμμα ονομάστηκε “Ο μικρός Πρίγκιπας μας μαθαίνει τις αξίες της ζωής”. Ανήκει στο δεύτερο θεματικό πεδίο “Παιδί, εαυτός και κοινωνία (συναισθήματα) με εμπλεκόμενες γνωστικές περιοχές: το παιδί και φυσικές επιστήμες ( Πλανήτες)
Μέσα από την επεξεργασία του παραμυθιού που κάναμε με τα παιδιά, μάθαμε διάφορες αξίες που πρέπει να έχουμε στη ζωή μας, για τα συναισθήματα που ένιωθε ο Μικρός Πρίγκιπας, τα οποία ήταν γνώριμα και στα δικά μας βιώματα.
Επικεντρωθήκαμε στο συναίσθημα της αγάπης και στην προσπάθεια που πρέπει να καταβάλουν και οι δυο πλευρές για να διατηρηθεί και να ανθίσει η αγάπη.
Το κομμάτι που επιλέξαμε να παρουσιάσουμε στην Κοινότητα Μάθησης ήταν η συνάντηση της αλεπούς με τον Μικρό Πρίγκιπα. Η σκηνή όπου η αλεπού λέει στον πρίγκιπα ότι για να γίνουμε φίλοι πρέπει να με “ημερέψεις” και να με αγαπήσεις. Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι η προσέγγιση και η γνωριμία των δύο πλευρών απαιτεί υπομονή και μεθοδικότητα
Στα παιδιά του Νηπιαγωγείου άρεσε ιδιαίτερα η ιστορία του Μικρού Πρίγκιπα και ο ενθουσιασμός τους, διήρκησε για μεγάλο χρονικό διάστημα. Χωριστήκαμε σε τρεις ομάδες και αποφασίσαμε να φτιάξαμε τους πλανήτες, επιλέξαμε τα χρώματα που θα χρησιμοποιήσουμε στον καθένα πλανήτη, ώστε να αντιπροσωπεύουν και τον αντίστοιχο ήρωα, σκεφτήκαμε τα ρούχα των ηρώων, την μουσική και στο τέλος με την βοήθεια του ΑΙ μετατρέψαμε το διήγημα σε έμετρο θεατρικό κατάλληλο για την ηλικία των νηπίων.
7ο Νηπιαγωγείο Μυτιλήνης- Μίλα Τώρα
Τα παιδιά του 7ου Νηπιαγωγείου Μυτιλήνης δημιούργησαν, στο πλαίσιο της δράσης του Χαμόγελου του Παιδιού «Μίλα Τώρα», δύο αφίσες – μία από κάθε τμήμα – με στόχο να εκφράσουν δυνατά την ανάγκη αντιμετώπισης του σχολικού εκφοβισμού.
Τα παιδιά μας θεωρούν ιδιαίτερα σημαντική την ολόπλευρη αντιμετώπιση του προβλήματος, μέσα από τη συλλογική συμμετοχή ολόκληρης της εκπαιδευτικής κοινότητας. Με «ομπρέλα» το σύνθημα «Μίλα Τώρα», μίλησαν για την ανάγκη όλοι να υψώσουν δυνατά τη φωνή τους ενάντια στον εκφοβισμό. Τόνισαν επίσης πόσο σημαντικό είναι να μιλούν όταν γίνονται μάρτυρες τέτοιων περιστατικών, απευθυνόμενα στους γονείς ή στους εκπαιδευτικούς τους, και να υπερασπίζονται το δικαίωμά τους σε ένα χαρούμενο και, κυρίως, ασφαλές σχολείο.
Κατά τη συνάντηση με τα νηπιαγωγεία της Κοινότητας Μάθησης, τα παιδιά μας επέλεξαν να μοιραστούν αυτές τις αφίσες και να μιλήσουν για την ανάγκη τα παιδιά να είναι αγαπημένα στο σχολείο και να αλληλεπιδρούν με σεβασμό, αλληλοκατανόηση και αγάπη. Παρουσίασαν τις αφίσες τους και με λίγα λόγια, μίλησαν για όσα έμαθαν και για όσα ήθελαν να μοιραστούν με τα υπόλοιπα παιδιά.
Στο τέλος, όλοι μαζί φώναξαν δυνατά το σύνθημά μας για τη Μέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού:
«Δεν Φοβάμαι, Είμαι Γενναίος, Δεν Ντρέπομαι, Μιλώ. Μίλα Τώρα»
14Ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΥΤΙΛΉΝΗΣ
Στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης «Οι σχέσεις των μαθητών», τα συνεργαζόμενα νηπιαγωγεία της κοινότητας μάθησης πραγματοποίησαν κοινή εξ αποστάσεως συνάντηση με θέμα τη φιλία, τον σεβασμό και τα συναισθήματα που αναπτύσσονται μέσα από τις σχέσεις των παιδιών.
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης τα παιδιά παρουσίασαν τις δημιουργίες τους. Το 1ο τμήμα δημιούργησε το «Δέντρο της Τάξης Μας» και το 2ο τμήμα την «Καρδιά της Τάξης Μας».Μέσα από τη συμμετοχή τους αναδείχθηκε η σημασία της συνεργασίας, της επικοινωνίας και της αλληλοϋποστήριξης. Τα παιδιά εργάστηκαν ομαδικά και βίωσαν στην πράξη την αξία της ομαδικότητας και της κοινής προσπάθειας.
Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με ένα τραγούδι για τη φιλία, το οποίο τραγουδήσαμε όλοι μαζί, δημιουργώντας μια όμορφη ατμόσφαιρα χαράς και συγκίνησης. Τραγούδι: « Η φιλία είναι χαρά
Είναι φως μες στην καρδιά
Χέρι χέρι προχωράμε
Και όλοι μας μαζί γελάμε!
Στην καρδιά της τάξης μας
Ζούμε όλοι μαζί
Κάθε φίλος θησαυρός
Και μοναδικός!»
Η δράση αυτή ενίσχυσε τους δεσμούς μεταξύ των σχολείων και ανέδειξε τη σημασία της φιλίας ως θεμέλιο για ένα ασφαλές, υποστηρικτικό και χαρούμενο σχολικό περιβάλλον. Μέσα από παρόμοιες συνεργατικές πρωτοβουλίες συνεχίζουμε να καλλιεργούμε αξίες που βοηθούν τα παιδιά να αναπτύσσουν θετικές σχέσεις και να μεγαλώνουν σε ένα κλίμα αποδοχής και συνεργασίας.
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΠΑΛΑΙΟΚΗΠΟΥ
Στοχεύοντας στη συνεργασία και ανταλλαγή καλών πρακτικών για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών μας πρακτικών, συνδιοργανώσαμε την 1η διαδικτυακή συνάντηση με το 1ο , το 14ο, το 2ο Νηπιαγωγείο Μυτιλήνης και 1ο Πλωμαρίου επιλέγοντας να παρουσιάσουμε και σε άλλα παιδιά κάποια από αυτά που μάθαμε όπως το τραγούδι “όπου υπάρχει αγάπη” που μάθαμε να το λέμε στη νοηματική γλώσσα και την αφίσα που φτιάξαμε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας.
Κλείσαμε στέλνοντας ευχές αγάπης (και στη νοηματική) μιας και πλησιάζουν Χριστούγεννα και ανυπομονούμε για τις επόμενες διαδικτυακές συναντήσεις που θα ακολουθήσουν.
ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ
Την Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026, στα πλαίσια των κοινοτήτων μάθησης σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των μαθητών, συμμετείχαμε σε διαδικτυακή συνάντηση των εμπλεκόμενων σχολείων, με την παρουσίαση της εκπαιδευτικού του Νηπιαγωγείου μας, Ζουμπουλή Ματελή Μυρσίνης, με θέμα: «Η διαφορετικότητα μέσα από την τέχνη» Η πορεία των δράσεων είχε ως εξής: Αρχικά τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με έργα τέχνης του Picasso και συγκεκριμένα με τις τόσο παράξενες και μοναδικές προσωπογραφίες του. Παρατήρησαν τα ιδιαίτερα πρόσωπα και συζητήσαμε για το πόσο διαφορετικοί είμαστε μεταξύ μας οι άνθρωποι. Μέσα από τα «παράξενα» πρόσωπα του Πικάσο, τα παιδιά ανακάλυψαν τη μοναδικότητα και την ομορφιά που κρύβεται στο πρόσωπο του καθενός μας. Στη συνέχεια ήρθαμε σε επαφή με τη μουσειοσκευή «Η διαφορετικότητα μέσα από την τέχνη» του Μουσείου Ελληνικής Παιδικής Τέχνης, ένα κινητό εκπαιδευτικό εργαλείο που στοχεύει στην κατανόηση της διαφορετικότητας και του ρατσισμού από παιδιά, μέσω έργων ζωγραφικής . Στο τέλος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου, πήραμε μέρος στη δράση «Αυτό που μας ενώνει… πάει πάρκο». Τα παιδιά δημιούργησαν ένα κολλάζ, το οποίο είχε ως βασικό θέμα το πάρκο της γειτονιάς και ανέδειξαν το πώς μπορούμε να συνυπάρχουμε όλοι σε αυτό.
Με την ολοκλήρωση των συναντήσεών μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε εκπαιδευτικούς και μαθητές για τη συνεργασία, τη συμμετοχή και τη συμβολή τους στην υλοποίηση των κοινών μας δράσεων.
Η ανταλλαγή εμπειριών, ιδεών και καλών πρακτικών υπήρξε ιδιαίτερα πολύτιμη και συνέβαλε ουσιαστικά στον εμπλουτισμό του εκπαιδευτικού μας έργου. Μέσα από αυτή τη δημιουργική διαδικασία ενισχύθηκαν οι δεσμοί μεταξύ των σχολικών μας μονάδων και αναδείχθηκε η σημασία της συνεργασίας και της συλλογικότητας.
Ευχόμαστε η επικοινωνία και η συνεργασία αυτή να συνεχιστούν και στο μέλλον με την ίδια διάθεση και δημιουργικότητα.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
