Οι μαθητές και οι μαθήτριές μας αποχαιρέτησαν τη σχολική χρονιά με έναν μοναδικό, δημιουργικό τρόπο! Στην τελική μας γιορτή, παρουσίασαν μια  θεατρική παράσταση βασισμένη στον γνωστό μύθο το «Μήλο της Έριδος», με τον ευρηματικό τίτλο «Ένα Μήλο, Τι Μπελάς!» και Μουσικοχορευτικά Ταξίδια.

Το θεατρικό έργο ήταν έμμετρο, μια δημιουργία της εκπαιδευτικού, Μαρίας Δήμου. Τα παιδιά, μέσα από τον έμμετρο λόγο, ξεδίπλωσαν το ταλέντο τους, καταχειροκροτήθηκαν και έστειλαν δυνατά μηνύματα σε όλους τους παρευρισκόμενους.

 Η δράση συνδέθηκε άμεσα με το 4o εργαστήριο δεξιοτήτων  «Οι μικροί εξερευνητές εξερευνούν τα μνημεία του τόπου τους και της Ευρώπης ». Εμπνεύστηκαν, μετά την εκπαιδευτική επίσκεψη στο Αρχαίο Θέατρο Μυτιλήνης, όπου τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την πολιτιστική κληρονομιά του νησιού μας, περπάτησαν στον ιστορικό χώρο και ένιωσαν τη μαγεία του αρχαίου δράματος.

 Σχέδιο Δράσης: Από τη Μυθολογία στην Καθημερινή Ζωή. Το θεατρικό έργο αποτέλεσε τον συνδετικό κρίκο με το Σχέδιο Δράσης του σχολείου μας, το οποίο εστιάζει στην καλλιέργεια των σχέσεων μεταξύ των μαθητών, την αποφυγή των διενέξεων, την ενσυναίσθηση και την ανάδειξη της φιλίας. Μέσα από τον μύθο του «μήλου της έριδος» —που συμβολίζει τη διχόνοια— τα παιδιά πρόβαλαν ως μοναδική λύση την ειρήνη, την αγάπη και την ομόνοια.

Παράλληλα με το θεατρικό, η σκηνή πλημμύρισε με κίνηση, χρώμα και ρυθμό. Τα παιδιά παρουσίασαν μικρά, ενδεικτικά χορευτικά δρώμενα, τα οποία αποτέλεσαν τον καθρέφτη μερικών από τα καινοτόμα προγράμματα και διαγωνισμούς,  στους οποίους συμμετείχαν κατά τη διάρκεια του έτους:

 Στο πλαίσιο του προγράμματος Παιδική HELMEPA: «Τα πλάσματα της θάλασσας ζητούν μια καθαρή θάλασσα για να ζήσουν», οι μαθητές χορεύοντας υπό τους ήχους της εμβληματικής μουσικής του Σταμάτη Σπανουδάκη, «Θάλασσα», έστειλαν  ένα μήνυμα για την προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος.

Αστρονομία & Διάστημα (Πρόγραμμα My2Space): Με ένα  χορευτικό με πολύχρωμες κορδέλες, τα παιδιά αναπαρέστησαν τη συνεχή και μαγική κίνηση των πλανητών και των άστρων στο γαλαξία. Η χορογραφία «ντύθηκε» ιδανικά με την υποβλητική μουσική από την «Οδύσσεια του Διαστήματος».

4ο Εργαστήριο δεξιοτήτων -Πολιτισμική Γνωριμία & Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών: Το νοερό μας ταξίδι στα μνημεία του κόσμου ενώθηκε με τον εορτασμό της Ημέρας των Γλωσσών. Τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε μικρούς χορευτές, παρουσιάζοντας  ένα γαλλικό ταγκό.

 Η γιορτή ολοκληρώθηκε με την πιο φορτισμένη συναισθηματικά στιγμή της μέρας: τον αποχαιρετισμό των μεγάλων μας μαθητών. Τα παιδιά που ανοίγουν τα φτερά τους για την Πρώτη Τάξη του Δημοτικού φόρεσαν με καμαρωτό στυλ τα καπέλα αποφοίτησής τους. Με περίσσιο κέφι, ενέργεια και χαμόγελα, μας χόρεψαν το διαχρονικό και αγαπημένο τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα, «Ο πιο καλός ο μαθητής», κλείνοντας με τον πιο αισιόδοξο τρόπο αυτό το όμορφο κεφάλαιο της σχολικής τους ζωής. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους μικρούς μας πρωταγωνιστές! Καλή πρόοδο στα «πρωτάκια» μας!!!

 Η φετινή τελετή λήξης δεν έμοιαζε με καμία άλλη. Ήταν μια γιορτή πλημμυρισμένη από συγκίνηση και ζεστές αγκαλιές. Αυτή η τελική μας γιορτή είχε μέσα της και άλλους αποχαιρετισμούς.

Αποχαιρετώ όλα αυτά τα  χρόνια τα γεμάτα με  αναμνήσεις, μια ζωή γεμάτη παιδικά χαμόγελα. Είναι πραγματικά σπάνιο και σπουδαίο να κλείνει ένας κύκλος 30 ετών σε ένα σχολείο και συνολικά 41 χρόνων υπηρεσίας σε σχολεία της δημοτικής και προσχολικής εκπαίδευσης.  Σε αυτό το νηπιαγωγείο, που αποτέλεσε το δεύτερο σπίτι μου για περίπου 30 χρόνια, ένιωσα για ακόμα μια φορά την απόλυτη ευλογία του λειτουργήματός μας. Η καρδιά μου σκίρτησε βλέποντας γονείς που μου εμπιστεύτηκαν φέτος τα μικρότερα παιδιά τους, έχοντας περάσει από την τάξη μου, χρόνια πριν, και όλα τα μεγαλύτερα αδέλφια τους. Αυτή η διαχρονική εμπιστοσύνη είναι το μεγαλύτερο παράσημο της καριέρας μου.

Θέλω να πω ένα τεράστιο «ευχαριστώ»:

Στους γονείς, για το υπέροχο δώρο, τις συγκινητικές ευχές και την αγάπη που πλημμύρισε την ατμόσφαιρα. 

Στους μικρούς μου μαθητές, για την πανέμορφη ζωγραφιά που μου χάρισαν για να με αποχαιρετήσουν. Στην  συνάδελφο, που επιμελήθηκε με τόσο μεράκι και αγάπη αυτό το μοναδικό ενθύμιο των παιδιών.  Στις συναδέλφους που μαζί τους ζήσαμε τόσα πολλά.

 Σας ευχαριστώ που γίνατε μέρος της δικής μου ιστορίας, όπως ελπίζω να έγινα κι εγώ της δικής σας. 

Κάποιος γονέας στρατιωτικός μου ευχήθηκε «Καλή αποστρατεία». Πιστεύω ότι  είναι η πιο τιμητική κουβέντα που μπορεί να πει ένας στρατιωτικός, καθώς αναγνωρίζει ότι ολοκλήρωσα  μια μακρά, έντιμη και μάχιμη θητεία. Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την τόσο ξεχωριστή ευχή σας για “καλή αποστρατεία”. Η λέξη αυτή, ειπωμένη από έναν άνθρωπο του καθήκοντος, με συγκινεί βαθιά γιατί συνδέει τη δική σας προσφορά στην πατρίδα με τη δική μου πορεία στην εκπαίδευση. Για δεκαετίες, το δικό μου “στρατόπεδο” ήταν το σχολείο. Εκεί “παρουσιαζόμουν” κάθε πρωί με μοναδικό σκοπό να υπηρετήσω το μέλλον αυτού του τόπου.  Δεν κρατούσα όπλα, αλλά κιμωλίες, βιβλία και πολλή αγάπη. Με αυτά προσπάθησα να θωρακίσω τις ψυχές των παιδιών, ώστε να γίνουν ελεύθεροι και χρήσιμοι πολίτες.  Τώρα που βγάζω τη δική μου “στολή”, του εκπαιδευτικού, νιώθω τη δικαίωση ενός στρατιώτη που ολοκλήρωσε την αποστολή του με τιμή. Σας ευχαριστώ που αναγνωρίσατε τον αγώνα μου.

Εύχομαι σε όλους τους γονείς,  να καμαρώνετε πάντα τα παιδιά σας, τα οποία  είχα την τιμή να καθοδηγήσω στα πρώτα τους βήματα.

Με συγκίνηση και πολλή αγάπη, Δήμου Μαρία