Τον τελευταίο μισό αιώνα η παραγωγή εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα μπορεί να έχει αυξηθεί κατά πολύ, όμως μέχρι στιγμής, η φύση ανταποκρίνεται συνεχίζοντας να απορροφά περίπου τη μισή παραγόμενη ποσότητα. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας νέας ανάλυσης ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο και την αμερικανική Εθνική Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας. Οι επιστήμονες ωστόσο προειδοποιούν ότι αυτό είναι πιθανό να μη συνεχιστεί εσαεί.
Η μελέτη καταδεικνύει ότι οι φυσικές διεργασίες απορρόφησης διοξειδίου του άνθρακα ακολουθούν τα δεδομένα που αλλάζουν, αν και η υπόλοιπη μισή ποσότητα εξακολουθεί να καταλήγει στην ατμόσφαιρα. Συγκεκριμένα, η άντληση και η αποθήκευση CO2 από τους λεγόμενους «απορροφητήρες», δηλαδή τον ωκεανό ή τα δέντρα, έχει υπερδιπλασιαστεί τα τελευταία 50 χρόνια, από τα 2,4 δισεκατομμύρια τόνους, το 1960, στα 5 δισεκατομμύρια, το 2010. Το ίδιο διάστημα, οι εκπομπές CO2 που παράγονται από την καύση ορυκτών καυσίμων έχουν τετραπλασιαστεί, σύμφωνα με την έκθεση που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Nature.
Παλαιότερες, μικρότερης κλίμακας μελέτες καταδείκνυαν ότι ο πλανήτης βρίσκεται σε σημείο καμπής, πέρα από το οποίο δεν θα μπορεί να απορροφήσει περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα. «Εμείς αποφασίσαμε να πάμε ένα βήμα πίσω και να εξετάσουμε εάν αυτό συμβαίνει σε παγκόσμια κλίμακα», λέει ο ʼσλεϊ Μπάλανταϊν από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, βασικός συντάκτης της έκθεσης. «Η απάντηση είναι όχι.»
Ο Μπάλανταϊν και οι συνεργάτες του βασίστηκαν σε υπολογισμούς των ανθρωπογενών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα τον τελευταίο μισό αιώνα και αφαίρεσαν την ποσότητα που διοχετεύτηκε και παρέμεινε στην ατμόσφαιρα, υποθέτοντας ότι το υπόλοιπο απορροφήθηκε από τη βλάστηση ή τον ωκεανό. Η μέθοδος φαντάζει ίσως απλοϊκή, όμως «εμείς οι επιστήμονες μπορούμε να επικεντρωθούμε υπερβολικά στις λεπτομέρειες και να χάσουμε τη μεγάλη εικόνα», παραδέχεται ο ερευνητής.
Ο υπολογισμός του CO2 που εκπέμπεται τους δυσκόλεψε, αφού οι εκπομπές δεν μπορούν να μετρηθούν άμεσα, αλλά με γνώμονα την οικονομική δραστηριότητα της εκάστοτε περιοχής. Σε ραγδαία αναπτυσσόμενες χώρες όπως είναι η Κίνα για παράδειγμα, «η ανάπτυξη επιτυγχάνεται πολύ γρήγορα και η μέτρηση των εκπομπών δεν συνάδει απαραίτητα [με τις πραγματικές εκπομπές] οπότε υπάρχει μεγαλύτερο περιθώριο λάθους». Προκειμένου να ελαχιστοποιήσει την πιθανότητα λαθών, η ομάδα συνδύασε εκτιμήσεις από τρεις διαφορετικές πηγές.
Το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να παραμείνει «αποθηκευμένο» στα βάθη των ωκεανών για αιώνες. Τα φυτά και τα δέντρα επίσης το χρησιμοποιούν, όμως αργότερα το διοχετεύουν και πάλι στην ατμόσφαιρα, μέσω της αναπνοής ή με την καύση των δασών.
Ο Μπάλανταϊν και η ομάδα του προειδοποιούν άλλωστε ότι η ικανότητα των «απορροφητήρων» να αντλούν όλο και περισσότερο CO2 δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη, αλλά είναι πιθανό να περιοριστεί λόγω της ανόδου των θερμοκρασιών. Δεν αποκλείει μάλιστα το ενδεχόμενο οι ίδιοι οι «απορροφητήρες» να μετατραπούν μέσα στον ερχόμενο αιώνα σε πηγές διοξειδίου του άνθρακα.
http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2219165
