Βίντεο της NASA συμπυκνώνει έναν αιώνα κλιματικής αλλαγής σε 52 δευτερόλεπτα

Νέα Υόρκη

Ο παγκόσμιος χάρτης σταδιακά κοκκινίζει σε νέο animation της NASA για την πορεία της κλιματικής αλλαγής από το 1880 μέχρι σήμερα.

Το βίντεο συγκεντρώνει τα αποτελέσματα νέας ανάλυσης που ολοκλήρωσε το Ινστιτούτο Διαστημικών Μελετών Goddard της NASA στη Νέα Υόρκη.

Η απεικόνιση δείχνει πόσο απείχε η μέση θερμοκρασία για κάθε έτος από το μέσο όρο των θερμοκρασιών το διάστημα 1951-1980, το οποίο χρησιμοποιείται ως βάση για τον προσδιορισμό των αποκλίσεων.

Στο δεύτερο μισό του animation, σχεδόν όλα τα έτη εμφανίζουν μέσες θερμοκρασίες πάνω από αυτή τη βάση.

Το 2012, προκύπτει από την ανάλυση, η μέση θερμοκρασία του πλανήτη ήταν 14,6 βαθμοί Κελσίου, συγκριτικά με 14,0 βαθμούς την τριαντακονταετία 1951-1980. Από το 1880, χρονιά που ξεκινά το ιστορικό αρχείο των θερμοκρασιών, η άνοδος της θερμοκρασίας υπολογίζεται στους 0,8 βαθμούς.

Σε ανακοίνωση  που εξέδωσαν, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι οι δέκα θερμότερες χρονιές στην τελευταία ανάλυση καταγράφηκαν από το 1998 και μετά, ενώ η τελευταία χρονιά που η θερμοκρασία βρισκόταν κάτω από το μέσο όρο του διαστήματος 1951-1980 ήταν το 1978.

 

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231231721

Ανακάλυψη αρχαίας λίμνης στον Άρη

 

Ανακάλυψη αρχαίας λίμνης στον Άρη

 

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013 11:34
NASA - Αρχαία λίμνη στον Άρη

NASA/JPL-Caltech/Univ. of Arizona

Ο κρατήρας McLaughlin έχει διάμετρο 91,7 και βάθος 2,25 χιλιόμετρα, και βρίσκεται στο χαμηλό επίπεδο μίας πλαγιάς μήκους εκατοντάδων χιλιομέτρων στη δυτική πλευρά της περιοχής Arabia Terra. Στον πυθμένα του κρατήρα βρέθηκαν επίπεδα πετρώματα που περιέχουν ανθρακικά και αργιλικά ορυκτά, τα οποία σχηματίζονται μόνο με την παρουσία νερού.

Επιστήμονες της NASA ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν νέα στοιχεία που υποδεικνύουν ότι μία αρχαία λίμνη μπορεί να υπήρξε εντός του τεράστιου κρατήρα McLaughlin. Τα νέα ευρήματα προέκυψαν μετά από ανάλυση των δεδομένων του φασματογράφου πάνω στον δορυφόρο MRO (Mars Reconnaissance Orbiter) που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη.

Ο κρατήρας McLaughlin έχει διάμετρο 91,7 και βάθος 2,25 χιλιόμετρα, και βρίσκεται στο χαμηλό επίπεδο μίας πλαγιάς μήκους εκατοντάδων χιλιομέτρων στη δυτική πλευρά της περιοχής Arabia Terra. Το βάθος και το χαμηλό υψόμετρό του είναι οι λόγοι που κίνησαν το ενδιαφέρον των επιστημόνων σε πρώτη φάση. Στον πυθμένα του κρατήρα βρέθηκαν επίπεδα πετρώματα που περιέχουν ανθρακικά και αργιλικά ορυκτά, τα οποία σχηματίζονται μόνο με την παρουσία νερού.

Ο κρατήρας δεν έχει μεγάλα κανάλια εισροής, ενώ μικρά κανάλια που ξεκινάνε εντός του κρατήρα καταλήγουν σε ένα επίπεδο 500 μέτρων πάνω από τον πυθμένα, γεγονός που θα μπορούσε να σηματοδοτεί την επιφάνεια μίας λίμνης, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Στο βάθος του κρατήρα υπάρχουν διάφορα αναχώματα, τα οποία ίσως έχουν δημιουργηθεί από συγκρούσεις μετεωριτών ή κατολισθήσεις. Αυτό το γεγονός είναι σημαντικό, καθώς ίσως να διατήρησε οργανικό υλικό κάτω από την επιφάνεια.

«Οι παρατηρήσεις στον κρατήρα McLaughlin παρέχουν τις ισχυρότερες αποδείξεις σχηματισμού ανθρακικών αλάτων εντός ενός περιβάλλοντος λίμνης και όχι εξωτερικής προέλευσης», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας Τζόζεφ Μικάλσκι, μέλος του Πλανητικού Ινστιτούτου Επιστήμης στην Αριζόνα και του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, η λίμνη στον κρατήρα McLaughlin υπήρξε για μία περίοδο πριν από 3,7 με 4 δισεκατομμύρια έτη, περίπου την ίδια περίοδο με τα αρχαιότερα πετρώματα που έχουν ανακαλυφθεί στη Γη.  Η ερευνητική ομάδα αρχικά προσπαθούσε να αποδείξει ότι υπόγεια υδάτινα ρεύματα δεν διαρρήγνυαν την επιφάνεια του πλανήτη, αλλά τελικά ανακάλυψαν τα στοιχεία που υποδείκνυαν την ύπαρξη της λίμνης.

Η επιφάνεια του Άρη είναι αφιλόξενη για τη διατήρηση ζωής, λόγω της υψηλής ακτινοβολίας και της ιδιαίτερα χαμηλής θερμοκρασίας, αλλά οργανισμοί όπως μικρόβια ή βακτήρια κάτω από την επιφάνεια του πλανήτη θα προστατεύονταν από αυτές τις συνθήκες. Για αυτό το λόγο η πιο πολύπλοκη μορφή ζωής που θα μπορούσε να ανακαλυφθεί στον Άρη είναι μύκητες.

Βλάβες στο δέρμα προκαλούν οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας

Εκλύοντας UV ακτινοβολία

Βλάβες στο δέρμα προκαλούν οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας

Οικονομία στην τσέπη μας αλλά με κινδύνους για την υγείας οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη (Πηγή φωτο: LiveScience)  

Νέα Υόρκη

Οι λαμπτήρες φθορισμού εξοικονόμησης ενέργειας είναι μια δημοφιλής επιλογή για οικιακή αλλά και επαγγελματική χρήση, στην προσπάθεια που καταβάλλουμε για να μειώσουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ! Ωστόσο, Αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι λαμπτήρες αυτοί ενδεχομένως να προκαλούν βλάβες στο δέρμα.

Η επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Stony Brook στη Νέα Υόρκη ανακάλυψαν ότι οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας εκλύουν πολύ υψηλά επίπεδα υπεριώδους ακτινοβολίας (UV), η οποία μπορεί να προκαλέσει βλάβη τα κύτταρα του δέρματος. Και η αυξημένη έκθεση στην UV ακτινοβολία έχει διαπιστωθεί ότι προκαλεί καρκίνο.

Για να ελέγξουν την ασφάλεια των λαμπτήρων φωτισμού, οι επιστήμονες εξέθεσαν ανθρώπινα υγιή δερματικά κύτταρα σε φως λαμπτήρων φθορισμού εξοικονόμησης ενέργειας και σε λαμπτήτες πυρακτώσεως.

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων αποκάλυψε ότι τα δερματικά κύτταρα που είχαν εκτεθεί σε λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας είχαν υποστεί σημαντικές βλάβες. «Τα αποτελέσματα ήταν ότι οι λαμπτήρες αυτοί μπορούν να εκκινήσουν τον κυτταρικό θάνατο», εξηγεί η Δρ Μάρσια Σάιμον, καθηγήτρια Δερματολογίας στο Πανεπιστήμιο Stony Brook.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι μπορούν να εξηγήσουν την αιτία της βλάβης που προκαλεί η UV ακτινοβολία: μικροσκοπικές ρωγμές στην επίστρωση των λαμπτήρων φθορισμού εξοικονόμησης ενέργειας επιτρέπουν την διαρροή της UV ακτινοβολίας.

Κάτι όμως που οι κατασκευαστές των συγκεκριμένων προϊόντων αρνούνται και με δήλωσή τους υπογραμμίζουν ότι «τα επίπεδα της UV ακτινοβολίας που εκλύονται είναι πολύ χαμηλά» και οι λαμπτήρες είναι ασφαλείς για φυσιολογική χρήση.

Οι λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας όμως περιέχουν και μικρές ποσότητες υδραργύρου, τοξικό στοιχείο που έχει σχετιστεί με νευρολογικές βλάβες, γεννητικές ανωμαλίες και άλλα προβλήματα υγείας.

Έτσι λοιπόν, πέραν της εξοικονόμησης ενέργειας, οι νέοι λαμπτήρες φωτισμού δέχονται κριτική ως προς την περιβαλλοντική τους αξία, καθιστώντας του λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας τύπου LED καλύτερη επιλογή για την πλειοψηφία των καταναλωτών.

health.in.gr

Aποφις και… εξωγήινοι επιδρομείς

Την ερχόμενη Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου, ο αστεροειδής Αποφις (με διάμετρο 300 περίπου μέτρων) θα προσπεράσει την Γη μας σε απόσταση 14,5 εκατομμυρίων χλμ.

Του Διονύση Π. Σιμόπουλου, Διευθυντή του Ψηφιακού Πλανηταρίου του Ιδρύματος Ευγενίδου

Την ερχόμενη Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου, ο αστεροειδής Αποφις (με διάμετρο 300 περίπου μέτρων) θα προσπεράσει την Γη μας σε απόσταση 14,5 εκατομμυρίων χλμ. Σε σύγκριση η Σελήνη βρίσκεται σε μέση απόσταση από τη Γη τα 385.000 χλμ. Η επόμενη φορά που ο αστεροειδής αυτός θα διέλθει σε κοντινή απόσταση από τη Γη θα είναι στις 6 Μαρτίου 2021. Στις 13 Απριλίου 2029, όμως, ο Αποφις θα προσπεράσει τη Γη σε απόσταση περίπου 30.000 χλμ. αλλά είναι απίθανο να γίνει σύγκρουση τότε. Τον Απρίλιο του 2036, όμως, όταν ο αστεροειδής αυτός θα ξαναπεράσει κοντά από τη Γη, η πιθανότητα σύγκρουσής του με τη Γη είναι 1 στις 250.000, αν και θα περιοριστεί ακόμη περισσότερο μετά από τις μετρήσεις που θα γίνουν κατά το μεθαυριανό προσπέρασμά του.

Η Γη μας στο Στόχαστρο

Στις ερήμους της Βόρειας Αριζόνας βρίσκεται ένα από τα φυσικά θαύματα του κόσμου, ένα από τα καλύτερα παραδείγματα κρατήρων πρόσκρουσης. Με διάμετρο 1.200 μέτρων και βάθος 200 μέτρων, είναι το σημάδι που άφησε πίσω του η σύγκρουση ενός μετεωρίτη με τη Γη μας πριν από 50.000 χρόνια. Ο μετεωρίτης εκείνος είχε διάμετρο 150 μέτρων και μάζα αρκετών εκατομμυρίων τόνων, και έπεσε πάνω στη Γη με ταχύτητα 40.000 χιλιομέτρων την ώρα. Ο μεγαλύτερος κρατήρας που έχει βρεθεί μέχρι τώρα βρίσκεται στο Μεξικό στην χερσόνησο Γιουκατάν και έχει διάμετρο 300 χιλιομέτρων και φαίνεται ότι δημιουργήθηκε από έναν αστεροειδή με διάμετρο 16 περίπου χιλιόμετρων που έπεσε πριν από 65 περίπου εκατομμύρια χρόνια και θεωρείται μάλιστα και ως υπεύθυνος για τον θάνατο των δεινοσαύρων και των 2/3 κάθε ζώου που υπήρχε τότε πάνω στον πλανήτη μας. Οι περισσότεροι φυσικά κρατήρες της Γης διαβρώνονται σχετικά σύντομα λόγω των δραστήριων γεωλογικών και καιρικών συνθηκών του πλανήτη μας. Παρ’ όλα αυτά όμως υπάρχουν ακόμη και σήμερα ενδείξεις γιγάντιων συγκρούσεων που έγιναν στο παρελθόν. Από την Αριζόνα στη Σιβηρία και έως την Αυστραλία, 140 περίπου κρατήρες συγκρούσεων έχουν βρεθεί στην επιφάνεια της Γης.

Στενές Επαφές

Θα μπορούσαν άραγε παρόμοιες συγκρούσεις να ξανασυμβούν και στο μέλλον; Η απάντηση δυστυχώς είναι ναι! Πρόσφατα παραδείγματα τέτοιων συγκρούσεων περιλαμβάνουν την πτώση ενός αρκετά μεγάλου μετεωρίτη στο Νότιο Ειρηνικό ωκεανό το 1978, που θεωρήθηκε τότε ότι ήταν μια μυστική δοκιμή πυρηνικής βόμβας. Στις 23 Μαρτίου 1989 ένας αστεροειδής 800 περίπου μέτρων προσπέρασε τη Γη μας σε απόσταση 640.000 χιλιομέτρων. Ένας άλλος αστεροειδής, με διάμετρο 10 περίπου μέτρων μας πλησίασε στις 17 Ιανουαρίου 1991 σε απόσταση 170.000 χιλιομέτρων, μια απόσταση δηλαδή που είναι μικρότερη από το ήμισυ της απόστασης Γης-Σελήνης, ενώ στις 9 Δεκεμβρίου 1994 ένας άλλος μας προσπέρασε σε απόσταση 214.000 χιλιομέτρων. Το βράδυ της 9ης Οκτωβρίου του 1992, μια φαντασμαγορική μπάλα ουράνιας φωτιάς διέσχισε τον ουρανό πάνω από τις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, καταλήγοντας τελικά στο “πορτ – μπαγκάζ” ενός αυτοκινήτου 65 χιλιόμετρα έξω από την Νέα Υόρκη με τη μορφή ενός μετεωρίτη 12 κιλών. Ενώ το Δεκέμβριο του 1994 ένας μικρός αστεροειδής προσπέρασε τη Γη μας σε απόσταση 100.000 χιλιομέτρων. Πριν από τρία χρόνια μάλιστα απεκαλύφθη ότι μικροί αστεροειδείς και κομήτες με διάμετρο 10 περίπου μέτρων εκρήγνυνται στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας μία φορά κάθε 4 με 6 εβδομάδες.

Πέτρες από τον Ουρανό

Τα τελευταία 100 χρόνια έχουν καταγραφεί πτώσεις μετεωριτών πάνω σε 53 σπίτια, οκτώ αυτοκίνητα, τρία ζώα και τέσσερις ανθρώπους! Έχει καταγραφεί επίσης ότι το 1650 ένας μετεωρίτης χτύπησε το πόδι ενός Μιλανέζου μοναχού ο οποίος τελικά πέθανε από την αιμορραγία. Το 1954 ένας μετεωρίτης 4 περίπου κιλών τραυμάτισε ελαφρά μία γυναίκα στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, ενώ στην Ινδία ένας άλλος μετεωρίτης έσπασε το χέρι ενός άντρα. Πιο πρόσφατα το 1991 ένας μικρός μετεωρίτης 500 περίπου γραμμαρίων πέρασε «ξυστά» από το αυτί ενός 13χρονου στην Ινδιάνα των ΗΠΑ. Η πιθανότητα όμως να είσαστε εσείς ο επόμενος στόχος ενός εξωγήινου αντικειμένου είναι μία στα 150 τρισεκατομμύρια αν και η πιθανότητα σύγκρουσης της Γης μας μ’ έναν μεγάλο αστεροειδή που θα κατέστρεφε τον ανθρώπινο πολιτισμό έχει υπολογιστεί ότι δεν υπερβαίνει την μία στις 20.000.

Το Τέλος του Κόσμου;

Συνολικά υπάρχουν 900.000 αστεροειδείς με μέγεθος από 50 έως 100 μέτρα που διασχίζουν την τροχιά της Γης μας, ενώ άλλοι 320.000 έχουν διάμετρο πάνω από 100 μέτρα, και 9.000 απ’ αυτούς έχουν μέγεθος πάνω από 500 μέτρα. Η σύγκρουση μ’ έναν από τους μεγάλους αστεροειδείς (πάνω από 1.000 μέτρα) θα έφερνε αναπόφευκτα το τέλος του ανθρώπινου πολιτισμού πάνω στη Γη. Γιατί έστω κι αν δεν σκότωνε όλους τους ανθρώπους η καταστροφή της υποδομής και της διακίνησης των τροφών θα ήταν θανατηφόρα για τους επιζώντες. Μία τέτοια σύγκρουση υπολογίζεται ότι συμβαίνει μία φορά κάθε 40.000 χρόνια. Ακόμη κι ένας μέτριος αστεροειδής με μέγεθος 200 μέτρων που θα έπεφτε στη θάλασσα με ταχύτητα 50 χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο θα σήκωνε τα νερά του ωκεανού σε ύψος 35 χιλιομέτρων μέσα σε 40 δευτερόλεπτα και θα δημιουργούσε παλιρροϊκά κύματα (τσουνάμι) σε μία έκταση όση ολάκερος ο Ειρηνικός Ωκεανός.

Πιθανότητες

Κάποια μέρα ίσως συγκρουστούμε πραγματικά και πάλι με έναν αρκετά μεγάλο από αυτούς τους αλήτες του διαστήματος, αν και παρ’ όλα αυτά η πιθανότητα να σκοτωθείτε στη διάρκεια της ζωής σας από την πτώση ενός αστεροειδούς έχει υπολογιστεί ότι δεν υπερβαίνει τη μία στις 20.000. Αν, πάλι, οι πιθανότητες αυτές σάς φαίνονται μεγάλες, αναλογιστείτε ότι την ίδια περίοδο οι πιθανότητες να δολοφονηθείτε είναι μία στις 11.000, να σας κλέψουν το πορτοφόλι ή την τσάντα σας μία στις 1.560, να κλέψουν το αυτοκίνητό σας μία στις 145, να ληστέψουν το σπίτι σας μία στις 50 και να χάσετε τη δουλειά σας μία στις 33. Κι όμως…

http://neo.jpl.nasa.gov/apophis/

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων