Δημοσίευση: 8-4-2021
Α. Η Αγγλοκρατία (1878-1960)
Η παραχώρηση της Κύπρου στην Αγγλία, μια φιλελεύθερη ευρωπαϊκή χώρα, αναπτέρωσε τις ελπίδες των Κυπρίων για αλλαγές στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή του νησιού. Οι προσδοκίες τους επικεντρώνονταν στον τομέα της διακυβέρνησης, καθώς ευελπιστούσαν πως θα προκρινόταν η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, βασικό αίτημα των κατοίκων.
Οι ελπίδες τους όμως διαψεύστηκαν και απογοητευμένοι από την αγγλική στάση άρχισαν να προβάλουν το αίτημά τους, αρχικά ειρηνικά και στη συνέχεια, όταν διαπίστωσαν ότι αυτό δεν τελεσφόρησε, ανέλαβαν τον ένοπλο αγώνα του 1955- 59 για να απελευθερώσουν το νησί τους από την αποικιοκρατία της Αγγλίας.
Στις 16 Αυγούστου 1960 τερματίζεται η αγγλική διοίκηση στο νησί και ανακηρύσσεται επίσημα η Κυπριακή δημοκρατία.
Η οικονομική ζωή της Κύπρου αυτή την περίοδο δεν κατόρθωσε να αναζωογονηθεί και το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων δεν βελτιώθηκε. Η φορολογία ήταν επαχθής και στους φόρους της προηγούμενης οθωμανικής διοίκησης που διατηρήθηκαν, προστέθηκε και ο «φόρος υποτέλειας», που απαιτούσε θυσίες και προκάλεσε σφοδρές διαμαρτυρίες. Η οικονομία επιδεινώθηκε με την παγκόσμια οικονομική κρίση του 1929, ενώ ανάκαμψη άρχισε να εμφανίζεται μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, που άρχισε η εκμετάλλευση των μεταλλευμάτων του νησιού και η τουριστική του ανάπτυξη.
Τα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας, η εκπαίδευση στην Κύπρο ήταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο, καθώς οι αναλφάβητοι έφταναν σε ποσοστό το 80%. Οι ενέργειες που ακολούθησαν για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης στόχευαν κυρίως στον έλεγχό της από την αποικιοκρατία, γεγονός που προκαλούσε διαρκώς αντιδράσεις.
Η πνευματική δημιουργία στην Κύπρο την περίοδο αυτή ακολούθησε τον αθηναϊκό ρομαντισμό στη λογοτεχνία, με εκφραστικό μέσο την καθαρεύουσα, ενώ στη συνέχεια στράφηκε προς τον ρεαλισμό και την ηθογραφία, με προτίμηση στη δημοτική γλώσσα.
Β. Η περίοδος 1960-1974
Μετά το τέλος της Αγγλοκρατίας και την ανεξαρτησία του νησιού, ξεκινούσε μια νέα περίοδος για τους κατοίκους, που ευελπιστούσαν σε μια πορεία με ειρήνη, ελευθερία και δημοκρατία.
Ηγετική προσωπικότητα της περιόδου αναδεικνύεται ο Αρχιεπίσκοπος και Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακάριος.
Η νεοσύστατη όμως Κυπριακή Δημοκρατία, απειλούνταν από σοβαρά διαιρετικά και δυσλειτουργικά στοιχεία, τα οποία περιλαμβάνονταν στα επίσημα κείμενα που είχαν συναφθεί και καθιστούσαν προβληματική τη λειτουργία του κράτους, ήδη από την αρχή.
Η δυσκολία και τα εμπόδια στη λήψη των αποφάσεων, οδήγησαν σε απρόβλεπτες εξελίξεις και καταλυτικές συνέπειες την παραπέρα πορεία της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία συνεχίζει αδιάλειπτα τις προσπάθειες για την εξεύρεση ειρηνικής λύσης στο κυπριακό πρόβλημα.
Πηγή: Ιστορία της Κύπρου, Μεσαιωνική-Νεότερη, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, Διεύθυνση Μέσης Εκπαίδευσης
http://archeia.moec.gov.cy/sm/230/istoria_kyprou_mesaioniki_neoteri_c_lykeiou.pdf
Λουκαδάκου Ιωάννα, Β2, Σχολ. Έτος 2020-2021
Επίβλεψη: Ποντίκη Γεωργία, φιλόλογος
