Μετά από σαράντα σχεδόν χρόνια πλησιάζει πλέον το τέλος του γνωστού σε όλους ποντικιού των προσωπικών υπολογιστών.Η εταιρεία ερευνών Gartner προβλέπει ότι σε τρία έως πέντε χρόνια τα ποντίκια δεν θα χρησιμοποιούνται για τον χειρισμό των υπολογιστών και θα αντικατασταθούν από μηχανισμούς αφής αλλά και αναγνώρισης εκφράσεων προσώπου.
Η Panasonic έχει ήδη ξεκινήσει να κινείται προς αυτή την κατεύθυνση, με τις συσκευές της να αναγνωρίζουν τις κινήσεις χεριών και κεφαλιού του χρήστη για τη λειτουργία τους. Άλλες εταιρείες αναπτύσσουν τρόπους χειρισμού συσκευών με τη σκέψη, μέσω μιας συσκευής που ο χρήστης φοράει στο κεφάλι.
Ανεξάρτητα από το αν θα επαληθευτούν οι προβλέψεις της Gartner, το ποντίκι αποτέλεσε τη βασική συσκευή εισόδου δεδομένων για περισσότερο από σαράντα χρόνια. Ελάχιστοι όμως γνωρίζουν ότι ο εφευρέτης του D. Engelbart, ουσιαστικά δεν αποκόμισε οφέλη από αυτό καθώς η πατέντα με την οποία είχε κατοχυρωθεί το 1970 έληξε το 1987, λίγα χρόνια πριν τη διάδοση των προσωπικών υπολογιστών που κατέστησαν το ποντίκι αναντικατάστατη συσκευή. Μάλιστα σε συνέντευξή του ο Engelbart ανέφερε ότι το Ινστιτούτο Ερευνών του Πανεπιστημίου του Στράτφορντ, του οποίου υπήρξε για χρόνια διευθυντής, δεν κατάλαβε ποτέ την αξία της πατέντας και μετά από λίγα χρόνια την παραχώρησε στην Apple έναντι μόλις 40.000$! Διάβαστε περισσότερα “Ο άγνωστος κύριος Douglas Engelbart”
Οι κινήσεις εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών ανά τον κόσμο έχουν εντοπιστεί τα τελευταία χρόνια μέσω των σημάτων Bluetooth που εκπέμπουν συσκευές όπως κινητά τηλέφωνα, φορητοί υπολογιστές και ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές. Τα σήματα εντοπίζονται χωρίς να το γνωρίζουν οι χρήστες, μέσω εκατοντάδων ανιχνευτών που έχουν εγκατασταθεί σε διάφορες τοποθεσίες, στο πλαίσιο του προγράμματος Cityware που άρχισε πριν από τρία χρόνια στη βρετανική πόλη Μπαθ. Οι πληροφορίες αποθηκεύονται στη συνέχεια σε μια κεντρική βάση δεδομένων που χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της έρευνας σχετικά με το πώς κινούνται οι άνθρωποι στο αστικό περιβάλλον.
Θα μου πείτε -και με το δίκιο σας- δέκα ημερών blog είσαι, άρχισες κιόλας να γκρινιάζεις; 
Θα ήταν αστείο αν δεν ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο. 
Οι δημοκρατίες κρίνονται από τη συμεριφορά τους στους εχθρούς τους (ή όποιους θεωρούν εχθρούς). Κρίνονται από τη συμπεριφορά τους έναντι του αδύναμου, του διαφορετικού, του “άλλου”. Κρίνονται από τη συμπεριφορά τους απέναντι στα παιδιά…
Τελικά η Google στην οποία ανήκει το youtube δε θα παραδώσει στη Viacom τις ip διευθύνσεις και τα ονόματα των χρηστών που ανέβασαν ή είδαν 160.000 βίντεο, που καλύπτονται με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας εταιρειών συμφερόντων της Viacom.Η Viacom δεχόταν επικρίσεις από οργανώσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στο Διαδίκτυο, οι οποίες μάλιστα θεωρούσαν ότι η δικαστική απόφαση παραβιάζει νόμο του1988 σύμφωνα με τον οποίο οι προτιμήσεις των πολιτών στην ενοικίαση ταινιών αποτελούν προσωπικό δεδομένο.Η υπόθεση, ως προς την ουσία της, θα εκδικαστεί το 2009 ή το 2010. Φαίνεται ότι ο πόλεμος των πνευματικών δικαιωμάτων αλλά και των δικαιωμάτων των χρηστών στο διαδίκτυο μόλις άρχισε. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις…
Κυκλοφόρησε το τεύχος 9 (2008) του καλού ηλεκτρονικού περιοδικού 
Η είδηση δημοσιεύτηκε στο 
Τι θα λέγατε για 200 χρόνια ιστορίας μόλις ένα κλικ του ποντικιού μακριά σας; Πώς θα νιώθατε αν κάποιος σας πρόσφερε πρόσβαση στο πλήρες αρχείο της ιστορικότερης ίσως εφημερίδας του πλανήτη; Αν σας επέτρεπαν να μεταφέρετε στον υπολογιστή σας όλα της τα άρθρα και μάλιστα στη μορφή που δημοσιεύτηκαν; Το θεωρείτε απίθανο; Κι όμως δεν είναι.