Ύστερα από δική σας επιθυμία, ασχοληθήκαμε στο σχολείο μας με τη σεξουαλική αγωγή. Στηριζόμενοι σε ειδικό πρόγραμμα που απευθύνεται σε παιδιά νηπιακής ηλικίας, “φέραμε” στην τάξη μας τον Φρίξο τον σκαντζόχοιρο, ο οποίος με ένα γράμμα που στέλνει, μας κινητοποιεί να παίξουμε κάποια παιχνίδια. Στο πρώτο γράμμα ο Φρίξος μας συστήνεται,
μας ζητάει να τον ζωγραφίσουμε, να γράψουμε το όνομά του
και μας παροτρύνει να παίξουμε το παιχνίδι “Κουνήσου με τη μουσική”, όπου ένα παιδί χτυπά το ταμπουρίνο και τα υπόλοιπα κινούνται με τον ρυθμό της μουσικής.
Στο δεύτερο γράμμα
μιλάμε για τα γεννητικά όργανα, γιατί λέγονται έτσι και μάθαμε πως είναι σημαντικά και ευαίσθητα, γι’ αυτό τα προστατεύουμε δύο φορές (με εσώρουχα και ρούχα). Μάθαμε τη σωστή ονομασία των γεννητικών οργάνων και τους κανόνες που έχουμε (ότι τα διατηρούμε καθαρά, ότι δεν τα εκθέτουμε σε “δημόσια θέα” και κανένας εκτός από τους γονείς δεν μπορεί να τα αγγίξει). Παίξαμε το παιχνίδι του Φρίξου “Βάλε το ρούχο” και βρήκαμε ποια σημεία καλύπτει το κάθε ρούχο.
και στο τέλος δημιουργήσαμε ένα ποίημα για τον Φρίξο.
Στο τρίτο του γράμμα ο Φρίξος είχε μπει σε μπελάδες. Σε ένα σχολείο που πήγε μπήκε στην τουαλέτα χωρίς να χτυπήσει την πόρτα, στο σπίτι του πήρε το tablet της μαμάς και μπήκε στα mail της κοκ. και η δασκάλα του είπε κάποιες λέξεις που δεν καταλάβαινε. Τις λέξεις “προσωπικό” και “δημόσιο”.
Εμείς συζητάμε τις έννοιες “προσωπικός” και “δημόσιος” χώρος. Συζητάμε το γεγονός ότι έχουμε διαφορετικούς κανόνες συμπεριφοράς για το δημόσιο και τον ιδιωτικό/ προσωπικό χώρο. Η παρεούλα χωρίστηκε σε ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΩΡΟ, τον οποίο βλέπουμε όλοι και σε ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΧΩΡΟ, από τον οποίο δεν φαινόμαστε στους υπόλοιπους.
Κάποια παιδιά στάθηκαν δίπλα στο δημόσιο χώρο και ήταν ορατά από όλους. Στον προσωπικό χώρο (κάτω από το ύφασμα) μπήκαν κάποια παιδιά και παρατηρήσαμε πως οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να τα δουν. Ενδυναμώσαμε μ’ αυτόν τον τρόπο την έννοια δημόσιο – προσωπικό.
Ο Φρίξος μας έστειλε μερικές φωτογραφίες. Τις είδαμε και ξεχωρίσαμε τις φωτογραφίες που μας δείχνουν διάφορους χώρους, σε δημόσιους και προσωπικούς.
Αλλά ο Φρίξος είχε στείλει άλλα δύο παιχνίδια. Στο επόμενο παιχνίδι δίναμε τις φωτοραφίες από χέρι σε χέρι και η νηπιαγωγός χτυπούσε το τύμπανο. Όταν το τύμπανο σταματούσε το νήπιο που είχε τη φωτογραφία τη σήκωνε και περιέγραφε τι δείχνει. Επίσης έπρεπε να πει αν αυτό είναι μια προσωπική ή μια δημόσια δραστηριότητα. Αν ήταν προσωπική δραστηριότητα η τάξη φώναζε «Χτυπήστε την πόρτα παρακαλώ!».
Στο τρίτο παιχνίδι συζητήσαμε με τα παιδιά τη λέξη διαδίκτυο και internet, για να ανιχνεύσουμε τις γνώσεις των παιδιών σε σχετικές λέξεις (tablet, email, facebook, παιχνίδια, βίντεο, τραγούδια, κλπ.). Συζητήσαμε αν χρησιμοποιούν το διαδίκτυο και με ποιο τρόπο και εξηγήσαμε ότι δημόσιο και προσωπικό χώρο έχουμε και στο διαδίκτυο. Αναλύσαμε την κάθε εικόνα και κρίναμε όλοι μαζί αν μπορεί να δημοσιευτεί στο διαδίκτυο, να την δουν όλοι χωρίς να είναι επικίνδυνο και την τοποθετήσαμε στη σωστή στήλη.
Στο τέλος θυμίσαμε στα παιδιά ότι ο Φρίξος έχει βρει άσχημο μπελά με αυτά που έκανε και τώρα θα τον δικάσει το ανώτατο δικαστήριο των ζώων. Αναλάβαμε να υπερασπιστούμε τον Φρίξο και να προτείνουμε την αθώωσή του λόγω άγνοιας και κάναμε κάποιες συστάσεις για να μάθει κανόνες συμπεριφοράς στον προσωπικό και δημόσιο χώρο και το διαδίκτυο (πρέπει να μάθει ότι χτυπάμε την πόρτα του μπάνιου, ότι πρέπει να του μάθουν στο σχολείο τι είναι ο προσωπικός και τι ο δημόσιος χώρος κλπ.).
Στο τέταρτο γράμμα του Φρίξου, μαθαίνουμε πως ο αγαπημένος μας σκαντζόχοιρος θα αποκτήσει αδελφάκι. Αυτό είναι κάτι που προκαλεί αναστάτωση στον Φρίξο.
Αυτό αποτέλεσε αφορμή να μιλήσουμε για την οικογένειά μας. Πήραμε ένα μπαλάκι. Αυτός που κρατούσε το μπαλάκι σηκωνόταν και μας έλεγε κάτι που κάνει με την οικογένειά του και του αρέσει. Στη συνέχεια έδινε το μπαλάκι στο διπλανό του για να συνεχίσει.
Στο τέλος είδαμε φωτογραφίες οικογενειών στο ζωικό βασίλειο και τις συζητήσαμε.
Χωριστήκαμε σε ομάδες και η κάθε ομάδα αντιπροσώπευε μία οικογένεια ζώων. Η ομάδα παρουσίασε στους υπόλοιπους την εικόνα της και μεταμορφώθηκε στα ζώα που αντιπροσώπευαν.
Στο πέμπτο γράμμα του Φρίξου
ακολουθήσαμε τις δραστηριότητες της παρουσίασης που μας έστειλε (πατώντας στον σύνδεσμο μπορείτε να περιηγηθείτε).
Βασιζόμενοι στην παραπάνω παρουσίαση είπαμε πράγματα που με μας κάνουν χαρούμενους και άλλα που μας λυπούν, γράφοντας το κάθε παιδί το πρώτο γράμμα της λέξης
ζωγραφίσαμε την χαρουμενολυπημένη πεταλούδα
ξεχωρίσαμε τις χαρούμενες για να τις στείλουμε στον Φρίξο και να νιώσει καλύτερα
και τις λυπημένες τις βάλαμε σε έναν φάκελο για να τις στείλουμε στη χώρα του ΠΟΤΕ – ΠΟΤΕ,
ζωγραφίσαμε όσα μας φοβίζουν
και ρίξαμε τους φόβους μας στο καλάθι του φόβου,
χωριστήκαμε σε χελωνάκια και πειραχτήρια και εφαρμόσαμε τεχνικές ηρεμίας και διαχείρισης του θυμού,
γίναμε ντετέκτιβ συναισθημάτων και βρήκαμε το συναίσθημα που νιώθει το κάθε παιδάκι
αναπαραστήσαμε τα συναισθήματα
και στην “φανταστική μάσκα” προσπαθήσαμε να αναγνωρίσουμε το μυστικό συναίσθημα.
Στο έκτο γράμμα του Φρίξου ακολουθήσαμε τις δραστηριότητες της παρουσίασης που μας έστειλε (πατώντας στον σύνδεσμο μπορείτε να περιηγηθείτε),
ξεχωρίσαμε τα καλά από τα κακά μυστικά,
και καταγράψαμε ότι “το καλό το μυστικό στην καρδιά μου το κρατώ”, ενώ “το κακό το μυστικό στη μαμά που θα το πω”.
