To Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, στο πλαίσιο του Συμφώνου Συνεργασίας που έχει συνάψει με «To Χαμόγελο του Παιδιού» και με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού (6 Μαρτίου), σχεδιάζει και υλοποιεί Δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης, με στόχο την πρόληψη αλλά και την αντιμετώπιση του φαινομένου στα σχολεία, με την αρωγή του Ευρωπαϊκού Εθελοντικού Μαθητικού Δικτύου You Smile που έχει δημιουργήσει ο Οργανισμός.
Το Ολοήμερο Τμήμα του Νηπιαγωγείου μας συμμετέχει στη δράση αυτή.
Αρχικά παρουσιάσαμε στα παιδιά δύο χάρτινα ανθρωπάκια. Ζωγραφίσαμε μάτια και μύτη, αλλά όχι στόμα για να αποφασίσουμε αργότερα τα συναισθήματα του κάθε “παιδιού”.
Έπειτα, δείξαμε εικόνες στα παιδιά και τους ζητήσαμε να μας πουν τι φαντάζονται ότι λένε τα παιδιά της εικόνας. Τα λόγια τα καταγράψαμε σε φούσκες διαλόγου και τα προσθέσαμε πάνω από τις εικόνες.
Αφού γράψαμε σε όλες τις φούσκες, ζητήσαμε από τα παιδιά να χωρίσουν τις εικόνες σε θετικά και αρνητικά συναισθήματα και τις τοποθετήσαμε στο κόκκινο και μαύρο χαρτόνι αντίστοιχα. Ζητήσαμε από τα παιδιά να διαβάσουν τις φούσκες που έγραψαν και τοποθέτησαν στο μαύρο χαρτόνι. Η νηπιαγωγός κρατούσε το ένα χάρτινο ανθρωπάκι στα χέρια της και σε κάθε φούσκα αρνητικού διαλόγου που άκουγε, τσαλάκωνε, έσκιζε ή χτυπούσε το “ανθρωπάκι”. Τα παιδιά σάστισαν. Ρωτήσαμε πως θα μπορούσαμε να κάνουμε το παιδάκι να νοιώσει καλύτερα και συμφωνήσαμε πως μπορούμε να του πούμε λόγια αγάπης. Το κάθε παιδάκι ερχόταν και έλεγε κάτι όμορφο στο “παιδάκι” και προσπαθούσε να το ισιώσει ή να το κολλήσει με τσιρότο. Παρατηρήσαμε πως όσο και να προσπαθήσαμε να το φέρουμε στην πρότερη κατάσταση, δεν τα καταφέραμε και τα σημάδια ήταν εμφανή. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις ψυχές των ανθρώπων.
Τα παιδιά επέλεξαν το λυπημένο χαμόγελο για το ανθρωπάκι αυτό και πρόσθεσαν μερικά δάκρια.
Στο άλλο ανθρωπάκι, όταν διαβάζαμε τις φούσκες, το χάρτινο ανθρωπάκι γέμιζε με όμορφα συναισθήματα και ζωγραφίσαμε και από μία καρδιά.
Το στόμα του παιδιού αυτού ήταν χαμογελαστό.
Σύνθημά μας έγινε το εξής: “ΟΧΙ στη βία, ΝΑΙ στη φιλία”.
Ξετρελαθήκαμε με το σύνθημά μας και Κατασκευάσαμε και ένα χεράκι στο οποίο το γράψαμε.
Σε μία τόσο ενδιαφέρουσα δράση δεν μπορούσαμε να μην έχουμε τη συμβολή των γονέων, που πάντα μας στηρίζουν διακριτικά. Έτσι, ζητήσαμε από τα παιδιά να πάρουν ένα χάρτινο μπαλόνι στο σπίτι και να ψάξουν με κάποιον ενήλικα να βρουν ένα σύνθημα κατά της βίας στα σχολεία. Την επόμενη μέρα, το κόλλησαν στην ομαδική κατασκευή. Ήταν μία ακόμα ευκαιρία να εμπεδώσουν τα παιδιά τη δυσική συνέχεια σχολείου – οικογένειας.
Συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι να μιλάμε σε κάποιον ενήλικα όταν βιώνουμε ή είμαστε θεατές σε περιστατικά ψυχολογικής ή σωματικής βίας και φωνάξαμε δυνατά “ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ”. Το γράψαμε και φωτογραφίσαμε τα χεράκια μας στη νοηματική αλφάβητο για να μπορούν να το διαβάσουν όλοι.
Σε προέκταση των παραπάνω, συζητήσαμε πότε πρέπει να προσεγγίζουμε κάποιον ενήλικα για να τον ενημερώσουμε για κάποιο γεγονός και πότε όχι. Με τον τρόπο αυτό μαθαίνουν τα παιδιά να διαχειρίζονται καταστάσεις (πχ αν κάποιο παιδί τού πάρει τη γόμα, να τη ζητήσει και να μην απευθυνθεί στη δασκάλα) αλλά και να μην ασχολούνται με τους άλλους όταν δεν χρειάζεται (πχ “Η Σοφία δεν έφαγε το φαγητό της”). Πότε δηλαδή κάποιος είναι καρφί ή ήρωας, όπως ονομάστηκε και το παιχνίδι μας.
Στο παιχνίδι “Καρφί ή ήρωας” κάναμε ερωτήσεις στα παιδιά και εκείνα έπρεπε να σηκώσουν τη σωστή εικόνα.
Τα έργα των μαθητών θα προβληθούν από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων στο Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο (https:www.sch.gr/) και τα ψηφιακά μέσα του Υπουργείου.
