Αρχείο για "Αύγουστος, 2014"

Δύο Ελλάδες

Δύο Ελλάδες

Δύο συναυλίες, τις ίδιες μέρες. Η μία στη Μύκονο, στο Super Paradise. Η άλλη στο Σύνταγμα, που γέμισε κόσμο μετά από καιρό.

Στη Μύκονο τραγούδησε η Άννα Βίσση. Στο Σύνταγμα η Χαρούλα Αλεξίου. Στη Μύκονο το εισιτήριο ήταν 450 Ευρώ. Στο Σύνταγμα δεν είχε εισιτήριο. Η Άννα Βίσση τραγούδησε για τον Κωστόπουλο και τον Ψινάκη. H Χαρούλα Αλεξίου τραγούδησε για τις απολυμένες καθαρίστριες.

Στη Μύκονο τραγουδούσαν:

«Μπορείς απόψε να βγεις μ’ όλες τις τσούλες της γης
Βγες μπροστά δυνατά για νέους έρωτες
Να βρεις κορίτσια σωστά για να χαρεί κι η μαμά
Στην πυρά, στην πυρά με τις ξενέρωτες».

Στο Σύνταγμα τραγουδούσαν:

«Το δίκιο του αγώνα πολλά σου στέρησε
Μα η ζωή λεχώνα ελπίδες γέννησε.
Τίποτα δεν πάει χαμένο στη χαμένη σου ζωή
Τ’ όνειρό σου ανασταίνω και το κάθε σου γιατί».

Δύο εικόνες που αποκαλύπτουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, πως δεν υπάρχει μια Ελλάδα. Η δική τους Ελλάδα είναι πλούτος, χλιδή, σπατάλη, ελαφρότητα και έχει για σύμβολο γυμνά οπίσθια. Η δική μας Ελλάδα είναι αξιοπρέπεια, τιμή, αγώνας, δημιουργία και έχει για σύμβολο ένα γάντι καθαρίστριας. Για να συνεχίσει η δική τους Ελλάδα να ξεσαλώνει στη Μύκονο, μακέλεψαν τη δική μας. Γι’αυτό ακριβώς απολύθηκαν οι καθαρίστριες.

Δεν υπάρχει μια πατρίδα. Η δική τους πατρίδα είναι μια έπαυλη στην Εκάλη, ένα σαλέ στον Παρνασσό ή στις Άλπεις, μια θαλαμηγός στη Μύκονο, ένα γήπεδο του γκολφ και ένα tennis club. Η δική μας πατρίδα είναι ένα διαμέρισμα στο Περιστέρι, ένα καλύβι στο βουνό, ένα καΐκι στην Αμοργό, κάτι πεζούλες με κλήματα και μια αλάνα για ποδόσφαιρο.

Οι δικοί τους συμπατριώτες είναι οι αξιότιμοι δικαστές των Πατρών, ο τσιφλικάς της Μανωλάδας και οι μπράβοι του, άπαντες πιστοί χριστιανοί και καλοί οικογενειάρχες, αθώοι του αίματος. Οι δικοί μας συμπατριώτες είναι οι πακιστανοί εργάτες στα χωράφια της φράουλας, άπαντες αλλόθρησκοι και αμφιβόλου οικογενειακής καταστάσεως, ένοχοι απελπισίας και φτώχειας, πνιγμένοι στον ιδρώτα και το αίμα τους.

Η δική τους Ελλάδα είναι ένας βρικόλακας, που για να συνεχίσει ζει βουτηγμένη στη χλιδή μειώνει μισθούς, απολύει εργαζόμενους, βουτάει σπίτια και επιχειρήσεις, στέλνει τα παιδία μας στην ξενιτιά.

Για ποια εθνικά και πατριωτικά μέτωπα μιλούν; Οι ολιγάρχες, οι τραπεζίτες, οι εργολάβοι, οι εκδότες, οι βιομήχανοι, τα διευθυντικά τους στελέχη, το πολιτικό, οι προπαγανδιστές, οι διασκεδαστές και οι γελωτοποιοί τους είναι η δική τους πατρίδα. Για να σωθεί καταστρέφονται οι άνεργοι, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι μικρές επιχειρήσεις, καταστρέφεται η δική μας πατρίδα.

Τα πράγματα είναι απλά. Αρκεί να μην θολώνει την κρίση μας η εξουσία. Αρκεί να μην ξεχνάμε καταγωγή, αρχές και αξίες.

Νίκος Κακλαμάνης

πηγή: rednotebook

το κλουβί

 

 

Κίτρινο ξημέρωμα

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Κίτρινο ξημέρωμα

Θα σου πω μια ιστορία απ’ τα σπλάχνα της ΔΕΗ. Να μάθεις πως είναι.

big-Kitrini poli g dallis 06

Κωνσταντίνος Γ. Παπαπρίλης Πανάτσας

 «Έχεις ακούσει για το κίτρινο ξημέρωμα; Για το πώς σε τρώει η τέφρα από μέσα; Πώς σουλατσάρει στα σωθικά σου, πως μπογιατίζει τα πνευμόνια σου; Έχεις ακούσει για τις σκιές που τρέχουν, μέρα μεσημέρι στα λιγνιτωρυχεία;   

big-Kitrini poli g dallis 12

«Φόρα τη μάσκα σου.» 

 Θυμάμαι να του το φωνάζω σαν τρελός. Πρώτη μέρα που τον είδα με την χακί φόρμα. Μία, δύο, δέκα. Τον κυνήγησα είκοσι μέτρα, μ’ άφησε να τον προφτάσω, του ‘ριξα ένα σκαμπίλι στο σβέρκο, την έβαλε. 

Δεν είναι δυνατόν να τον έχω μεγαλώσει τόσο στραβά. Δεν είναι. Αλλά θα μου πεις, όλα του τα ‘δωσα, μισθός ΔΕΗτζή, πώς να μην του τα δώσω;

big-Kitrini poli g dallis 09 

 Και το ‘λεγαν. Βράζει το χώμα εκεί. Ο τόπος όλος χτίζεται στην κόλαση επάνω. Ο λιγνίτης είναι ότι μένει απ’ τα καζάνια της.  

 Ευχή και κατάρα λοιπόν. 

 Ευχή για το τουρκοχώρι με τις λάσπες, το Καϊλάρι που γίνηκε Πτολεμαΐδα, μεγάλη και τρανή, που ‘χει κατοίκους με πρησμένες τσέπες. Κατάρα, για ένα οροπέδιο που το ξεπλένει η σκόνη. Η σκόνη εκείνη, που τρυπώνει στα σωθικά κι όταν βαριέται τη ζεστασιά τους, τα κατατρώει. 

 Να τ’ ανοίξει τρύπες.    

big-Kitrini poli g dallis 05

 Όταν μας άνοιξαν τα σύνορα ξανά, τρέξαμε για θέσεις. Οι πολιτικοί πρόσφυγες, τα παιδιά των αριστερών, τα παιδιά μιας θύελλας καταραμένης, είχαμε την ευκαιρία μας. Κι όταν τα κτίρια με τον κεραυνό ζητήσαν γνωστικούς και σπουδαγμένους, το ανατολικό μπλοκ μας είχε εφοδιάσει. 

Στην Τσεχοσλοβακία, τα σχολεία ήταν ανοιχτά τόσο, ώστε ν’ ανοίξει και το κεφάλι όσων περνούν τις πόρτες τους. 

Διαγωνισμός για μηχανολόγους λοιπόν. Για δέκα θέσεις που προκήρυξαν, πέρασα έβδομος. Στους τέσσερις χιλιάδες. Χακί φόρμα, γραφείο στον πύργο ελέγχου, βάρδια στη ΔΕΗ. Σπίτι στην πρωτεύουσα της Εορδαίας με την τρυπημένη γη και καλή αρχή. 

big-Kitrini poli g dallis 08

 Από την πρώτη μέρα το καταλαβαίνεις. 

 Καμία πόρτα δεν σταματά την σκόνη, καμιά καθαρίστρια δεν την κρύβει, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει την αίσθηση να καθαρίζεις την μύτη σου απ’ την τέφρα. Χαρτομάντιλο και μαύρη μύξα. Ήταν η μέρα που έμαθα, πως σαν τελειώνω, θα ξοδεύω μιάμιση ώρα στον νιπτήρα. 

big-Kitrini poli g dallis 04

 Ήταν κι αυτή η βάρδια η διαβολεμένη. 

 Ο λευκός διακόπτης στον τοίχο σου, πρέπει να ανοίγει όταν τον θες. Έτσι κι η ΔΕΗ, δεν ξέρει από μέρες και νύχτες, γιορτές κι αργίες. 

Το ρολόι μου, αυτό του σώματος, το χάλασα νωρίς. Πρωί, απόγευμα, νύχτα, ρεπό. Και πάλι απ’ την αρχή. Πώς να συνηθίσεις τέτοιον ύπνο; Οχτώ ώρες σκόνη, οχτώ ώρες ύπνος, οχτώ ώρες ζαλισμένος. 

big-Kitrini poli g dallis 11

 Μια πόλη με χακί ανθρώπους. Μ’ ανθρώπους που έμαθαν πως τα φρεσκοπλυμένα σεντόνια, πάντα θα γίνονται πιο κίτρινα απ’ τον αέρα της αυγής, τον αέρα της απελευθέρωσης ρύπων. Ανθρώπους που κυκλοφορούν νυσταγμένοι, πριν και μετά τη βάρδια, μ’ ένα χάρτινο κουτί γάλα στο χέρι. Αυτό τους είπαν, κι αυτό έκαμναν. Δώστε γάλα στους εργαζομένους, τους κάνει καλό μετά από τόση σκόνη. 

big-Kitrini poli g dallis 10

 Η Πτολεμαΐδα είναι άσχημη. Φτιαγμένη από ανάγκη, στα γρήγορα, μπετό κόντρα μπετό. Μα οι άνθρωποί της… Οι άνθρωποί της ζουν τις μέρες τους δοξάζοντάς τις. Μια πόλη που τη νύχτα ντύνεται πανηγύρι, να τη ζήσει, να της ρουφήξει το μεδούλι και τ’ αστέρια, που φαίνονται αλλιώς στο κίτρινο πέπλο που πήρε για προίκα.  

 Τα χρόνια έτρεξαν. Η σκόνη σκαρφάλωνε, αγόρασα σπίτι δικό μου, τ’ αγόρια μεγάλωναν, ό,τι χρειάστηκαν το είχαν. Οι ανάσες μου βάραιναν μόνο. Ανάθεμά με, δεν κόβω και το τσιγάρο. Ένα φουγάρο με πόδια, κάτω από μεγαλύτερα φουγάρα μ’ άσπρες και κόκκινες ρίγες, να τα βλέπουν τ’ αεροπλάνα. Στις άδειες του καλοκαιριού, έψαχνα θάλασσα, να γεμίζω αρμύρα το στήθος. Έβαλα κάτω τα πενηντάρικα που αφήνω πια στον πνευμονολόγο. Δες τον αριθμό που φτιάχνουν και μετά μίλα μου για ευχές και κατάρες του λιγνίτη. 

 Τέτοια είναι η δική μας ηλεκτροπληξία.

big-Kitrini poli g dallis 01

 Κι ύστερα… 

Ύστερα ήρθε η κρίση. 

Ήρθαν εκείνοι που αποφάσισαν πως παίρνουμε πολλά. Πως τα ορυχεία είν’ εύκολα, πως η λάσπη βγαίνει απ’ τα ρούχα εξίσου εύκολα, πως οι ΔΕΗτζήδες είναι κείνες με τα ταγιέρ πίσω απ’ τα ταμεία. Πως τα δικά μου γεράματα, θα ‘ναι ίδια μ’ όλων που δούλεψαν. Ο μισθός έμεινε μισός, το εφάπαξ αγνοείται, η σύνταξη ένα στοιχειό που κυνηγάς να παγιδέψεις. Όλα όσα μου ‘ταξαν ν’ ανταλλάξω με τους γιατρούς, σαν φτάσω στα εξήντα. 

big-Kitrini poli g dallis 13

 Κι ήρθαν τα δίμηνα. Εφεύρεση των πολιτικάντηδων. Να εξυπηρετούν ρουσφέτια τοπικά, με ώρες εργασίας στ’ ορυχείο. Δουλειά του ποδιού στα χρόνια της ανεργίας.

 Πήγε κι έκανε τα χαρτιά του ο βλάκας. Βαρέθηκε, λέει, να με βλέπει να τον λυπάμαι που πάει στράφι το πτυχίο. Ήθελε να με βοηθήσει πριν βγω στη σύνταξη. 

big-Kitrini poli g dallis 07

 Τον πήρανε γαμώτο. Τον πήρανε. 

Δυο μήνες τώρα, τον βλέπω να κυκλοφορεί στα ορυχεία, χωρίς μάσκα στο στόμα, μάγκας όπως και του λόγου μας, στα νιάτα που περάσαν. Δίπλα στις ταινίες μεταφοράς του λιγνίτη. Βάφεται η μούρη του με κάρβουνο και το ‘χει για παιχνίδι. 

 Εσύ που μ’ ακούς, να το θυμάσαι, το γκρίζο από το κάρβουνο, είναι τ’ αληθινό χρώμα του πολέμου. 

big-Kitrini poli g dallis 02

 Ρε δεν τον θέλω εδώ μέσα. 

Ξέρεις τι θα κάνω; Και μη με κατηγορείς. Θ’ αφήσω τις εξετάσεις μου στον καθρέπτη.  

Είναι ευγενικός. 

Και την ξέρει καλά τη Σαλονίκη. 

 Θα με πάει αυτός στο Θεαγένειο.»

 

Φωτογραφίες: Γρηγόρης Δάλλης

ΣΕΝΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

“τίγρης”

History_Weeds_Omerta_SF_still_624x352

Υπεραστικοί: «Ο “τίγρης” και το δάσος»

03/07/2014

Επιβεβαίώνοντας τον τίτλο του συγκροτήματος με τα ταχύτερα πολιτικά αντανακλαστικά στην Ελλάδα αν όχι και σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι Υπεραστικοί επιστρέφουν με ένα τραγούδι για τις εξλίξεις στην Φιλαδέλφεια.

Το “Ο ‘τίγρης’ και το δάσος” κυκλοφόρησε μια ημέρα πριν από την προγραμματισμένη μεγάλη συγκέντρωση του συντονιστικού κατοίκων Νέας Φιλαδέλφειας Νέας Χαλκιδόνας και γύρω περιοχών και μετά τις επιθέσεις που δέχθηκαν από οπαδούς του Μελισσανίδη.

πηγή: infowar

Top
 
Yπενθυμίζουμε ότι η μηδενική χρέωση μέσω κινητής τηλεφωνίας ισχύει μόνο για τον παρόντα ιστότοπο και για τους ιστότοπους που αναφέρονται στο δελτίο τύπου του Υπουργείου Παιδείας & Θρησκευμάτων.
Η προβολή περιεχομένου από άλλο ιστότοπο που έχει ενσωματωθεί στον παρόντα ιστότοπο (π.χ. video youtube) ή το άνοιγμα συνδέσμων που οδηγούν σε εξωτερικό περιεχόμενο δεν υπάγονται στη μηδενική χρέωση.
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων