του Στέλιου Ελληνιάδη

Δεν είναι το πρόβλημα των σκοτεινών κέντρων οι ξένοι. Πακιστανοί, Αφγανοί ή Αρειανοί. Το πρόβλημα
είναι οι Έλληνες.
Αυτοί πρέπει να κρατηθούν υπό έλεγχο. Αυτούς ληστεύουν οι πολιτικοί και οι τοκογλύφοι. Και
αυτούς φοβούνται μπας και εξεγερθούν. Γιατί αυτοί είναι οι νέοι άμισθοι και χαμηλόμισθοι
σκλάβοι. Και σ’ αυτούς ανήκει η δημόσια περιουσία που με συνοπτικές διαδικασίες, σχεδόν
τζάμπα και στα γρήγορα, εκχωρείται στους ληστρικούς επενδυτές, στα διεθνή ολιγοπώλια και
στους εντόπιους μεσάζοντες. Οι Έλληνες πρέπει να είναι τρομαγμένοι και
αποπροσανατολισμένοι. Να υποστούν το πλιάτσικο, να μην κουνηθούν, να υποταχθούν.
Αλλά για να γίνει αυτό δεν φτάνουν τα κυβερνητικά μέτρα, ούτε η αστυνομική καταστολή. Γιατί
άμα ξεσηκωθούν όλοι οι οργισμένοι μαζί, θα τους πάρει ο διάολος. Γι’ αυτό χρειάζονται τους
εξωτερικούς εχθρούς. Για να ασχολείται ο κόσμος μαζί τους, σαν να απειλούν και να
καταστρέφουν αυτοί τη χώρα. Να ενοχοποιηθούν αυτοί για όλα. Αλλά, προσοχή! Στην κατασκευή
των εχθρών υπάρχει ένα λεπτό σημείο. Όχι όλοι οι ξένοι. Μπορεί να λέμε ότι οι ξένοι μας
παίρνουν τις δουλειές, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το εννοούμε κιόλας.
Για να κάνουμε τη δουλειά μας, χρειαζόμαστε μόνο τους ξένους που είναι ανυπεράσπιστοι.
Αυτούς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν εξιλαστήρια θύματα, σαν αποδιοπομπαίοι τράγοι,
σαν οι κακοί, σαν η απειλή για την Ελλάδα και τον Έλληνα. Και να μπορούμε να πείσουμε τον
νεοΈλληνα, που χρόνια τώρα πιάνεται κορόιδο. Άλλη μια φορά δεν θα είναι τόσο δύσκολο.
Προβλήματα για εκμετάλλευση πάντα θα υπάρχουν, όπως και καρότα για να τα ακολουθεί ο
εύπιστος. Οι Πακιστανοί, οι Σουδανοί και οι Αφγανοί προέρχονται από μισοδιαλυμένα κράτη με
διεφθαρμένες κυβερνήσεις, χωρίς διεθνή εμβέλεια και εξουσία. Άρα, οι υπήκοοί τους, δεν έχουν
«πλάτες» και προσφέρονται για το κυνήγι των μαγισσών. Κανένας δεν θα τους υπερασπιστεί,
κανένας δεν θα τους κλάψει, κανένας δεν θα ζητήσει από την ελληνική κυβέρνηση λογαριασμό.
Μ’ αυτούς θα γίνει όλο το κόλπο. Μ’ αυτούς, λοιπόν, θα τρομοκρατήσουμε τα πιο ευάλωτα
κομμάτια της κοινωνίας, τους πιο φοβισμένους, τους πιο προβληματικούς. Εμείς θα τους
λεηλατούμε κι αυτοί θα τσακώνονται με το γείτονα, δηλαδή το ισόγειο θα τα βάζει με το υπόγειο,
ώστε το ισόγειο και το υπόγειο να μην στραφούν ποτέ εναντίον του ρετιρέ. Εάν δεν υπήρχαν οι
Πακιστανοί και οι Αφγανοί, θα έπρεπε να τους εφεύρουμε. Είναι θέμα καλού μάρκετινγκ. Πιο
εύκολα παρασύρεται ο αναισθητοποιημένος πολίτης εναντίον ενός φτωχού ξένου παρά ενός
πλούσιου κλέφτη. Και μ’ αυτούς στο στόχαστρο, όλα τα μέτρα πτώχευσης των Ελλήνων και το
ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας θα περάσουν σε δεύτερη μοίρα.
Μακριά από τους ισχυρούς
Όχι όλοι οι ξένοι, λοιπόν. Ούτε όλοι οι φτωχοί ξένοι. Μόνο οι φτωχοί και ανυπεράσπιστοι ξένοι.
Και κατά προτίμηση οι μελαμψοί, που είναι διαφορετικοί και ευδιάκριτοι, και εύκολα
αναζοπυρώνουν τη ρατσιστική παράδοση των λευκών, των Αρίων, εναντίον των «κατώτερων»
φυλών. Γι’ αυτό, οι φασίστες κινούνται με εξαιρετική προσοχή μέσα στα περιθώρια που τους
έχουν ορίσει. Με την άνεση κατσαρίδας στο σκοτάδι επιλέγουν τα ψίχουλα που θα
καταβροχθίσουν. Ούτε σπιθαμή δεν βγαίνουν έξω από τα αυστηρά πλαίσια της εντολής. Μπορεί
να λένε ότι χτυπάνε τους ξένους γιατί παίρνουν τις δουλειές από τους Έλληνες, αλλά το πιο
αποβλακωμένο κομμάτι της κοινωνίας δεν μπορεί να αντιληφθεί τι ακριβώς εννοούν και τι
κάνουν. Δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι οι χρυσαυγίτες έχουν οδηγίες να μην πειράξουν τους
ξένους, γενικώς! Ότι χτυπούν μόνο εκείνους που προέρχονται από φτωχές και χωρίς ισχύ χώρες.
Όποιος έξαλλος πάει να παρεκτραπεί, να αυτοσχεδιάσει, τιμωρείται και αποβάλλεται. Σπάνε τα
ψιλικατζίδικα και καταστρέφουν τα βιβλία και τα παιχνίδια στο σύλλογο των μαύρων της
Τανζανίας, αναποδογυρίζουν πάγκους μικροπωλητών από το Μπαγκλαντές στις λαϊκές, αλλά δεν
περνάνε ούτε απ’ έξω από τα κινέζικα εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, σχολεία κ.λπ.
Πού να τολμήσουν να πειράξουν τα κινέζικα! Κι ας έχει κατακλυστεί η αγορά από κινέζικα
προϊόντα και όχι από σουδανέζικα. Κι ας διαμαρτύρονται χρόνια τώρα οι καταστηματάρχες και οι
βιοτέχνες ότι οι Κινέζοι και τα κινέζικα εμπορεύματα τους παίρνουν τη δουλειά και τους κλείνουν.
Αυτοί που αβαντάρουν τη Χρυσή Αυγή, ολιγάρχες εργολάβοι και εφοπλιστές, λαθρέμποροι και
μεσάζοντες, θα τους λιώσουν τους χρυσαυγίτες σαν μύγες σε κλάσματα δευτερολέπτου εάν
πειράξουν τους Κινέζους με τους οποίους οι «μεγάλοι» κάνουν μπίζνες, ναυπηγούν πλοία και
παίρνουν δάνεια. Όπως δεν μπορούν να πειράξουν τα ρώσικα μαγαζιά και τους Ρώσους. Ο
Πούτιν δεν είναι παίξε-γέλασε. Ούτε βέβαια τολμούν να κάνουν ζημιές στο Ινστιτούτο Γκέτε, το
Γαλλικό Ινστιτούτο, το Βρετανικό Συμβούλιο ή την Ελληνοαμερικανική Ένωση. Καταγγέλουν τους
Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς κ.λπ., φραστικά, αλλά ούτε μία πράξη δεν στρέφεται εναντίον των
εκπροσώπων και των συμφερόντων των αφεντικών. Κι ας είναι αυτοί που λεηλατούν το βιος μας
και καταργούν την εθνική μας ανεξαρτησία, που αγοράζουν φτηνά τη γη μας, πολύ μεγαλύτερη
από τα Ίμια, και διορίζουν τους Έλληνες πρωθυπουργούς! Ούτε καν τους προαιώνιους εχθρούς
τους, τους Τούρκους, δεν ενοχλούν στ’ αλήθεια. Γιατί ο Ερντογάν δεν φοβάται κάτι μισότρελλους
πυρομανείς. Σε κάτι προβοκάτσιες προέβησαν μερικοί που πήραν φόρα στη Θράκη, αλλά
κινήθηκε αμέσως η ΕΥΠ και ο στρατός. Κι αν κάποιος χρυσαυγίτης γίνει ενοχλητικός, αναμείνατε,
θα τον στρώσουν καταλλήλως. Όσο η Χρυσή Αυγή παραμένει μέσα στα πλαίσια που της ορίζουν
οι μυστικές υπηρεσίες και οι πολιτικοί υπάλληλοι της ολιγαρχίας, θα δρα υπό την προστασία της
αστυνομίας και των δικαστηρίων.
Μακριά από τους πλούσιους
Είναι ο ίδιος λόγος που κάνουν επιδρομές στα Πατήσια και τον Κολωνό και όχι στην Εκάλη και
την Πολιτεία. Όχι να το τολμήσουν, ούτε να το σκεφτούν δεν τους επιτρέπεται, να
απομακρυνθούν από τις γειτονιές των φτωχών. Η εξουσία θα τους συνετίσει αμέσως. Πόσο
μελετημένα, ο λαλίστατος Μιχαλολιάκος αποφεύγει τις κακοτοπιές, πόσο προσεκτικά ο τάχα μου
οργισμένος Κασιδιάρης στρέφει την οργή του κόσμου στην Κανέλλη και στους μικροπωλητές και
όχι στην Μπακογιάννη, που της φιλάει το χέρι με υπόκλιση ο αρχηγός του, ή στους
μεγαλοφοροφυγάδες των δισεκατομμυρίων που κάνουν πάρτι στην Ελβετία! Θα είναι κανείς
αφελής να πιστέψει ότι αυτή η εξαιρετικά επεξεργασμένη πολιτική εκπορεύεται από κάτι
ανεγκέφαλους μπράβους που ποζάρουν σαν καμμένες λάμπες δίπλα στον boss. Η Χρυσή Αυγή
είναι η χρυσή εφεδρεία της ολιγαρχίας, που καλείται στα όπλα με δόσεις και με οδηγίες χρήσης,
ανάλογα με τις τρέχουσες ανάγκες. Όταν τα κόμματα εξουσίας δεν επαρκούν για να ξεγελάσουν
και να χειραγωγήσουν τον κόσμο, επιστρατεύονται οι φασίστες, ως εξοργισμένοι κατά πάντων,
αλλά επί της ουσίας εναντίον των ίδιων των θυμάτων, σαν κυματοθραύστες, που θα ανακόψουν
τη λαϊκή εξέγερση και θα προστατεύσουν τα συμφέροντα της ολιγαρχίας. Χτυπούν τους ξένους
όχι μόνο για αποπροσανατολισμό και συγκράτηση των μαζών, αλλά και στα πλαίσια της
προετοιμασίας του παρακράτους, όταν έρθει η ώρα, όταν το χρειαστεί η ολιγαρχία, να χτυπήσει
ύπουλα τους Έλληνες, να τους «δώσει» ξανά!
Φαίνεται ολοκάθαρα αυτό από τη στάση της κυβέρνησης και της αστυνομίας. Φαίνεται και από τα
δημοσιογραφικά βαποράκια των ολιγαρχών. Πληθαίνουν τα άρθρα στις «σοβαρές» εφημερίδες
που εξαγνίζουν τη Χρυσή Αυγή και ψήνουν τη μεσαία τάξη να αποδεχτεί τον ευεργετικό της ρόλο.
Κι επειδή, πολλοί από τους αναγνώστες τους είναι δημοκρατικών πεποιθήσεων, προσθέτουν στο
τροπάρι και την απειλή ότι εάν έρθει στην εξουσία η Αριστερά, αυτό αναπόφευκτα θα οδηγήσει
και τους φασίστες στην εξουσία. Δύο φαινομενικά διαφορετικές προσεγγίσεις με τον ίδιο
παρονομαστή. Να εμποδίσουν την Αριστερά να κερδίσει τις επόμενες εκλογές και, από τώρα,
στην περίπτωση του αναπόφευκτου, να οργανώσουν την υπονόμευσή της.
Με τις πολιτικές του, το σινάφι της εξουσίας, έφερε το λιμό και τροφοδότησε το νεοφασισμό. Η
σαπίλα τους γεννάει τη μούχλα της.
Στη βεντάλια της εξουσίας
Μάλλον εύκολα, μέσα στην ερήμωση που δημιούργησαν οι πολιτικές τους στην κοινωνία,
βρίσκουν κορόιδα για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της ολιγαρχίας. Τρομαγμένοι
συνταξιούχοι και νέοι με φτωχή παιδεία, ανιστόρητοι και με χαμηλό επίπεδο πολιτικής εμπειρίας,
προσφέρονται για να επανδρώσουν εθελοντικά τις συμμορίες που χρησιμοποιούνται άλλοτε σαν
ουραγοί και άλλοτε σαν εμπροσθοφυλακή του συστήματος για να εφαρμοστούν τα πιο σκληρά
μέτρα σε βάρος των εργαζομένων και της χώρας. Άνθρωποι που τρώνε το σάπιο με συσκευασία
Λεωνίδα ή Μεγάλου Αλεξάνδρου, και γίνονται κακοποιοί, εγκληματίες του κοινού ποινικού
δικαίου, για να μπορέσει η ολιγαρχία να κάνει τη βρώμικη δουλειά της. Και δίπλα στους
δολοφόνους, δεν είναι λίγοι οι αφελείς που αφιονισμένοι με μεγαλοστομίες για ανωτερότητες και
αίματα και φλέματα, γίνονται εργαλεία των εχθρών της Ελλάδας, νομίζοντας ότι υπερασπίζονται
την πατρίδα.
Δυστυχώς, για να εξυπηρετηθούν οι τοκογλύφοι, συστάθηκε το μεγαλύτερο -από τη δημιουργία
του ελληνικού κράτους- μέτωπο εναντίον της Ελλάδας και του λαού της, εκ των έσω με την
προτροπή και στήριξη των έξω. Μια τεράστια πολιτική βεντάλια, που αποτελείται από δεξιούς,
σοσιαλδημοκράτες, ευρωσοσιαλιστές και νεοφασίστες, με τρεις βασικούς στόχους, τη διασφάλιση
των συμφερόντων της ολιγαρχίας, τον έλεγχο της οργής των θυμάτων και την ανάσχεση της
ανόδου της Αριστεράς. Τα φόβητρα είναι παρεμφερή, αλλά ο παρονομαστής ίδιος. Η Ν.Δ.
επικαλείται τη σωτηρία του ευρώ, η ΔΗΜΑΡ τη σωτηρία της Ευρώπης, το ΠΑΣΟΚ τη σωτηρία και
των δύο και η Χρυσή Αυγή τη σωτηρία της Ελλάδας. Κοινό θύμα ο λαός, κοινός εχθρός η
Αριστερά.
Παράρτημα
1. «Όσοι πιστεύουμε στην δημοκρατία οφείλουμε ένα μεγάλο “ευχαριστώ” στην Χρυσή Αυγή – και
σοβαρολογώ απολύτως. Της το οφείλουμε για την ευκαιρία που μας προσφέρει -και μάλιστα την
ώρα που την έχουμε μεγαλύτερη ανάγκη- ώστε να διορθώσουμε λάθη δεκαετιών και να κάνουμε
μια νέα αρχή στην πολιτική ζωή. Είναι η ευκαιρία που δίνεται στη νομιμότητα να αναμετρηθεί,
επιτέλους, με την οιονεί νομιμοποιημένη βία της Αριστεράς: αυτό το καρκίνωμα της
Μεταπολίτευσης, που όλοι το φοβούνται και κανείς δεν το αγγίζει· αυτό που σήμερα αποτελεί το
βασικό εμπόδιο στη μετάβαση της χώρας από την εποχή των σοβιέτ με αστακομακαρονάδα
(ελληνικό μοντέλο του σοσιαλισμού…) στη σύγχρονη πραγματικότητα…» (Στέφανος Κασιμάτης, Η
ευκαιρία της Χρυσής Αυγής για τη δημοκρατία, Καθημερινή, 16 Σεπτ. 2012)
2. «…Οι Ευρωπαίοι επιμένουν στις αδιάλλακτες θέσεις τους, η δόση δεν “ξεπαγώνει”, τα λεφτά
δεν έρχονται, τα ταμεία στραγγίζουν, ο κόσμος βγαίνει και πάλι στους δρόμους, η κυβέρνηση
αποσταθεροποιείται και πέφτει προτού εγκατασταθεί στο Μαξίμου και εν τω μεταξύ στην
οικονομία δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο. Καθώς “στις δημοκρατίες δεν υπάρχει αδιέξοδο” πάμε
πάλι για εκλογές. Η Χρυσή Αυγή, με δεδομένη την αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, απορροφά
ψηφοφόρους του, καταπίνει το κόμμα του κ. Καμμένου και ένα μεγάλο κομμάτι της Ν.Δ., έρχεται
πρώτο κόμμα και ο κ. Μιχαλολιάκος γίνεται πρωθυπουργός με υπουργούς Προστασίας του
Πολίτη τον κ. Κασιδιάρη, Αμυνας τον κ. Μπαρμπαρούση και Πολιτισμού τον Καιάδα. Ο Θεός να
βάλει το χέρι του…» (Σταύρος Τζίμας, Ένα εφιαλτικό σενάριο, Καθημερινή, 28 Σεπτ. 2012)
3. Το Βήμα σερβίρει πρωτοσέλιδα και πεντασέλιδα με το πραξικόπημα που δεν έγινε. Κι από
δίπλα την «εκτίμηση» ότι «κυκλοφορούν» στην Ελλάδα 600.000 Καλάσνικοφ! Περισσότερα κι απ’
το Αφγανιστάν!!!
4. Για να μην χάσουν την εξουσία, θα προσπαθήσουν να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό λαό με
κάθε μέσο και κάθε τερατούργημα! Είναι πολλάάά τα λεφτά!

Από πηγές στα ιταλικά και στα αγγλικά το τραγούδι αυτό μάλλον γράφτηκε στη φυλακή Fossombrone το 1967 από τον Belgrado Pedrini, αναρχικό και αντιφασίστα, φίλο του Μαλατέστα σε νεαρή ηλικία. Ο αρχικός τίτλος του ποιήματος ήταν Schiavi (σκλάβοι) και όταν αργότερα μελοποιήθηκε άλλαξε τίτλο σε Il Galeone (Η γαλέρα).

Ο Belgrado Pedrini αρχικά φυλακίστηκε το 1937-1938 για διάδοση αντιφασιστικής προπαγάνδας. Το 1942 με άλλους 2 συντρόφους του αφόπλισαν και έδειραν σε ένα μπαρ 5 φασίστες και διωκόμενοι από το καθεστώς κατέφυγαν στο Μιλάνο. Το Νοέμβριο του ίδιου έτους καθώς κολλούσαν αφίσες που καλούσαν το λαό να ξεσηκωθεί ενάντια στους φασίστες βρέθηκαν αντιμέτωποι με την αστυνομία και κατάφεραν να διαφύγουν έπειτα από ανταλλαγή πυροβολισμών.

Ένα χρόνο αργότερα και όντας στην λίστα των καταζητούμενων της μυστικής αστυνομίας του Μουσολίνι τους περικύκλωσαν σε ένα ξενοδοχείο στη La Spezia και έπειτα από νέα ανταλλαγή πυροβολισμών που διήρκεσε αρκετές ώρες και είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο ενός μπάτσου συνελήφθησαν σοβαρά τραυματισμένοι.

Μεταφέρθηκαν στη φυλακή Massa με σκοπό να δικαστούν συνοπτικά και να εκτελεστούν, όμως τον Ιούνιο του ’44 απελευθερώθηκαν έπειτα από επίθεση στη φυλακή από την ιταλική Αντίσταση στην οποία ο Pedrini προσχώρησε ξανά και πήρε μέρος σε μάχες και σαμποτάζ εναντίον των φασιστών.

Λίγο πριν την απελευθέρωση συνελήφθη ξανά τον Μάη του ’45 και το ’49 καταδικάστηκε σε ισόβια καθώς οι δικαστές αγνόησαν επιδεικτικά τον πολιτικό χαρακτήρα της αντίστασης στους φασίστες κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Στη φυλακή κατηγορήθηκε αρκετές φορές για υποκίνηση εξεγέρσεων και προσπάθειες απόδρασης με αποτέλεσμα τη συχνή μετακίνηση του από φυλακή σε φυλακή.

Αποφυλακίστηκε το 1975 και μέχρι το θάνατο του το 1979 ασχολήθηκε με τη συγγραφή προκηρύξεων και αφισών και την προετοιμασία έκδοσης της εφημερίδας L’Amico del Popolo της οποίας το πρώτο φύλλο τυπώθηκε λίγους μήνες πριν πεθάνει.

Oι στίχοι στα ελληνικά είναι από ανέκδοτη εκτέλεση των Θ.Ανεστόπουλου και Ν.Γιούσεφ και το ιστορικό από  zbaro.blogspot.com  και rosso nero.

Η γαλέρα

Είμαστε τσούρμο ανέμικο σε μια φτωχή γαλέρα

απάνω της ο θάνατος πέτρινα αργά θερίζει.

Κοντεύει αυγή, ορίζοντα η αυγή δεν έχει δείξει

στο βρώμικο κατάστρωμα πάντα η φρουρά ουρλιάζει.

Τις μέρες μας τις κλέβουνε σε βρωμερά σανίδια

είμαστε δούλοι ασθενικοί δεμένοι με αλυσίδα.

Φεγγάρι πάνω από τη θάλασσα, στον ουρανό τ΄ αστέρια

πάνω από τα φώτα μας πένθιμο πέπλο πέφτει.

Αγέλες δούλων ξέσαρκων κωπηλατούν βογγώντας

την αλυσίδα σου αν δεν σπας, πάνω στο κουπί πεθαίνεις.

Να, λοιπόν, σκλάβε που βογγάς κουπί θα τραβάς αιώνια

κάλλιο στο κύμα θάνατος στη θάλασσα που αφρίζει.

Κουπί θα τραβάμε ίσαμε το πλοίο στα βράχια να πέσει

ψηλά τις μαυροκόκκινες στο σφύριγμα του ανέμου.

Κι αν είναι σάβανο αύριο το αφρισμένο κύμα

κάτω απ΄ τους μάρτυρες θα βγει της αναρχίας ο ήλιος.

Στα όπλα, στα όπλα σκλάβοι ορθοί

το κύμα ανεβαίνει, μουγκρίζει.

Βροντές, αστραπές και κεραυνοί

χτυπούν τη μοιραία γαλέρα.

Στα όπλα, στα όπλα σκλάβοι ορθοί

πάλέψτε σκληρά, με καρδιά.

Δικαιοσύνη ορκιστείτε να γίνει

ή θάνατο ή λευτεριά.

“Πολλά πράγματα πρέπει να γίνουν ακόμα

πριν φτάσει αυτή η στιγμή

και ξέρω επίσης ότι πολλοί από εμάς

δεν θα μπορέσουμε να τη ζήσουμε .

Όμως αυτοί που θα μείνουν ,

όταν κοιτάξουν πίσω θα δουν

αυτό που δημιουργήσαμε ,

δουλειά πολλών ετών ,

πολλών θυσιών ,ελπίδας και πόνου .

Θα δουν κάτι μικρό ή μεγάλο ,

ανάλογα με το έργο και την ικανότητα του καθενός μας

ένα ανεξίτηλο δείγμα αυτού που ο καθένας άφησε

σε αυτό το τεράστιο και όμορφο κτίριο

που ξεκινήσαμε να χτίσουμε μαζί .

Αυτό θα είναι η αμοιβή μας

η αμοιβή ενός αληθινού επαναστάτη .

Μέχρι αυτή την στιγμή ,σύντροφοι…”

Αφιερώνεται στους σπουδαγμένους που δεν μπορούν τις συντεχνίες…και στους επαγγελματίες που θεωρούν παρακατιανό να μιλάνε για μισθούς ,ωράριο εργασίας ,ασφάλιση και σύνταξη…

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά
Θεωρούνε ταπεινό
Να μιλάς για το φαΐ
Ο λόγος; Έχουνε κι όλας φάει.
Οι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμο
Χωρίς να’χουνε δοκιμάσει κρέας της προκοπής.
Πώς ν’αναρωτηθούν πού’θε έρχονται
Και πού πηγαίνουν
Είναι τα όμορφα δειλινά τόσο αποκαμωμένοι
Το βουνό και την πλατειά τη θάλασσα
Δεν τά’χουν ακόμα δει
Όταν σημαίνει η ώρα τους.
Αν δεν νοιαστούν οι ταπεινοί
Γι’αυτό που είναι ταπεινό
Ποτέ δεν θα υψωθούν…

Εγώ ο Μπέρτολτ Μπρεχτ
είμαι από τα μαύρα δάση,
η μάνα μου στις πολιτείες
με κουβάλησε,
σαν ήμουνα ακόμα στην κοιλιά της,
και των δασών η παγωνιά
μέσα μου θα ‘ναι ως το θάνατό μου.
Έχω, έχω το σπίτι μου
στην πολιτεία της ασφάλτου,
φορτωμένος από την αρχή
με όλα τα μυστήρια του θανάτου
με εφημερίδες, με καπνό και με ρακή,
καχύποπτος και τεμπέλης
κι ευχαριστημένος στα στερνά.
Φέρομαι φιλικά στους ανθρώπους
φορώ καθώς το συνηθίζουν
ένα σκληρό καπέλο,
λέω, είναι ζώα που μυρίζουν τελείως ιδιότροπα
και λέω πάλι,
δε βαριέσαι έχω κι εγώ την ίδια μυρουδιά.
Το πρωί στο γκρίζο χάραμα
τα έλατα κατουράνε,
και τα ζωύφιά τους τα πουλιά
αρχίζουν να φωνάζουν
Κείνη την ώρα αδειάζω το ποτήρι μου στην πόλη
πετάω τ’ αποτσίγαρό μου και ανήσυχος κοιμάμαι.
Απ’ αυτές τις πολιτείες
θα απομείνει εκείνος που διάβηκε από μέσα τους
ο άνεμος, δίνει χαρά το σπίτι σ’αυτόν που τρώει,
τ’ αδειάζει.
Ξέρουμε ότι είμαστε περαστικοί
κι ότι ύστερα από μας
τίποτα τ’ αξιόλογο δε θα ρθει.
Ελπίζω στους σεισμούς
που μέλλονται για να ‘ρθουν,
να μην αφήσω τη Βιρτζίνιά μου
απ’ την πίκρα να μου σβήσει.
Εγώ ο Μπέρτολτ Μπρεχτ
από τα μαύρα δάση,
ξερασμένος στις πολιτείες της ασφάλτου
μέσα στη μάνα μου σε πρώιμη εποχή.

…ο Ιάκωβος Καμπανέλλης

Ακούγονται το “Άσμα ασμάτων” και το “Όταν τελειώσει ο πόλεμος” του Ιάκωβου Καμπανέλλη ,που απελευθερώθηκε από το γνωστό στρατόπεδο συγκέντρωσης το 1945 μετά την είσοδο στην ναζιστική Γερμανία των “Συμμάχων” .’Ενα βίντεο που πρέπει να δούνε με προσοχή ιδιαίτερα εκείνοι που ανάλαφρα και χαλαρά έβαλαν στο πλαίσιο του “δημοκρατικού διαλόγου” το φασιστικό έγκλημα.

http://www.youtube.com/watch?v=ukvXP1ZXqhs&feature=related