ΑΡΧΑÏΚΗ ΕΠΟΧΗ 750 – 480 π.Χ.
Ο Β΄ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ
Η λέξη αποικισμός προέρχεται από το ρήμα «αποικίζω» που σημαίνει ιδρύω, εγκαθιστώ αποικία σε μια άλλη χώρα¹, δηλαδή στέλνω μακριά από τον οίκο, από την πατρίδα. Δηλώνει την αναγκαστική μετακίνηση, την εγκατάσταση σε άλλη περιοχή και τη δημιουργία νέας πόλης. Ο Β΄ Ελληνικός Αποικισμός διαφέρει από τον Α΄ Ελληνικό Αποικισμό στο ότι η ίδρυση αποικιών κατά την αρχαϊκή περίοδο ήταν μία επιχείρηση οργανωμένη από μία πόλη, την μητέρα-πόλη (μητρόπολη), με επικεφαλής αρχηγό, τον οικιστή, που αρκετές φορές έδινε το όνομά του στην αποικία π.χ. Βύζας —> Βυζάντιο, η οποία ήταν μία νέα πόλη-κράτος, ανεξάρτητη, αυτόνομη και αυτάρκης. Οι δεσμοί των αποικιών με τις μητροπόλεις ήταν άλλοτε χαλαροί, άλλοτε ανύπαρκτοι και κάποιες φορές εχθρικοί. (π.χ. η Κόρινθος ως μητρόπολη με την αποικία της Κέρκυρα)
[¹Πηγή: Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, ΑΠΘ, Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών, Ίδρυμα Μ. Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη, 2003]

Θάλασσα: Ο δρόμος των Ελλήνων
Συνέχεια →