Ομηρική εποχή 2

 

Ομηρική εποχή 2

1100 – 750 π.Χ.

● Κύρια πηγή οικονομικής ανάπτυξης ήταν η καλλιέργεια της γης → κλειστή αγροτική οικονομία.

● Οίκος → τα μέλη μίας οικογένειας με τα άτομα που εξαρτιόταν οικονομικά από την οικογένεια συγκροτούσαν έναν «οίκο»

● Όλα τα παραγόμενα αγαθά (γεωργικά και κτηνοτροφικά) καταναλώνονταν εντός του οίκου.

● Πολλές φορές η έλλειψη αγαθών αναπληρώνονταν με ανταλλακτικό εμπόριο μεταξύ των οίκων, με ανταλλαγή δώρων, με πόλεμο ή με πειρατεία.

● Το εξωτερικό εμπόριο εκείνη τη περίοδο διεξαγόταν από τους Φοίνικες.

● Ο «οίκος» ήταν η μονάδα κοινωνικής συγκρότησης. Μετά την μόνιμη εγκατάσταση οι «οίκοι» απέκτησαν γη και οικονομική ισχύ → οι επικεφαλείς του «οίκου» είναι οι άριστοι (οι ευγενείς) που περιγράφει ο Όμηρος.

● Στα πλαίσια του «οίκου» υπήρχε το πλήθος → άνθρωποι μη συγγενείς αλλά εξαρτώμενοι από έναν «οίκο»

● Οι δημιουργοί ήταν ανεξάρτητοι από «οίκους», δηλαδή τεχνίτες (ξυλουργοί, αγγειοπλάστες, σιδηρουργοί) που εξαρτιόταν όμως από τους «οίκους» μίας περιοχής, γιατί με την εργασία τους κάλυπταν τις ανάγκες των «οίκων»

● Οι δούλοι αποτελούσαν περιουσιακό στοιχείο των «οίκων»

● Οι πρώτες ελληνικές κοινωνίες ήταν φυλετικές.

● Κάθε φύλο αποτελούνταν από φυλές, φ(ρ)ατρίες, και γένη και μπορούσε να αποτελεί ένα κράτος.

● Οι φυλετικοί αρχηγοί της εποχής των μετακινήσεων εξελίχθηκαν σε κληρονομικούς βασιλείς.

● Ο βασιλιάς ήταν αρχηγός του στρατού, ο κυβερνήτης, και είχε θρησκευτική και δικαστική εξουσία.

● Ο βασιλιάς συμβουλευόταν το συμβούλιο των ευγενών (→ βουλή των γερόντων). Για σημαντικές αποφάσεις ο βασιλιάς συγκαλούσε το πλήθος, κυρίως τους πολεμιστές, για να ζητήσει τη γνώμη τους (→ εκκλησία του δήμου).

● Γραφή: με την πτώση του μυκηναϊκού πολιτισμού χάθηκε η δύσκολη γραφή Γραμμική Β΄. Στα τέλη του 9ου – αρχές του 8ου αιώνα εμφανίστηκε η ελληνική αλφαβητική γραφή: Οι Έλληνες πρόσθεσαν φωνήεντα στο φοινικικό αλφάβητο.

● Ιερά: Την ομηρική εποχή δημιουργούνται τα πρώτα ιερά, που σιγά-σιγά αποκτούν πανελλήνιο χαρακτήρα. Καθιερώνεται το ολυμπιακό δωδεκάθεο.

● Από τα τραγούδια με ηρωικό περιεχόμενο, την επική ποίηση και τους ραψωδούς φθάνουμε στα ομηρικά έπη: την Ιλιάδα και την Οδύσσεια.

Η τέχνη κατά την ομηρική περίοδο χαρακτηρίζεται ως γεωμετρική λόγω των γεωμετρικών σχεδίων που χρησιμοποιούνται στη διακόσμηση των αγγείων και των έργων της μικροτεχνίας. Αυτός είναι και ο λόγος που παλιότερα η ομηρική περίοδος χαρακτηριζόταν ως γεωμετρική περίοδος.

Πυξίδα με πώμα Οι πυξίδες ήταν σκεύη χωρίς λαβές αλλά με πώματα και χρησίμευαν για τη φύλαξη καλλυντικών ή και κοσμημάτων για τον καλλωπισμό των γυναικών. Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Αθήνα

Αττικός γεωμετρικός κρατήρας. Από το Δίπυλο, Κεραμεικός. Του «Ζωγράφου του Hirschfeld» 750-735 π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Αττική γεωμετρική οινοχόη. Βρέθηκε στην Αθήνα. 750-725 π.Χ. Σε αυτό το αγγείο απεικονίζεται καθαρά η ελληνική γραφή. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

 

Δημοσιεύθηκε στην ΙΣΤΟΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ Α΄ Γυμνασίου, ΙΣΤΟΡΙΑ Α΄ Λυκείου και χαρακτηρίσθηκε , , . Αποθηκεύστε τον μόνιμο σύνδεσμο.

Αφήστε μια απάντηση