Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ

ΙΣΤΟΡΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ο Ηρόδοτος (484-425 π.Χ.) θεωρείται ο θεμελιωτής της επιστήμης της Ιστορίας και για αυτό ονομάζεται και «πατέρας» της Ιστορίας. Μας αφηγείται τους ελληνοπερσικούς πολέμους και εξιστορεί με χρονολογική σειρά την Ιστορία των λαών της Ανατολής. Προσθέτει, όμως, στα ιστορικά και πολλά μυθολογικά στοιχεία και αυτό αλλοιώνει κάπως την πραγματική εικόνα.

Ο Θουκυδίδης (460 – 400 π.Χ.) διορθώνει αυτή την ασάφεια του Ηροδότου, παραθέτοντας μόνο ιστορικά στοιχεία, και μας περιγράφει στο έργο του τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Προσπαθεί να βρει τις αιτίες που γεννούν τα ιστορικά γεγονότα και εξιστορεί τα γεγονότα όσο πιο αντικειμενικά γίνεται. Ο Θουκυδίδης θεωρείται ο θεμελιωτής της ιστορικής έρευνας.

Ο Ξενοφώντας (430 – 355 π.Χ.) είναι ο τρίτος μεγάλος ιστοριογράφος της κλασσικής εποχής. Από το έργο του ξεχωρίζει η περιγραφή της εκστρατείας του Κύρου εναντίον του αδερφού του Αρταξέρξη Β΄, «Κύρου Ανάβασις», στην οποία συμμετείχε ο ίδιος, καθώς και η επιστροφή των Ελλήνων μισθοφόρων που είναι γνωστή ως «Κάθοδος των Μυρίων».

Συνέχεια →

Ο Παρθενώνας στην Ακρόπολη των Αθηνών – Ανέγερση 447 έως 438 π.Χ.

Το επίθετο «κλασικός-η-ο» είναι στα ελληνικά αυτό, «που ανήκει ή που αναφέρεται σε συγγραφείς ή καλλιτέχνες, καθώς και στα αντίστοιχα λογοτεχνικά ή καλλιτεχνικά δημιουργήματα, των οποίων η αξία υπερβαίνει τα σύνορα του ιστορικού χρόνου και του κοινωνικού χώρου». Επίσης, «κλασικό» είναι αυτό «που χαρακτηρίζεται από απλότητα, ισορροπία, τήρηση των κανόνων του είδους, τελειότητα και αρμονία».

Ορισμός από: Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής, Α.Π.Θ., Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών, Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Θεσσαλονίκη, 2003, σελ. 717 

Αυτές οι έννοιες του «κλασικού» πέρασαν από τα ελληνικά και σε πάρα πολλές ξένες γλώσσες. Τα βασικά χαρακτηριστικά της κλασικής τέχνης είναι:

• το μέτρο
• η αρμονία
• το κάλος

Συνέχεια →

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Η Κύπρος είναι το τρίτο σε μέγεθος νησί της Μεσογείου μετά την Σικελία και την Σαρδηνία και η θέση της είναι στην Ανατολική Μεσόγειο, νότια της Μικράς Ασίας και δυτικά των ακτών της Συρίας και του Λιβάνου. Το όνομα Κύπρος αναφέρεται από τον Όμηρο τόσο στην Ιλιάδα, όσο και στην Οδύσσεια. Κατά την ελληνική μυθολογία η Κύπρος είναι ο τόπος γέννησης της θεάς Αφροδίτης.

Η Κύπρος όπως φαίνεται από το διάστημα

Η ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ

Η Κύπρος αποικήθηκε νωρίς από τους αρχαίους Έλληνες και ήταν χωρισμένη σε εννέα βασίλεια. Όμως λόγω της θέσης της κοντά στα παράλια της Εγγύς Ανατολής ήταν στόχος πολλών ανατολικών λαών. Η Κύπρος αντιμετώπιζε τους εξωτερικούς της εχθρούς πάντα ενωμένη, είτε στρατιωτικά, είτε με διπλωματικά μέσα.

Συνέχεια →

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Το κράτος του Αλεξάνδρου έφτανε από την Αδριατική θάλασσα έως τον Ινδό ποταμό και από την Κασπία θάλασσα έως την Αίγυπτο. Σε ένα τόσο μεγάλο κράτος υπάρχουν:

• πολλοί λαοί
• πολλές διαφορετικές θρησκείες
• πολλές διαφορετικές γλώσσες
• πολλές νοοτροπίες και παραδόσεις

Το κράτος του Αλεξάνδρου

Ένα τόσο μεγάλο κράτος μπορούσε να κυβερνηθεί μόνο, εάν ο Αλέξανδρος εφάρμοζε μία πολιτική, που θα γινόταν κατανοητή και αποδεκτή από τους λαούς. Η πρώτη ενέργεια έγινε στον στρατό, στον οποίο εντάχθηκαν 30.000 νέοι Πέρσες, αφού έλαβαν ελληνική παιδεία και εκπαιδεύτηκαν στις τακτικές της μακεδονικής φάλαγγας.

Το τεράστιο κράτος διατήρησε τη διοικητική οργάνωση των σατραπειών. Σατράπες διορίζονται τόσο Έλληνες όσο και Πέρσες. Ο Αλέξανδρος υιοθετεί κάποια από τα έθιμα της περσικής αυλής και ενθαρρύνει τους μεικτούς γάμους μεταξύ Ελλήνων και Περσίδων. Ο ίδιος παντρεύτηκε την Ρωξάνη, μία πριγκίπισσα από την Βακτριανή.

Συνέχεια →

Αλέξανδρος ο Μέγας

Ο Αλέξανδρος έχει στα νιάτα του ως δάσκαλό του τον μεγαλύτερο Έλληνα φιλόσοφο: τον Αριστοτέλη από τα Στάγειρα της Χαλκιδικής. Διαβάζει Πίνδαρο, Ηρόδοτο, Θουκυδίδη, και έχει ιδιαίτερη αδυναμία στα έπη του Ομήρου. Πρότυπό του ο ήρωας Αχιλλέας. Όνειρό του: η συντριβή της Περσίας και η διάδοση του ελληνικού πνεύματος σε όλο τον κόσμο.

Αρχαία Στάγειρα – Αγορά

Συνέχεια →

Η ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ

Η εκστρατεία κατά των Περσών μπορεί να χωριστεί σε τρεις φάσεις:

• η πρώτη φάση (334-331 π.Χ.) είναι η απελευθέρωση των ελληνικών πόλεων της Μικράς Ασίας, και η κατάκτηση της Φοινίκης και της Αιγύπτου
• η δεύτερη φάση (331-327 π.Χ.) είναι η εισβολή στη Μεσοποταμία και
• η τρίτη φάση (327-323 π.Χ.) είναι η εκστρατεία στην ινδική χερσόνησο.

Η πορεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Συνέχεια →

Μετά την σταθεροποίησή του στον θρόνο της Μακεδονίας ο Φίλιππος Β΄ έθεσε αρχικά δύο στόχους:

• την ισχυροποίηση της Μακεδονίας
• την επέκταση της εξουσίας του

Η επέκταση της Μακεδονίας από τον Φίλιππο Β΄

Συνέχεια →