“Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;” “Καλά.” “Πώς πήγε το σχολείο σήμερα;” “Καλά.” “Πες και κάτι ακόμη βρε παιδάκι μου!” “Ε, τι άλλο να σου πω, καλά.” “Μια χαρά.” Σας φαίνεται γνώριμος αυτός ο διάλογος; Αν όχι, είστε από τους “τυχερούς”. Πολλά είναι τα παιδιά που με το γυρίζουν σπίτι αναμεταδίδουν με λεπτομέρειες όλη την ημέρα τους. Αν κάτι σας θυμίζει όμως τότε προφανώς τα παιδιά σας είναι στην κατηγορία εκείνων που θεωρούν το σχολείο προσωπική τους υπόθεση και δε μοιράζονται λεπτομέρειες, ή απλά ο τρόπος που πέφτει αυτή η ερώτηση είναι τόσο γενικός και αόριστος που πραγματικά δεν έχουν τι να πουν, ενώ κατά τα άλλα θα ήταν πρόθυμα! Η blogger Liz Evans, εκπαιδευτικός η ίδια, ήρθε αντιμέτωπη αρκετές φορές με τις μονολεκτικές, άδειες απαντήσεις “καλά”, “μια χαρά” και άλλες παρόμοιες και αποφάσισε να κάνει μια λίστα πρωτότυπων και απρόσμενων ερωτήσεων που θα δελέαζαν τα παιδιά της να απαντήσουν. Έτσι, εκείνα θα το έβρισκαν διασκεδαστικό, θα της μετέφεραν πληροφορίες χωρίς να εχουν την αίσθηση ότι δίνουν αναφορά κι εκείνη σίγουρα θα γινόταν πιο ευχάριστη απέναντί τους. Συγχρόνως θα μάθαινε και όλα όσα θα ήθελε τόσο για την καθημερινότητά τους όσο όμως και για τον τρόπο που σκέφτονται και πράττουν τα παιδιά της όταν εκείνη δε θα ήταν παρούσα – ποιος ξέρει, ίσως και πολλά παραπάνω!

Δείτε τη λίστα!

1. Ποιό ήταν το καλύτερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα; (ποιό ήταν το χειρότερο;)

2. Πες μου κάτι που σήμερα σε έκανε να γελάσεις.

3. Αν μπορούσες να διαλέξεις, με ποιον θα καθόσουν μαζί στην τάξη; (με ποιον δε θα καθόσουν με τίποτα; Γιατί;)

4. Ποιο σημείο (χώρος) του σχολείου είναι το πιο σούπερ;

5. Πες μου μια περίεργη λέξη που άκουσες σήμερα. (Ή κάτι περίεργο που είπε κάποιος)

6. Αν έπαιρνα τηλέφωνο τη δασκάλα σου απόψε, τι θα μου έλεγε για σένα;

7. Με ποιον τρόπο βοήθησες κάποιον σήμερα;

8. Με ποιον τρόπο σε βοήθησε κάποιος σήμερα;

9. Πες μου κάτι καινούργιο που έμαθες σήμερα.

10. Ποια στιγμή ήσουν πιο χαρούμενος σήμερα;

11. Ποια στιγμή βαρέθηκες πιο πολύ σήμερα;

12. Αν εμφανιζόταν ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο στην τάξη σου για να πάρει κάποιον, ποιος θα ήθελες να ήταν αυτός; (Γιατί;)

13. Με ποιον θα ήθελες να παίξεις στο διάλειμμα που δεν έχεις παίξει ποτέ ξανά μαζί του;

14. Πες μου κάτι καλό που έγινε σήμερα!

15. Ποια λέξη είπε πιο πολλές φορές η δασκάλα σου σήμερα;

16. Τι πιστεύεις οτι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε για πιο πολλές ώρες στο σχολείο;

17. Τι θα έπρεπε να κάνετε ή να μαθαίνετε λιγότερο; Γιατί;

18. Σε ποιον πιστεύεις οτι θα μπορούσες να φερθείς καλύτερα μέσα στην τάξη σου; (ενώ δεν το έχεις κάνει ενδεχομένως)

19. Πού κυρίως παίζεις στα διαλείμματα;

20. Ποιος είναι ο πιο αστείος μέσα στην τάξη σου; Γιατί;

21. Τι σου άρεσε πιο πολύ στο κολατσιό σου;

22. Αν ήσουν εσύ ο δάσκαλος αύριο, τι θα έκανες;

23. Υπάρχει κάποιος στην τάξη που θα χρειαζόταν λίγο χρόνο εκτός ομάδας;

24. Αν μπορούσες να αλλάξεις θέση με κάποιον μέσα στην τάξη, με ποιον θα το διαπραγματευόσουν; Γιατί;

25. Πες μου 3 διαφορετικές στιγμές που χρειάστηκε να χρησιμοποιήσεις το μολύβι σου σήμερα!

Όπως είναι φανερό, η λίστα μπορεί να μην τελειώσει ποτέ κι αυτό είναι σίγουρα καλό! Ας προσπαθήσουμε να είμαστε πιο κοντά στα παιδιά μας χωρίς κριτική, χωρίς (φανερό) έλεγχο, χωρίς κυνήγι και απόδοση ευθυνών. Ας γίνουμε λίγο πιο διασκεδαστικοί και ευχάριστοι και μέσα από αυτή μας τη στάση σίγουρα έχουμε μόνο να κερδίσουμε, εμείς, τα παιδιά μας και η σχέση μας με αυτά.Και θα δείτε οτι το παιχνίδι αυτό των ερωτήσεων θα τα εξιτάρει και θα το αποζητούν από μόνα τους! Οι απαντήσεις τους μπορεί να σας ξαφνιάσουν, να σας συγκινήσουν, να σας καταπλήξουν! Έως και να σας σοκάρουν, να είστε έτοιμοι! Φροντίστε να τα κοιτάτε στα μάτια, να μην ασχολείστε παράλληλα με κάτι άλλο και να μη ρίχνετε κλεφτές ματιές στο ρολόι γιατί η προσπάθεια θα καταλήξει σε παταγώδη αποτυχία. Τα παιδιά θέλουν, αποζητούν, έχουν ανάγκη την προσοχή μας. Όπως και οι μεγάλοι άλλωστε, έτσι δεν είναι; Αν δείτε ότι δεν ανταποκρίνονται, μην τα παρατήσετε! Δοκιμάστε πάλι με κάποια πιο ενδιαφέρουσα ερώτηση και προτιμήστε την ώρα λίγο πριν τον ύπνο. Τότε που είναι στιγμές χαλάρωσης, εξομολογήσεων, αγκαλιάς και φιλιών. Προτρέψτε τα να κάνουν το ίδιο, να βρουν αντίστοιχες ερωτήσεις για εσάς. Τα παιδιά, όπως και ο καθένας ίσως, ανοίγονται πιο εύκολα όταν κάνουμε την αρχή εμείς. Αν τους πούμε πως πέρασε η δική μας μέρα, έχουμε πολύ περισσότερες πιθανότητες να μάθουμε για τη δική τους. Τι λέτε; Θα το δοκιμάσουμε; Και αλήθεια, τι άλλες ερωτήσεις θα προσθέτατε στη λίστα;

Πηγή:http://www.ipaideia.gr/mikroimegaloi.gr

Δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε μια ονειρεμένη ζωή για τα παιδιά μας. Βοηθώντας, όμως, στο χτίσιμο της αυτοπεποίθησής τους, τα φέρνουμε ένα βήμα πιο κοντά στην επιτυχία.

Παιδιά ανεξάρτητα, με αποφασιστικότητα και σιγουριά, τα οποία διαχειρίζονται τις απογοητεύσεις, εκφράζουν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους και δεν διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια. Αυτά είναι τα παιδιά με αυτοπεποίθηση. Εμείς, ως γονείς, πώς μπορούμε να τα βοηθήσουμε να την αποκτήσουν;

Όχι στις ετικέτες
Το πιο σημαντικό πράγμα που πρέπει να κάνουμε ως γονείς είναι να μην κριτικάρουμε το ίδιο το παιδί, αλλά τις πράξεις του. Δεν λέμε, δηλαδή, «Είσαι κακό παιδί», αλλά «Αυτό που έκανες ήταν κακό» ή ακόμα καλύτερα «Αυτό που έκανες δεν ήταν καλό», φράση η οποία περιέχει θετικούς χαρακτηρισμούς.

Καλλιεργώντας την αυτοπεποίθηση
1. Το να εκφράζουμε την αγάπη μας σε ένα παιδί, όχι μόνο με λόγια, αλλά και με χάδια και φιλιά, είναι το θεμέλιο της αυτοπεποίθησής του.
2. Κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, τις δικές του επιθυμίες και ανάγκες, τις οποίες πρέπει να σεβόμαστε. Όταν το παιδί νιώθει σεβασμό και αγάπη στο σπίτι του, είναι σε θέση να αντεπεξέλθει με μεγαλύτερη ευκολία εκεί έξω.
3. Ένας βαθμός ανεξαρτησίας -ανάλογα με την ηλικία του παιδιού- είναι απαραίτητος. Του δίνουμε ευκαιρίες να πάρει πρωτοβουλίες, δεν κάνουμε τα πάντα αντί γι’ αυτό και αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε συνεχώς φράσεις όπως: «Πρόσεχε, θα πέσεις και θα χτυπήσεις».
4. Παραδεχόμαστε τους δικούς μας φόβους και του εξηγούμε πώς ξεπεράσαμε ανάλογες δυσκολίες με τις δικές του.
5. Το επιβραβεύουμε για κάθε μικρή του επιτυχία (π.χ. που έμαθε να δένει τα κορδόνια του), ανοίγοντάς του τον δρόμο για περαιτέρω δεξιότητες.
6. Του εξηγούμε τη σημασία της προσπάθειας και όχι του αποτελέσματος και το μαθαίνουμε να διαχειρίζεται την αποτυχία.

Λέμε
«Η αγάπη μου για σένα δεν αλλάζει, ό,τι κι αν κάνεις»
«Είμαι υπερήφανη για σένα»
«Αυτό που μετράει είναι η προσπάθεια»
«Δεν είναι κακό να κλαις. Θα νιώσεις καλύτερα»
«Μαζί θα το αντιμετωπίσουμε»
«Όλοι μας φοβόμαστε κάποια στιγμή. Και η μαμά και ο μπαμπάς»

Δεν λέμε
«Είσαι χαζός/-ή»
«Κοίτα πόσο καλός μαθητής είναι ο ξάδερφός σου»
«Αν δεν γράψεις καλά στο τεστ, θα στενοχωρήσεις τον μπαμπά σου»
«Μην κλαις. Οι άνδρες δεν κλαίνε»
«Αν δεν κάνεις ό,τι σου λέω, δεν θα τα καταφέρεις»
«Μην είσαι ανόητος. Δεν πρέπει να φοβάσαι»

Τα 3 «Α» της αυτοπεποίθησης
Αγάπη
Αποδοχή
Ανακάλυψη των ταλέντων και των ενδιαφερόντων τους

Πηγή:http://www.vita.gr/

Σκοπός του Νηπιαγωγείου είναι να μπορέσει να ανταποκριθεί στις σύγχρονες κοινωνικές και εκπαιδευτικές ανάγκες, εξασφαλίζοντας σε όλα τα νήπια ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση.

Τα Προγράμματα Σπουδών του Νηπιαγωγείου παρέχουν ολοκληρωμένη εκπαιδευτική προετοιμασία των νηπίων για το Δημοτικό Σχολείο και ενισχύουν το ρόλο της κρατικής μέριμνας με στόχο τη μείωση των μορφωτικών και κοινωνικών ανισοτήτων.

Ωρολόγιο Πρόγραμμα Κλασικού Τμήματος 

Ωράριο-Ωρολόγιο Πρόγραμμα του Ολοήμερου Νηπιαγωγείου

Η αποχώρηση των νηπίων γίνεται με ευθύνη της/του Νηπιαγωγού από 15:45 έως και τις 16:00 και σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο Π.Δ. 200/98, άρθρα 7 και 11.

Δυνατότητα πρόωρης αποχώρησης από το Ολοήμερο Πρόγραμμα, δίνεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις, πάντα με φειδώ και με προκαθορισμένα κριτήρια που ορίζονται ύστερα από συνεργασία του/της Προϊσταμένου/ης του Νηπιαγωγείου με τον οικείο Σχ. Σύμβουλο προσχολικής Αγωγής και τον Δ/ντή Π.Ε.. ώστε να μην αλλοιώνεται ο χαρακτήρας και ο ρόλος του Ολοήμερου Σχολείου. Η διαδικασία που θα ακολουθείται είναι η εξής:

1. Υποβολή σχετικής αίτησης του γονέα/κηδεμόνα του νηπίου/προνηπίου (μέχρι την 20^η Σεπτεμβρίου), στη διεύθυνση του Νηπιαγωγείου, συνοδευόμενη με τα απαραίτητα δικαιολογητικά.
2. Το σχετικό αίτημα  εξετάζεται από τον οικείο Σχολικό Σύμβουλο Προσχολικής Αγωγής όσον αφορά την κοινωνική του διάσταση, που το υποβάλει μαζί με την εισήγησή του, εντός 15 ημερών στον οικείο Δ/ντή Π.Ε., ο οποίος δίνει και την τελική έγκριση.

Στις περιπτώσεις που εγκρίνεται η πρόωρη αποχώρηση, υποχρεούται ο γονέας/κηδεμόνας να καταθέσει στη Διεύθυνση του Νηπιαγωγείου, υπεύθυνη δήλωση για την ασφαλή αποχώρηση του νηπίου/προνηπίου,  (σύμφωνα με τις ώρες και τις ημέρες που καθορίζονται στη σχετική  έγκριση).

Οι πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο είναι καθοριστικές για τη ματάβαση των νηπίων από την οικογένεια στο Νηπιαγωγείο. Καλό  είναι να λάβουμε υπόψη μας τα παρακάτω προκειμένου η μετάβαση των νηπίων να είναι ομαλή.

• βάζουμε τα παιδιά για ύπνο νωρίς το βράδυ.
• ετοιμάζουμε  μαζί τους την τσάντα και το κολατσιό τους . Φροντίζουμε να βάλουμε για δεκατιανό κάτι υγιεινό και παράλληλα ελκυστικό.
• ετοιμάζουμε τα ρούχα τους μαζί από το βράδυ. Φροντίζουμε τα ρούχα τους να είναι άνετα και  ευρύχωρα  χωρίς ζώνες, ώστε να είναι εύκολαολα στο κατέβασμα στην τουαλέτα.
• τα ξυπνάμε αρκετά πιο νωρίς ώστε να πάρουν το πρωινό τους χωρίς να δουν τηλεόραση.
• καλημερίζουμε τη δασκάλα με χαμόγελο και αφήνουμε το παιδί μας στην πόρτα στη νηπιαγωγό. Χαιρετάμε το παιδί μας με χαμόγελο αφού το διαβεβαιώσουμε ότι θα επιστρέψουμε να το πάρουμε την ώρα αποχώρησης . Δεν χρονοτριβούμε τις πρώτες μέρες μέσα στην τάξη και αν κλαίει το παιδί ή έχουμε συγκινηθεί συνεχίζουμε το δρόμο μας χωρίς να κοιτάξουμε πίσω. Τα παιδιά που δεν έχουν ομαλές μεταβάσεις φροντίζουμε να έχουν μαζί τους ένα μεταβατικό αντικείμενο και σε  συνεργασία με τη νηπιαγωγό σχεδιάζουμε ένα πρόγραμμα προσαρμογής

Η ΤΣΑΝΤΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

Επιλέγουμε μία τσάντα νηπιαγωγείου, ούτε πολύ μεγάλη αλλά ούτε και μικρή.Τι μπορεί να περιέχει ;

•  μικρή πετσέτα που το νήπιο θα χρησιμοποιεί κατά την διάρκεια του πρωινού γεύματος. Αυτή η πετσέτα καλό είναι να έχει διακριτικό σημάδι έτσι ώστε το νήπιο να μπορεί να την ξεχωρίζει από τις πετσέτες των άλλων παιδιών
• θήκη για το κολατσιό
•  μπουκάλι ή παγούρι με νερό στο οποίο θα αναγράφεται το όνομα του παιδιού-ποτήρι
• πακέτο μωρομάντιλα, χαρτομάντιλα
• μεταβατικό αντικείμενο
• μια δεύτερη αλλαξιά σε περίπτωση που τα παιδί λερωθεί
• βρακάκι

Κάθε νήπιο  έχει την  τσάντα του. Συνιστάται οι τσάντες να είναι χωρίς ροδάκια, ώστε να καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο . Επιλέγουμε μία τσάντα νηπιαγωγείου -δεν χρειάζεται να είναι η μεγαλύτερη του ραφιού, αλλά προσέχουμε να μην πάρουμε κάποια που παραείναι μικρή.

Στη συνέχεια δίνουμε βάση στο μπουκάλι-παγούρι που θα διαλέξουμε, αλλά και το σκεύος για το φαγητό στα ολοήμερα τμήματα, εφόσον βέβαια πρέπει να στέλνουμε φαγητό από το σπίτι.Τα περισσότερα παγούρια της αγοράς είναι συνήθως… αμφίβολης ποιότητας, δεν καθαρίζονται εύκολα -ειδικά αυτά με το καλαμάκι- και τα πλαστικά τους σπανίως φέρουν ένδειξη ασφάλειας. Σε περίπτωση που επιλέξουμε πλαστικό παγούρι, καλό θα είναι να το αλλάζουμε ανά 3-4 μήνες.

Το  σκεύος  του φαγητού εξαρτάται από τον τρόπο ζεστάματος που θα επιλέξουμε.  Το φαγητό  στο νηπιαγωγείο μας  ζεσταίνεται σε φούρνο ή φούρνο μικροκυμάτων.

Προσέχουμε πάντα το βάρος που έχουν οι τσάντες. Αυτό το βάρος δεν πρέπει να κουράζει και να επιβαρύνει την μέση των παιδιών. Ελέγχουμε καθημερινά τις τσάντες των παιδιών και καθαρίζουμε τα υπολείμματα των τροφών.

ΤΡΟΦΕΣ  ΠΟΥ  ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

• Σάντουιτς με φρέσκα και υγιεινά υλικά ( τυρί, ντομάτα ή άλλα λαχανικά, αυγό, γαλοπούλα, κοτόπουλο, ζαμπόν ή ψάρι
• Κουλούρι Θεσσαλονίκης
• Τοστ
• Άψητοι/ανάλατοι ξηροί καρποί
• Γιαούρτι ( κατά προτίμηση λευκό-χωρίς χρωστικές ή συντηρητικά)
• Πίτες ( τυρόπιτα, σπανακόπιτα κτλ ) μόνον εάν είναι σπιτικές ( όχι έτοιμες κατεψυγμένες-όχι αγορασμένες από φούρνο)
• Φρέσκα φρούτα πολύ καλά πλυμένα και λαχανικά
• Ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα ή μέλι ,καμιά φορά πραλίνες τύπου «μερέντα»
• Δημητριακά ( κορν φλέικς )
• Αυγό
• Σπιτικό ριζόγαλο
• Φρέσκο γάλα
• οτιδήποτε έχουμε παρασκευάσει στο σπίτι(κέικ, κουλουράκια, γλυκά , κροαασάν,κα)

ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ

•  Τυρόπιτες, σπανακόπιτες κ.α. αγορασμένες ή κατεψυγμένες έτοιμες για ψήσιμο
• Κρουασάν του εμπορίου ( όλων των ειδών)
• σνακ σοκολάτας
• Τσιπς, γαριδακια ή άλλα συσκευασμένα σνακ, π.χ. αλμυρά μπισκότα ή κράκερ
• Μπισκότα ή οποιοδήποτε άλλο επεξεργασμένο/τυποποιημένο τρόφιμο
• Σοκολατούχο γάλα
• Χυμοί του εμπορίου

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

•  Τα παιδιά τακτοποιούν μόνα τους τα προσωπικά τους είδη (τσάντες, μπουφάν) στο νηπιαγωγείο στα πλαίσια της αυτονόμησης τους.
• Φροντίζουμε να ελέγχουμε και να κόβουμε τα  νύχια των παιδιών.  Σταυρουδάκια, βραχιολάκια και κρεμαστά σκουλαρίκια δε φοράμε στο νηπιαγωγείο.
• Για να εγγραφεί ένα παιδί στο νηπιαγωγείο απαραίτητη προϋπόθεση είναι η κατάκτηση της  τουαλέτας.
• Τα παιδιά πλένουν μόνα τους τα χέρια και μπορούν να  χρησιμοποιούν μόνα τους χαρτομάντιλα  σε περιπτώσεις καταρροής.
• Φοράνε μόνα τους μπουφάν και τα κρεμάνε από το κορδελάκι που υπάρχει στο μέσα μέρος. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει φροντίζουμε να ράψουμε ένα μόνοι μας.
• Φοράνε και δένουν μόνα τους τα κορδόνια στα παπούτσια διαφορετικά  έχουν παπούτσια χωρίς κορδόνια.
• Τα νήπια που αρρωσταίνουν  μένουν στο σπίτι τους και  έρχονται στο νηπιαγωγείο αφού αναρρώσουν πλήρως(ένα 24/ωρο χωρίς πυρετό).
• Σ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς  κάνουμε σχολαστικό έλεγχο για τις ψείρες και σε περίπτωση που κολλήσουμε ενημερώνουμε το σχολείο.
• Παίζουμε με τα παιχνίδια του σχολείου και δεν φέρνουμε  δικά μας παιχνίδια από το σπίτι. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο για παιδαγωγικούς λόγους(μεταβατικό αντικείμενο)και εφόσον ζητηθεί  από τον/την νηπιαγωγό.
• Οι διδακτικές επισκέψεις πραγματοποιούνται εντός του διδακτικού ωραρίου και αφορούν εξόδους των παιδιών ή επισκέψεις καλλιτεχνών στο νηπιαγωγείο. Για όλες αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει οικονομικό κόστος και η συμμετοχή των νηπίων είναι προαιρετική. «Όσα νήπια δεν παίρνουν μέρος στις εξόδους δεν προσέρχονται στον νηπιαγωγείο την ημέρα αυτή, μετά από έγκαιρη ενημέρωση των γονέων τους» (παράγραφος 3δ, Άρθρο 11). Οι γονείς που δηλώνουν ότι επιθυμούν το παιδί τους να συμμετάσχει τηρούν το λόγο τους και σε περίπτωση απουσίας του παιδιού πληρώνουν το κόστος του λεωφορείου.
• Τα νήπια που ανήκουν σε άλλο δόγμα ή θρήσκευμα δεν συμμετέχουν στην πρωινή προσευχή αλλά παρευρίσκονται σ’ αυτή. Σχετικά με  τις εκδηλώσεις θρησκευτικού περιεχομένου μπορούν να απουσιάζουν(εκκλησιασμός) ,εφόσον οι γονείς τους το ζητήσουν με γραπτή δήλωση(παράγραφος 4γ,άρθρο 11). Συμμετέχουν όμως στον εορτασμό των εθνικών επετείων.
• Ενημερώνουμε για οποιοδήποτε πρόβλημα που θα προκύψει τη νηπιαγωγό της τάξης και αν δε δοθεί λύση απευθυνόμαστε στην προϊσταμένη του νηπιαγωγείου. Ενημερωνόμαστε έγκυρα από  την προϊσταμένη του νηπιαγωγείου και όχι από τα” πηγαδάκια”τα οποία αποτελούν κουτσομπολιό και κάνουν κακό στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου.
• Η καλημέρα είναι ευχή. Καλημερίζουμε με χαμόγελο όλους τους εκπαιδευτικούς του σχολείου αλλά και τους άλλους γονείς. Δεν ξεχνάμε ότι αποτελούμε παράδειγμα για τα παιδιά μας.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΤΟΥ 6ΟΥ ΝΗΠ/ΓΕΙΟΥ

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας κ. Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει

Σε λίγες ημέρες ανοίγουν τα σχολεία και κάθε φορά που το αναφέρετε στο παιδί σας αντιδρά έντονα! Αναρωτιέστε τι είναι η σχολική άρνηση και πώς πρέπει να αντιμετωπίζεται; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα “Οι γονείς κάνουν τη διαφορά”, “Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά”, “Οι γονείς χωρίζουν” και “Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση”, κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Η άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο σε τακτική βάση αλλά και τα προβλήματα που παρουσιάζει όταν αναγκάζεται να παραμένει στο σχολικό χώρο είναι, σύμφωνα με την κυρία Καππάτου, από τις πιο δύσκολες καταστάσεις που καλούνται να διαχειριστούν οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί. Παλαιότερα αποκαλούνταν σχολική φοβία, σήμερα όμως είναι παραδεκτό ότι πίσω από την άρνηση του παιδιού για το σχολείο κρύβονται διάφοροι λόγοι που δεν είναι απαραίτητα φοβία. Επίσης, γεγονότα που έχουν συμβεί στην οικογένεια μπορεί να επηρεάσουν στην εμφάνιση της άρνησης όπως διαζύγιο γονιών, αλλαγή σχολείου, μετακόμιση, θάνατος αγαπημένου προσώπου. Κάποιες φορές μπορεί να παρουσιάσουν άρνηση για το σχολείο παιδιά που έχουν υποστεί συστηματικά σχολικό εκφοβισμό από ένα ή περισσότερα παιδιά. Αυτή η διαταραχή παρουσιάζει αύξηση τα τελευταία χρόνια, πιθανώς εξαιτίας της πίεσης που ασκείται στον έφηβο από το σχολείο καθώς και από τους γονείς του. Εκτιμάται δε ότι εμφανίζεται στο 1-5% του πληθυσμού σχολικής ηλικίας, κυρίως στα πρωτότοκα, στα μοναχοπαίδια και στα τελευταία σε σειρά γέννησης παιδιά.

Προειδοποιητικά σημάδια

Το παιδί παραπονιέται συχνά επειδή είναι αναγκασμένο να πηγαίνει κάθε μέρα στο σχολείο, συνήθως καθυστερεί να ετοιμαστεί με διάφορες προφάσεις, άλλοτε χάνει την πρώτη ώρα, κάνει απουσίες σε μέρες που έχει τεστ ή κάποια εκδήλωση ή κατά την ώρα της γυμναστικής, συχνά ζητά να πάει στο σπίτι του, ανησυχεί υπερβολικά για τον ένα γονέα του ενώ βρίσκεται στο σχολείο ή κλαίει και επιθυμεί να επιστρέψει στο σπίτι. Αν παρατηρήσετε κάποια από αυτά τα προειδοποιητικά σημάδια, αμέσως να απευθυνθείτε σε ειδικό πριν γενικευτεί το πρόβλημα.

Τι πρέπει να κάνετε

Είναι απαραίτητο να επανέλθει κανονικά στο σχολείο γιατί, όσο περισσότερο αποφεύγει το συγκεκριμένο χώρο, τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση. Ωστόσο, η επάνοδος στο σχολείο θα πρέπει να μεθοδευτεί σωστά.

Στις σπάνιες περιπτώσεις που υποχωρείτε και κρατάτε το παιδί σπίτι, θα πρέπει τουλάχιστον να μην το “επιβραβεύετε” με έμμεσο τρόπο. Δε θα πρέπει, για παράδειγμα, να παρακολουθείτε με το παιδί τηλεόραση την ώρα που γνωρίζει ότι όλοι οι άλλοι μαθητές κάθονται στη σχολική αίθουσα και κάνουν μάθημα.

Περιορίστε την υπερπροστατευτική σας συμπεριφορά που ενδεχομένως πνίγει το παιδί, δώστε του πρωτοβουλίες.

Αν υπάρχουν συγκρούσεις ή άγχος στην οικογένειά σας, προσπαθήστε να τις μετριάσετε.

Αν έχετε αποκοπεί από τους φίλους σας, δοκιμάστε να ανοιχτείτε έστω λίγο.

Τα συμπτώματα της σχολικής άρνησης μπορεί να υποκρύπτουν σημαντικά επίπεδα άγχους ή κατάθλιψης που θα πρέπει να αξιολογηθούν και να αντιμετωπιστούν από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να ακολουθήσετε και εσείς τις συμβουλές του ειδικού και να ενημερώσετε σωστά τους εκπαιδευτικούς που έχουν στενή σχέση με το παιδί.

Σε σπάνιες περιπτώσεις με πολύ έντονα συμπτώματα μπορεί να χρειαστούν φάρμακα.

Η εξέλιξη της σχολικής άρνησης εξαρτάται από τα ψυχοπαθολογικά στοιχεία που ενδεχομένως παρουσιάζει το παιδί, καθώς και από τη δυναμική των οικογενειακών συγκρούσεων. Πολύ σχηματικά μπορούμε να πούμε ότι το 30-50% των περιπτώσεων έχουν μια ευνοϊκή εξέλιξη τόσο στο πλαίσιο της σχολικής επανένταξης όσο και σε αυτό της εξωσχολικής ζωής, στο 30% υπάρχει επιμονή των δυσκολιών με την παραμονή της άρνησης αλλά η κοινωνική ένταξη είναι ικανοποιητική και το 20-30% τελικά έχουν μια δυσμενή εξέλιξη που χαρακτηρίζεται από την παραμονή της σχολικής άρνησης αλλά κυρίως από την ύπαρξη διαφόρων συμπτωμάτων που προκαλούν αξιοσημείωτες δυσκολίες στην κοινωνική προσαρμογή.

http://www.news.gr/

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας κ. Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει

Μόλις πλησιάζει η ώρα να φύγετε για τη δουλειά σας, το παιδί σας αντιδρά πολύ έντονα. Άλλες φορές προκειμένου να μην το πάτε στο σχολείο σας λέει πως πονάει η κοιλιά του και σας ζητάει να κάτσει μαζί σας. Αναρωτιέστε τι συμβαίνει στο παιδί σας; Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων μεταξύ των οποίων τα “Οι γονείς κάνουν τη διαφορά” και “Μεγαλώστε ευτυχισμένα παιδιά” κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Το άγχος αποχωρισμού, όπως αναφέρει η κυρία Καππάτου, είναι μια φυσιολογική αντίδραση που ενεργοποιείται στα βρέφη όταν απομακρύνονται από τους γονείς τους και κυρίως από τη μητέρα τους, με την οποία έχουν αναπτύξει ιδιαίτερο συναισθηματικό δεσμό με επίκεντρο την ικανοποίηση βασικών αναγκών τους. Παρουσιάζεται από τους 7-8 μήνες της ζωής του παιδιού, κορυφώνεται στους 13-18 μήνες και από τα 3 του χρόνια σταδιακά υποχωρεί. Υπάρχουν όμως παιδιά που εξακολουθούν να παρουσιάζουν υπερβολικό φόβο και ανησυχία κατά τον αποχωρισμό από τη μητέρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις αναφερόμαστε στο παθολογικό άγχος αποχωρισμού που υπάγεται στις αγχώδεις διαταραχές της παιδικής ηλικίας και εμφανίζεται κυρίως στις ηλικίες 5-7 ετών ή 11-14 ετών

Συμπτώματα διαταραχής άγχους αποχωρισμού

Το παιδί αντιδρά έντονα και επαναλαμβανόμενα ακόμα και στην προοπτική του αποχωρισμού.

Παρουσιάζει επίμονο και υπερβολικό φόβο να μείνει μόνο.

Εξομολογείται ακραίους φόβους όπως ότι θα χαθεί ή ότι κάτι θα πάθει η μαμά ή ο μπαμπάς χωρίς συγκεκριμένη αφορμή ή με αφορμή δυσανάλογα σημαντική.

Έχει συχνούς εφιάλτες με θέματα όπως ο χωρισμός από τους γονείς, καταδίωξη, εξαφάνιση των γονιών, διάφορες καταστροφές

Επίμονη απροθυμία να κοιμηθεί μόνο του.

Παρουσιάζει ψυχοσωματικά προβλήματα, όπως πονοκεφάλους, πόνους στην κοιλιά, ναυτίες ώστε να μην το πάνε στο σταθμό ή στο σχολείο και να μείνει με τους γονείς του.

Αποφεύγει τις αθλητικές δραστηριότητες ή τις επισκέψεις στη γιαγιά ή διάφορες εξόδους, όχι γιατί το ενοχλούν αυτές καθαυτές αλλά γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις θα φύγει από κοντά του ο γονιός του.

Ενδιαφέρεται υπερβολικά για το πρόγραμμα του γονιού-τι ώρα θα πάει κάπου, πόσο θα καθίσει εκεί, πότε θα πάει να ψωνίσει.

Τι πρέπει να κάνετε

Να προσπαθείτε να καθησυχάζετε το παιδί με ηρεμία και αποφασιστικότητα,

Να του δίνετε θετικά πρότυπα, όπως δηλαδή παιδιά γνωστών και συγγενών που κι εκείνα αποχωρίζονται καθημερινά τους γονείς τους και δεν τους συμβαίνει τίποτε κακό, να του διαβάζετε βιβλία με παιδάκια που αντιμετωπίζουν την ίδια κατάσταση και που τελικά ξεπερνούν το φόβο τους.

Να του δίνετε να έχει μαζί του φωτογραφίες σας, αν το θέλει φυσικά, ή ένα αντικείμενο που αγαπά.

Να του αποσπάτε την προσοχή με κάτι άλλο σημαντικό και ευχάριστο για εκείνο, τη στιγμή του αποχωρισμού.

Να εξοικειώνετε το παιδί σταδιακά με κάθε επερχόμενη αλλαγή.

Αν τα συμπτώματα είναι έντονα ή έχει προηγηθεί ένα συγκεκριμένο γεγονός που δικαιολογεί το άγχος αποχωρισμού, είναι σκόπιμο να απευθύνεστε σε ειδικό προτού η κατάσταση να παγιωθεί.

http://www.news.gr/

Αυτός είναι ο τίτλος του βιβλίου του Robert Fulghum*, ενός πολύ δημιουργικού ανθρώπου που σε μεγάλη ηλικία, πια, κατανόησε πως όσες εμπειρίες, γνώσεις και εικόνες κι αν απέκτησε στη ζωή του, τα πιο σημαντικά πράγματα τα διδάχτηκε στο Νηπιαγωγείο, όπως ίσως κάνει αυτή τη στιγμή και το δικό σας παιδί. Να ένα απόσπασμα από το βιβλίο του:

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο. Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:

1. Να μοιράζεσαι τα πάντα.

2. Να παίζεις τίμια.

3. Να μη χτυπάς τους άλλους.

4. Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.

5. Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.

6. Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.

7. Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.

8. Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.

9. Να κοκκινίζεις.

10. Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.

11. Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να
ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.

12. Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.

13. Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να
μένεις μαζί με τους άλλους.

14.Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ.
Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς
και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.

15. Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερ, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς. Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ άλλους: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή…

Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη,σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο. Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με άλλους.

* Ο Robert Fulghum γεννήθηκε το 1937, και μεγάλωσε στο Τέξας των ΗΠΑ. Όταν ήταν μικρός έκανε διάφορες περιστασιακές δουλειές, όπως εκσκαφέας τάφρων, βοσκός, μπάρμαν και τραγουδιστής κάντρι. Μετά από το κολέγιο και μια σύντομη καριέρα στην IBM, επέστρεψε στα θρανία για να ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στη θεολογία. Για 22 χρόνια υπηρέτησε ως πάστορας σε μια ενορία στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό. Κατά την ίδια περίοδο δίδαξε σχέδιο, ζωγραφική και φιλοσοφία σε σχολείο στο Σιάτλ. Είναι επίσης καταξιωμένος ζωγράφος και γλύπτης. Τραγουδά και παίζει κιθάρα και τσέλο και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «The Rock Bottom Remainders». μιας μπάντας που αποτελείται από μουσικούς – συγγραφείς. Σήμερα, ζει μεταξύ του Σιάτλ και της Κρήτης. Το βιβλίο του «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο» κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λύχνος. 

http://www.imommy.gr/