Μια εβδομάδα στην Τάξη μας αφιερωμένη στην Παγκόσμια ημέρα κατά της σχολικής βίας! Μαθαίνουμε τα παιδιά να μην φοβούνται, να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος, να λένε ΟΧΙ σε κάθε μορφή βίας. Μέσα από βιωματικές δράσεις μίλησαν για την αξία της φιλίας, της αγάπης, της αποδοχής και συνεργάστηκαν μέσα από ομαδικές δραστηριότητες για να στείλουν το δικό τους μήνυμα κατά της σχολικής βίας!
Οι δραστηριότητες ξεκίνησαν μαθαίνοντας στα παιδιά τι κάνουμε για να αποφύγουμε μία βίαιη συμπεριφορά στο σχολείο;
Μάθαμε 5 βήματα- 5 δάχτυλα ώστε να διαχειρίζονται βίαιες συμπεριφορές στο σχολείο.
Τα 5 βήματα είναι:
1. ΑΓΝΟΩ
2. ΖΗΤΩ ΕΥΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
3. ΦΩΝΑΖΩ ΔΥΝΑΤΑ : ΣΤΑΜΑΤΑ!!
4. ΦΕΥΓΩ ΜΑΚΡΙΑ και
5. ΤΟ ΛΕΩ ΣΤΗ/Ο ΔΑΣΚΑΛΑ/Ο ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ
Επικοινωνούμε στα παιδιά ότι όταν η βία απέναντί μας είναι σωματική και μας πονάει , τότε το λέμε κατευθείαν στη δασκάλα ή στο δάσκαλο και παραλείπουμε τα 4 πρώτα βήματα
Ομαδική εργασία
Μπαίνω στη θέση του άλλου, δεν κάνω στον άλλο αυτό που δεν θέλω να μου κάνουν
Υπογράψαμε τοΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΤΗΣ ΦΙΛΙΑΣ και ΤΗΣ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ!
Πραγματοποιήθηκε δράση Ανάγνωσης του Παραμυθιού «Ο Φαφούτης Καρχαρίας » με τη παρουσία γονέων στην τάξη μας .
Μέσα από την ιστορία ενός καρχαρία που “δεν δαγκώνει”, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τις έννοιες της ενσυναίσθησης και της αποδοχής, μαθαίνοντας πως η πραγματική δύναμη δεν κρύβεται στην επιθετικότητα, αλλά στην καλοσύνη και τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Ήταν μια πολύτιμη ευκαιρία να προσεγγίσουμε το θέμα του bullying με ευαισθησία, προσφέροντας στα παιδιά τα “εργαλεία” για να χτίσουν υγιείς σχέσεις και να αγαπήσουν τη μοναδικότητά τους.
Η εμπειρία μας ολοκληρώθηκε με βιωματικά παιχνίδια: μέσα από το “Κοπάδι της Αποδοχής” δουλέψαμε την ομαδικότητα και τον σεβασμό, ενώ με τον “Καθρέφτη της Αυτοπεποίθησης” κάθε παιδί ανακάλυψε και ανέδειξε τα δικά του μοναδικά χαρίσματα.
Ακολούθησε δραστηριότητα : Μου τσαλακώνεις την καρδιά όταν…Τα παιδιά κατάλαβαν πως όταν πληγώνουμε τον άλλον είναι σαν να του τσαλακώνουμε την καρδιά. Κάθε παιδί έκοψε μία κόκκινη καρδιά. Πάνω στην καρδιά έγραψε το όνομά του. Ρωτήσαμε κάθε παιδί πότε πληγώνετε, πότε νιώθει άσχημα σαν να τσαλακώνετε η καρδιά του. Ότι μας είπε το γράψαμε πάνω στην καρδιά με τη βοήθεια των γονέων . Μετά κάθε παιδί τσαλάκωσε την καρδιά του. Μπορεί να ξαναγίνει όπως ήταν πριν; Τα παιδιά προσπάθησαν να την ισιώσουν. ΟΧΙ, δεν μπορεί να γίνει όπως ήταν πριν.
Με την δραστηριότητα αυτή , θέλουμε να καταλάβουν τα παιδιά, πως όταν κοροϊδεύουμε, χτυπάμε και γενικά όταν δείχνουμε βίαιη συμπεριφορά σε κάποιον άλλο του τσαλακώνουμε την καρδιά και ποτέ δεν θα μπορέσει η καρδιά να γίνει όπως ήταν πριν. Εναλλαγή ρόλων Θύτης – Θύμα.
Η δράση κορυφώθηκε με τη δημιουργία μιας μεγάλης αφίσας και την προβολή του συγκινητικού βίντεο που ετοίμασαν οι μικροί μας μαθητές με τίτλο “ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ”. Ήταν ένα ηχηρό μήνυμα κατά του bullying, αποδεικνύοντας ότι ακόμα και οι πιο μικρές φωνές μπορούν να κάνουν τη μεγαλύτερη διαφορά!
Σε αυτήν την θεματική ενότητα ασχοληθήκαμε με τον σχολικό εκφοβισμό. Αφόρμηση αποτέλεσε το παραμύθι της Κατερίνας Δίελα “Bullying στο κοπάδι”, όπου διαβάζουμε την ιστορία ενός ταύρου, του Νώντα, που δεν διστάζει να κάνει bullying στους άλλους ταύρους, επειδή θεωρείται ο πιο δυνατός. Όταν τελικά όμως αποδεικνύεται ότι δεν ήταν τόσο δυνατός όσο όλοι νόμιζαν, οι άλλοι ταύροι του κοπαδιού τον δέχονται με αγάπη και του μαθαίνουν την αποδοχή, τον σεβασμό και τη φιλία.
Με αφορμή το παραμύθι παίζουμε ένα παιχνίδι. Τα παιδιά χωρίζονται σε δύο ομάδες. Σε κάθε ομάδα ένα παιδί είναι ο ταύρος – Νώντας που κάθεται στη μέση στενοχωρημένος γιατί έχασε στους αγώνες και δεν νιώθει το ίδιο δυνατός, όπως παλαιότερα. Τα υπόλοιπα παιδιά είναι οι άλλοι ταύροι του κοπαδιού, που αποδέχονται τον Νώντα και του μαθαίνουν τις έννοιες του σεβασμού, της φιλίας και της αποδοχής. Τριγυρνούν γύρω από τον Νώντα λέγοντας το ποιηματάκι «Ήσουν ένας ταύρος φαντασμένος και κακός, τώρα όμως έμεινες μοναχός. Όμως μην ανησυχείς, τη φιλίας μας σου προσφέρουμε εμείς». Κάθε παιδί του δίνει μια καρδιά που κρατάει στα χέρια του και του λέει μια όμορφη φράση για να τον κάνει να νιώσει όμορφα.
Στη συνέχεια, τα παιδιά ζωγραφίζουν τον ταύρο όταν ήταν θυμωμένος και μιλούσε άσχημα στους άλλους και όταν έμαθε τις έννοιες της αγάπης, της αποδοχής και του σεβασμού.
Παρακολουθήσαμε μια animation ταινία σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό. Τα παιδιά μας περιέγραψαν τα συναισθήματά τους και συζητήσαμε τα συναισθήματα των ηρώων σε κάθε φάση της ταινίας.
Διαβάσαμε διάφορα παραμύθια.
«Ο Ορφέας και οι νταήδες με τα κίτρινα ποδήλατα», του Μερκούριου Αυτζή. Ο Ορφέας τον τελευταίο καιρό κλείνεται στο δωμάτιό του και δε μιλάει ούτε στη μαμά του. Μια παρέα αγοριών, τα Κίτρινα Ποδήλατα, τον ενοχλούν συνεχώς. Τον κοροϊδεύουν, τον σπρώχνουν, τον απειλούν, του τρώνε το κολατσιό, του παίρνουν το χαρτζιλίκι… Κι ο Ορφέας φοβάται. Ώσπου, μια μέρα παίρνει την απόφαση να τους αντιμετωπίσει και τελικά του δίνεται η ευκαιρία να μάθει σε αυτούς τους νταήδες την έννοια της αλληλεγγύης. Συζητάμε με τα παιδιά για το παραμύθι, τα συναισθήματα του ήρωα αλλά και πόσο σημαντικό είναι να μάθουμε να μιλάμε σε έναν μεγάλο (τον γονιό μας, τον δάσκαλό μας/τη δασκάλα μας) για κάτι που μας προβληματίζει και μας προκαλεί άσχημα συναισθήματα.
«Ο νταής του σχολικού», της Μαρίας Ρουσάκη, όπου ο Αριστοτέλης δε βλέπει την ώρα να τελειώσει το καλοκαίρι και να επιστρέψει στο σχολείο. Όταν επιτέλους ξεκινάει η καινούργια χρονιά, δεν μπορεί να κρύψει τον ενθουσιασμό του. Όμως η χαρά του κόβεται απότομα. Ο νταής του σχολικού, ο. . . πώς τον λένε, κάνει τη ζωή του Αριστοτέλη μαρτύριο. Μέχρι που αποκαλύπτεται ένα μυστικό και τα πράγματα αλλάζουν. . .
«Η μέρα που έγινα κι εγώ “λύκος”», της Αμελί Ζαβό. Στο σχολείο, η Σάρλοτ αντιμετωπίζει την Άγκνες και την «αγέλη» της, που τη κοροϊδεύουν και την πειράζουν συνεχώς. Για να σταματήσει τις κοροϊδίες και να βρει φίλους, αποφασίζει να γίνει κι αυτή… «λύκος».
Συζητήσαμε με τα παιδιά τι πρέπει να κάνουμε για να αποφύγουμε τον εκφοβισμό. 1. Πρέπει να μάθουμε ότι είναι σημαντικό να φερόμαστε σε όλους με σεβασμό, έτσι ώστε να μην υπάρχουν συμπεριφορές που κάνουν τους άλλους να νιώθουν άσχημα. 2. Λέμε ΣΤΟΠ σε μια συμπεριφορά που μας ενοχλεί. 3. Φεύγουμε μακριά από άτομα που μας κάνουν να νιώθουμε άσχημα. 4. Μιλάμε σε κάποιον μεγάλο για να μας βοηθήσει. 5. Βρισκόμαστε μαζί με τους φίλους μας και όχι μόνοι μας. Τα παιδιά δημιουργούν μια ασπίδα με συμβουλές για αποφυγή του εκφοβισμού!
Παίξαμε ένα παιχνίδι για να μπορέσουν τα παιδιά να κατανοήσουν το βάρος που νιώθει κάποιος όταν είναι φοβισμένος και λυπημένος όταν κάποιος τον εκφοβίζει. Παρομοιάσαμε το βάρος με μια τσάντα γεμάτη αντικείμενα που γίνεται βαριά για να την κουβαλήσει κάποιος. Όταν όμως μιλάει σε κάποιον μεγάλο και ζητά βοήθεια το βάρος αυτό φεύγει (η τσάντα αδειάζει) και έτσι το άτομο αυτό νιώθει καλύτερα.
Πραγματοποιήσαμε διαδικτυακή συνάντηση με τη συγγραφέα Σοφιάννα Παϊδούση, η οποία έχει γράψει το παραμύθι «Ο Παρφές». Στο λινκ μπορείτε να δείτε τις δραστηριότητες που υλοποιήσαμε.
Δημιουργήσαμε το δικό μας βίντεο σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό με βασικό μήνυμα: «ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ, ΛΕΜΕ ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΕΒΑΣΜΟ»
Τέλος, προσκαλέσαμε τους γονείς στην τάξη μας και πραγματοποιήσαμε όλοι μαζί δράσεις ευαισθητοποίησης ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό. Στο λινκ μπορείτε να δείτε τις δράσεις που υλοποιήθηκαν.
Μία πολύ σημαντική μέρα μέσα στο μήνα αυτό είναι και η σημερινή!
Στις 2 Απριλίου λοιπόν γιορτάζουμε την Παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου!
Δηλαδή σήμερα γιορτάζουν τα βιβλία μας!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και με επίκεντρο φυσικά την Φιλαναγνωσία, φιλοξενήσαμε στο Νηπιαγωγείο μας τους γονείς των μαθητών μας !!
Οι μαθητές και οι γονείς του Πρωινού Τμήματος 1, έπαιξαν όλοι μαζί ένα μυστηριώδες κυνήγι θησαυρού που μας οδήγησε στο ΒΙΒΛΙΟ: Το ΜΕΓΑΛΟ ΠΙΤΣ ΠΑΡΤΥ!
Μετά την ανάγνωση του βιβλίου ακολούθησε η τελευταία αποστολή, η δημιουργία της ΑΦΙΣΑΣ του πάρτυ! Μαθητές, Γονείς και Εκπαιδευτικοί το χάρηκαν πολύ !
Τα παιδιά του Πρωινού και Ολοήμερου Τμήματος 3 , παρακολουθούσαν με αρκετό ενδιαφέρον και συμμετοχή την ανάγνωση του Βιβλίου «Μεταξύ μας » . Αλληλεπιδρώντας με τα παιδιά και τους γονείς, μετά την ανάγνωση της ιστορίας, ήταν η σειρά τους (γονέων και μαθητών ) να πάνε ένα βήμα παραπέρα την ιστορία αποτυπώνοντας στο χαρτί ότι τους αρέσει να κάνουν μαζί με τα παιδιά τους!
Μέσα από αυτή τη δράση το Νηπιαγωγείο μας συμμετείχε στη συνεργατική δράση που διοργάνωσε η ομάδα Νηπιαγωγοί εν δράσει του Συλλόγου εκπαιδευτικών Δ.Θεοτοκόπουλος . Χάρη στο μεράκι και στη διάθεση των Ελλήνων και Ελληνίδων εκπαιδευτικών δημιουργήθηκε ένα εθνικό δίκτυο φιλαναγνωσίας!!!!!
Σήμερα λοιπόν Νηπιαγωγεία και Δημοτικά σχολεία ενώνονται για την πιο μεγάλη ανάγνωση!!!
Το λινκ για padlet με τις αφίσες των τμημάτων του Νηπιαγωγείου μας αλλά και όλων των σχολείων που συμμετείχαν στη δράση θα το δείτε παρακάτω !
Συγχαρητήρια για την απίστευτη συμμετοχή σας!!!!!!
1η δράση φιλαναγνωσίας της ομάδας μας που σπάει κάθε ρεκόρ συμμετοχής!!!!!! Όλοι μαζί διαβάζουμε!!!!!
Στις 14 Φεβρουαρίου, την ημέρα των ερωτευμένων, μιλήσαμε με τα παιδιά γενικότερα για το συναίσθημα της αγάπης μέσα από ιστορίες και παραμύθια. Ζητήσαμε από τα παιδιά να ζωγραφίσουν αυτούς που αγαπάνε περισσότερο και την πιο όμορφη ανάμνηση που τους έρχεται στο μυαλό, όταν σκέφτονται την αγάπη και φτιάξαμε τις δικές μας κούπες της αγάπης.
Και τέλος έφτιαξαν μία κάρτα και πήραν μια γλυκιά σοκολάτα για να τις δώσουν σε όποιον αγαπάνε περισσότερο!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, συζητήσαμε με τα παιδιά για την σημασία της οικονομίας και της αποταμίευσης!
Διαβάσαμε το παραμύθι ” Η Τσεπούλα και ο Κουμπαράκος ”
Μάθαμε την παροιμία “φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι”… και φτιάξαμε το δικό μας κουμπαρά!
Ακούσαμε το τραγούδι “Κύριε κουμπαρά” στο you tube…
Ακολούθησε ένα αίνιγμα για τον κουμπαρά και μετά σε φύλλο εργασίας γράψαμε την απάντηση, ζωγραφίσαμε το γουρουνάκι – κουμπαρά ,κόψαμε νομίσματα και τα κολλήσαμε στο γουρουνάκι…
Με ποικίλες δράσεις σχετικές με τα αγαπημένα μας ζώα κύλησε η σημερινή ημέρα, Παγκόσμια Ημέρα Ζώων (4/10), στο Νηπιαγωγείο μας. Σκοπός ήταν να ευαισθητοποιηθούν τα παιδιά όσον αφορά τα δικαιώματα των ζώων και να κατανοήσουν την πλήρη σημασία της έννοιας της Φιλοζωίας. Οι μαθητές και οι μαθήτριες μοιράστηκαν τις σκέψεις τους, συζήτησαν για τα δικαιώματα των ζώων, τους τρόπους που μπορούμε να τα προστατεύουμε και να τα φροντίζουμε και κατέληξαν στο συμπέρασμα πως το πιο σημαντικό είναι η αγάπη!
Η 1η Οκτωβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, είναι μια μέρα αφιερωμένη στους ανθρώπους που αποτελούν τα θεμέλια της οικογένειας και της κοινωνίας μας. Στο Νηπιαγωγείο μας τιμήσαμε αυτήν τη σημαντική ημέρα. Διαβάσαμε σχετικά βιβλία, τραγουδήσαμε τραγούδια, είδαμε εικόνες που μας έδειξαν τις ανάγκες των ηλικιωμένων ανθρώπων και φτιάξαμε κατασκευές για να τις χαρίσουμε στον παππού και στη γιαγιά!
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος είναι παγκόσμια ημέρα η οποία εορτάζεται στις 5 Ιουνίου κάθε έτος. Είναι το κύριο όχημα των Ηνωμένων Εθνών για την ενίσχυση της ευαισθητοποίησης και της δράσης για την προστασία του περιβάλλοντος. Κάθε χρόνο η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος έχει διαφορετικό θέμα, το οποίο υιοθετούν μεγάλες επιχειρήσεις, μη κερδοσκοπικές οργανώσεις, κοινότητες, κυβερνήσεις και γνωστά πρόσωπα για να υποστηρίξουν τον αγώνα για τη περιβαλλοντική προστασία.
Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος 2023, προτρέπει σε μια πλανητική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της ρύπανσης από τα πλαστικά. Εκατομμύρια άνθρωποι σε περισσότερες από 150 χώρες θα συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις για τον εορτασμό της. Ο θεσμός της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος μας υπενθυμίζει την ανάγκη να ζήσουμε σε αρμονία με τη φύση, κάνοντας επιλογές προς έναν λιγότερο επιβαρυντικό για το περιβάλλον τρόπο ζωής.
Τη φετινή σχολική χρονιά στο σχολείο μας, στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων, έχουμε αναλάβει πρόγραμμα σχετικά με τη ρύπανση του περιβάλλοντος από πλαστικά και έχουμε υλοποιήσει δράσεις, όπως καθαρισμό παραλίας (εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Υιοθέτησε μια παραλία, της WWF Ελλάς) καθώς και το περιβαλλοντικό πρόγραμμα της Παιδικής Helmepa με τίτλο: “Η θάλασσα είναι ζωή”. Έτσι, λοιπόν, σκεφτήκαμε να οργανώσουμε μια μικρή γιορτή με αφορμή αυτήν την ημέρα. Τα παιδιά παρακολούθησαν στο κουκλοθέατρο την αγαπημένη τους πια Σούλα, τη σακούλα από το υπέροχο παραμύθι της αγαπημένης μας συγγραφέως Χριστίνας Κασιντή “Οι περιπέτειες μιας Σακούλας”, και τις περιπέτειες που πέρασε μέχρι να βρεθεί στον κάδο Ανακύκλωσης!!!
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Τη φετινή σχολική χρονιά, στα πλαίσια των εργαστηρίων δεξιοτήτων αναλάβαμε ένα περιβαλλοντικό πρόγραμμα της WWF Ελλάς με τίτλο: “Υιοθέτησε μια παραλία”. Καθώς δουλεύαμε για το πρόγραμμα αυτό διαβάσαμε το παραμύθι “Οι περιπέτειες μιας σακούλας”, το οποίο άρεσε πολύ στα παιδιά κι έγινε ένα από τα αγαπημένα μας. Με αφορμή, λοιπόν, την παγκόσμια ημέρα Παιδικού Βιβλίου που είναι στις 2 Απριλίου, τι καλύτερο να προσκαλέσουμε στην τάξη μας την συγγραφέα του παραμυθιού αυτού, την κυρία Χριστίνα Κασιντή. Η ίδια αποδέχτηκε την πρόσκλησή μας και με χαρά την υποδεχτήκαμε σήμερα στο σχολείο μας.
Πριν την επίσκεψη της Κυρίας Κασιντή μιλήσαμε με τα παιδιά για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου και είδαμε την φετινή αφίσα για την ημέρα αυτή. Συζητήσαμε πόσο σημαντικό είναι ένα βιβλίο για τον άνθρωπο και πόσα οφέλη μπορεί να έχει κανείς από την ανάγνωση βιβλίων.
Στη συνέχεια, επικεντρωθήκαμε στο βιβλίο της Χριστίνας Κασιντή “Οι περιπέτειες μιας σακούλας”. Θυμηθήκαμε και πάλι την υπόθεση του βιβλίου και σκεφτήκαμε να ετοιμάσουμε κάποια “δωράκια” για να τα χαρίσουμε στην συγγραφέα κατά την επίσκεψή της. Το ένα τμήμα, λοιπόν, έφτιαξε ένα άλμπουμ με την εικονογράφηση του παραμυθιού…
… ενώ το άλλο Τμήμα σκέφτηκε την επέκταση της ιστορίας της Σούλας της σακούλας. Στο τέλος του παραμυθιού η Σούλα η σακούλα βρίσκεται από ένα κοριτσάκι στον κάδο της ανακύκλωσης. Ποιους συνάντησε εκεί και τι μπορεί να είπαν; Τα παιδιά ζωγράφισαν και σκέφτηκαν μικρούς διαλόγους που έκαναν τα σκουπίδια που βρίσκονταν στο κάδο της ανακύκλωσης.
Και φτιάξαμε ένα μικρό βιντεάκι.
Τέλος, τα παιδιά του τρίτου τμήματος του σχολείου μας έφτιαξαν μια ομαδική αφίσα σχετική με την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.
Την ημέρα που μας επισκέφθηκε η κυρία Κασιντή πραγματοποιήσαμε διάφορες δράσεις μαζί με την συγγραφέα.
Αρχικά, η συγγραφέας μας παρουσίασε με διαδραστικό τρόπο το βιβλίο της.
Στη συνέχεια, τα παιδιά “καθάρισαν” μια βρώμικη παραλία που είχε στηθεί από την συγγραφέα στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου μας και χώρισαν τα σκουπίδια σε αυτά που ανακυκλώνονται και σε αυτά που δεν ανακυκλώνονται.
Παίξαμε διάφορα μουσικοκινητικά παιχνίδια.
Τέλος, η συγγραφέας χάρισε σε όλους μας από έναν σελιδοδείκτη. Τα παιδιά τον ζωγράφισαν και τον πήραν σπίτι για ενθύμιο από τη Σούλα τη σακούλα.
Και φυσικά χαρίσαμε κι εμείς τα δικά μας δώρα στην συγγραφέα!!
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, που είναι στις 6 Μαρτίου, αποφασίσαμε να ασχοληθούμε κι εμείς με το θέμα αυτό. Ξεκινήσαμε το θέμα μας με την προβολή μιας σχετικής animation ταινίας. Πριν την προβολή της ταινίας, δείξαμε στα παιδιά κάποια κάδρα από την ταινία και αφού παρατήρησαν τι βλέπουν, τους ζητήσαμε να προβλέψουν τι θα δούμε στην ταινία αυτή.
Τα παιδιά απάντησαν ότι θα δούμε μια χαρούμενη ταινία με φίλους στο σχολείο και έξω από το σχολείο. Στη συνέχεια, ακούσαμε τη μουσική της ταινίας, χωρίς όμως να βλέπουμε εικόνα. Η μουσική όμως που μας παραπέμπει; Σε μια χαρούμενη ή σε μια λυπημένη ταινία; Τα παιδιά απαντούν σε μια λυπημένη. Στη συνέχεια, παρακολουθήσαμε την ταινία.
Μετά την προβολή της ταινίας, ζητήσαμε από τα παιδιά να μας πουν πώς αισθάνονται. Τα συναισθήματα ήταν ΛΥΠΗ, ΘΥΜΟΣ για τη συμπεριφορά των παιδιών απέναντι στον ήρωα της ταινίας, αλλά και ΧΑΡΑ επειδή το τέλος ήταν χαρούμενο.
Συζητήσαμε τι συνέβη στην αρχή, στη μέση και στο τέλος της ταινίας. Πώς ένιωθε ο ήρωας κάθε φορά;
Τα παιδιά ζωγράφισαν ό,τι τους έκανε περισσότερο εντύπωση από την ταινία.
Στη συνέχεια, συζητήσαμε για τον ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ. Με απλά λόγια εξηγήσαμε τι σημαίνει αυτό και τον διαχωρίσαμε από έναν τσακωμό ανάμεσα σε δύο παιδιά ή από κάτι που μπορεί να γίνει κατά λάθος. Τι πρέπει να κάνει ένα παιδί όταν κάποιος του φέρεται άσχημα και ασκεί βία πάνω του; To πιο σημαντικό: Να μιλήσει σε έναν μεγάλο (γονιό, δάσκαλο κλπ) που θα μπορέσει να το βοηθήσει.
Διαβάζουμε το παραμύθι «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε» (Μαρτίν Αγκάσι), συζητάμε και δείχνουμε με παντομίμα τι μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας (να χαιρετάμε, να κάνουμε γκριμάτσες, να ζωγραφίζουμε, να αγκαλιάζουμε κλπ, αλλά σίγουρα όχι να δέρνουμε ή να τσιμπάμε ή να σπρώχνουμε).
Τα παιδιά φτιάχνουν το περίγραμμα της παλάμης τους, τη ζωγραφίζουν με νερομπογιές και φτιάχνουμε μια ομαδική εργασία, όπου ο καθένας γράφει τι μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας.
Όμως μόνο τα χέρια μας μπορεί να πονέσουν τον άλλον αν τον χτυπήσουν; Ή μήπως και τα λόγια μας κάποιες φορές πληγώνουν; Διαβάζουμε το παραμύθι «Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε» της Ελίζαμπεθ Βέρντικ και συζητάμε με τα παιδιά για άλλη μια μορφή σχολικού εκφοβισμού που μπορεί αν μην εμπεριέχει σωματική βία αλλά λεκτική. Το να μιλάμε άσχημα σε άλλους ή να τους κοροϊδεύουμε είναι κι αυτό μια μορφή σχολικού εκφοβισμού, όταν φυσικά γίνεται επαναλαμβανόμενα και στοχευμένα. Πώς νιώθουμε όταν μας μιλάνε άσχημα; Πονάει η καρδιά μας. Ενώ όταν μας μιλάνε όμορφα, γλυκαίνει η καρδιά μας.
Παίζουμε ένα παιχνίδι που μας αρέσει. Ομαδικά ζωγραφίζουμε χαρούμενες και λυπημένες καρδιές τις οποίες έχουμε τοποθετήσει πάνω σε ένα καρεκλάκι την καθεμία. Την ώρα που παίζει η μουσική τα παιδιά γυρνούν γύρω από τις καρέκλες. Όταν σταματήσει, στέκονται μπροστά από μια καρέκλα και ζωγραφίζουν όσο προλάβουν την καρδιά. Όταν αρχίσει πάλι η μουσική σταματούν και γυρνούν και πάλι γύρω από τις καρέκλες και σταματούν, αυτή τη φορά σε άλλη καρδιά, με το σταμάτημα της μουσικής και συνεχίζουν την καρδιά που είχε ξεκινήσει πριν ο συμμαθητής τους. έτσι ζωγραφίζουμε τις καρδιές. Χρησιμοποιούμε χαρούμενα χρώματα για τις χαρούμενες καρδιές και λυπημένα χρώματα για τις λυπημένες καρδιές.
Φτιάχνουμε μια ομαδική εργασία με τις καρδιές που ζωγραφίσαμε και γράφουμε φράσεις που μας ομορφαίνουν την καρδιά και φράσεις που μας πληγώνουν.
Παρακολουθούμε ένα ακόμα animation βίντεο για τον σχολικό εκφοβισμό και συζητάμε τον ρόλο που μπορεί να παίξει ένα παιδί που είναι παρατηρητής σε φαινόμενα σχολικού εκφοβισμού απέναντι σε κάποιο άλλο παιδί.
Δημιουργούμε ένα μικρό βιβλίο για τον ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ.
Διαβάζουμε τα παραμύθια:
«Ο νταής του σχολικού», της Μαρίας Ρουσάκη
«Ο Ορφέας και οι νταήδες με τα κίτρινα ποδήλατα» του Μερκούριου Αυτζή
«Λιζέτ, η πολική αρκούδα» της Έρης Παπαμιχαλοπούλου. Στο παραμύθι αυτό δεν διαβάσαμε το τέλος και το δραματοποιήσαμε. Τα παιδιά μοίρασαν ρόλους. Ένα παιδί ήταν η Λιζέτ, άλλα παιδιά ήταν οι καφέ αρκούδες που την κορόιδευαν, και άλλα οι καφέ αρκούδες που έπαιζαν ποδόσφαιρο εκεί κοντά και παρακολούθησαν ένα περιστατικό με τη Λιζέτ, όπου οι καφέ αρκούδες έκαναν πλάκα εις βάρος της. Τα παιδιά προσπάθησαν να βρουν λύσεις. Τι έπρεπε να κάνουν οι καφέ αρκούδες – παρατηρητές; (Τα παιδιά είπαν να πάνε να της μιλήσουν και να την κάνουν φίλη). Τι έπρεπε να κάνει η Λιζέτ; (Τα παιδιά είπαν να φύγει μακριά από τις καφέ αρκούδες που την κορόιδευαν και να κάνει άλλους φίλους). Τι έπρεπε να κάνουν οι καφέ αρκούδες που κορόιδευαν την Λιζέτ; (Τα παιδιά είπαν ότι έπρεπε να τους πουν να μην το κάνουν αυτό, δεν είναι σωστό). Υπενθυμίσαμε κάτι βασικό: Να μιλήσουν σε κάποιον μεγάλο για τους βοηθήσει.
την κοροϊδεύουν
Παίζουμε ένα παιχνίδι όπου κανένας δεν χάνει! Αντίθετα πρέπει να κάνουμε ότι μπορούμε για να κερδίσουμε όλοι. Βάζουμε στεφάνια στο πάτωμα. Τα παιδιά ακούγοντας μουσική τριγυρνούν γύρω από τα στεφάνια. Όταν σταματάει η μουσική μπαίνουν μέσα στα στεφάνια. Κάθε φορά αφαιρούμε και από ένα στεφάνι. Τα παιδιά προσπαθούν να χωρέσουν στα στεφάνια καθώς αυτά μειώνονται. Στο τέλος μένει μόνο ένα. Τα παιδιά παρατηρούν ότι δεν μπορούν να χωρέσουν όλα σε ένα στεφάνι μόνο. Τι λύση μπορούμε να βρούμε; Βάζουμε μόνο το ένα μας ποδαράκι ή μόνο το ένα χεράκι στο στεφάνι για να χωρέσουμε!!!
Τέλος, δημιουργούμε το δικό μας βίντεο για τον ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ με το σύνθημα ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
