Ευαισθητοποίηση σε θέματα προσφύγων
Είχαμε τη χαρά να επισκεφτεί το σχολείο μας η κα Αντιγόνη Τσαρμποπούλου και να βοηθήσει τους μαθητές της Στ1 τάξης να προσεγγίσουν συναισθηματικά το θέμα «πρόσφυγας» και πιο συγκεκριμένα την πληθυσμιακή ομάδα «παιδιά πρόσφυγες» μέσα από την ανάγνωση και επεξεργασία του βιβλίου «Το σκληρό καρύδι» της Ελένης Σβορώνου.
Η Διεθνής Παιδική και Νεανική Βιβλιοθήκη του Μονάχου συμπεριέλαβε το “Σκληρό καρύδι” στα White Ravens 2016, τιμητική διάκριση που απονέμεται σε βιβλία που αξίζουν διεθνούς προσοχής λόγω των θεμάτων που πραγματεύονται και της εξαιρετικής και πρωτοπόρου εικαστικής και λογοτεχνικής προσέγγισής τους.
Οι μαθητές κάθισαν σε κύκλο και ενεργοποιήθηκαν με δραστηριότητες όπως «φρουτοσαλάτα» και «να αλλάξουν θέση όσοι». Μέσα από την τελευταία δραστηριότητα και τη διατύπωση της πρότασης «Να αλλάξουν θέση όσοι έχουν κάποιον συγγενή που να μιλάει μητρική γλώσσα κάποια άλλη από τη δική του» έγινε προσπάθεια εκμαίευσης των λόγων για τους οποίους κάποιος φεύγει από την πατρίδα του και αλλάζει χώρα διαμονής.
Στη συνέχεια αναφέρθηκαν ιστορίες Ελλήνων προσφύγων και μεταναστών από παλιότερες και σύγχρονες ιστορίες μεταναστών στην Ελλάδα ή σε άλλες χώρες προκειμένου να γίνει διάκριση των όρων «πρόσφυγας» και «μετανάστης», αλλά και να εντοπιστούν ομοιότητες μεταξύ τους στο παρελθόν και στο παρόν.
Έγινε συζήτηση για το προσφυγικό ζήτημα και τις βασικές αιτίες της ανθρωπιστικής κρίσης που βιώνουμε σήμερα, για τον αναγκαστικό εκτοπισμό λόγω συγκρούσεων και διώξεων.
Η προσέγγιση του βιβλίου ξεκίνησε από το εξώφυλλο και συνεχίστηκε με τη σταδιακή ανάγνωση και παύση σε καίρια σημεία της πλοκής ώστε να γίνει επεξεργασία του κειμένου με τη χρήση ποικίλων μεθόδων βιωματικής μάθησης.
Σχηματίστηκε το περίγραμμα της Αισέ, του κεντρικού χαρακτήρα του βιβλίου όπου οι μαθητές κατέγραψαν τις πληροφορίες που συγκράτησαν γι΄αυτή.
Στη συνέχεια, οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες και απέδωσαν με παγωμένη εικόνα τη σκηνή που η μικρή Αισέ στοχοποιείται από τους συμμαθητές της, επειδή δε φοράει τα κατάλληλα παπούτσια της γυμναστικής.
Οι άλλοι μαθητές καλούνται να δώσουν φωνή στις σκέψεις και στα συναισθήματα όλων των χαρακτήρων που μετέχουν στη σκηνή και όχι μόνο της κεντρικής ηρωίδας. Η σκηνή, λοιπόν, ζωντανεύει και παρακολουθούμε τους ήρωες να μιλούν, να δρουν και να εκφράζουν σκέψεις και συναισθήματα. Έτσι τα παιδιά διερευνούν και τη δική τους στάση απέναντι στους πρόσφυγες. Παράλληλα προσπαθήσαμε να αναδείξουμε τις θετικές δυνάμεις του κάθε παιδιού και της τάξης συνολικά, ώστε να λειτουργεί θετικά απέναντι σε κάθε πρόσφυγα, σε κάθε ξένο, σε κάθε «’Αλλον» αλλά και προς τους ομοίους του.
Τέλος, οι μαθητές χωρίζονται πάλι σε ομάδες και γίνονται συγγραφείς. Μπαίνουν στη θέση του άλλου και καταγράφουν την εξέλιξη της ιστορίας από την πλευρά της Αισέ, της γυμνάστριας και ενός συμμαθητή.
Ευχαριστούμε πολύ την κα Τσαρμποπούλου για την επίσκεψή της στο σχολείο και την πολύτιμη βοήθειά της στην προσέγγιση του θέματος των προσφύγων.

























































































