Αγαπημένα μας παιδιά, καλοί συνάδελφοι, φίλοι γονείς και κηδεμόνες των μαθητών/τριών του σχολείου μας , σας καλωσορίζω στην καλοκαιρινή μας γιορτούλα.
Στη γιορτούλα του καλοκαιρινού μας αποχαιρετισμού που φέτος συμπίπτει με τον προσωπικό μου αποχαιρετισμό προς το 16ο Δ.Σ. Αγρινίου.
Ζήσαμε μαζί έξι χρόνια ζωή.
Τι να πρωτοθυμηθούμε?
Περάσαμε από τις Συμπληγάδες πέτρες της πανδημίας και το περιστέρι του Ιάσονα μας έδειξε το δρόμο της επανένωσης .Βγήκαμε όσο το δυνατόν πιο αλώβητοι.
Ζήσαμε σε ένα σχολείο που σέβεται την ελευθερία, καλλιεργεί την ισότητα,δηλαδή την κοινή συμμετοχή όλων των ατόμων από όπου κι αν προέρχονται, τη συμμετοχικότητα στη λήψη αποφάσεων υπό το πνεύμα του νόμου, το διάλογο, τη συνεργασία, τη συμπερίληψη.
Σε μια ομάδα ισχύει η κοινοτική αντίληψη της συλλογικής δράσης. Η πράξη της ομάδας, η νίκη ή η ήττα της είναι νίκη ή ήττα κάθε γνήσιου μέλους της. Οι κανόνες και τα όρια ισχύουν για όλους ανεξαιρέτως και στο σχολικό πλαίσιο, όπως σε κάθε δημοκρατικό περιβάλλον, ορίζονται από την κείμενη νομοθεσία.Οι διαφωνίες είναι βέβαια σεβαστές σύμφωνα με την αρχή του Συντάγματος: Εφαρμόζω και διαμαρτύρομαι.
Αυτός ήταν ο “γνώμονας” δράσης μας.Ο στόχος ήταν η διαμόρφωση του Παιδαγωγικού Κλίματος,απαραίτητο στοιχείο για το χτίσιμο ενός αξιοπρεπούς σχολείου. Η εξασφάλιση της ορθής σχέσης ανάμεσα στις πράξεις και στα αισθήματα που οδηγεί στην ευτυχία.
Νομίζω ότι κάτι καταφέραμε.Το σχολείο μας έγινε ένα από τα κέντρα αναφοράς της τοπικής κοινωνίας. Ένα αξιοπρεπές σχολείο.Μακριά μας κάθε υπαινιγμός κατηγοριοποίησης. Άλλωστε πώς μπορούμε να αποτιμήσουμε την αξιοπρέπεια?Το τρυφερό βλέμμα,τη φροντίδα, το χαμόγελο, την ειλικρινή σχέση? Σε ποια πλατφόρμα αποτυπώνονται και σε ποια αξιολόγηση βαθμολογούνται? Ίσως μόνο στην καρδιά μας.
Οφείλω ένα μεγάλο Ευχαριστώ στο 16ο Δ.Σ. Αγρινίου που με φιλοξένησε στη θέση της Διευθύντριας του Σχολείου.
Ευχαριστώ εσάς παιδάκια μου για την παρουσία σας στη ζωή μου, ευχαριστώ τους γονείς και κηδεμόνες σας για τη συμπαράσταση στο έργο μας και τη συνεργασία, ευχαριστώ τους εκπαιδευτικούς του Σχολείου και ιδίως εκείνους που με την υπηρεσιακή,συναδελφική και ανθρώπινη συμπεριφορά δίδαξαν ότι δεν μπορεί κάποιος να απολαύσει το δικαίωμα αν δεν έχει εκπληρώσει την υποχρέωσή του.
Αληθινοί Παιδαγωγοί που “μεγαλώνουν την όαση για τρομάξει η έρημος”όπως είχε πει κι ένας σπουδαίος άνθρωπος που χάθηκε πρόσφατα.
Ευχαριστώ και το αντίπαλο δέος. Άλλωστε η εξαίρεση επιβεβαιώνει τον κανόνα .Σε αποχαιρετώ σχολείο μου με δάκρυ και χαμόγελο. Και ευχή ένα κομματάκι από την ψυχή μου, για όλους εσάς!
Θα είμαι πάντα στη διάθεσή σας.
Να είστε καλά!!!!!
Η διευθύντρια του σχολείου
Ρακιντζή Αθανασία
https://drive.google.com/file/d/1SOWm2JjbsEPdY2OyJPyD6lt_xtxshtZ6/view?fbclid=IwAR36I2OzUPNLhwp38tpDNCiNIt5ymf5ptP4T5xQbiLOPsn9_YEImUAzj4vE&pli=1
