. . . τα έθιμα του τόπου μας
Με αφορμή την Καθαρά Δευτέρα και το πέταγμα του χαρταετού είδαμε πίνακες ζωγραφικής με σχετικό θέμα. Ξεχωρίσαμε τους πίνακες του Φασιανού οι οποίοι αποτέλεσαν έμπνευση για τις δικές μας δημιουργίες.
. . . τα έθιμα του τόπου μας
Με αφορμή τον πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα ΄΄τα κάλαντα΄΄ μιλήσαμε για τα χριστουγεννιάτικα έθιμα του τόπου μας. Χρησιμοποιώντας χρώματα, πινέλα και στοιχεία από άλλους πίνακες του ζωγράφου, οι μικροί μας καλλιτέχνες απεικόνισαν τα παιδιά που λένε τα κάλαντα στους δρόμους, στην πλατεία, στα σπίτια και στις γειτονιές.
. . . και μας εμπνέουν.
Ο Γιάννης Γαΐτης ήταν ζωγράφος, χαράκτης και γλύπτης. Είναι γνωστός για τα “Ανθρωπάκια” του, μορφές που δεν έχουν ατομικά χαρακτηριστικά και έχουν πανομοιότυπο ντύσιμο με ριγέ κοστούμι και καπέλο, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη μαζοποίηση του σύγχρονου ανθρώπου. Οι πίνακές του έγιναν έμπνευση για τα παιδιά, τα οποία δημιούργησαν τα δικά τους ανθρωπάκια.
Φέτος με αφορμή τις συζητήσεις που έγιναν στο νηπιαγωγείο μας για τη γιορτή του Πολυτεχνείου αποφασίσαμε να φτιάξουμε μία ιστορία. Οι πίνακες του Γαΐτη αποτέλεσαν το κατάλληλο υλικό και το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό.
Δυό φίλοι ο Φίλιππος και ο Θοδωρής ζουν στην ασπρόμαυρη πολιτεία ευτυχισμένοι. Ώσπου μια μέρα έρχεται ένας στρατηγός που μισούσε το άσπρο και μαύρο χρώμα . . .
Στα πλαίσια της θεματολογίας μας για την οικογένεια επεξεργαστήκαμε με τα παιδιά πίνακες ζωγραφικής του Γ. Σικελιώτη , χρησιμοποιώντας τη διερευνητική μέθοδο του έντεχνου συλλογισμού (βλέπω, σκέφτομαι, αναρωτιέμαι). Τα παιδιά διάλεξαν έναν πίνακα τον οποίο χρησιμοποίησαν στη μέση μιας ιστορίας. Τι είχε συμβεί όμως πριν και τι μετά από αυτόν;