Καταιγίδες μεθανίου έρχονται με το καλοκαίρι στον Τιτάνα

Λίμνες μεθανίου που εντόπισε το 2007 το ραντάρ του σκάφους Cassini. Στον Τιτάνα, το μεθάνιο παίζει το ρόλο του νερού.
Λίμνες μεθανίου που εντόπισε το 2007 το ραντάρ του σκάφους Cassini. Στον Τιτάνα, το μεθάνιο παίζει το ρόλο του νερού.   (Φωτογραφία:  NASA/JPL )
   

 

  • Προτείνετέ το 0
  • Προσθέστε την είδηση στις «ειδήσεις μου» 
  • Ακούστε την είδηση 
  • Μεγαλύτερη γραμματοσειρά 
  • Μικρότερη γραμματοσειρά 
  • Η είδηση σε PDF 
  • Εκτύπωση 
  • Αποστολή 

  •  

    Χιούστον, Τέξας

    Στους πόλους του μεγαλύτερου φεγγαριού του Κρόνου, τα καλοκαίρια φέρνουν μουσώνες με καταρρακτώδεις βροχές. Όχι όμως βροχές νερού, αλλά βροχές υγρού μεθανίου που πλημμυρίζουν εκτάσεις μεγαλύτερες από την Ελλάδα.

    Ο Τιτάνας και η Γη είναι τα μόνα σώματα του Ηλιακού Συστήματος που επιβεβαιωμένα διαθέτουν ποτάμια και λίμνες.Όμως, ο υδρολογικός κύκλος που καθορίζει τις κλιματικές συνθήκες στη Γη, αντικαθίσταται στον Τιτάνα από τον κύκλο του μεθανίου.

    Χρησιμοποιώντας δεδομένα του Cassini, της πρώτης αποστολής που κατάφερνε να διακρίνει την επιφάνεια του Τιτάνα κάτω από την παχιά πορτοκαλί του ατμόσφαιρα, οι πλανητολόγοι μπορούν για πρώτη φορά να μελετήσουν το κλίμα ενός εξωγήινου κόσμου.
    Παγωμένες έρημοι

    Με τη μέση θερμοκρασία να κυμαίνεται γύρω στους -179 βαθμούς Κελσίου, το μεθάνιο στον Τιτάνα μπορεί να υπάρχει σε στερεά, υγρή και αέρια κατάσταση, όπως συμβαίνει με το νερό στη Γη

    Πολικοί μουσώνες

    Ο καιρός, όμως, είναι πολύ διαφορετικός στους πόλους του Τιτάνα, όπου η αμυδρή ζέστη του καλοκαιριού εξατμίζει το μεθάνιο, μετατρέποντάς στο σε νέφη και τελικά σε βροχές.

    «Οι προσομοιώσεις δείχνουν ότι στη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου μπορούν να πέσουν έως και 1.000 κιλά μεθανίου ανά τετραγωνικό μέτρο, ενώ τοπικά μπορεί να φτάσουν τα 2.000 κιλά ανά τετραγωνικό μέτρο» ανέφερε στο συνέδριο ο Δρ Λόρενζ.

    http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231187936

    Εξαφανίζονται τα βαθύτερα, ψυχρότερα ύδατα των ωκεανών

     

    Ανταρκτικό Πυθμαίο Νερό ή νερό του πυθμένα της Ανταρκτικής: πρόκειται για μια υδάτινη μάζα που περιβάλλει την Ανταρκτική, για το πυκνότερο και ψυχρότερο νερό των ωκεανών. Δύο ωκεανολόγοι, από το Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και τον Εθνικό Ωκεανογραφικό και Ατμοσφαιρικό Οργανισμό (NOAA) των Ηνωμένων Πολιτειών διαπίστωσαν όμως ότι η μάζα αυτή εξαφανίζεται με ταχύτατους ρυθμούς, της τάξεως των 8 εκατομμυρίων τόνων το δευτερόλεπτο, εδώ και δεκαετίες – ποσότητα νερού που, όπως λένε, ισοδυναμεί με 50 φορές τη μέση ροή του Μισισιπή. Επιπλέον, δεν γνωρίζουν σε τι οφείλεται αυτό το φαινόμενο.

    Το Ανταρκτικό Πυθμαίο Νερό σχηματίζεται σε συγκεκριμένες περιοχές γύρω από την Ανταρκτική, εκεί όπου το θαλασσινό νερό ψυχραίνεται από τον υπερκείμενο αέρα και καθίσταται αλμυρότερο από το σχηματισμό πάγου. Το ψυχρό και αλμυρό νερό είναι πυκνότερο από αυτό που το περιβάλλει, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να «βυθίζεται» στον πυθμένα και να εξαπλώνεται προς το Βορρά, καλύπτοντας το βαθύ ωκεανό καθώς αναμειγνύεται με τα θερμότερα νερά βρίσκονται από πάνω του.

    Τα ωκεάνια ρεύματα διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά θερμότητας και άνθρακα στον πλανήτη, κάτι που βοηθά στη ρύθμιση του κλίματος της Γης. Τα αποτελέσματα παλαιότερων μελετών είχαν καταδείξει ότι το νερό του πυθμένα της Ανταρκτικής έχει γίνει τις τελευταίες δεκαετίες θερμότερο και λιγότερο αλμυρό, όμως η νέα μελέτη δείχνει και το σχηματισμό μικρότερης ποσότητας κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, μεταξύ 1980 και 2011.

    «Σε κάθε ωκεανογραφική έρευνα που πραγματοποιούνταν γύρω από το Νότιο Ωκεανό από τη δεκαετία του 1980, [οι επιστήμονες έβλεπαν ότι] το Ανταρκτικό Πυθμαίο Νερό συρρικνώνεται με παρόμοιους ρυθμούς, κάνοντάς μας να πιστεύουμε ότι αυτή η εκπληκτικά μεγάλη συστολή επιμένει», λέει η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Σάρα Πέρκι.

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2155040

    Βρέθηκε το γενετικό «κουμπί» της άνοιξης

     

    Πώς γνωρίζουν τα φυτά πότε ήρθε η ώρα να «ξυπνήσουν» μετά το χειμώνα για να ανθίσουν και πάλι; Επιστήμονες στη Βρετανία πιστεύουν πως έχουν την απάντηση σε αυτό το μυστήριο της Φύσης: πρόκειται για το «γονίδιο της άνοιξης» – ή PIF4, όπως ονομάζεται- το οποίο πυροδοτεί την ανθοφορία όταν επιτευχθεί μια συγκεκριμένη θερμοκρασία.

    «Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι μόνο ο παράγοντας της θερμοκρασίας μπορεί να ασκήσει τόσο συγκεκριμένο και ακριβή έλεγχο στη δράση του PIF4», λέει ο Δρ. Φιλ Ουιγκ, επικεφαλής της ομάδας του Κέντρου John Innes, στο Νόρουιτς της Βρετανίας, η οποία δημοσιεύει τα συναρπαστικά αποτελέσματα της μελέτης της στην επιθεώρηση Nature.

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2154324

    Iσχυρές ενδείξεις ύπαρξης πάγου στον Ερμή

    Εκπλήξεις στην επιφάνεια, αλλά και στο εσωτερικό του Ερμή, επιφύλασσε η αποστολή του σκάφους Messenger της NASA, η οποία ολοκληρώθηκε μετά από ένα χρόνο. Μεταξύ άλλων, εντόπισε ισχυρές ενδείξεις για την ύπαρξη πάγου στους πόλους του μικρότερου πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος.

    Παρότι οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια του Ερμή μπορούν να ξεπεράσουν τους 400 βαθμούς Κελσίου, ορισμένοι κρατήρες στους πόλους του βρίσκονται μόνιμα στη σκιά, κάτι που τους καθιστά «ψυχρές παγίδες». Εκεί ακριβώς, το ερευνητικό σκάφος της NASA εντόπισε με τη βοήθεια ραντάρ φωτεινά «μπαλώματα», που αποτελούν ένδειξη ύπαρξης πάγου.

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2154431

    Μέσα σε ένα χρόνο, το σκάφος της NASA τράβηξε σχεδόν 100.000 εικόνες του Ερμή και έστειλε στη Γη νέα δεδομένα για τον πυρήνα, την τοπογραφία και τις μόνιμα σκιώδεις περιοχές κοντά

    Κάμερα βλέπει πίσω από γωνίες καταγράφοντας την «ηχώ» του φωτός

    Λονδίνο

    Ερευνητές του MIT ανέπτυξαν μια κάμερα που χρησιμοποιεί ένα είδος «φλας» από δέσμες λέιζερ για να απεικονίζει αντικείμενα που βρίσκονται εκτός του οπτικού της πεδίου, κρυμμένα για παράδειγμα πίσω από γωνίες.

    Ο απλούστερος τρόπος να δει κανείς ένα αντικείμενο που κρύβεται στη γωνία είναι να χρησιμοποιήσει έναν καθρέπτη, πάνω στον οποίο φαίνεται το είδωλο του αντικειμένου.

    Οι κανονικοί τοίχοι, όμως, δεν ανακλούν το φως όπως οι καθρέπτες. Σκεδάζουν (εκτρέπουν) τα φωτόνια σε τυχαίες διευθύνσεις, και αυτή η διάχυτη ακτινοβολία δεν μπορεί να αποκαλύψει λεπτομέρειες για κρυμμένα αντικείμενα.

    Ο Ράμες Ράσκαρ, ερευνητής στο διάσημο Εργαστήριο Μέσων του ΜΙΤ (ΜΙΤ Μedia Light) βρήκε τη λύση στο πρόβλημα: η κάμερα που ανέπτυξε μετράει το χρόνο που χρειάζεται κάθε φωτόνιο για να ανακλαστεί στους τοίχους, να χτυπήσει το αντικείμενο, και μετά να αναπηδήσει ξανά πάνω στους τοίχους, πριν φτάσει τελικά στην κάμερα.

    Κατά κάποιο τρόπο, το σύστημα υπολογίζει το σχήμα του κρυμμένου αντικειμένου χρονομετρώντας την «ηχώ» του φωτός.

    «Όλοι είμαστε εξοικειωμένοι με την ηχώ του ήχου, μπορούμε όμως να εκμεταλλευτούμε και την “ηχώ” του φωτός» σχολιάζει στο Nature.com ο Δρ Ράσκαρ. Η κάμερά του παρουσιάζεται  στην επιθεώρηση Nature Communications.

    http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231187567

    Ανακαλύφθηκε γαλαξίας σε σχήμα διαμαντιού

     

    Μία διεθνής ομάδα αστρονόμων ανακάλυψε έναν πολύ ασυνήθιστο και λαμπερό γαλαξία, με ορθογώνιο σχήμα που μοιάζει εντυπωσιακά με διαμάντι.

    Οι ερευνητές από την Αυστραλία, τη Γερμανία, την Ελβετία και τη Φινλανδία, που θα δημοσιεύσουν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal» ανακάλυψαν τον ορθογώνιο γαλαξία ανάμεσα σε άλλους 250, σε απόσταση περίπου 70 εκατ. ετών φωτός από τη Γη.

    Στο σύμπαν οι περισσότεροι γαλαξίες, τουλάχιστον από τις μέχρι σήμερα αστρονομικές παρατηρήσεις, έχουν τρία σχήματα: κυκλικού δίσκου με σπειροειδείς βραχίονες (όπως ο δικός μας), ελλειπτικό ή είναι άμορφοι και ακανόνιστου σχήματος. Για αυτό και ένας ορθογώνιος γαλαξίας, που μοιάζει με κομμένο διαμάντι, είναι ένα σπάνιο θέαμα.

    «Είναι από αυτά τα πράγματα που είτε δεν θα έπρεπε να υπάρχουν, είτε δεν περιμένεις να υπάρχουν. Είναι λίγο σαν τον Πύργο της Πίζας ή κάποιο εξωτικό νέο είδος, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται να αψηφα τους νόμους της φύσης», δήλωσε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας Σουίνμπερν ʼλιστερ Γκράχαμ.

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2153079

    Η ατμόσφαιρα της Γης «γινόταν περιοδικά αδιαφανής

    Ο μακρινός Τιτάνας καλύπτεται από ένα αδιαφανές πορτοκαλί πέπλο. Πίσω του διακρίνεται η Τέθυς, ένα άλλο φεγγάρι του Κρόνου
    Ο μακρινός Τιτάνας καλύπτεται από ένα αδιαφανές πορτοκαλί πέπλο. Πίσω του διακρίνεται η Τέθυς, ένα άλλο φεγγάρι του Κρόνου   (Φωτογραφία:  NASA/ESA )
    ονδίνο

    Η ατμόσφαιρα της Γης δεν ήταν πάντα το διαφανές γαλάζιο πέπλο που απολαμβάνουμε σήμερα. Χημικές αναλύσεις σε αρχέγονα ιζήματα δείχνουν ότι η ατμόσφαιρα του νεαρού πλανήτη γινόταν περιοδικά ομιχλώδης και αδιαφανής λόγω της παρουσίας υδρογονανθράκων.

    Αυτό θα σήμαινε ότι, πριν από σχεδόν δυόμισι δισεκατομμύρια χρόνια, η Γη έμοιαζε με τον Τιτάνα,  δορυφόρο του Κρόνου, το μόνο άλλο σώμα του Ηλιακού Συστήματος που διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα.

    Η αδιαφανής, πορτοκαλί ατμόσφαιρα του Τιτάνα αποτελείται από άζωτο, μεθάνιο και άλλους, πιο σύνθετους υδρογονάνθρακες, οι οποίοι μάλιστα σχηματίζουν νέφη και πέφτουν ως βροχή στην παγωμένη επιφάνεια του φεγγαριού. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο πυκνή ώστε κανείς δεν είχε καταφέρει να διακρίνει χαρακτηριστικά της επιφάνειας πριν από την άφιξη της αποστολής Cassini το 2004.

    Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο Nature Geoscience, υποδεικνύει ότι η ατμόσφαιρα της Γης είχε κάποτε παρόμοια χαρακτηριστικά.

    H ομάδα της Δρ Όμπρεϊ Ζερκλ, χημικού του Πανεπιστημίου του Νιουκάσλ στη Βρετανία, εξέτασε πετρώματα από τη Νότιο Αφρική που χρονολογούνται στα 2,65 με 2,50 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, όταν η ατμόσφαιρα της Γης δεν διέθετε ακόμα οξυγόνο

    Αρκτική: Σκύλοι θα ανιχνεύουν πετρελαιοκηλίδες κάτω από τους πάγους;

     

    Το πράσινο φως από τις ρυθμιστικές αρχές περιμένει ο όμιλος Shell για να αρχίσει τις ερευνητικές γεωτρήσεις για πετρέλαιο στην Αρκτική, πιθανότατα τον Ιούνιο, μόλις οι πάγοι αρχίσουν να λιώνουν. Η εταιρία ανακοίνωσε ότι οι προετοιμασίες βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, ενώ την περασμένη εβδομάδα ο πετρελαϊκός κολοσσός κατέθεσε -προληπτικά- αγωγή εναντίον όσων αντιτίθενται στις υπεράκτιες γεωτρήσεις στην Αρκτική, π.χ. περιβαλλοντικών οργανώσεων, δείχνοντας ότι είναι αποφασισμένος να υλοποιήσει τα σχέδιά του.

    Πώς όμως προετοιμάζεται η πετρελαϊκή βιομηχανία για μια πετρελαιοκηλίδα κάτω από τους πάγους, στο βορειότερο σημείο της Γης; Σύμφωνα με το βρετανικό Guardian, η Shell μαζί με άλλες πετρελαϊκές εταιρίες και κυβερνητικούς ερευνητικούς οργανισμούς, χρηματοδότησαν πριν από λίγα χρόνια την εκπαίδευση τριών σκύλων – ενός ντάξχουντ και δύο κόλεϋ των συνόρων- από το ανεξάρτητο ίδρυμα ερευνών Sintef της Νορβηγίας προκειμένου να εντοπίζουν πετρελαιοκηλίδες κάτω από χιόνι και πάγο.

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2149847

    «Φως» στο εσωτερικό της Γης

    Πηγή: GEMMA project

    Το σύνορο ανάμεσα στον φλοιό της Γης και στο βαθύτερο στρώμα του μανδύα, που μεσολαβεί μέχρι τον πυρήνα, κατάφεραν για πρώτη φορά να «χαρτογραφήσουν» οι επιστήμονες, με τη βοήθεια του δορυφόρου GOCE του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).

    Το σύνορο, που ονομάζεται και «όριο Μόχο» (από τη συντόμευση του ονόματος του Κροάτη γεωφυσικού Αντρια Μοχορόβισιτς, ο οποίος το εντόπισε πρώτος το 1909), βρίσκεται σε βάθος 10 έως 70 χιλιομέτρων και οριοθετεί την αρχή του μανδύα, προσδίδοντας ξεχωριστές ιδιότητες στα πετρώματά του σε σχέση με αυτά του φλοιού. Ο Κροάτης επιστήμονας είχε υποθέσει την ύπαρξη της συνοριακής ασυνέχειας μεταξύ φλοιού-μανδύα βασιζόμενος στην ξεχωριστή ταχύτητα των σεισμικών κυμάτων που παράγουν οι επιφανειακοί σεισμοί.

    Οι ερευνητές αξιοποίησαν τις μετρήσεις βαρύτητας του δορυφόρου GOCE που εκτοξεύθηκε το 2009 και περιφέρεται γύρω από τον πλανήτη μας σε ύψος περίπου 255 χλμ., την χαμηλότερη τροχιά από οποιονδήποτε άλλο επιστημονικό-ερευνητικό δορυφόρο. Ο δορυφόρος είναι σε θέση να καταγράψει και τις παραμικρές αποκλίσεις στη γήινη βαρύτητα, πράγμα που επιτρέπει στους επιστήμονες να υπολογίσουν (να «χαρτογραφήσουν») με μεγαλύτερη λεπτομέρεια από κάθε άλλη φορά τις σχεδόν ανεπαίσθητες διαφορές στη βαρυτική έλξη που παρατηρούνται στα διαφορετικά σημεία του πλανήτη, ανάλογα με το αν αφορούν οροσειρές, πεδιάδες ή βαθιές θαλάσσιες τάφρους.

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2149745

    Η NASA διαψεύδει… τους Μάγια

     

    Είναι μια από τις πιο πολυσυζητημένες ημερομηνίες: 21 Δεκεμβρίου 2012. Με τη… βοήθεια βιβλίων, ταινιών και ΜΜΕ, δεν είναι πλέον λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως οι Μάγια «προέβλεψαν» ότι εκείνη η ημέρα θα σημάνει το τέλος της ανθρωπότητας. Για τρίτη φορά από το 2009, η NASA επιχειρεί να κατευνάσει τους φόβους, με ένα βίντεο, στο οποίο διαψεύδει μεταξύ άλλων ότι το Δεκέμβριο η Γη θα καταστραφεί σε σύγκρουση με άλλον πλανήτη.

    Η 21η Δεκεμβρίου θα είναι μια μέρα όπως όλες οι άλλες, είναι το κεντρικό μήνυμα της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας δια στόματος του Ντον Γίομανς, επικεφαλής του Προγράμματος Εγγύς στη Γη Αντικειμένων. Όπως επισημαίνει, οι θεωρίες συνωμοσίας άρχισαν με τη διάδοση της πεποίθησης ότι το ημερολόγιο των Μάγια φθάνει στο τέλος του εκείνη την ημέρα. «Το ημερολόγιό τους δεν τελειώνει τότε», λέει ο ερευνητής. «Είναι απλώς το τέλος ενός κύκλου και η αρχή ενός νέου, όπως το δικό μας ημερολόγιο φθάνει στο τέλος του στις 31 Δεκεμβρίου για να αρχίσει το ημερολόγιο ενός νέου έτους, την 1η Ιανουαρίου.»

    http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2149161

    Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
    Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων