Επανδρωμένες αποστολές στον Aρη και ακόμη παραπέρα
 |
Η NASA παρουσίασε πρόσφατα την καινούρια της διαστημική κάψουλα με την ονομασία Orion (Ωρίων), με την οποία σκοπεύει να στείλει ανθρώπους στον Aρη, σε γειτονικούς αστεροειδείς και ακόμα πιο μακριά (Πηγή:NASA/Eric Bordelon). |
Η NASA παρουσίασε πρόσφατα την καινούρια της διαστημική κάψουλα με την ονομασία Orion (Ωρίων), με την οποία σκοπεύει να στείλει ανθρώπους στον Aρη, σε γειτονικούς αστεροειδείς και ακόμα πιο μακριά.
Ο σχεδιασμός της κάψουλας διήρκεσε αρκετά χρόνια και η σχεδιαστική ομάδα έχει προγραμματίσει την πρώτη δοκιμαστική πτήση της για το Σεπτέμβρη του 2014. Αν και οι δοκιμαστικές πτήσεις δεν θα είναι επανδρωμένες, η NASA στοχεύει στο να έχει πλήρωμα τεσσάρων αστροναυτών στις αποστολές του Orion στο ηλιακό μας σύστημα. Το Orion είναι το πρώτο διαστημικό όχημα που σχεδιάζει η αμερικανική υπηρεσία διαστήματος μετά το Space Shuttle τη δεκαετία του 1970.
Στη δοκιμαστική πτήση το Σεπτέμβρη του 2014, η κάψουλα θα τοποθετηθεί στον πύραυλο Delta IV και θα εκτοξευτεί σε τροχιά 15 φορές ψηλότερα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, περίπου στα 5.800 χιλιόμετρα απόστασης από τη Γη. Μετά από τρεις πλήρεις περιστροφές γύρω από τη Γη, θα εισέλθει πάλι στην ατμόσφαιρα ώστε να ελεγχθεί η θερμική προστασία της, κάτι απαραίτητο για την ασφαλή επιστροφή των αστροναυτών από τις μελλοντικές αποστολές. Αν όλα πάνε όπως έχουν σχεδιασθεί, η κάψουλα θα προσθαλασσωθεί επιτυχώς κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Για περισσότερα http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2249001
Σκουλήκια επεξεργάζονται τα σκουπίδια 30.000 νοικοκυριών
Χάρβαρντ
Μια βρετανική εταιρεία ανέλαβε να επεξεργάζεται 5.000 τόνους οργανικών απορριμάτων το χρόνο -τα σκουπίδια 30.000 νοικοκυριών- ταΐζοντάς τα σε σκουλήκια.
Σύμφωνα με το Βήμα Science, οι 18 εκατομμύρια γεωσκώληκες της Wormtech χωνεύουν τα οργανικά υλικά των απορριμάτων και αποβάλλουν αζωτούχες ενώσεις, οι οποίες μπορούν να μετατραπούν σε λίπασμα.
Η ζωντανή χωματερή μπορεί έτσι να ανακυκλώνει το 60% των οικιακών σκουπιδιών.
Αν η επιχείρηση αποδειχθεί κερδοφόρος, η Wormtech σκοπεύει να διπλασιάσει τον όγκο των απορριμάτων που επεξεργάζεται -προφανώς και τα σκουλήκια της- έως το 2006.
Newsroom ΔΟΛ
Τα σκουπίδια των άλλων θα εισάγει η Σουηδία για την παραγωγή ενέργειας
Στοκχόλμη, Σουηδία
Το πρόγραμμα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από σκουπίδια είναι επιτυχημένο αλλά, όπως φαίνεται, όχι όσο θα μπορούσε γιατί λείπει κάτι βασικό: ακόμα περισσότερα σκουπίδια για την παραγωγή περισσότερης ενέργειας.
Σε μια χώρα όπου μόνο το 4% των απορριμμάτων καταλήγει σε χωματερές, όπως γράφει το NPR (προφανώς το υπόλοιπο αξιοποιείται με διάφορους τρόπους), οι Αρχές εξετάζουν τρόπους να αποκτήσουν ακόμα περισσότερα σκουπίδια.
Ήδη εισάγουν από τη Νορβηγία, η οποία καταβάλλει και το σχετικό αντίτιμο, και εξετάζουν το ενδεχόμενο να εισάγουν από την Ιταλία, την Βουλγαρία και τη Ρουμανία, χώρες που εξαρτώνται από χωματερές.
Με την καύση και την παραγωγή ενέργειας έχουν σήμερα ρεύμα 250.000 νοικοκυριά ενώ καλύπτεται το 20% των αναγκών του κεντρικού συστήματος θέρμανσης.
Newsroom ΔΟΛ
Πως λειτουργεί η καρδιά
Ποιος είναι ο πιο ενοχλητικός ήχος για την ανθρώπινη ακοή;
Νέες θεραπείες υπόσχονται καλύτερη αντιμετώπιση του μελανώματος
«Βακτηριακά καλώδια» εξηγούν μυστηριώδη ηλεκτρικά ρεύματα στο βυθό
Η ανίχνευση ηλεκτρικών ρευμάτων στο βυθό της θάλασσας είχε προκαλέσει αίσθηση πριν από τρία χρόνια, μέχρι σήμερα όμως το φαινόμενο παρέμενε ανεξήγητο. Τώρα, διεθνής ερευνητική ομάδα διαπιστώνει ότι τα ρεύματα οφείλονται σε μακρόστενα βακτήρια που συμπεριφέρονται ως καλώδια για να αντλήσουν ενέργεια.
«Τα πειράματά μας έδειξαν ότι οι ηλεκτρικές συνδέσεις στο βυθό πρέπει να είναι στέρεες βακτηριακές δομές» αναφέρει ο Κρίστιαν Πφέφερ του Πανεπιστημίου του Άαρχαους της Δανίας, μέλος της ερευνητικής ομάδας που είχε ανιχνεύσει τα ηλεκτρικά ρεύματα.
Σε συνεργασία με συναδέλφους τους από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, οι Δανοί ερευνητές εξέτασαν δείγματα του θαλάσσιου πυθμένα στο μικροσκόπιο. Εντόπισαν ένα άγνωστο ως σήμερα είδος βακτηρίων, τα οποία σχηματίζουν μακρόστενες, πολυκύτταρες αποικίες με μήκος περίπου ένα εκατοστό.
«Η τραβηγμένη ιδέα ότι τα βακτήρια συμπεριφέρονται ως καλώδια άρχισε να επιβεβαιώνεται όταν ανακαλύψαμε μέσα στα βακτήρια δομές σαν ίνες, τις οποίες περιέβαλε μια μεμβράνη» σχολιάζουν οι ερευνητές.
Χρησιμοποιώντας μεθόδους νανοτεχνολογίας, η ερευνητική ομάδα μπόρεσε να διαλευκάνει το μηχανισμό του παράξενου φαινομένου: τα ηλεκτρικά ρεύματα που τρέχουν κατά μήκος των βακτηρίων τα βοηθούν να τρέφονται.
Τα μικρόβια φαίνεται ότι χρησιμοποιούν αυτό το μηχανισμό επειδή η λάσπη του ωκεανού δεν περιέχει αρκετό οξυγόνο για την καύση των τροφών τους.
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231219346
Ρωσικός πύραυλος θα προστατεύσει τη Γη από αστεροειδείς
 |
«Υπάρχουν τρεις μεγάλοι αστεροειδείς, των οποίων η τροχιά διασταυρώνεται με αυτή της Γης και θα μπορούσαν να συγκρουστούν μαζί της σε βάθος αρκετών δεκαετιών», δήλωσε ο Βιτάλι Λόποτα. |
Ο Ρώσος επικεφαλής της γνωστής εταιρείας Energia δήλωσε σε ρωσικά μέσα ότι εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο κατασκευής ενός διαστημικού πυραύλου που θα έχει την ικανότητα στο μέλλον να καταστρέψει ή να αλλάξει πορεία σε αστεροειδείς που κατευθύνονται προς τη Γη.
«Υπάρχουν τρεις μεγάλοι αστεροειδείς, συμπεριλαμβανομένου του 99942 Απόφεως, των οποίων η τροχιά διασταυρώνεται με αυτή της Γης και θα μπορούσαν να συγκρουστούν μαζί της σε βάθος αρκετών δεκαετιών», δήλωσε ο Βιτάλι Λόποτα.
Ο 99942 Aποφις είναι ένας αστεροειδής που ανακαλύφθηκε το 2004 και έλαβε μεγάλη δημοσιότητα όταν η ΝΑΣΑ εξέδωσε αρχικές εκτιμήσεις που έκαναν λόγο για αρκετά πιθανή σύγκρουσή του με τη Γη ή τη Σελήνη το έτος 2029. Μεταγενέστερες μετρήσεις απέκλεισαν κατηγορηματικά αυτό το ενδεχόμενο αλλά έδωσαν πιθανότητες 1 προς 250.000 να γίνει μια παρόμοια σύγκρουση τον Απρίλιο του 2036. Το 2029 θα περάσει εν τέλει σε απόσταση 30 χιλιάδων χιλιομέτρων, η οποία είναι συγκριτικά δέκα φορές μικρότερη από ότι η απόσταση της Γης από τη Σελήνη.
Για περισσότερα http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2246987
Νέα τεχνική τομογραφίας αυξάνει την ανάλυση, μειώνει τη δόση ακτινοβολίας
Νέοι αλγόριθμοι για την ανάλυση των δεδομένων, σε συνδυασμό με μια νέα πηγή ακτίνων Χ υψηλής ενέργειας, αυξάνουν σημαντικά την ανάλυση της αξονικής τομογραφίας, ενώ παράλληλα μειώνουν δραστικά τη δόση ακτινοβολίας.
Η νέα μέθοδος δοκιμάστηκε σε πρώτη φάση ως εναλλακτική στη μαστογραφία, αναφέρει διεθνής ερευνητική ομάδα στην αμερικανική επιθεώρηση PNAS .
Ο ιστός του μαστού είναι ιδιαίτερα ευαίσθητος στην ακτινοβολία, γι΄αυτό και η αξονική τομογραφία, η οποία απαιτεί σχετικά μεγάλες δόσεις ακτίνων Χ, συνήθως δεν χρησιμοποιείται για την ανίχνευση όγκων στο στήθος.
Η συμβατική μέθοδο μαστογραφίας βασίζεται αντίθετα στην παραδοσιακή μέθοδο της ακτινογραφίας και απεικονίζει το μαστό μόνο από δύο γωνίες, και όχι σε τρεις διαστάσεις. Αυτός πιστεύεται όμως ότι είναι ο λόγος που η μαστογραφία αποτυγχάνει να εντοπίσει τους όγκους στο 10-20% των περιπτώσεων.
Τώρα, ερευνητές από τις ΗΠΑ και τη Γερμανία αναφέρουν ότι ανέπτυξαν μια νέα τεχνική που επιτρέπει την απεικόνιση του μαστού σε τρεις διαστάσεις με την ανάλυση που προσφέρει η αξονική τομογραφία. Η δόση ακτινοβολίας, όμως, είναι 25 φορές μικρότερη.
Η νέα μέθοδος βασίζεται σε δύο καινοτομίες. Η πρώτη αφορά τους αλγόριθμους επεξεργασίας των δεδομένων, η οποία επιτρέπει στην τεχνική να δημιουργεί τρισδιάστατες απεικονίσεις συνδυάζοντας έναν μικρό αριθμό εικόνων που έχουν ληφθεί από διαφορετικές γωνίες.
Η δεύτερη καινοτομία αφορά την πηγή των ακτίνων Χ. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια δέσμη ακτίνων Χ υψηλής ενέργειας την οποία παράγει η Ευρωπαϊκή Εγκατάσταση Ακτινοβολίας Σύγχροτρου στη Γκρενόμπλ της Γαλλίας (ESRF).
Το ενδιαφέρον είναι ότι, παρόλο που η δέσμη έχει υψηλότερη ενέργεια από ό,τι οι ακτίνες Χ στην ακτινογραφία και την αξονική τομογραφία, οι ιστοί εμφανίζονται πιο διαφανείς στις ακτίνες υψηλής ενέργειας και η απορρόφηση ακτινοβολίας μειώνεται έτσι σημαντικά.
Μέχρι στιγμής, πάντως, η νέα μέθοδος έχει δοκιμαστεί μόνο σε δείγματα ιστού από μαστογραφίες.
Για την αξιοποίηση της τεχνικής στην κλινική πράξη, επισημαίνουν οι ερευνητές, είναι απαραίτητη η ανάπτυξη πηγών ακτίνων Χ υψηλής ενέργειας που θα καταλαμβάνουν μικρό όγκο ώστε να μπορούν να εγκατασταθούν σε νοσοκομεία.