sachinidi's blog

(Πηγή: www.uni-goettingen.de)

Ένας νέος πλανήτης με κλίμα παρόμοιο της Γης, που πιθανότατα θα μπορεί να διατηρήσει και να υποστηρίξει την ύπαρξη ζωής, ανακαλύφθηκε σε τροχιά γύρω από γειτονικό αστέρι από τη διεθνή αστρονομική ομάδα των Πανεπιστημίων του Hertfordshire και του Goettingen.

Η αποκαλούμενη και «Υπερ – Γη» – λόγω του ότι η μάζα της είναι επτά φορές μεγαλύτερη της Γης- βρίσκεται στην λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη» του αστεριού HD 40307 και αποτελεί μέρος ενός εξαμελούς πλανητικού συστήματος.

Στο παρελθόν είχαν παρατηρηθεί μόνο τρεις πλανήτες του συστήματος, οι οποίοι λόγω της κοντινής απόστασης τους από το HD 40307 και των συνεπακόλουθων υψηλών θερμοκρασιών δεν έχουν τη δυνατότητα να διατηρήσουν την ύπαρξη νερού.

«Χρησιμοποιήσαμε καινοτόμες τεχνικές ανάλυσης δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης του μήκους κύματος ως φίλτρο προκειμένου να μειώσουμε την επιρροή στο σήμα από την ακτινοβολία του HD 40307. Αυξήσαμε έτσι δραστικά την ευαισθησία των μετρήσεων και καταφέραμε να εντοπίσουμε τρεις νέους πλανήτες στο σύστημα», δήλωσε ο συνεπικεφαλής της έρευνας δρ. Μίκο Τούομι.

Από τους τρεις νέους πλανήτες, αυτός που παρουσιάζει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι ο προσωρινά ονομασμένος HD 40307g, ο οποίος βρίσκεται στην πιο μακρινή τροχιά γύρω από τον αστέρα HD 40307. Η απόστασή του από τον κεντρικό αστέρα είναι παρόμοια με αυτή της Γης από τον Ήλιο, αυξάνοντας έτσι δραματικά την πιθανότητα κατοικησιμότητας, μέσω της ύπαρξης ατμόσφαιρας και νερού. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι κατά πάσα πιθανότητα ο πλανήτης περιστρέφεται και γύρω από τον άξονά του, αναπαράγοντας έτσι το φαινόμενο ημέρας και νύχτας.

Ο συνεπικεφαλής της έρευνας δρ. Γκουίλεμ Ανγκλα – Εσκουντέ δήλωσε ότι «ο αστέρας HD 40307 είναι ένας ήρεμος γηραιός αστέρας νάνος, επομένως δεν συντρέχει κάποιος σοβαρός λόγος για τον πλανήτη να μην έχει παρόμοιο περιβάλλον με τη Γη».

Λίγους μήνες νωρίτερα ένας παρόμοιος πλανήτης με την ονομασία Kepler 22d ανακαλύφθηκε από το διαστημόπλοιο Kepler, αλλά σε απόσταση 600 ετών φωτός από τη Γη, πολλά περισσότερα σε σύγκριση με τα 42 της «Υπερ – Γης».

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Δικτύου Επιστήμης RoPACS, που επικεντρώνεται στην αναζήτηση πλανητών γύρω από «ψυχρά» αστέρια. Ανακαλύψεις σαν αυτή του πλανήτη HD 40307g αναμένεται να αναζωπυρώσουν το ενδιαφέρον για παρόμοια πλανητικά συστήματα και να αποτελέσουν αντικείμενο μελέτης των μεγάλων τηλεσκοπίων επομένης γενιάς.

Το θεμελιώδες αυτό ερώτημα έχει απασχολήσει την επιστημονική κοινότητα για δεκαετίες, καθώς το φως πράγματι συμπεριφέρεται και σαν σωματίδιο και σαν κύμα. Τα μέχρι πρότινος επιτυχημένα πειράματα έδειχναν το φως να συμπεριφέρεται είτε ως κύμα είτε ως σωματίδιο, αλλά ποτέ ταυτόχρονα και τα δύο. Ένα νέο πείραμα όμως τα κατάφερε και αποκαλύπτει τώρα την μυστηριώδη κβαντικότητα του φωτός.

Οι μεγαλύτεροι φυσικοί της ιστορίας έχουν ασχοληθεί με το θέμα αυτό. Ο Ισαάκ Νεύτων υποστήριζε ότι το φως αποτελείται από μικροσκοπικά σωματίδια, ενώ ο Τζέημς Κ. Μάξουελ βασίστηκε σε ένα μοντέλο του φωτός ως κύμα, προκειμένου να ενώσει τον ηλεκτρισμό και τον μαγνητισμό, στην κλασσική ηλεκτρομαγνητική θεωρία του. Αρκετά χρόνια μετά, το 1905, ο Aλμπερτ Aϊνστάιν εξήγησε το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο χρησιμοποιώντας την ιδέα ότι το φως αποτελείται από σωματίδια που ονομάζονται φωτόνια. Για αυτή του την ανακάλυψη μάλιστα τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ.

Σήμερα είναι πλέον ευρέως αποδεκτό ότι το φως είναι και σωματίδιο και κύμα, και μάλιστα αυτή η δυϊκότητα φαίνεται να ισχύει για όλα τα υποατομικά σωματίδια, όπως το ηλεκτρόνιο και τα κουάρκς, ή ακόμα και το διάσημο μποζόνιο Higgs. Όμως παραμένει μυστήριο το αν το φως συμπεριφέρεται ταυτόχρονα ως φως και σωματίδιο, ή αν αλλάζει συμπεριφορά ανάλογα με την περίπτωση.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ προσπάθησαν να απαντήσουν αυτό το ερώτημα χρησιμοποιώντας στα πειράματά τους μία νέα συσκευή μετρήσεων, που μπορεί να ανιχνεύσει και τις δύο συμπεριφορές ταυτόχρονα. Η συσκευή βασίζεται στο φαινόμενο που αποκαλείται «κβαντική μη-τοπικότητα», που απλοϊκά είναι η ιδέα ότι το ίδιο σωματίδιο μπορεί να βρίσκεται σε δύο διαφορετικές τοποθεσίες την ίδια χρονική στιγμή.

Το πείραμα βασίζεται και σε ένα άλλο κβαντικό φαινόμενο που ονομάζεται «κβαντική περιπλοκή», κατά το οποίο δύο σωματίδια περιπλέκονται μεταξύ τους τόσο, ώστε ενέργειες πάνω στο ένα επηρεάζουν τη συμπεριφορά του άλλου.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα αποτελέσματα του πειράματος έχουν αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό από μερίδα της επιστημονικής κοινότητας. Ο φυσικός του ΜΙΤ δρ. Σεθ Λόηντ, αποκάλεσε το πείραμα «θρασύ και αυθάδες» και αμφισβήτησε την εγκυρότητά του.

sax7052

sax7051

sax7050

Η NASA παρουσίασε πρόσφατα την καινούρια της διαστημική κάψουλα με την ονομασία Orion (Ωρίων), με την οποία σκοπεύει να στείλει ανθρώπους στον Aρη, σε γειτονικούς αστεροειδείς και ακόμα πιο μακριά (Πηγή:NASA/Eric Bordelon).

Η NASA παρουσίασε πρόσφατα την καινούρια της διαστημική κάψουλα με την ονομασία Orion (Ωρίων), με την οποία σκοπεύει να στείλει ανθρώπους στον Aρη, σε γειτονικούς αστεροειδείς και ακόμα πιο μακριά.

Ο σχεδιασμός της κάψουλας διήρκεσε αρκετά χρόνια και η σχεδιαστική ομάδα έχει προγραμματίσει την πρώτη δοκιμαστική πτήση της για το Σεπτέμβρη του 2014. Αν και οι δοκιμαστικές πτήσεις δεν θα είναι επανδρωμένες, η NASA στοχεύει στο να έχει πλήρωμα τεσσάρων αστροναυτών στις αποστολές του Orion στο ηλιακό μας σύστημα. Το Orion είναι το πρώτο διαστημικό όχημα που σχεδιάζει η αμερικανική υπηρεσία διαστήματος μετά το Space Shuttle τη δεκαετία του 1970.

Στη δοκιμαστική πτήση το Σεπτέμβρη του 2014, η κάψουλα θα τοποθετηθεί στον πύραυλο Delta IV και θα εκτοξευτεί σε τροχιά 15 φορές ψηλότερα από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, περίπου στα 5.800 χιλιόμετρα απόστασης από τη Γη. Μετά από τρεις πλήρεις περιστροφές γύρω από τη Γη, θα εισέλθει πάλι στην ατμόσφαιρα ώστε να ελεγχθεί η θερμική προστασία της, κάτι απαραίτητο για την ασφαλή επιστροφή των αστροναυτών από τις μελλοντικές αποστολές. Αν όλα πάνε όπως έχουν σχεδιασθεί, η κάψουλα θα προσθαλασσωθεί επιτυχώς κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό.

Για περισσότερα http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=2249001

Χάρβαρντ

Μια βρετανική εταιρεία ανέλαβε να επεξεργάζεται 5.000 τόνους οργανικών απορριμάτων το χρόνο -τα σκουπίδια 30.000 νοικοκυριών- ταΐζοντάς τα σε σκουλήκια.

Σύμφωνα με το Βήμα Science, οι 18 εκατομμύρια γεωσκώληκες της Wormtech χωνεύουν τα οργανικά υλικά των απορριμάτων και αποβάλλουν αζωτούχες ενώσεις, οι οποίες μπορούν να μετατραπούν σε λίπασμα.

Η ζωντανή χωματερή μπορεί έτσι να ανακυκλώνει το 60% των οικιακών σκουπιδιών.

Αν η επιχείρηση αποδειχθεί κερδοφόρος, η Wormtech σκοπεύει να διπλασιάσει τον όγκο των απορριμάτων που επεξεργάζεται -προφανώς και τα σκουλήκια της- έως το 2006.

Newsroom ΔΟΛ

Στοκχόλμη, Σουηδία

Newsroom ΔΟΛ

sax7007

sax7001