Ηλιακός «σπόγγος» απορροφά διοξείδιο του άνθρακα

Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

Καθώς η αναζήτηση για μία αποτελεσματική, εφικτή και βιώσιμη τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης διοξειδίου του άνθρακα συνεχίζεται, ερευνητές από το πανεπιστήμιο Μόνας της Αυστραλίας και τον Οργανισμό Επιστημονικών και Βιομηχανικών Ερευνών της Κοινοπολιτείας (CSIRO) έρχονται να προτείνουν κάτι νέο: ένα μεταλλικό οργανικό πλαίσιο (MOF), το οποίο μπορεί να απορροφήσει και να απελευθερώσει CO2, με τον ίδιο τρόπο που ένα σφουγγάρι απορροφά και αποβάλλει το νερό.

Οι επιστήμονες ονόμασαν τη μέθοδό τους «δυναμικό φωτοδιακόπτη», καθώς η απελευθέρωση του συσσωρευμένου διοξειδίου του άνθρακα πυροδοτείται με την έκθεση του φωτοευαίσθητου MOF στην υπεριώδη ακτινοβολία.

«Πρόκειται για μια συναρπαστική εξέλιξη στο πεδίο της δέσμευσης άνθρακα γιατί η διαδικασία λειτουργεί με τη χρήση συσσωρευμένης ηλιακής ενέργειας αντί για περισσότερη ενέργεια με βάση τον άνθρακα», δήλωσε ο επικεφαλής της ομάδας του CSIRO Δρ. Μάθιου Χιλ.

Όπως εξηγεί ο ίδιος, μια συμβατική μέθοδος δέσμευσης άνθρακα χρησιμοποιεί υγρούς απορροφητές, για παράδειγμα αμίνες, προκειμένου να εγκλωβίσει και να απορροφήσει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ή άλλων αερίων. Εν συνεχεία αυτοί θερμαίνονται προκειμένου να απελευθερώσουν τα δεσμευμένα αέρια εκεί όπου τελικά θα αποθηκευτούν. Η διαδικασία καταναλώνει έως και το 30% της ισχύος μιας μονάδας παραγωγής ενέργειας.

CSIRO.AU

Η Richelle Lyndon και δρ. Matthew Hill με τον εξοπλισμό μου χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία του ηλιακού «σπόγγου».

Το πλαίσιο που εφηύρε ο ίδιος και η ομάδα του είναι πολύ αποδοτικότερο καθώς μπορεί να απορροφήσει ακόμη και 1 λίτρο αερίου αζώτου με μόλις 1 γραμμάριο υλικού και με την κατανάλωση πολύ λιγότερης ενέργειας, ενώ απελευθερώνει στη στιγμή έως και το 64% των εκπομπών που απορροφά μόλις εκτεθεί στην υπεριώδη ακτινοβολία. 

Επόμενος στόχος των αυστραλών ερευνητών είναι να αυξήσουν περαιτέρω την αποδοτικότητα του συστήματός τους, προκειμένου στο μέλλον να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε βιομηχανικά περιβάλλοντα. Πιστεύουν ότι, εάν η μέθοδος υιοθετηθεί, θα απαιτεί ελάχιστη ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας πιστεύει ότι η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, γνωστή με τα αρχικά CCS, θα μπορούσε να βοηθήσει στον περιορισμό των εκπομπών CO2 κατά 7 γιγατόνους, από τους 42 γιγατόνους που υπολογίζει ότι απαιτούνται προκειμένου η αύξηση της μέσης παγκόσμιας θερμοκρασίας να μην υπερβεί τους 2 βαθμούς Κελσίου. Σύμφωνα, ωστόσο, με πρόσφατη έκθεση του διεθνούς ινστιτούτου για τη CCS, με θέμα τις τελευταίες εξελίξεις στο συγκεκριμένο πεδίο, η υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου «μοιάζει πολύ απίθανη».

Μυστηριώδης ζώνη ακτινοβολίας τύλιξε παροδικά τη Γη

Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ
H ανακάλυψη μιας τρίτης ζώνης ακτινοβολίας από τα σκάφη της αποστολής RBSP ανατρέπει τα δεδομένα
H ανακάλυψη μιας τρίτης ζώνης ακτινοβολίας από τα σκάφη της αποστολής RBSP ανατρέπει τα δεδομένα   (Φωτογραφία:  NASA )
Ουάσινγκτον

Τα επτά δισεκατομμύρια των κατοίκων της Γης δεν αντιλήφθηκαν το παραμικρό, όμως τον περασμένο Σεπτέμβριο ο πλανήτης είχε «τυλιχτεί» επί τέσσερις εβδομάδες από ένα πέπλο πολύ ισχυρών φορτισμένων σωματιδίων. Ερευνητικά σκάφη της NASA αποκάλυψαν την παροδική ύπαρξη γύρω από τη Γη μιας τρίτης ζώνης ακτινοβολίας Βαν λεν, την οποία οι επιστήμονες αγνοούσαν παντελώς. Μετά την πρώτη έκπληξη οι ειδικοί αδημονούν να μελετήσουν περαιτέρω το φαινόμενο, το οποίο μπορεί να είναι επικίνδυνο για τους δορυφόρους, τις επανδρωμένες διαστημικές αποστολές αλλά και τα επίγεια ηλεκτρονικά συστήματα.

Διαβάστε επίσης

Οι ζώνες ακτινοβολίας Βαν Άλλεν ανακαλύφθηκαν το 1958 από τον Τζέιμς Βαν Άλλεν, από τον οποίο και πήραν το όνομά τους. Πρόκειται για δυο δαχτυλίδια που σχηματίζονται από σωματίδια υψηλής ενέργειας –τα «ηλεκτρόνια-δολοφόνους», όπως τα αποκαλούν – τα οποία παγιδεύονται στο μαγνητικό πεδίο της Γης μαζί με πρωτόνια.

Η εσωτερική ζώνη, η οποία βρίσκεται πιο κοντά στον πλανήτη μας, είναι σχετικά σταθερή. Η εξωτερική ζώνη, η οποία αρχίζει να εκτείνεται από ένα υψόμετρο 13.000 ως 40.000 χλμ από την επιφάνεια της Γης, είναι εξαιρετικά ασταθής και παρουσιάζει τεράστιες διακυμάνσεις. Μέσα σε μερικές ώρες, ή και λεπτά, τα ηλεκτρόνια που την αποτελούν μπορούν να αγγίξουν την ταχύτητα του φωτός ενώ το μέγεθός της μπορεί να γίνει εκατονταπλάσιο.

Αν και η ύπαρξή τους είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες, οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν πολλά για αυτές τις ζώνες ακτινοβολίας, πέραν του ότι μπορούν να προκαλέσουν βλάβες σε δορυφόρους και διαστημόπλοια ή και στα ηλεκτρονικά συστήματα εδώ στη Γη. Στις 30 Αυγούστου του 2012 η NASA εκτόξευσε τα δυο ερευνητικά σκάφη Van Allen με στόχο την άντληση περισσότερων πληροφοριών σχετικά με αυτές.

Η μεγάλη έκπληξη

Στις 2 Σεπτεμβρίου, μόλις μερικές ημέρες μετά την εκτόξευσή τους, οι δορυφόροι Van Allen έκαναν την έκπληξη. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κολοράντο στο Μπόλντερ, οι οποίο έχουν αναπτύξει τα όργανα που φέρουν τα ερευνητικά σκάφη, είδαν να σχηματίζεται μπροστά στα μάτια τους μια τρίτη ζώνη ακτινοβολίας σε μια διαδικασία που δεν προβλέπεται από καμία θεωρία.

«Ήταν τόσο παράξενο που πίστεψα ότι κάτι δεν πάει καλά στα όργανα» ανέφερε στο σχετικό δελτίο Τύπου του πανεπιστημίου ο Νταν Μπέικερ, επικεφαλής ερευνητής του προγράμματος και κύριος συγγραφέας της μελέτης που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science». «Είδαμε όμως ταυτόσημα δεδομένα και στο δεύτερο σκάφος. Δεν μπορούσαμε παρά να συμπεράνουμε ότι ήταν αλήθεια».

Ενώ τα αρχικά δεδομένα έδειχναν τις δυο ζώνες Βαν Άλλεν ακριβώς όπως θα έπρεπε να είναι με βάση τις θεωρίες, τη δεύτερη μέρα του Σεπτεμβρίου η εξωτερική ζώνη άρχισε να γίνεται πολύ συμπαγής (σχηματίζοντας ένα «δαχτυλίδι αποθήκευσης» όπως το ονόμασαν οι ερευνητές) ενώ ένα τρίτο, πιο αραιό, δαχτυλίδι από ηλεκτρόνια σχηματίστηκε στην εξωτερική πλευρά της. Το εξωτερικό δαχτυλίδι άρχισε να διασπάται την τρίτη εβδομάδα ώσπου τελικά, την 1η Οκτωβρίου, ένα ισχυρό διαπλανητικό ωστικό κύμα προερχόμενο μάλλον από τον Ήλιο διέλυσε παντελώς τα υπολείμματά του και μαζί και το «δαχτυλίδι αποθήκευσης» μέσα σε μια ώρα. Στη συνέχεια σχηματίστηκαν ξανά οι δυο «αναμενόμενες» ζώνες ακτινοβολίας, οι οποίες και παρέμειναν τους επόμενους μήνες.

Επανεξέταση των θεωριών

Η ανακάλυψη οπωσδήποτε οδηγεί τους ειδικούς στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να επανεξετάσουν τις θεωρίες τους, προς το παρόν όμως πολλές παράμετροι είναι άγνωστοι, με πρώτο και κυριότερο τη συχνότητα της εμφάνισης της τρίτης ζώνης. «Δεν έχουμε ιδέα πόσο συχνά συμβαίνει κάτι τέτοιο» ανέφερε ο δρ Μπέικερ. «Μπορεί να συμβαίνει αρκετά συχνά, δεν είχαμε όμως τα κατάλληλα εργαλεία για να το δούμε».

Οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν επίσης από πού προέρχονται τα ηλεκτρόνια που σχηματίζουν το «δαχτυλίδι αποθήκευσης» ούτε ποια αιτία προκαλεί την επιτάχυνση των φορτισμένων σωματιδίων, αν και θεωρούν ότι αυτή θα πρέπει να έχει σχέση με την ηλιακή δραστηριότητα και την αλληλεπίδρασή της με το μαγνητικό πεδίο της Γης.

Τα επόμενα δεδομένα των δορυφόρων Van Allen αναμένονται επομένως με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όχι μόνο από την ερευνητική ομάδα, αλλά και από τους θεωρητικούς που ασχολούνται με το μαγνητικό πεδίο της Γης και τον διαστημικό καιρό. «Η ανακάλυψη μάς φέρνει πραγματικά αντιμέτωπους με ένα πολύ σημαντικό ερώτημα και πολλά σημαντικά αινίγματα» δήλωσε στο περιοδικό «New Scientist» ο Γιούρι Σπριτς του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Λος Αντζελες ο οποίος δεν μετείχε στην ερευνητική ομάδα αλλά ετοιμάζει μια μελέτη επί του θέματος.

Όπως ανέφερε ο ειδικός, τον περασμένο Σεπτέμβριο δεν σημειώθηκαν σε δορυφόρους δυσλειτουργίες πους θα μπορούσαν να συνδεθούν με το φαινόμενο.

Βήμα Science

Newsroom ΔΟΛ

Υπολογίστηκε η ταχύτητα περιστροφής μιας γιγάντιας μαύρης τρύπας

Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ
Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013 11:18

 

Οι αστρονόμοι κατάφεραν για πρώτη φορά να μετρήσουν τον ρυθμό περιστροφής μιας τεράστιας μαύρης τρύπας που έχει μάζα δύο εκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο μας και βρήκαν ότι κινείται με απίστευτη ταχύτητα που φθάνει σχεδόν αυτήν του φωτός.

Αγγίζει δηλαδή, σύμφωνα με τη γενική θεωρία σχετικότητας του Αϊνστάιν, το μέγιστο δυνατό όριο ταχύτητας στο σύμπαν.

Οι ερευνητές από τις ΗΠΑ, την Ιταλία, τη Βρετανία και τη Δανία, με επικεφαλής τον Γκουίντο Ρισαλίτι του Αστεροσκοπείου της Φλωρεντίας και του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ – Σμιθσόνιαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature», χρησιμοποίησαν δύο διαστημικά τηλεσκόπια, το ευρωπαϊκό XMM-Newton και το αμερικανικό Nustar, για να κάνουν υπολογισμούς σχετικά με την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία NGC 1365, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 56 εκατ. ετών από τη Γη.

Οι μετρήσεις έδειξαν ότι η μαύρη τρύπα, που έχει διάμετρο πάνω από τρία εκατομμύρια χιλιόμετρα (σχεδόν οκτώ φορές η απόσταση Γης – Σελήνης), περιστρέφεται με την ασύλληπτη ταχύτητα των 670 εκατ. μιλίων την ώρα (1,08 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων την ώρα).

Οι μαύρες τρύπες είναι τρομερά δύσκολο να μελετηθούν, καθώς δεν αφήνουν το φως να δραπετεύσει από αυτές, ενώ στρεβλώνουν τον χωρο – χρόνο γύρω από αυτές, καθώς συνεχώς απορροφούν διάφορα υλικά (ακόμα και ολόκληρα άστρα) από τον περιβάλλοντα χώρο τους, αυξάνοντας σε μάζα.

Παράλληλα, εκπέμπουν ακτίνες-Χ από τον δίσκο ύλης που έχουν προσελκύσει πέριξ αυτών χάρη στην τρομερή βαρύτητά τους. Είναι αυτή η ακτινοβολία που επέτρεψε τη διενέργεια των μετρήσεων για τον ρυθμό περιστροφής της μαύρης τρύπας.

Όσον αφορά τη μαύρη τρύπα του δικού μας γαλαξία, όπως είπε ο Ρισαλίτι, είναι δύσκολο να γίνει ανάλογος υπολογισμός, επειδή αυτή είναι πολύ λιγότερο ενεργή και δεν παρατηρείται σχεδόν καμία ακτινοβολία να εκπέμπεται από την περίμετρό της.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Φοβερό!!!! Δοκιμάστε το

Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

Οδηγίες:

1. Εστιάστε στην κόκκινη κουκίδα στη μύτη της κοπέλας για 30 δευτερόλεπτα.

2. Γυρίστε το βλέμμα σας σε μια κενή επιφάνεια (πχ στο ταβάνι ή σε κάποιον κενό τοίχο).

3. Αρχίστε να ανοιγοκλείνετε τα μάτια σας γρήγορα και συνεχόμενα.

4. Δείξτε το και στους φίλους σας!

6+1 συμπτώματα που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αγνοείτε

Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

http://www.clickatlife.gr/story/ygeia/6kai1-sumptomata-pou-se-kamia-periptosi-den-prepei-na-agnoeite?id=2284533

Αδικαιολόγητη απώλεια βάρους

Η απώλεια βάρους, χωρίς να ακολουθείτε κάποια συγκεκριμένη δίαιτα μπορεί να ακούγεται ιδανική, αλλά στην πραγματικότητα είναι μια σοβαρή ένδειξη, ότι υπάρχει κάποιο ιατρικό πρόβλημα. Αν έχετε χάσει περισσότερο από το 10% του συνολικού σας βάρους σε διάστημα 6 μηνών, είναι μείζονος σημασίας να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.

Μία αδικαιολόγητη απώλεια βάρους μπορεί να είναι η προειδοποίηση διαφόρων ιατρικών προβλημάτων, μεταξύ των οποίων ο υπερθυρεοειδισμός, ο διαβήτης, η κατάθλιψη, κάποια υπατική νόσος, ο καρκίνος ή διαταραχές, που αφορούν στον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός σας απορροφά τα θρεπτικά συστατικά (διαταραχές δυσαπορρόφησης).

Επίμονος ή υψηλός πυρετός

Ο πυρετός δεν είναι απαραίτητα σημάδι «συναγερμού», αν και παίζει σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση των λοιμώξεων. Αν ωστόσο έχετε πυρετό για διάστημα μεγαλύτερο των τριών ημερών, επιβάλλεται να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας.

Ο επίμονος πυρετός ενδέχεται να είναι «οιωνός» για μία μόλυνση της ουροδόχου κύστης ή ακόμα και για σκωληκοειδίτιδα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα, καρκινικές (κακοήθεις) συνθήκες, όπως είναι τα λεμφώματα, μπορεί να προκαλέσουν παρατεταμένο ή επίμονο πυρετό. Αν ανήκετε στην περίπτωση, όπου ο πυρετός σας αγγίζει ή ξεπερνά τους 39,4 C, συμβουλευτείτε το γιατρό σας το συντομότερο δυνατό.

Δύσπνοια

Η έντονη δύσπνοια ενδέχεται να είναι ένα σύμπτωμα ενός αρκετά σοβαρού προβλήματος υγείας. Αν δεν είστε σε θέση να αναπνεύσετε σωστά ή αν αδυνατείτε να οξυγονωθείτε όσο πρέπει, αναζητήστε άμεσα ιατρική βοήθεια, ειδικά μάλιστα αν η δύσπνοια εξακολουθεί να υπάρχει και όταν είστε ξαπλωμένοι.

Τα αίτια της δύσπνοιας μπορεί να ποικίλουν από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, χρόνια βρογχίτιδα, άσθμα, πνευμονία, κάποιον θρόμβο του αίματος στον πνεύμονα (πνευμονική εμβολή), καθώς και άλλα προβλήματα της καρδιάς και των πνευμόνων.

Ανεξήγητες αλλαγές στη λειτουργία του εντέρου

Στην περίπτωση, που η λειτουργία του εντέρου σας αλλάξει χωρίς να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, αναζητήστε τη βοήθεια του γιατρού σας. Μια μη φυσιολογική λειτουργία περιλαμβάνει:

• Κόπρανα μαύρου ή σκούρου χρώματος με αίμα

• Επίμονη διάρροια ή δυσκοιλιότητα

• Ανεξήγητη κινητικότητα του εντέρου

Σύγχυση ή αλλαγές συμπεριφοράς

Η ξαφνική σύγχυση στον τρόπο σκέψης, ο αποπροσανατολισμός (τόπου και χρόνου), οι αναίτιες δυσκολίες αναφορικά με τη μνήμη και τη συγκέντρωση και οι απότομες μεταβολές της προσωπικότητας ή της συμπεριφοράς (για παράδειγμα, η επιθετικότητα) δεν είναι μία απλή υπόθεση.

Οι μεταπτώσεις στη συμπεριφορά ή τον τρόπο σκέψης κάποιου μπορεί να προμηνύουν διάφορα προβλήματα υγείας, μεταξύ των οποίων κάποια μόλυνση, αναιμία, χαμηλό σάκχαρο, αφυδάτωση ή κάποια ψυχική πάθηση. Μερικές φορές ακόμα και συγκεκριμένες φαρμακευτικές αγωγές συμβάλλουν στη σύγχυση ή στις αλλαγές της προσωπικότητας κάποιου.

Πρώιμος κορεσμός

Αν μόνιμα αισθάνεστε χορτασμένοι, ενώ έχετε καταναλώσει μικρή ποσότητα φαγητού, καλό θα ήταν να επικοινωνήσετε με τον γιατρό σας. Η αίσθηση αυτή, γνωστή ως πρώιμος κορεσμός, μπορεί να συνοδεύεται από ναυτία, τάση για εμετό, πυρετό ακόμα και απώλεια ή αύξηση βάρους. Αν ισχύει κάτι τέτοιο, ενημερώστε τον γιατρό σας για όλα τα συμπτώματα.

Οι πιθανές αιτίες του πρώιμου κορεσμού είναι συνήθως η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα, ενδέχεται το πρόβλημα να είναι πιο σοβαρό και να πρόκειται για ένα σημάδι καρκίνου στο πάγκρεας.

Ξαφνικό και έντονο φως

Τα ξαφνικά φωτεινά σημεία, οι λάμψεις φωτός και άλλες διαταραχές της όρασης, μερικές φορές είναι σημάδια ημικρανίας. Σε άλλες περιπτώσεις, όταν μάλιστα έχετε την αίσθηση, ότι ξαφνικά τα φώτα αναβοσβήνουν, ίσως να πρόκειται για αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Επικοινωνήστε αμέσως με τον γιατρό σας, γιατί το πρόβλημα ίσως είναι να είναι πολύ πιο σοβαρό από ότι νομίζετε, καθώς σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια της όρασης.

Καταρρακτώδης βροχή και στον Ήλιο, όχι όμως από νερό

Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ
Οι πίδακες πλάσματος είναι αρκετά μεγάλοι για να καταπιούν πολλούς πλανήτες σαν τη Γη (Εικόνα, βίντεο: NASA) 
http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231236487
   
  • Προτείνετέ το 21
  • Προσθέστε την είδηση στις «ειδήσεις μου» 
  • Ακούστε την είδηση 
  • Μεγαλύτερη γραμματοσειρά 
  • Μικρότερη γραμματοσειρά 
  • Η είδηση σε PDF 
  • Εκτύπωση 
  • Αποστολή 

    • Ουάσινγκτον

    Την ώρα που η Αττική πνιγόταν από την καταρρακτώδη βροχή η NASA έδωσε στη δημοσιότητα ένα εκπληκτικό βίντεο από τη λεγόμενη «βροχή πλάσματος», ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα στον Ήλιο.

    Κάποιες φορές οι εκρήξεις που λαμβάνουν χώρα στον Ήλιο εκτοξεύουν γιγάντιες ποσότητες πλάσματος το οποίο «επιστρέφει» στο ηλιακό στέμμα υπό τη μορφή βροχής, ακολουθώντας τις γραμμές του ηλιακού μαγνητικού πεδίου.

    Το διαστημικό παρατηρητήριο SDO που παρατηρεί συνεχώς τον Ήλιο κατέγραψε στις 19 Ιουλίου του 2012 το εντυπωσιακό φαινόμενο αλλά η NASA αποφάσισε να το δώσει στη δημοσιότητα την Παρασκευή.

    Βήμα Science

    Newsroom ΔΟΛ

    Ο μικρότερος εξωπλανήτης. Με μέγεθος περίπου το 30% της Γης και θερμοκρασία γύρω στους 427 βαθμούς.

    Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

    Με μέγεθος περίπου το 30% της Γης και θερμοκρασία γύρω στους 427 βαθμούς

    Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013 10:15

    NASA/JPL-CALTECH

    Οι αστρονόμοι εντόπισαν τον μικρότερο έως τώρα εξωπλανήτη, που ονόμασαν Κέπλερ-37b

    Τον μικρότερο έως τώρα εξωπλανήτη εντόπισαν αστρονόμοι. Ονομάζεται Κέπλερ-37b και έχει μέγεθος περίπου το 30% της Γης, γεγονός που τον καθιστά λίγο μεγαλύτερο από τη Σελήνη και μικρότερο από τον Ερμή – τον πιο μικρό πλανήτη του δικού μας ηλιακού συστήματος, ενώ έχει θερμοκρασία γύρω στους 427 βαθμούς Κελσίου.

    Είναι ένα από τα τρία πλανητικά σώματα που εντοπίστηκαν σε τροχιά γύρω από το άστρο Κέπλερ-37, το οποίο είναι ελαφρώς πιο μικρό και κρύο από τον Ήλιο μας. Βρίσκεται στην κατεύθυνση του αστερισμού της Λύρας, σε απόσταση 210 ετών φωτός από τη Γη (ένα έτος φωτός είναι περίπου 10 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα).

    Ο δεύτερος εξωπλανήτης, ο Κέπλερ-37c, έχει μέγεθος το 74% της Γης, δηλαδή είναι λίγο μικρότερος από την Αφροδίτη, ενώ ο τρίτος, ο Κέπλερ-37d, είναι διπλάσιος από τον πλανήτη μας. Ο δεύτερος πλανήτης ολοκληρώνει την τροχιά του γύρω από το άστρο του σε 21 γήινες ημέρες και ο τρίτος σε 40. Κατά πάσα πιθανότητα και οι τρεις εξωπλανήτες είναι βραχώδεις, αλλά είναι πολύ καυτοί, χωρίς ατμόσφαιρα και, συνεπώς, δεν φαίνεται να έχουν τη δυνατότητα φιλοξενίας κάποιας μορφής ζωής (τουλάχιστον όπως την ξέρουμε).

    Οι αστρονόμοι ανακάλυψαν τους τρεις πλανήτες μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου «Κέπλερ» της NASA και η σχετική επιστημονική ανακοίνωση έγινε στο περιοδικό «Nature».

    NASA/JPL-CALTECH

    Ο πλανήτης Κέπλερ-37b έχει μέγεθος περίπου το 30% της Γης, γεγονός που τον καθιστά λίγο μεγαλύτερο από τη Σελήνη και μικρότερο από τον Ερμή, τον πιο μικρό πλανήτη του δικού μας ηλιακού συστήματος, ενώ είναι καυτός, με θερμοκρασία, γύρω στους 427 βαθμούς Κελσίου.

    Ο νέος μίνι-πλανήτης Κέπλερ-37b καταρρίπτει το ρεκόρ μικρότερου γνωστού εξωπλανήτη, που έως τώρα κατείχε ο Κέπλερ-42d, ο οποίος ανακαλύφθηκε το 2012 και είναι περίπου ο μισός από τη Γη. Ωστόσο, ο Κέπλερ-37b ενδέχεται να μην κρατήσει για πολύ το ρεκόρ του, καθώς εκκρεμεί η επιβεβαίωση δύο ακόμη εξωπλανητών, ενός που εντοπίστηκε την περασμένη εβδομάδα και έχει μέγεθος όσο το φεγγάρι μας και ενός δεύτερου, σε τροχιά γύρω από ένα νεκρό παλλόμενο άστρο (πάλσαρ), ο οποίος έχει μάζα μόλις το 2% της Γης. 

    Οι αστρονόμοι υπολόγισαν το μέγεθος του εξωπλανήτη με τη βοήθεια της μεθόδου της αστροσεισμολογίας, η οποία αναλύει τα ηχητικά κύματα που ταξιδεύουν από το εσωτερικό έως την επιφάνεια ενός άστρου και αντιστοιχούν σε χαρακτηριστικές συχνότητες φωτός, οι οποίες είναι δυνατό να αναλυθούν, όπως η μουσική που βγάζει ένα μουσικό όργανο.

    Όσο πιο μεγάλο είναι ένα άστρο, τόσο πιο χαμηλή είναι η συχνότητα του «τραγουδιού» του. Εξάγονται, έτσι, συμπεράσματα σχετικά με το μητρικό άστρο (όπως περίπου κάνουν οι σεισμολόγοι στη Γη), ενώ στη συνέχεια γίνονται εκτιμήσεις για τη μάζα, το μέγεθος και την πυκνότητα των εξωπλανητών γύρω του.

    Μέχρι τώρα έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξη 833 εξωπλανητών (οι 114 από το τηλεσκόπιο «Κέπλερ» που εκτοξεύτηκε το 2009), ενώ εκκρεμεί η επιβεβαίωση περίπου 3.000 ακόμα. Όσο πιο μικρός είναι ένας εξωπλανήτης, τόσο πιο δύσκολη είναι η ανακάλυψή του με τις υπάρχουσες τεχνικές δυνατότητες. Όμως, ενώ στην αρχή ανακαλύπτονταν μόνο γιγάντιοι εξωπλανήτες (οι λεγόμενοι «καυτοί Δίες»), σήμερα πια γίνεται όλο και πιο συχνή η ανακάλυψη πλανητών μικρότερων και από τον δικό μας.

    Ο πρώτος εξωπλανήτης εντοπίστηκε το 1992 γύρω από ένα άστρο «πάλσαρ», ενώ το 1995 ανακαλύφθηκε ο πρώτος εξωπλανήτης (ο 51 Πηγάσου Β) γύρω από ένα άστρο σαν το δικό μας.

    Πηγή: ΑΜΠΕ

    Ανακοπή καρδιάς προκαλεί η αύξηση του όζοντος

    Δημοσιεύθηκε στις από ΣΑΧΙΝΙΔΗΣ ΣΥΜΕΩΝ

    Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

    Η ατμοσφαιρική ρύπανση συντελεί σε αύξηση του αριθμού των θανατηφόρων εμφραγμάτων, σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο European Heart Journal .

    Παράλληλα, αμερικανική έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η αύξηση του επιπέδου του όζοντος σε αστικό περιβάλλον, αυξάνει τον κίνδυνο ανακοπής καρδιάς.

    Η ευρωπαϊκή μελέτη είναι η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα για τη σχέση ανάμεσα στα αιωρούμενα μικροσωματίδια και την επιβίωση μετά από οξύ καρδιακό επεισόδιο, και διαπιστώνει ότι το έμφραγμα μυοκαρδίου είναι πιο θανατηφόρο αν ο ασθενής έχει εκτεθεί σε αυξημένα επίπεδα μικροσωματιδίων (διαμέτρου κάτω των 2,5 μικρόμετρων, ΡΜ2,5).

    Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Περιβαλλοντικής Επιδημιολογίας Δρ Πολ Γουίλκινσον της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου , μελέτησαν το ιατρικό ιστορικό περίπου 154.000 ασθενών που εισήχθησαν στο νοσοκομείο για οξύ καρδιακό σύνδρομο, το διάστημα 2004-2007. Στη συνέχεια, συσχέτισαν την μετέπειτα πορεία της υγείας κάθε ασθενούς με το ποσοστό της ατμοσφαιρικής ρύπανσης την περίοδο 2004-2010. Συνολικά, το διάστημα 2007- 2010 καταγράφηκαν περίπου 40.000 θάνατοι.

    Οι επιστήμονες, αφού απομόνωσαν άλλους παράγοντες (φύλο, ηλικία, ιατρικό ιστορικό, φαρμακευτική αγωγή, κάπνισμα, ύψος εισοδήματος, μορφωτικό επίπεδο, απασχόληση ή ανεργία, τόπος κατοικίας κ.α.) διαπίστωσαν ότι για κάθε 10 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα που αυξάνονταν τα μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρα, υπήρχε αύξηση 20% στο ποσοστό θανάτων από οξύ καρδιακό επεισόδιο.

    Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι το πρόβλημα είναι πιο σοβαρό στα μεγάλα αστικά κέντρα, καθώς στο Λονδίνο εντοπίστηκαν τα υψηλότερα επίπεδα αιωρούμενων σωματιδίων από κάθε άλλη περιοχή της Μ.Βρετανίας.

    Η νέα μελέτη έρχεται να προστεθεί σε προηγούμενες που δείχνουν πως η έκθεση των ανθρώπων στην ατμοσφαιρική ρύπανση είναι επιβαρυντική για την καρδιά.

    Όπως ανέφερε η Δρ Κάθριν Τόουν, η μείωση του επιπέδου των μικροσωματιδίων κάτω των 2,5 μικρομέτρων θα αυξήσει το προσδόκιμο ζωής των καρδιοπαθών και πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα δημόσιας υγείας.

    Ανακοπή καρδιάς προκαλεί η αύξηση του όζοντος
    Σε μια ξεχωριστή μελέτη, ερευνητές με επικεφαλής την Δρ Κατερίνα Ένσορ του Πανεπιστημίου «Rise» του Χιούστον , που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο επιστημονικό έντυπο Circulation , κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αύξηση στο επίπεδο του όζοντος σε μια πόλη αυξάνει τον κίνδυνο ανακοπής καρδιάς (συμβαίνει όταν η καρδιά σταματά να χτυπά και διαφέρει από το έμφραγμα, που προκαλείται όταν η απόφραξη κάποιας αρτηρίας εμποδίζει το αίμα να φθάσει στην καρδιά).

    Οι επιστήμονες ανέλυσαν στοιχεία για πάνω από 11.600 ανθρώπους που είχαν υποστεί ανακοπή μεταξύ των ετών 2004- 2011 και συσχέτισαν αυτά τα περιστατικά με τα επίπεδα του όζοντος.
    Μια αύξηση κατά 20 μέρη ανά δισεκατομμύριο στο επίπεδο του όζοντος σχετίζεται με μια αύξηση κατά 3% έως 4% του κινδύνου ανακοπής καρδιάς. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος για τους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες και για τους ηλικιωμένους.

    Η εν λόγω μελέτη είναι μια από τις πρώτες που συσχετίζει ειδικά το όζον με τον αυξημένο καρδιαγγειακό κίνδυνο.

    Το όζον συνήθως σχηματίζεται από την αντίδραση μεταξύ άλλων ρυπογόνων χημικών ουσιών που προέρχονται από διάφορες πηγές (οχήματα, εργοστάσια κ.α.). Επειδή για να παραχθεί όζον, αυτές οι χημικές αντιδράσεις στην ατμόσφαιρα χρειάζονται ηλιακό φως, λαμβάνουν χώρα τη μέρα, οπότε και είναι υψηλότερα τα επίπεδα του όζοντος σε σχέση με τα βράδια.

    Η εισπνοή αυξημένης ποσότητας όζοντος μπορεί να προκαλέσει πόνους στο στήθος, βήχα και ερεθισμό στο λαιμό.

    health.in.gr, ΑΠΕ-ΜΠΕ

    Σε μελέτες και δημοσιεύση σε περιοδικό Ιατρικής πριν 5 χρόνια στο Ηρακλειο το θέμα αυτό, το είχαμε τονίσει

    http://www.vipapharm.com/greek/free-online-journals/medical/medical-articles/saxinidis/somatidia.htm

    Όροι χρήσης blogs.sch.gr | Δήλωση προσβασιμότητας
    Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
    Accessibility by WAH
    Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων