Η απειλή της «σκοτεινής αστραπής»

NASA

Η σκοτεινή αστραπή δεν είναι ορατή στο γυμνό μάτι, αλλά υπό συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να παράξει ακτινοβολία γάμμα σε ένα αεροπλάνο, ισοδύναμη με αρκετές ακτινογραφίες θώρακα ή μία αξονική τομογραφία.

Επιστήμονες στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Γεωεπιστημών στη Βιέννη υπογράμμισαν την ανάγκη στρατολόγησης περισσοτέρων δορυφόρων στραμμένων προς τη Γη για τη μελέτη του φαινομένου της σκοτεινής αστραπής.

Η σκοτεινή αστραπή δεν είναι ορατή στο γυμνό μάτι, αλλά υπό συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να παράξει ακτινοβολία γάμμα σε ένα αεροπλάνο, ισοδύναμη με αρκετές ακτινογραφίες θώρακα ή μία αξονική τομογραφία. Ωστόσο οι ερευνητές είναι ιδιαίτερα καθησυχαστικοί και δίνουν έμφαση στο γεγονός ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας για την υγεία των επιβατών.

Με τον όρο σκοτεινή αστραπή περιγράφεται ο τύπος ηλεκτρικών εκκενώσεων εντός καταιγίδων που είναι γνωστές ως επίγειες αναλαμπές ακτίνων γάμμα. Παρατηρήθηκαν πρώτη φορά τη δεκαετία του 1990, αλλά η διαπίστωση του 2005 πως προέρχονται και από χαμηλά στρώματα της ατμόσφαιρας οδήγησε σε ανησυχίες για το πώς επιδρούν στους επιβάτες αεροπλάνων.

Ακτίνες γάμμα υψηλής ενέργειας αλληλεπιδρούν με τους πυρήνες του οξυγόνου ή του αζώτου στην ατμόσφαιρα, όπως και με το αλουμίνιο στα αεροπλάνα, οδηγώντας σε πιθανώς βλαβερή ακτινοβολία νετρονίων.  

«Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως αυτό το φαινόμενο μπορεί να συμβεί στην ατμόσφαιρά μας μαζί με κάτι τόσο κοινό όσο μία καταιγίδα», δήλωσε ο Τζόζεφ Ντουάιρ του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Φλόριντα.

Οι δορυφόροι που εξετάζουν τώρα το φαινόμενο δεν είναι στραμμένοι προς τη Γη, αντίθετα έχουν σχεδιαστεί για την παρατήρηση μαύρων τρυπών και άλλων κοσμικών διεργασιών που παράγουν ακτίνες γάμμα, και τυγχάνει να εντοπίζουν την ακτινοβολία από τη Γη που έρχεται από πίσω τους.

Για το λόγο αυτό οι επιστήμονες κάνουν έκκληση για τη χρήση ενός δορυφόρου με προσανατολισμό τη Γη, αφιερωμένου στη μελέτη του φαινομένου. «Είναι ένα σημαντικό ζήτημα, και οφείλουμε να το μελετήσουμε περαιτέρω», δήλωσε ο Μάρκο Ταβάνι, ερευνητής αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης.

Αυτή τη στιγμή οι ακτίνες γάμμα παρατηρούνται από τον ιταλικό δορυφόρο AGILE και το διαστημικό τηλεσκόπιο Fermi της NASA. Το 2014 αναμένεται να προσαρμοστεί ένας ακόμα αισθητήρας στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, ο οποίος θα παρατηρεί ισχυρές καταιγίδες, την ατμόσφαιρα και τον κύκλο του νερού

http://www.naftemporiki.gr/story/639424

Το καρδιογράφημα του Ηλιου

Το καρδιογράφημα του Ηλιου
Αποκαλύπτονται οι μαγνητικές διεργασίες στο εσωτερικό του
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05/04/2013 17:11
Το καρδιογράφημα του Ηλιου
Μια από τις εικόνες της προσομοίωσης που δείχνει τις μαγνητικές διεργασίες στο εσωτερικό του Ηλιου

Μόντρεαλ, Καναδάς 

Ερευνητές στον Καναδά πραγματοποίησαν μια προσομοίωση η οποία έδειξε τις μαγνητικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό του Ηλιου. Η μελέτη κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική αφού οι συγκεκριμένες διεργασίες είναι αυτές που παράγουν τις ηλιακές εκλάμψεις καθώς και τις ηλιακές κηλίδες. 

Οι χτύποι της καρδιάς του Ηλιου

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ ένωσαν την ισχύ υπερυπολογιστών που διαθέτει το πανεπιστήμιο με ένα δίκτυο υπολογιστών στον Καναδά (το δίκτυο Calcul Quebec) δημιουργώντας έτσι στην ουσία έναν «υπερ-υπερυπολογιστή».

Στόχος των επιστημόνων ήταν να αποκρυπτογραφήσουν τη δραστηριότητα των μαγνητικών πεδίων στο εσωτερικό του μητρικού μας άστρου.– τους «ηλιακούς καρδιακούς παλμούς» όπως τους χαρακτηρίζουν. Αυτοί οι καρδιακοί παλμοί  παράγουν την ενέργεια που τροφοδοτεί τις ηλιακές εκλάμψεις και τις ηλιακές κηλίδες. Η προσομοίωση έδειξε ότι η πολικότητα των μαγνητικών πεδίων στο εσωτερικό του Ηλιου  αλλάζει (αντιστρέφεται) κάθε 40 έτη.

Tα εμπόδια

Οι εσωτερικές διεργασίες που συντελούνται στον Ηλιο αποτελούν διαχρονικό πεδίο έρευνας αλλά τα υπάρχοντα τεχνικά μέσα ακόμη και σήμερα δεν μπορούν να αποκαλύψουν με ακρίβεια τι συμβαίνει στο εσωτερικό του. Μάλιστα φαινόμενα όπως οι μεταβολές στη μορφή και τη ροή ενέργειας εξελίσσονται σε πολύ μικρό χώρο, μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες μέτρα, γεγονός που δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την ερευνητική προσπάθεια με δεδομένο το μέγεθος του Ηλιου που είναι περίπου ένα εκατομμύριο φορές μεγαλύτερος από της Γης.

«Είναι πρακτικά αδύνατο να αναπαραχθούν αυτές οι διεργασίες σε μια προσομοίωση» δήλωσε στην ιστοσελίδα διαστημικών θεμάτων Space.com ο Πολ Σαρμπονό, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Οι ερευνητές ανέπτυξαν μια μέθοδο για να ξεπεράσουν τα προβλήματα και να πάρουν κάποια αποτελέσματα.

Αρχικά περιόρισαν στο μικρότερο εφικτό το εύρος της ανάλυσης που θα προσομοίωνε κατά προσέγγιση τις μαγνητικές διεργασίες στο εσωτερικό του Ηλιου στα δέκα χλμ.. Ακόμη και έτσι όμως η ενέργεια που θα παραγόταν στην προσομοίωση ήταν τόσο μεγάλη που δεν θα της επέτρεπε να «τρέχει» για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να συλλεχθούν αξιοποιήσιμα δεδομένα. Η προσομοίωση θα κατέρρεε, θα «ανατιναζόταν» από την υπερβολική ενέργεια όπως χαρακτηριστικά λέει ο Σαρμπονό. 

Η προσομοίωση

Ετσι οι ερευνητές σχεδίασαν μια προσομοίωση στην οποία η ενέργεια θα άρχιζε να μεταλλάσσεται από την αρχική στην τελική της μορφή λίγο πριν η προσομοίωση «ανατιναχθεί». Με αυτόν τον τρόπο κατάφεραν να συλλέξουν ορισμένα στοιχεία.

«Δεν είναι καθόλου εύκολο να κάνεις τέτοιες παρεμβάσεις σε συστήματα όπως το μαγνητικό πεδίο του Ηλιου. Αν αρχίσεις να αποσπάς ενέργεια πολύ γρήγορα θα επηρεάσεις τη συνολική δυναμική του συστήματος. Παραδέχομαι ότι η προσομοίωση που αναπτύξαμε δεν είναι τέλεια αφού με τα υπάρχοντα τεχνικά μέσα δεν είναι εφικτή η μελέτη τέτοιων φαινομένων. Παρόλα αυτά αναδείχθηκαν δεδομένα που φωτίζουν ορισμένες διεργασίες του Ηλιου» καταλήγει ο Σαρμπονό. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».

http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=506244

Είδαν το φως να… γέρνει

Είδαν το φως να… γέρνει
Ερευνητές κατέγραψαν την καμπύλωση που περιγράφει ο Αϊνστάιν
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  05/04/2013 13:34
Είδαν το φως να... γέρνει
Καλλιτεχνική απεικόνιση της καμπύλωσης του φωτός που προέκυψε όταν ο λευκός νάνος πλησίασε κοντά στον κόκκινο νάνο. Credit: NASA/JPL

Πασαντίνα, Καλιφόρνια 

Διεθνής ερευνητική ομάδα έστρεψε τον φακό του διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler σε ένα δυαδικό σύστημα που αποτελείται από ένα λευκό νάνο και έναν κόκκινο νάνο. Στόχος τους ήταν να μετρήσουν τη μάζα των δύο άστρων. Ομως οι παρατηρήσεις επέτρεψαν στους ερευνητές να γίνουν μάρτυρες και διαφόρων φαινομένων τα οποία βοηθούν στο να γίνει καλύτερη κατανόηση των κοσμικών διεργασιών που λαμβάνουν χώρα στη δημιουργία και εξέλιξη δυαδικών συστημάτων.
Η καμπύλωση και το παράδοξο

Ανάμεσα στα φαινόμενα που παρατήρησαν οι ερευνητές ήταν και η καμπύλωση του φωτός που σημειώθηκε όταν ο λευκός νάνος πλησίασε τον… σύντροφο του. Τα δεδομένα που προκύπτουν από τη συγκεκριμένη παρατήρηση θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να διαπιστώσουν αν και σε τι ποσοστό είναι συμβατά με τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας στην οποία ο Αϊνστάιν αναφέρει ότι η βαρύτητα καμπυλώνει το φως.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο λευκός νάνος έχει μέγεθος παρόμοιο με εκείνο της Γης αλλά μάζα παρόμοια με εκείνη του Ηλιου. Είναι τόσο… βαρύς ώστε ο κόκκινος νάνος, αν και μεγαλύτερος σε μέγεθος, είναι αυτός που κινείται γύρω από τον λευκό γείτονα του. Η έρευνα θα δημοσιευθεί στο προσεχές τεύχος της επιθεώρησης «Astrophysical Journal».


http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=506197

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ-ΕΠΙΣΤΗΜΗ«Διάβασαν» όνειρα με τη βοήθεια υπολογιστών

Επιστήμονες κατάφεραν να «διαβάσουν» σε ένα βαθμό τα όνειρα ανθρώπων με τη βοήθεια υπολογιστών.

Για το κάνουν αυτό, οι ιάπωνες ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Γιουκιγιάσου Καμιτάνι των Εργαστηρίων Υπολογιστικής Νευροεπιστήμης ATR στο Κιότο, χρησιμοποίησαν την απεικονιστική τεχνική της λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fMRI), σε συνδυασμό με ειδικό λογισμικό ηλεκτρονικού υπολογιστή.

Με τη μέθοδο αυτή κατάφεραν να «διαβάσουν» με ποσοστό ακρίβειας 60% τις ονειρικές εικόνες που οι εθελοντές του πειράματος έβλεπαν, καθώς κοιμούνταν.

Oι επιστήμονες κατάφεραν να «διαβάσουν» με ποσοστό ακρίβειας 60% τις ονειρικές εικόνες που οι εθελοντές του πειράματος έβλεπαν, καθώς κοιμούνταν

Στο έργο των επιστημόνων συνέβαλαν τρεις εθελοντές που κοιμούνταν και ονειρεύονταν σε συνθήκες εργαστηρίου. 

Μόλις οι εθελοντές φαινόταν πως ονειρεύονταν (πριν το πρώτο στάδιο ύπνου REM), οι επιστήμονες τους ξυπνούσαν και τους ζητούσαν να περιγράψουν τι είχαν δει. Αυτό επαναλήφθηκε πάνω από 200 φορές με καθέναν από τους τρεις συμμετέχοντες στο πείραμα.

Η παραμικρή ονειρική εικόνα, όσο εξωπραγματική και αν ήταν, καταγραφόταν από τους ερευνητές οι οποίοι στη συνέχεια ζήτησαν από τους εθελοντές, ενώ αυτή τη φορά ήταν ξύπνιοι, να δουν σε μια οθόνη υπολογιστή τις ίδιες εικόνες.

Με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες κατάφεραν να συσχετίσουν κάθε εικόνα με ένα νευρωνικό «αποτύπωμα» στον εγκέφαλο των εθελοντών. Έτσι δημιούργησαν μια μεγάλη βάση ψηφιακών-νευρωνικών δεδομένων, στην οποία παρόμοιες εικόνες ήταν ενταγμένες στην ίδια κατηγορία (π.χ. όνειρα σπιτιών, ξενοδοχείων και κάθε άλλου κτίσματος ταξινομήθηκαν ως «οικοδομές»).

Στη συνέχεια, οι εθελοντές έπεσαν ξανά για ύπνο, μόνο που τώρα πλέον οι εικόνες που δημιουργούσε ο εγκέφαλός τους στη διάρκεια του ονείρου (δηλαδή τα εναλλασσόμενα νευρωνικά μοτίβα), ήταν δυνατό να συσχετιστούν από το λογισμικό του υπολογιστή με συγκεκριμένες εικόνες που ήδη περιείχε η βάση δεδομένων.

Οι ιάπωνες ερευνητές σχεδιάζουν να εμβαθύνουν την έρευνά τους στο πεδίο που λαμβάνει χώρα ο βαθύς ύπνος, στο μέσο της νύχτας, όπου οι άνθρωποι συνήθως βλέπουν και τα πιο «ζωντανά» όνειρά τους (στάδιο REM)

Επειδή οι ίδιες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται όταν κανείς βλέπει την ίδια εικόνα, είτε είναι ξύπνιος, είτε ονειρεύεται, το τελικό αποτέλεσμα ήταν ότι οι επιστήμονες μπορούσαν να «μαντέψουν» σε σημαντικό βαθμό τι περίπου ονειρεύονταν οι εθελοντές, πριν καν αυτοί ξυπνήσουν και περιγράψουν το όνειρό τους. 

Οι ιάπωνες ερευνητές σχεδιάζουν να εμβαθύνουν την έρευνά τους στο πεδίο που λαμβάνει χώρα ο βαθύς ύπνος, στο μέσο της νύχτας, όπου οι άνθρωποι συνήθως βλέπουν και τα πιο «ζωντανά» όνειρά τους (στάδιο REM).

Θέλουν επίσης να προχωρήσουν κι άλλο την έρευνά τους για να διαπιστώσουν αν και κατά πόσο είναι δυνατό, μέσα από την καταγραφή, απεικόνιση και ανάλυση της εγκεφαλικής δραστηριότητας, να προβλέψουν άλλες πλευρές των ονείρων, πέρα από τις εικόνες, όπως τα συναισθήματα, τις μυρωδιές, τα χρώματα κ.α. που βιώνει κάποιος όταν ονειρεύεται.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Μαύρη τρύπα ξυπνάει για ένα ελαφρύ δείπνο

Μια ξαφνική, εξαιρετικά έντονη λάμψη που καταγράφηκε σε έναν μακρινό γαλαξία υποδεικνύει ότι η τερατώδης μαύρη τρύπα που κρύβεται στο κέντρο του κατάπιε έναν πλανήτη ή κάποιο καφέ νάνο.

«Οι παρατηρήσεις μας ήταν εντελώς αναπάντεχες, δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος γαλαξίας παρέμενε ήσυχος εδώ και 30 χρόνια» σχολιάζει ο Μάρελ Νικολάγιουκ του Πανεπιστημίου του Μπιαλιστόκ της Πολωνίας, πρώτος συγγραφέας της δημοσίευσης στο Astronomy & Astrophysics.

H ομάδα του χρησιμοποιούσε το ευρωπαϊκό διαστημικό παρατηρητήριο Integral για να μελετήσουν έναν διαφορετικό γαλαξία, όταν κατέγραψαν μια περίεργη λάμψη από μια διαφορετική περιοχή στο οπτικό πεδίο του οργάνου.

Με τη βοήθεια δύο άλλων διαστημικών τηλεσκοπίων ακτίνων Χ, του αμερικανικού Swift της NASA και του ιαπωνικού Maxi, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι πηγή της λάμψης ήταν ο γαλαξίας NGC 4845, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 47 εκατομμυρίων ετών φωτός.

Όπως όλοι οι γαλαξίες, ο NGV 4845 πιστεύεται ότι κρύβει στην καρδιά του μια μαύρη τρύπα, η οποία εκτιμάται ότι έχει μάζα 300.000 φορές μεγαλύτερη από του Ήλιου.

Οποιοδήποτε αντικείμενο κάνει το λάθος να πλησιάσει την τρύπα διαλύεται από το βαρυτικό πεδίου του τέρατος. Πριν τελικά χαθεί για πάντα μέσα στη μαύρη τρύπα, το υλικό περιδινείται γύρω της σε ακραίες ταχύτητες, οπότε θερμαίνεται και εκπέμπει ισχυρή ακτινοβολία, κυρίως στο φάσμα των ακτίνων-Χ και των ακτίνων γάμμα, τις οποίες καταγράφει το Integral.

H διάρκεια και η ένταση της λάμψης ακτίνων γάμμα στον NGV 4845 δείχνουν ότι η μαύρη τρύπα πρέπει να κατάπιε ένα αντικείμενο με μάζα 14 έως 30 φορές μεγαλύτερη από του Δία. Η εκτίμηση αυτή αφήνει ανοιχτές δύο πιθανές εξηγήσεις για την ταυτότητα του αντικειμένου.

Η πρώτη περίπτωση είναι να επρόκειτο για κάποιον γιγάντιο εξωπλανήτη από αέριο που βρισκόταν αρχικά σε τροχιά γύρω από το μητρικό του άστρο, τελικά όμως εξοστρακίστηκε λόγω βαρυτικών επιδράσεων και άρχισε να κινείται αδέσποτος μέσα στον γαλαξία.

Η άλλη εξήγηση είναι ότι το άτυχο αντικείμενο ήταν ένας καφέ νάνος, δηλαδή ένα άστρο υπερβολικά μικρό και ψυχρό για να μπορεί να συντηρήσει τις θερμοπυρηνικές αντιδράσεις που τροφοδοτούν τα κανονικά άστρα.

Οι υπολογισμοί των αστρονόμων δείχνουν πάντως ότι μόνο το 10% της συνολικής μάζας του αντικειμένου κατέληξε στη μαύρη τρύπα, ένδειξη ότι ο πυρήνας του αντικειμένου ενδέχεται να παραμένει τώρα σε τροχιά γύρω της.

Η μαύρη τρύπα στο κέντρο του NGC 4845 φαίνεται μάλιστα ότι παίζει με το φαγητό της, αφού τα χαρακτηριστικά της λάμψης υποδεικνύουν ότι υπάρχει μια καθυστέρηση 2-3 μηνών ανάμεσα στα πρώτα στάδια διάλυσης του αντικειμένου και την εκπομπή της ακτινοβολίας.

Μια ανάλογη λάμψη αναμένεται να καταγραφεί στο προσεχές μέλλον και στην περιοχή του Τοξότη Α*, της μαύρης τρύπας που κρύβεται στο κέντρο του δικού μας Γαλαξία. Σε αυτή την περίπτωση, το γεύμα θα είναι ένα σύννεφο αερίου που έχει παρατηρηθεί να πλησιάζει την τρύπα και εκτιμάται ότι έχει μάζα μερικέ φορές μεγαλύτερη από της Γης.

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231242433

Αμφισβητείται η σταθερότητα της ταχύτητας του φωτός

Αμφισβητείται η σταθερότητα της ταχύτητας του φωτός

Ήταν λάθος ο Αϊνστάιν;

Στη διατύπωση της θεωρίας της σχετικότητας, ο Αϊνστάιν υπέθεσε ένα σύμπαν όπου αντικείμενα κινούνται στο κενό, με συνέπεια η ταχύτητα του φωτός να είναι σταθερή. Τώρα, δύο νέες έρευνες του ιδρύματος Alpha Galileo αμφισβητούν τη σταθερότητα αυτή.

Σύμφωνα με τις δύο έρευνες η γνωστή τιμή της ταχύτητας του φωτός (300 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο) ενδέχεται να μην είναι μία άκαμπτη σταθερά, αλλά περισσότερο μία μεταβλητή προσέγγιση. Αυτό δε σημαίνει ότι η αντίληψή μας για το φως είναι λανθασμένη, αλλά ότι η κατανόηση του σύμπαντος είναι σχετικά ατελής.

Τα νέα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το κενό του διαστήματος δεν είναι τόσο ήρεμο και αδρανές όσο πιστεύαμε. Επικεφαλής της πρώτης έρευνας, με τίτλο «το κβαντικό κενό ως προέλευση της ταχύτητας του φωτός», είναι ο Μαρσέλ Ουρμπάν του Πανεπιστημίου του Νοτίου Παρισιού, ενώ επικεφαλής της δεύτερης, με τίτλο «ένας αθροιστικός κανόνας φορτισμένων στοιχειωδών σωματιδίων», οι Γκερντ Λόιξ και Λουίς Σάντσεζ-Σότο του Ινστιτούτου Μαξ Πλανκ του Ερλάνγκεν στη Γερμανία.

Κατά κανόνα όταν θεωρούμε το κενό του διατήματος, υποθέτουμε πως είναι εντελώς άδειο και στερούμενο κάθε αντικειμένου. Ωστόσο ο Μαρσέλ Ουρμπάν προσδιόρισε ένα μηχανισμό που ορίζει το κενό γεμάτο με εικονικά σωματίδια, τα οποία φέρουν μεταβλητές ενεργειακές τιμές. Για αυτό το λόγο, τα έμφυτα χαρακτηριστικά του κενού, όπως η σταθερά ταχύτητα του φωτός, οφείλουν να τροποποιηθούν.

Οι Λόιξ και Σάντσεζ-Σότο μπόρεσαν να προσδιορίσουν έναν κβαντικό μηχανισμό ο οποίος ορίζει την ύπαρξη ενός περιορισμένου αριθμού εφήμερων σωματιδίων ανά μονάδα όγκου στο κενό. Παρά το γεγονός ότι είναι κενό, το διάστημα στην ουσία είναι γεμάτο με σωματίδια τα οποία εμφανίζονται και εξαφανίζονται πολύ γρήγορα. Σε αυτή την περίπτωση, ήταν ο λόγος της ταχύτητας του φωτός θα ήταν το αποτέλεσμα αυτής της πυκνότητας σωματιδίων, και όχι κάποιας σταθερής έμφυτης ενέργειας εντός του φωτός.

Παρά το γεγονός ότι οι νέες θεωρίες υποστηρίζουν την αναθεώρηση μίας παγιωμένης αντίληψης στο χώρο της φυσικής, δεν αναμένεται να διαταράξουν σε μεγάλο βαθμό τις ισχύουσες θεωρίες σωματιδιακής φυσικής και κβαντικών μηχανισμών. Ωστόσο οι τελευταίες θα πρέπει να λάβουν υπ’όψιν τους τη διακύμανση της ταχύτητας του φωτός, σύμφωνα με τον Ουρμπάν.

http://www.naftemporiki.gr/story/631787

ΟΜΙΛΙΑ ΣΑΧΙΝΙΔΗ ΣΥΜΕΩΝ

Το ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΡΗΝΙΔΩΝ ΚΑΒΑΛΑΣ έχει την τιμη να σας προσκαλεί  στην εκδήλωση που διοργανώνει με ομιλητή τον κ Συμεών Σαχινίδη 

το Σάββατο 13 Απριλίου 2013 στις 6 μμ στο Συνεδριακό Κέντρο «Απόστολος Παύλος» στη Λυδία 

με θέμα «Οι επιπτώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων και του όζοντος στην υγεία του ανθρώπου – ο ρόλος τους στη διαμόρφωση του κλίματος» 

 

Η παρουσία σας θα μας χαροποιήσει ιδιαίτερα

 

Ελπίζουμε να είστε όλοι εκεί

 

                                                                                              Με τιμή

 

                                                                           Ο Διευθυντής του Γυμνασίου Κρηνίδων

 

                                                                                          Ευάγγελος Αδάμος 

Εκδήλωση στο Γυμνάσιο Κρηνίδων

 Σας γνωστοποιούμε ότι το Γυμνάσιο Κρηνίδων έχει οργανώσει μετασυνεδριακή ομιλία-συζήτηση με θέμα «Οι επιπτώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων και του όζοντος στην υγεία του ανθρώπου – ο ρόλος τους στη διαμόρφωση του κλίματος» το Σάββατο 13 Απριλίου 2013 στις 6 μμ στο Συνεδριακό Κέντρο της Ι. Μ. Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου «Απόστολος Παύλος» στη Λυδία. Ομιλητής θα είναι ο κ. Σαχινίδης Συμεών, φυσικός, καθηγητής του Γυμνασίου μας, εργαστηριακός συνεργάτης του Τ.Ε.Ι. Καβάλας (Τμήμα Τεχνολογίας Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου) και τέως ερευνητής της Πολυτεχνικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης στον Τομέα Ενέργειας.

Η ομιλία-παρουσίαση, εμπλουτισμένη τώρα με νέα στοιχεία, αποτέλεσε εισήγηση στο 8ο Συνέδριο της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών στο Ηράκλειο Κρήτης και είναι συλλογικό έργο με μέλη της συγγραφικής ομάδας τους κυρίους Σαχινίδη Συμεών, Αντώνιο Φώσκολο, Ομότιμο Καθηγητή της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, Ζεμπεκάκη Παντελή, Αναπληρωτή Καθηγητή της Α΄ Παθολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ και την κυρία Κεμετζή Αικατερίνη, Παιδίατρο, με το βαθμό Διευθυντή του Κ.Υ. Κάτω Νευροκοπίου. Παρακαλούμε να μας διευκολύνετε προωθώντας τη συνημμένη ηλεκτρονική πρόσκληση στις σχολικές μονάδες του χώρου ευθύνης σας.

Ο ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΑΔΑΜΟΣ

Πληροφορίες : Ευάγγελος Αδάμος Τηλέφωνο σχολείου : 2510622813 Fax : 2510516333 Οδός : Εγνατίας 14 Κωδ. Αριθμός : 2107010

e-mail : mail@gym-krinid.kav.sch.gr

Το μη-σωματίδιο κρύβεται στο μανδύα της Γης

 

Το διάσημο μποζόνιο Higgs εντοπίστηκε τον περασμένο χρόνο από τον μεγάλο επιταχυντή του CERN στη Γενεύη, και τώρα η επιστημονική κοινότητα εμφανίζεται έτοιμη για την επόμενη μεγάλη ανακάλυψη. Πρόκειται για ακόμα ένα μικρό κομμάτι του σύμπαντος το οποίο συνδέεται με μία άρτι ανακαλυφθείσα θεμελιώδη δύναμη της φύσης.

Η νέα θεμελιώδης δύναμη

Ερευνητές από τα Πανεπιστήμια Άμχερστ και Ώστιν των Ηνωμένων Πολιτειών χρησιμοποιούν στα πειράματά τους την ίδια τη Γη ως πηγή ηλεκτρονίων και με αυτόν τον τρόπο περιόρισαν την αναζήτηση για το σωματίδιο που φέρει αυτή τη δύναμη. Η νέα δύναμη αποκαλείται αλληλεπίδραση spin-spin (ίδιας κατεύθυνσης περιστροφής) μεγάλου βεληνεκούς, σύμφωνα με το μέλος της ερευνητικής ομάδας Λάρυ Χάντερ.

Αλληλεπιδράσεις μικρού βεληνεκούς συμβαίνουν με μεγάλη συχνότητα. Για παράδειγμα ο μαγνήτης κολλάει στο ψυγείο επειδή τα ηλεκτρόνια στο μαγνήτη και αυτά στην ατσάλινη επιφάνεια του ψυγείου περιστρέφονται στην ίδια κατεύθυνση. Ωστόσο οι αλληλεπιδράσεις μεγάλου βεληνεκούς είναι πιο μυστηριώδεις.

Η δύναμη αυτή θεωρητικά λειτουργεί επιπρόσθετα των τεσσάρων γνωστών θεμελιωδών δυνάμεων, της βαρύτητας, του ηλεκτρομαγνητισμού και των ισχυρών και ασθενών πυρηνικών δυνάμεων. Αρκετοί φυσικοί υποστηρίζουν ότι η συγκεκριμένη δύναμη υφίσταται καθώς αν προεκτείνουμε το Κλασσικό Μοντέλο Σωματιδιακής Φυσικής προβλέπεται ότι κάποια άγνωστα σωματίδια θα φέρουν αυτή τη δύναμη αλληλεπίδρασης.

Τα τρία πιθανά σενάρια για το νέο σωματίδιο

Υπάρχουν τρεις πιθανότητες για την προέλευση της αλληλεπίδρασης μεγάλου βεληνεκούς. Η πρώτη είναι ένα σωματίδιο με την παράξενη ονομασία «μη-σωματίδιο», καθώς κάποιες φορές συμπεριφέρεται σαν φωτόνιο (σωματίδιο φωτός) και κάποιες άλλες σαν σωματίδιο ύλης. Η δεύτερη πιθανότητα είναι το σωματίδιο Ζ’ (Ζ πρώτο), ένας πιο ελαφρύς «συγγενής» του μποζονίου Ζ το οποίο φέρει την αδύναμη πυρηνική δύναμη. Τόσο το μη-σωματίδιο όσο και το σωματίδιο Ζ’ προκύπτουν από προεκτάσεις σύγχρονων φυσικών θεωριών. Η τρίτη πιθανότητα είναι ότι δεν υφίσταται κάποιο νέο σωματίδιο αλλά κάποιο στοιχείο της θεωρίας της σχετικότητας επηρεάζει την περιστροφή κατά κάποιον τρόπο.

Η θεωρίας  της ύπαρξης του μη-σωματιδίου  προτάθηκε πρώτη φορά το 2007 από  τον φυσικό του Χάρβαρντ Χάουαρντ  Γκεόργκι. Τα σωματίδια έχουν  καθορισμένη μάζα, εκτός αν είναι  φωτόνια, τα οποία δε φέρουν  μάζα. Τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια δεν μπορούν να αλλάξουν μάζα όση ορμή και να έχουν. Εάν αλλάξει η μάζα (και άρα η ενέργεια) αλλάζει και το είδος του σωματιδίου. Θεωρητικά, τα μη-σωματίδια θα έχουν μεταβλητή μάζα-ενέργεια.

Τα ηλεκτρόνια της Γης

Εάν η νέα δύναμη υπάρχει, τότε θα είναι ένα εκατομμύριο φορές πιο αδύναμη από τη βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο σωματιδίων όπως ένα ηλεκτρόνιο και ένα νετρόνιο. Ωστόσο δεν αποδυναμώνεται όταν αυξάνεται η απόσταση μεταξύ των σωματιδίων στον ίδιο μεγάλο βαθμό με την αλληλεπίδραση μικρού βεληνεκούς. Εκμεταλλευόμενοι αυτά τα δύο γεγονότα, οι επιστήμονες επιστράτευσαν ένα δημιουργικό τρόπο να την αναζητήσουν.

Τα ηλεκτρόνια ευθυγραμμίζονται με το μαγνητικό πεδίο της Γης οπότε εάν κάτι τα ωθήσει ελαφρώς θα αλλάξει την ενέργεια της περιστροφής τους κατά ένα μικρό ποσοστό. Για αυτό το λόγο η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε τα πολυάριθμα (1049) ηλεκτρόνια που βρίσκονται στο μανδύα της Γης.

Αφού χαρτογράφησαν τις κατευθύνσεις περιστροφών και τις πυκνότητες των ηλεκτρονίων εντός της Γης, χρησιμοποίησαν το χάρτη των ηλεκτρονίων για να υπολογίσουν την επιρροή τους σε άλλα σωματίδια. Μια ομάδα στο Σηάτλ παρακολουθούσε τα ηλεκτρόνια ενώ μία άλλη ομάδα στο Άμχερστ εφάρμοσε ένα μαγνητικό πεδίο σε μία ομάδα νετρονίων. Η αλλαγή στην ενέργεια των περιστροφών σε αυτά τα πειράματα εξαρτιόταν από την κατεύθυνση στην οποία ήταν στραμμένες. Η αλλαγή αυτή επηρέαζε και τη συχνότητα των σωματιδίων στο εργαστήριο, παρέχοντας τη ζητούμενη απόδειξη στους ερευνητές.

Τα πειράματα αναμένεται να βοηθήσουν παράλληλα και στην καλύτερη κατανόηση του εσωτερικού της Γης, με εφαρμογές στη γεωλογία και στην εξόρυξη σιδήρου.

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων