Ο καρκίνος του δέρματος προσβάλλει τους άνδρες διαφορετικά

Όπως διαπίστωσαν οι επιστήμονες, στο 57% των ανδρών το μελάνωμα είχε εμφανιστεί στην περιοχή που περιλαμβάνει την κορυφή του κεφαλιού, το μέτωπο, τους κροτάφους, τα αυτιά και τον λαιμό (περιφερική), ενώ στο 43% στην περιοχή που περιλαμβάνει τα βλέφαρα, τη μύτη, τα μάγΜπορεί μια ασθένεια να προσβάλλει με διαφορετικό τρόπο τα δύο φύλα; Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη αυτό όχι μόνο είναι δυνατό, αλλά ισχύει και για τον καρκίνο του δέρματος.

Μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Investigative Dermatology, έδειξε ότι ο καρκίνος του δέρματος προσβάλλει τους άνδρες σε διαφορετικά σημεία από ό,τι στις γυναίκες, γεγονός για το οποίο ενδέχεται να ευθύνεται το ότι περνούν πολλές ώρες στη θέση του οδηγού.

Αυτό σημαίνει ότι εκτίθενται στον ήλιο διαφορετικά σημεία του κεφαλιού και του αυχένα τους, κάτι που στις γυναίκες δεν συμβαίνει τόσο συχνά, επειδή πολλές φορές κάθονται στη θέση του συνοδηγού.

Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε περιοχή της Γαλλίας, είχε διάρκεια πέντε ετών και οι επιστήμονες ανέλυσαν τις περιπτώσεις 279 ασθενών άνω των 70 ετών, οι οποίοι έπασχαν από μελάνωμα που σε πολλούς ήταν επιθετικό ή μεταστατικό.

Όπως διαπίστωσαν, στο 57% των ανδρών το μελάνωμα είχε εμφανιστεί στην περιοχή που περιλαμβάνει την κορυφή του κεφαλιού, το μέτωπο, τους κροτάφους, τα αυτιά και τον λαιμό (περιφερική), ενώ στο 43% στην περιοχή που περιλαμβάνει τα βλέφαρα, τη μύτη, τα μάγουλα, το στόμα και το πηγούνι (κεντρική).  Αντίθετα, στο 79% των γυναικών ο καρκίνος του δέρματος είχε προσβάλλει την κεντρική περιοχή, ενώ την περιφερική μόλις το 21%.

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal, περίπου το 20% των περιπτώσεων επιθετικού καρκίνου του δέρματος εμφανίζεται στο κεφάλι και τον λαιμό επειδή εκτίθενται στον ήλιο πολύ περισσότερο από ό,τι το υπόλοιπο σώμα

http://www.naftemporiki.gr/story/652936

ουλα, το στόμα και το πηγούνι (κεντρική).

 

Ερευνα: Το άγχος ευθύνεται για τη μετάσταση του καρκίνου

Επιστήμονες από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Οχάιο διαπίστωσαν ότι το άγχος συμβάλλει σημαντικά στην εξάπλωση της ασθένειας στον ανθρώπινο οργανισμό, επειδή ενεργοποιεί ένα γονίδιο που μπλοκάρει την αντίδραση του.

Πολλά είναι τα προβλήματα υγείας που προκαλούνται από το άγχος και φαίνεται ότι ένα από αυτά είναι η μετάσταση του καρκίνου.

Σ’ αυτό το συμπέρασμα κατέληξε νέα μελέτη που πραγματοποίησαν επιστήμονες από το Κρατικό Πανεπιστήμιο Οχάιο, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι το άγχος συμβάλλει σημαντικά στην εξάπλωση της ασθένειας στον ανθρώπινο οργανισμό, επειδή ενεργοποιεί ένα γονίδιο που μπλοκάρει την αντίδραση του ανοσοποιητικού.

Όπως εξηγούν οι επιστήμονες στην έκθεσή τους, η οποία δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Clinical Investigation, το άγχος ενισχύει τη δράση του γονιδίου ATF3, προκαλώντας σημαντική βλάβη στο ανοσοποιητικό.

Οι επιστήμονες δεν έχουν ανακαλύψει τον μηχανισμό που βρίσκεται πίσω από την ενεργοποίηση του συγκεκριμένου γονιδίου, ωστόσο είναι βέβαιοι ότι τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς ο καρκίνος αποκτά τη δυνατότητα να εξαπλωθεί σε όλα τα όργανα.

Τα αποτελέσματα της μελέτης προσφέρουν σημαντικά στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο τα κύτταρα των καρκινικών όγκων χρησιμοποιούν την ενέργειά τους έτσι ώστε η μετάσταση να φτάσει ακόμη και στα πιο μακρινά σημεία από εκείνο στο οποίο βρίσκεται ο αρχικός καρκίνος.

Το άγχος έχει συνδεθεί σε παλαιότερες μελέτες με τον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, χωρίς ωστόσο να εντοπιστεί ο λόγος για τον οποίο συμβαίνει κάτι τέτοιο.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η νέα ανακάλυψη θα βοηθήσει στον σχεδιασμό φαρμάκων που θα περιορίζουν τη δράση του ATF3, ώστε να μειώνεται ή και να αποφεύγεται η μετάσταση.

http://www.naftemporiki.gr/story/689940

Θεραπεία με τζελ για τη μετατόπιση δίσκου

Η λαμινίνη συγκρατεί τα κύτταρα που βρίσκονται στο κεντρικό σημείο του δίσκου.

Μια εύκολη θεραπεία για τη μετατόπιση δίσκου και τους πόνους που προκαλεί, ανέπτυξαν επιστήμονες στις ΗΠΑ.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Ντιουκ διαπίστωσαν ότι ο πόνος μειώνεται σημαντικά με τη βοήθεια ενός τζελ που περιέχει μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη, η οποία λειτουργεί σαν… βιολογική κόλλα.

Όπως προέκυψε από τη μελέτη των επιστημόνων, η πρωτεΐνη λαμινίνη, όπως ονομάζεται, δρα παράλληλα με τα κύτταρα που αποκαθιστούν τη βλάβη που έχει προκληθεί στον δίσκο και έχει την ικανότητα ακόμη και να διορθώσει το πρόβλημα.

Η λαμινίνη συγκρατεί τα κύτταρα που βρίσκονται στο κεντρικό σημείο του δίσκου, ενώ σύμφωνα με παλαιότερες μελέτες μειώνεται με το πέρασμα του χρόνου, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να γίνονται πιο εύθραυστα και αδύναμα. Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος μετατόπισης δίσκου γίνεται μεγαλύτερος.

Οι παλαιότερες θεραπείες που περιλαμβάνουν την έγχυση κυττάρων δεν είναι ιδιαιτέρως αποτελεσματικές, επειδή όταν τα κύτταρα εισέρχονται στον οργανισμό απομακρύνονται γρήγορα, καθώς δεν υπάρχει κάτι που να μπορεί να τα συγκρατήσει.

Για τον λόγο αυτόν, επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου Ντιουκ ανέπτυξε ένα τζελ που περιέχει λαμινίνη, ώστε τα κύτταρα να παραμένουν στη θέση τους και να αποκαθιστούν τη βλάβη.

Εξάλλου, άλλη αμερικανική μελέτη έδειξε ότι ο πόνος που προκαλείται από τη μετατόπιση δίσκου ανακουφίζεται από ενέσεις που περιέχουν μυελό των οστών, ο οποίος περιέχει μεγάλη ποσότητα βλαστοκυττάρων

http://www.naftemporiki.gr/story/690796

Έρευνα: οι λύκοι ουρλιάζουν λόγω… μοναξιάς

Oι επιστήμονες πιστεύουν ότι το ουρλιαχτό των λύκων είναι πιο επίμονο όταν απευθύνεται σε μέλη του κοπαδιού με τα οποία περνούν περισσότερο χρόνο

Φως στην ευαίσθητη πλευρά των λύκων ρίχνουν τα αποτελέσματα μιας νέας μελέτης ερευνητών από πανεπιστήμια της Ελβετίας και της Αυστρίας. Όπως αποκαλύπτουν, μόλις οι δεινοί αυτοί κυνηγοί αντιληφθούν την απουσία ενός συμμάχου ή ενός ζώου ανώτερου από αυτούς στην ιεραρχία του κοπαδιού, ουρλιάζουν αδιάκοπα.

Παρότι οι επιστήμονες γνώριζαν ότι αποτελεί έναν τρόπο επαφής μεταξύ των λύκων, τώρα πιστεύουν ότι το ουρλιαχτό τους είναι πιο επίμονο όταν απευθύνεται σε συγκεκριμένα μέλη του κοπαδιού: αυτά, με τα οποία περνούν περισσότερο χρόνο

Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Ζυρίχης και την κτηνιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Βιέννης μελέτησαν δύο κοπάδια αποτελούμενα από 9 ζώα, τα οποία ζουν σε καθεστώς αιχμαλωσίας, στο Κέντρο Επιστήμης των Λύκων, στην Αυστρία. Κάθε φορά απομάκρυναν ένα λύκο από τον περιφραγμένο χώρο, προκειμένου να μελετήσουν το ουρλιαχτό των ζώων που έμεναν πίσω.

Όπως γράφουν στην επιθεώρηση Current Biology, διαπίστωσαν ότι ο «βαθμός του ουρλιαχτού» σχετίζεται με τον «ποιοτικό χρόνο» που είχαν περάσει μαζί το ζώο που ούρλιαζε και αυτό που απουσίαζε. Επιπλέον, συνδέεται με την ιεραρχία κάθε λύκου στο κοπάδι, αφού τα ζώα που έμεναν πίσω ούρλιαζαν περισσότερο όταν έφευγε κάποιος από τους κυρίαρχους λύκους.

«Δεν θα μάθουμε ποτέ ποιο είναι το κίνητρό τους», παραδέχθηκε μιλώντας στο NBC News η Φριντερίκε Ράνγκε, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει μια συναισθηματική αντίδραση.»

Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, το ουρλιαχτό άρχιζε μέσα στα πρώτα 20 λεπτά από την απομάκρυνση ενός μέλους του κοπαδιού, το οποίο ωστόσο ανταποκρινόταν πολύ σπάνια. Στα 27 πειράματα που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες, κατέγραψαν προσεκτικά ποιοι λύκοι ούρλιαζαν κάθε φορά για να βεβαιωθούν ότι ο ένας δεν επηρέαζε τον άλλο.

«Οι λύκοι φαίνεται πως ουρλιάζουν περισσότερο όταν απομακρύνονται πιο υψηλόβαθμα μέλη γιατί τα μέλη αυτά παίζουν σημαντικό ρόλο στην κοινωνική ζωή των λύκων», εξήγησε μιλώντας στο BBC ο Σάιμον Τάουνσεντ από το πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ένας από τους βασικούς συντάκτες της έκθεσης. «Όταν απομακρύνονται, είναι λογικό οι υπόλοιποι λύκοι να προσπαθούν να ανακτήσουν την επαφή. Το ίδιο ισχύει για τις φιλίες.»

http://www.naftemporiki.gr/story/689195

Ορισμένοι πλανήτες φαίνεται ότι γεννιούνται ελεύθεροι

Ορισμένοι πλανήτες φαίνεται ότι γεννιούνται ελεύθεροι
Μικρά νέφη σκόνης, όπως αυτά μέσα στους κύκλους, φαίνεται ότι καταρρέουν υπό το βάρος τους και σχηματίζουν πλανήτες (Canada-France-Hawaii Telescope / ESO /M. Mäkelä)  
Ουάσινγκτον

Αρκετοί πλανήτες έχουν ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια να περιφέρονται χαμένοι στο Διάστημα, χιλιάδες έτη φωτός μακριά από οποιοδήποτε άλλο σώμα. Η κρατούσα θεωρία θέλει τους εξωπλανήτες αυτούς να έχουν εκδιωχθεί από τα μητρικά τους άστρα. Τώρα, όμως, οι αστρονόμοι υποψιάζονται ότι κάποιοι από αυτούς τους ελεύθερους πλανήτες πρέπει να γεννήθηκαν ελεύθεροι.
Οι τελευταίες παρατηρήσεις, οι οποίες δημοσιεύονται στην επιθεώρηση Astronomy & Astrophysics, αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενοι οι αδέσποτοι εξωπλανήτες να σχηματίστηκαν από μικρά αλλά πυκνά νέφη αερίου, τα οποία δεν περιείχαν αρκετή μάζα για να δώσουν άστρα.

Διεθνής ερευνητική ομάδα μελέτησε τέτοια νέφη στο Νεφέλωμα της Ροζέτας, ένα γιγάντιο σύννεφο αερίου και σκόνης που βρίσκεται σε απόσταση 4.600 ετών φωτός, στην κατεύθυνση του αστερισμού του Μονόκερου.
«Το Νεφέλωμα της Ροζέτας φιλοξενεί περισσότερα από 100 τέτοια μικροσκοπικά νέφη. Τα ονομάζουμε σφαιρίδια [globulette]» αναφέρει ο Γκόστα Γκαμ του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης, επικεφαλής της μελέτης.
Τα «σφαιρίδια» αυτά έχουν μικρή διάμετρο, περίπου 50 φορές την απόσταση Ήλιου-Ποσειδώνα. «Διαπιστώσαμε ότι είναι πολύ πυκνά και συμπαγή, και πολλά από αυτά έχουν πολύ πυκνούς πυρήνες. Αυτό μας λέει ότι πολλά από αυτά θα καταρρεύσουν υπό το ίδιο τους το βάρος και θα σχηματίσουν ελεύθερους πλανήτες» συνεχίζει ο Δρ Γκαμ.
«Πιστεύουμε ότι αυτά τα μικρά, σφαιρικά νέφη αποσπάστηκαν από ψηλές, σκονισμένες στήλες αερίου, των οποίων το σχήμα διαμορφώνεται από την ισχυρή ακτινοβολία γειτονικών νεαρών άστρων».
Σύμφωνα με τον ερευνητή, η πίεση της ακτινοβολίας νεογέννητων άστρων μέσα στο Νεφέλωμα της Ροζέτας σπρώχνει μακριά στο Διάστημα τα μικρά νέφη και τους αδέσποτους πλανήτες τους.
«Αν αυτά τα σφαιρικά νέφη σχηματίζουν πλανήτες, οι πλανήτες αυτοί πρέπει να εκτοξεύονται σαν σφαίρες στα βάθη του Γαλαξία μας» λέει ο Δρ Γκαμ.

Newsroom ΔΟΛ

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231261880

 

Aντιγήρανση με τη δύναμη της κβαντικής φυσικής

Aντιγήρανση με τη δύναμη της κβαντικής φυσικής

Συμφώνα με τις αρχές της κβαντικής φυσικής, οι άνθρωποι είναι ηλεκτρικά φορτισμένα όντα (από τη φύση μας έχουμε θετικό ηλεκτρικό φορτίο) και χρειαζόμαστε οξυγόνο για να εξασφαλίσουμε το αρνητικό φορτίο που απαιτεί ο οργανισμός μας για τη βιολογική του ισορροπία. Αυτή η διαδικασία εξασφαλίζει την ύπαρξη μας και ενεργοποιεί το μεταβολισμό του οργανισμού μας.
Με την πάροδο του χρόνου, τα όργανα του σώματος μας χρειάζονται περισσότερη ενέργεια από αυτή που μεταφέρουν οι πνεύμονες. Κατά την κατανομή ενέργειας, ο οργανισμός μας τροφοδοτεί πρώτα τα ζωτικής σημασίας όργανα, όπως την καρδιά, τη σπλήνα και το συκώτι, αφήνοντας τελευταίο το δέρμα, με αποτέλεσμα την πρόωρη γήρανσή του. Με την αύξηση της ηλικίας, μία ιδιαίτερα επίσης σημαντική επίπτωση είναι η ανεπαρκής κυτταρική διαίρεση: το δέρμα γίνεται λεπτότερο και χάνει την ελαστικότητά του.   Η Dermionologie – από το “derm” (δέρμα) και το “ion” (κίνωση φορέων ηλεκτρική ενέργειας) – αποτελεί μία καινοτόμο μέθοδο θεραπείας που βασίζεται στις αρχές της κβαντικής φυσικής και βάζει σε πρώτο πλάνο αυτή την κατάσταση. Η μέθοδος χρησιμοποιεί μία «κάσκα», το Dermio Top Head, το οποίο μεταφέρει τα αρνητικά ιόντα οξυγόνου του ατμοσφαιρικού αέρα στο δέρμα σε μία εξαιρετικά συμπυκνωμένη μορφή.
Δεν διοχετεύει περισσότερα μόρια οξυγόνου στα κύτταρα, από αυτά που μπορούν να απορροφήσουν, έτσι ώστε να μην υπάρχει μία απλή θεραπεία οξυγόνου, αλλά μία ιδιαίτερη θεραπεία ηλεκτρικής ενέργειας. Ακριβώς αυτό που χρειάζονται τα κύτταρα για το μεταβολισμό τους.
Περισσότερα αρνητικά ιόντα στο δέρμα, σημαίνει:

  • Περισσότερη ενέργεια στα κύτταρα, ορατή βελτίωση της εικόνας του δέρματος, ορατή αναζωογόνηση, αντιγήρανση, μείωση λεπτών γραμμών και ρυτίδων.
  • Εξουδετερώνει βιοχημικά το υπερβολικά όξινο pH του δέρματος, βελτιώνει τη σύνθεση κολλαγόνου στα κύτταρα του προσώπου, λαιμού και ντεκολτέ, πιο ισχυρός συνδετικός ιστός και δέρμα αισθητά πιο «σταθερό».
  • Αναζωογόνηση των διαδικασιών μεταβολισμού σε όλο το σώμα, εφόσον η ενέργεια από οξυγόνο διοχετεύεται σε όλο το σώμα μέσω του αναπνευστικού συστήματος και του κυκλοφοριακού.

Περισσότερα αρνητικά ιόντα στην ατμόσφαιρα, σημαίνει καθαρός και φρέσκος αέρας – ενέργεια για το σώμα:

  • Σε ένα κλειστό δωμάτιο: 50 έως 250 αρνητικά ιόντα/cm³
  • Στη φύση: έως 1.500 αρνητικά ιόντα/cm³
  • Στην παραλία ή στο βουνό: πάνω από 5.000 αρνητικά ιόντα/cm³
  • Στο Dermio Top Head: πάνω από 5.000.000 αρνητικά ιόντα/cm³

Εφαρμόστε τo Dermionologie μόνη της ή μετά από κάθε θεραπεία προσώπου, ενισχύοντας τα αποτελέσματα αλλά και μειώνοντας το χρόνο αποθεραπείας μετά από: καθαρισμό, ενυδάτωση, σύσφιξη, αντιγήρανση, θεραπεία αναδόμησης, ακμής, υπερμελάγχρωσης, laser, microneedling, peeling, αλλά και πριν και μετά από χειρουργικές επεμβάσεις, μετατρέποντας έτσι την κάθε συνεδρία σε μια πολυθεραπεία και προσδίδοντας μια νέα διάσταση στην αντιγήρανση και την ιατρική αισθητική.
Η θεραπεία είναι ευχάριστη. Διαρκεί μισή ώρα και προτείνονται 10 συνεδρίες μέσα σε 28 ημέρες (όσο δηλαδή και ο κύκλος αναγέννησης του δέρματος).

health.in.gr

http://health.in.gr/body/news/article/?aid=1231258605#ref=newsroombox

 

«Πλησιάζει» η αντιστροφή των μαγνητικών πόλων του Ήλιου

«Πλησιάζει» η αντιστροφή των μαγνητικών πόλων του Ήλιου

To πανίσχυρο μαγνητικό πεδίο του Ήλιου αλλάζει πολικότητα κάθε 11 χρόνια   (Φωτογραφία:  NASA )

Ουάσινγκτον
Αστροφυσικοί σε όλο τον κόσμο βρίσκονται σε αναμονή για ένα φαινόμενο που συμβαίνει κάθε 11 περίπου χρόνια, όταν η δραστηριότητα του Ήλιου κορυφώνεται και το μαγνητικό πεδίο του αναποδογυρίζει, με το βόρειο και το νότιο πόλο να ανταλλάσσουν θέσεις.
Η αντιστροφή αναμένεται σε τρεις με τέσσερις μήνες, όταν το μητρικό μας άστρο θα βρίσκεται στο μέσο του λεγόμενου ηλιακού μέγιστου -το αποκορύφωμα στον 11ετή κύκλο αυξομείωσης της ηλιακής δραστηριότητας, κατά το οποίο φτάνει στο μέγιστο ο αριθμός των ηλιακών κηλίδων.
Στη διάρκεια του ηλιακού μέγιστου ο κίνδυνος γεωμαγνητικών καταιγίδων αυξάνεται -όμως το μέγιστο του 2013-2014 φαίνεται ότι θα αποδειχθεί ασυνήθιστα ήσυχο, ίσως το πιο ασθενές των τελευταίων 100 ετών.
Οι αλλαγές που παρατηρούνται κατά τον 11ετή ηλιακό κύκλο πιστεύεται ότι πηγάζουν από το εσωτερικό «δυναμό» του Ήλιου, το οποίο δημιουργεί ένα πανίσχυρο μαγνητικό πεδίο.
Το πεδίο αυτό εκτείνεται δισεκατομμύρια χιλιόμετρα στο Διάστημα, μέχρι πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα (μια περιοχή που ονομάζεται και ηλιόσφαιρα), και είναι ο βασικός παράγοντας που διαμορφώνει τον λεγόμενο «διαστημικό καιρό», δηλαδή τη ροή φορτισμένων σωματιδίων σε όλο το Ηλιακό Σύστημα.
Στη φάση στην οποία βρίσκεται τώρα ο Ήλιος, «τα πολικά μαγνητικά πεδία εξασθενούν, μηδενίζονται και τελικά επανεμφανίζονται με αντίστροφη πολικότητα. Αυτό είναι μια φυσιολογική φάση του ηλιακού κύκλου» εξηγεί ο Φιλ Σέρερ, ερευνητής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ και της NASA.
«Φαίνεται ότι απέχουμε μόνο τρεις με τέσσερις μήνες μέχρι την πλήρη αναστροφή του πεδίου. Αυτό θα έχει συνέπειες σε όλο το Ηλιακό Σύστημα» επισημαίνει ο Τοντ Χοκσίμα του Στάνφορντ, συνεργάτης του Σέρερ.
Ο διαστημικός καιρός είναι συνήθως άστατος κατά τη διάρκεια της αντιστροφής, ωστόσο το τρέχον ηλιακό μέγιστο είναι ασυνήθιστα ήσυχο -οι ηλιακές κηλίδες, οι σκοτεινές περιοχές από τις οποίες ξεσπούν οι ηλιακές καταιγίδες, παραμένουν ασυνήθιστα λίγες.
Βρισκόμαστε όμως στα μισά του δρόμου, καθώς η αντιστροφή του μαγνητικού πεδίου συμβαίνει ακριβώς στο μέσο της περιόδου που διαρκεί το μέγιστο.
Καθώς όμως η αντιστροφή πλησιάζει, τα δεδομένα της NASA δείχνουν ότι τα δύο ημισφαίρια του Ήλιου δεν είναι απολύτως συγχρονισμένα.
«Ο βόρειος πόλος του Ήλιου έχει ήδη αλλάξει πρόσημο, ενώ ο νότιος πόλος πασχίζει να τον προλάβει» αναφέρει ο Δρ Σέρερ. Σύντομα, πάντως, και οι δύο πόλοι θα έχουν αντιστραφεί, οπότε θα περάσουμε στο δεύτερο μισό του μέγιστου».

Newsroom ΔΟΛ

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231260661


Ουσία του δέρματος «εξηγεί γιατί ο ήλιος μάς καίει και μας πονάει»

Ουσία του δέρματος «εξηγεί γιατί ο ήλιος μάς καίει και μας πονάει»

Ανάμεσα σε μας και τον ήλιο, το μόριο TRPV4   (Φωτογραφία:  Reuters

Copyright Reuters
Ουάσινγκτον

Το κόκκινο και ερεθισμένο δέρμα που αποτελεί το «παράσημο» το οποίο αφήνει στο σώμα η πολύωρη έκθεση στον ήλιο φαίνεται ότι είναι το αποτέλεσμα της δράσης ενός μορίου που ανευρίσκεται σε αφθονία στην επιδερμίδα, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Το μπλοκάρισμα αυτού του μορίου που ονομάζεται TRPV4 μπορεί να προστατεύσει ενάντια στην επώδυνη επίδραση του ηλιακού εγκαύματος στο δέρμα. Τα αποτελέσματα αυτά που αφορούσαν ποντίκια καθώς και δείγματα ανθρώπινου δέρματος δημοσιεύθηκαν στην on-line έκδοση της επιθεώρησης «Proceedings of the National Academy of Sciences» και εκτιμάται ότι μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο της αντιμετώπισης τόσο των ηλιακών εγκαυμάτων όσο και άλλων «πηγών» πόνου.
«Βρήκαμε μια νέα εξήγηση στο γιατί το έγκαυμα του ήλιου πονάει» ανέφερε ο Βόλφγκανγκ Λίντκε, αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας και Νευροβιολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ντιουκ και ένας εκ των κύριων συγγραφέων της μελέτης και προσέθεσε: «Αν κατανοήσουμε καλύτερα το ηλιακό έγκαυμα, θα κατανοήσουμε καλύτερα και τον πόνο».
Η ακτινοβολία UVB
Η πλειονότητα των ηλιακών εγκαυμάτων προκαλείται από την υπεριώδη ακτινοβολία Β (UVB). Η έκθεση με μέτρο στον συγκεκριμένο τύπο ακτινοβολίας κάνει καλό στον οργανισμό καθώς του προσφέρει δόση βιταμίνης D και πιθανώς δρα συγχρόνως αντικαταθλιπτικά. Ωστόσο η μεγάλη έκθεση στην ακτινοβολία UVB προκαλεί βλάβες στο DNA των δερματικών κυττάρων και αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Τα ηλιακά εγκαύματα είναι ουσιαστικά το «καμπανάκι» της φύσης ώστε να προειδοποιήσει τους ανθρώπους ότι πρέπει να σταματήσουν την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.
Ο καθηγητής Λίντκε συνεργάστηκε με διεθνή ομάδα ερευνητών προκειμένου να διερευνηθεί αν το μόριο TRPV4 το οποίο εντοπίζεται σε αφθονία στα δερματικά κύτταρα και έχει φανεί ότι εμπλέκεται και σε άλλες διαδικασίας που σχετίζονται με τον πόνο, μπορεί να παίζει ρόλο στον πόνο και στην καταστροφή των ιστών που προκαλούνται από την υπερέκθεση στην UVB. Το TRPV4 είναι ένα ιοντικό κανάλι, μια πύλη στη μεμβράνη των κυττάρων που επιτρέπει στα θετικώς φορτισμένα ιόντα όπως το ασβέστιο και το νάτριο να εισέλθουν στο κύτταρο.
Τα πειράματα
Αρχικώς οι ερευνητές δημιούργησαν ένα μοντέλο ποντικού το οποίο εμφάνιζε έλλειψη του TRPV4 μόνο στα κύτταρα της επιδερμίδας. Στη συνέχεια εξέθεσαν το δέρμα το ποδιού τόσο των γενετικώς τροποποιημένων ποντικιών όσο και φυσιολογικών ποντικιών σε ακτινοβολία UVB. Όπως προέκυψε, το δέρμα των φυσιολογικών ποντικών έγινε υπερευαίσθητο και εμφάνισε φουσκάλες μετά την έκθεση στην UVB ενώ αντιθέτως εκείνο των γενετικώς τροποποιημένων ποντικιών εμφάνισε ελάχιστη ευαισθησία στην υπεριώδη ακτινοβολία.
Στη συνέχεια οι επιστήμονες καλλιέργησαν δερματικά κύτταρα ποντικών στο εργαστήριο προκειμένου να ανακαλύψουν τις ακριβείς ιδιότητες του TRPV4. Χρησιμοποιώντας μια συσκευή που ανέπτυξαν ειδικοί της Σχολής Μηχανικής Pratt στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ έδειξαν πως η ακτινοβολία UVB προκαλεί ροή του νατρίου μέσα στα δερματικά κύτταρα, μόνο όμως όταν υπάρχει η παρουσία του TRPV4.
Περαιτέρω μοριακές αναλύσεις αποκάλυψαν ολόκληρη την «αλυσίδα» των γεγονότων: η ακτινοβολία UVB ενεργοποιεί το TRPV4, το οποίο προκαλεί την εισροή ιόντων ασβεστίου, η οποία οδηγεί στην έκλυση ενός άλλου μορίου που ονομάζεται ενδοθηλίνη που με τη σειρά του οδηγεί το TRPV4 στο να στείλει περισσότερο ασβέστιο στα κύτταρα. Η ενδοθηλίνη είναι γνωστό ότι προκαλεί πόνο και φαγούρα στους ανθρώπους, γεγονός που εξηγεί το έντονο αίσθημα φαγούρας που βιώνουν τα άτομα με ηλιακό έγκαυμα.
Μετά τα ποντίκια ακολούθησαν πειράματα σε ανθρώπινα δερματικά κύτταρα προκειμένου να φανεί αν τα προηγούμενα ευρήματα θα μπορούσαν να επαληθευθούν. Αποδείχθηκε αυξημένη ενεργοποίηση του TRPV4 και της ενδοθηλίνης και στα ανθρώπινα δερματικά κύτταρα μετά την έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία UVB.
Νέος θεραπευτικός στόχος
Οι επιστήμονες πήγαν όμως ένα βήμα πιο πέρα προσπαθώντας να μπλοκάρουν αυτό το μονοπάτι του πόνου. Χρησιμοποίησαν μια ουσία με την κωδική ονομασία GSK205 η οποία αναστέλλει επιλεκτικά το TRPV4. Εισήγαγαν την ουσία σε ένα διάλυμα αλκοόλης και γλυκερόλης – επρόκειτο ουσιαστικώς για ένα αντισηπτικό δέρματος – και εφάρμοσαν το διάλυμα στα πόδια φυσιολογικών ποντικιών. Ανακάλυψαν ότι τα πειραματόζωα στα οποία εφαρμόστηκε το διάλυμα έγιναν και πάλι ανθεκτικά στον πόνο και στο αίσθημα κνησμού που προκαλεί το ηλιακό έγκαυμα. Όταν η φαρμακευτική ουσία χορηγήθηκε σε δερματικά κύτταρα ποντικών που βρίσκονταν σε καλλιέργεια φάνηκε να σταματά την εισροή ιόντων ασβεστίου στα κύτταρα.
«Τα ευρήματα μαρτυρούν ότι το TRPV4 μπορεί να αποτελέσει νέο στόχο πρόληψης και θεραπείας των ηλιακών εγκαυμάτων και πιθανώς και της χρόνιας βλάβης του δέρματος εξαιτίας της έκθεσης στον ήλιο που περιλαμβάνει τον καρκίνο του δέρματος αλλά και τη φωτογήρανση. Ωστόσο απαιτούνται περαιτέρω έρευνες προτού οι αναστολείς του TRPV4 εμπλουτίσουν το ‘οπλοστάσιό’ μας ενάντια στη βλαβερή ακτινοβολία του ήλιου. Θα μπορούσαν για παράδειγμα να χρησιμοποιηθούν σε κρέμες για το δέρμα που θα θεραπεύουν τη χρόνια βλάβη που προκαλεί ο ήλιος» σημειώνουν οι ερευνητές.
Πάντως ο δρ Λίντκε τόνισε ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί καθώς δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να προκαλέσει η αναστολή του TRPV4 σε άλλες διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στο δέρμα. «Όταν έχουμε στα χέρια μας στοιχεία που θα μαρτυρούν την ασφάλεια της διαδικασίας θα πρέπει να προσαρμόσουμε τους αναστολείς του TRPV4 ώστε να είναι κατάλληλοι για τοπική εφαρμογή. Φαντάζομαι για παράδειγμα ότι θα μπορούν να εισάγονται στο κλασικό αντηλιακό ώστε να προσφέρεται ισχυρότερη προστασία ενάντια στην ακτινοβολία UVB» κατέληξε ο ειδικός.
Βήμα Science

Newsroom ΔΟΛ

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231260557

Γαλάζιος «βόλος» στη γειτονιά μας

Το Hubble εντόπισε πλανήτη στα χρώματα της Γης σε απόσταση 63 ετών φωτός

Ουάσινγκτον 

Παρατηρήσεις με το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble επέτρεψαν για πρώτη φορά στους αστρονόμους να προσδιορίσουν το χρώμα ενός πλανήτη εκτός του Ηλιακού Συστήματος -και η απόχρωση που βρήκαν είναι το γνώριμο μπλε της Γης. Οι ομοιότητες όμως σταματούν εκεί, αφού ο γαλάζιος εξωπλανήτης φαίνεται ότι αποκτά το χρώμα του λόγω μιας μόνιμης βροχής καυτού γυαλιού.
Η ανακάλυψη
Διεθνής ομάδα αστρονόμων έστρεψε το Hubble στον πλανήτη HD 189733b, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 63 ετών φωτός, και μέτρησε τις χρωματικές αλλαγές καθώς ο πλανήτης περνούσε πίσω από το μητρικό του άστρο.
Όταν ο πλανήτης κρυβόταν πίσω από το άστρο, η ακτινοβολία που δεχόταν το τηλεσκόπιο μειωνόταν απότομα στα μπλε μήκη κύματος. «Αυτό σημαίνει ότι το αντικείμενο που εξαφανίστηκε είναι γαλάζιο» εξηγεί ο Φρέντρικ Ποντ του Πανεπιστημίου του Έξετερ στη Βρετανία, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Αν κανείς τον κοιτούσε κατευθείαν, ο πλανήτης αυτός θα φαινόταν σαν μια μπλε κουκκίδα, η οποία θα θύμιζε το χρώμα της Γης» σχολιάζει ανακοίνωση της NASA.
Σύγκριση του πραγματικού χρώματος ανάμεσα στα σώματα του Ηλιακού Συστήματος και τον HD 189733b (Προσαρμογή από NASA, ESA, and A. Feild)
Το χρώμα

Το γαλάζιο χρώμα είναι όμως η μόνη ομοιότητα ανάμεσα στη Γη και τον HD 189733b. Ο μπλε εξωπλανήτης ανήκει σε μια κατηγορία σωμάτων που ονομάζονται «καυτοί Δίες» -γίγαντες από αέριο που κινούνται σε πολύ μικρή απόσταση από το μητρικό τους άστρο. Λόγω της πολύ μικρής απόστασης, η περίοδος περιφοράς του HD 189733b είναι ίδια με την περίοδο περιστροφής -με άλλα λόγια, μία μέρα σε αυτόν τον παράξενο πλανήτη διαρκεί όσο ένα έτος.
Και αυτό σημαίνει ότι η μία πλευρά του πλανήτη κοιτάζει μόνιμα προς το άστρο, και ψήνεται στους 1.000 βαθμούς Κελσίου, ενώ η άλλη πλευρά παραμένει βυθισμένη στην αιώνια, παγωμένη νύχτα. Η διαφορά θερμοκρασίας ανάμεσα στα δύο ημισφαίρια προκαλεί ανέμους που εκτιμάται ότι πνέουν με ταχύτητα 7.000 χλμ την ώρα.
Ψηλά στην ταραγμένη ατμόσφαιρα, εκτιμούν οι επιστήμονες, σωματίδια πυριτίου λιώνουν από τη ζέστη και σχηματίζουν σταγονίδια γυαλιού, τα οποία πέφτουν προς τα κάτω υπό τη μορφή μιας βίαιης θύελλας.Τα σταγονίδια γυαλιού σκεδάζουν το γαλάζιο χρώμα περισσότερο από ό,τι το κόκκινο, δίνοντας έτσι στον πλανήτη το χαρακτηριστικό του χρώμα. Όπως φαίνεται, θα περιμένουμε ακόμα αρκετά χρόνια μέχρι να ανακαλυφθεί ένας πλανήτης βαμμένος μπλε από τους ωκεανούς του, όπως συμβαίνει με τη δική μας Γη. Τουλάχιστον όμως οι αστρονόμοι πέτυχαν το σωστό χρώμα. Η ανακάλυψη έχει γίνει δεκτή για δημοσίευση στην επιθεώρηση «Astrophysical Journal Letters».
Για βιντεο

Οι ωκεανοί «βράζουν» Απορροφούν την έξτρα θερμότητα των κλιματικών μεταβολών

Οι ωκεανοί «βράζουν»

Οι ωκεανοί είναι πολύ πιθανό να απορροφούν στο εσωτερικό τους την έξτρα θερμότητα που παράγεται στον πλανήτη

Λονδίνο         

Ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας εξαιτίας των κλιματικών μεταβολών στη Γη είχε συνεχή ανοδική τάση στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Στη συνέχεια ο ρυθμός μειώθηκε με την επιστημονική κοινότητα να αναζητά τις αιτίες και να προσπαθεί να διαπιστώσει αν η αύξηση της θερμοκρασίας σταμάτησε.
Τα ευρήματα μιας σειράς ερευνών που εξέδωσε η Μετεωρολογική Υπηρεσία της Βρετανίας (Met Office) συμφωνούν στο ότι το φαινόμενο δεν σταμάτησε αλλά απλά έκανε «παύση» ή καλύτερα μεταφέρθηκε από την ατμόσφαιρα στους ωκεανούς οι οποίοι απορροφούν την έξτρα θερμότητα που παράγεται στον πλανήτη. 

Η «υδαταποθήκη» θερμότητας

Η έκθεση του Met Office που απαρτίζεται από τρεις επιστημονικές μελέτες ενισχύει τη θεωρία ότι οι ωκεανοί απορροφούν τη θερμότητα που κανονικά θα παρέμενε στην ατμόσφαιρα και θα αύξανε συνεχώς τη θερμοκρασία στην επιφάνεια της Γης.

Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα, οι ωκεανοί απορροφούν συνεχώς ποσότητα θερμότητας ίση με εκείνη που παράγουν 150 δισεκατομμύρια ηλεκτρικοί βραστήρες. Η θερμότητα παγιδεύεται στα βάθη των ωκεανών και για αυτόν τον λόγο δεν μπορεί να παρατηρηθεί άμεσα από τους δορυφόρους. Μια έμμεση απόδειξη της θεωρίας είναι ότι τα τελευταία χρόνια καταγράφονται αρνητικές επιπτώσεις σε θαλάσσια οικοσυστήματα (π.χ καταστροφή κοραλλιογενών υφάλων) ή μεταναστεύσεις ψαριών που συνδέονται άμεσα με την αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών.

Και όμως…

Κορυφαίοι ειδικοί που ασχολούνται με την κλιματική αλλαγή επισημαίνουν ότι η μείωση του ρυθμού αύξησης της θερμοκρασίας τη δεκαετία του 2000 δεν ήταν τέτοια που να αποτρέψει την ύπαρξη πολύ υψηλών θερμοκρασιών στον πλανήτη. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τότε που τηρούνται αρχεία θερμοκρασίας στη Γη από τις 14 πιο θερμές χρονιές στον πλανήτη μας οι 12 είναι χρονιές από το 2000 και μετά.

«Κάποιοι μιλάνε για επιβράδυνση, κάποιοι για ένα κενό, κάποιο για μια παύση. Η μέση παγκόσμια θερμοκρασία στην επιφάνεια της Γης δεν έχει αυξηθεί αξιοσημείωτα τα τελευταία 10-15 έτη. Αν και δεν κατανοούμε πλήρως όλες τις λεπτομέρειες για το τι συμβαίνει σε αυτό το χρονικό διάστημα, επικρατεί η πεποίθηση ότι υπάρχουν διακυμάνσεις στον ρυθμό αύξησης της θερμοκρασίας» αναφέρει στη βρετανική εφημερίδα The Independent ο Ρόουαν Σάτον, καθηγητής Kλιματολογίας στο βρετανικό πανεπιστήμιο Reading.

Η αρχαία αύξηση

Μια προβολή του τι πιθανώς να συμβεί στο μέλλον προσφέρει μια νέα μελέτη ερευνητών του Imperial College στο Λονδίνο. Οι ερευνητές μελέτησαν τις επιπτώσεις όταν πριν από πέντε εκατομμύρια έτη η Γη βίωσε ένα φαινόμενο κλιματικών μεταβολών και αύξησης της θερμοκρασίας η οποία ήταν παρόμοια με αυτή που καταγράφεται τις τελευταίες δεκαετίες. Οπως διαπίστωσαν, η αύξηση της θερμοκρασίας έλιωσε ένας μεγάλο μέρος των πάγων της Ανταρκτικής και της Γροιλανδίας με αποτέλεσμα η στάθμη της θάλασσας σε παγκόσμιο επίπεδο να ανέβει κατά…20 μέτρα! Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Nature Geoscience».

http://www.tovima.gr/science/technology-planet/article/?aid=523462

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων