Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα, υγεία, χαρά και δημιουργία!
Ο δεύτερος τίτλος του τραγουδιού Happy Christmas των John Lenon – Yoko Ono είναι War is Over. Μιλά, φυσικά, για άλλον πόλεμο…
Χλιδή και χυδαιότητα
Γράφει ο Νίκος Ξυδάκης σε άρθρο του στην Καθημερινή. “…Αυτό είναι το καινούργιο στοιχείο: η διασπορά της εξέγερσης σε όλη την επικράτεια και στην ευρεία μάζα των αδιαμόρφωτων λυκειόπαιδων. Αυτό το λαμπάδιασμα δεν έχει ξανασυμβεί. Παρότι υποψιαζόμασταν, παρότι αφουγκραζόμασταν, παρότι τα σημάδια υπήρχαν από καιρό, ωστόσο τόση οργή συσσωρευμένη δεν την περιμέναμε. Ενα ελατήριο που φόρτιζε επί χρόνια, και τινάχτηκε βίαια, τρομακτικά, μαζί με τη σφαίρα που έριξε νεκρό τον έφηβο μάρτυρα. Το τρομερό ελατήριο εκτονώθηκε με έναν μάρτυρα”.
[…] “Δεκαοκτώ χρόνια μετά τα πρώτα σημάδια επί οικουμενικής κυβερνήσεως, το δημοκρατικό κράτος και το πολιτικό προσωπικό που το διοικεί εθελοτυφλούν, αλληθωρίζουν, ολιγωρούν, αδρανούν, ψεύδονται. Η πολιτική ελίτ σχεδιάζει μόνο βραχυπρόθεσμα και ενεργεί χωρίς καμία ιστορική προοπτική, και διαρκώς με ασθενέστερη αίσθηση του πραγματικού, με ελλιπή ή ανύπαρκτη γνώση της κοινωνίας. Το υπόδειγμα βίου που προσφέρουν είναι αλυσίδα σκανδάλων, φαυλότητας, διαφθοράς, ατιμωρησίας, ανικανότητας. Πρυτάνεις, υπουργοί, επίσκοποι, ηγούμενοι, συλλαμβάνονται κλέπτοντες και επίορκοι, νεόπλουτοι και μαυρόπλουτοι προκαλούν και καίνε ουίσκια, τα κανάλια συναγωνίζονται στην επίδειξη ξέκωλων, χλιδής και χυδαιότητας, η πρέζα πνίγει τις πόλεις, οι απόκληροι κατασκηνώνουν στις πλατείες, τα δημόσια νοσοκομεία παραλύουν. Αυτό το υπόδειγμα βίου αρνείται ο «ανθός», βίαια, νιχιλιστικά, αυτοκαταστροφικά, τρομακτικά. Διάβαστε περισσότερα “Χλιδή και χυδαιότητα”
Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά…
…έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα
Αντίο αγόρι μου…
…κι ούτε ματιά μην ρίξεις πίσω σου.
Άσε μας να καμωνόμαστε πως δεν καταλάβαμε τι έγινε.
Άσε μας να διαφωνούμε για τα όρια του “μεμονωμένου”, του “τυχαίου”, του “απρόβλεπτου”.
Άσε μας να τσαλαβουτάμε στην “ψύχραιμη αποτίμηση” της απώλειας, στις “πολιτικές συνέπειες”, στο “κόστος” και στο “τίμημα” για τους κρατούντες.
Άσε μας στην μαύρη μας λογιστική να αναρωτιόμαστε, οι άθλιοι, πόσες βιτρίνες ισοφαρίζουν ένα δεκαπεντάχρονο όνειρο.
Άσε μας να ρίχνουμε λαδάκι στα γρανάζια της μηχανής που εγκαθιστά την “κακιά την ώρα” στο πρόσωπο του ένστολου κτήνους.
Άσε μας και μας , τους δασκάλους σου, να διαφωνούμε για τον “πλέον πρόσφορο” τρόπο αντίδρασης.
Άσε μας να σ’ αποχαιρετήσουμε με λόγο ξύλινο και μ’ αναφορές στα “πάγια αιτήματα” του κλάδου.
Και να συνεχίσουμε έπειτα την “παράδοση”. Γιατί η ύλη, το ξέρεις, πρέπει να βγει. Γι αυτό δεν μπορέσαμε, συμπάθα μας, να αφιερώσουμε αυτή τη μέρα σε μια συζήτηση με τους συμμαθητές σου για την αξία της ανθρώπινης ζωής. Το κεφάλαιο αυτό είναι, πάντα, εκτός ύλης.
Αντίο αγόρι μου. Κι ούτε ματιά μην ρίξεις πίσω σου. Δεν μας αξίζει…
Logicomix
Τα τελευταία χρόνια κάθε Σεπτέμβρη παρουσιάζομαι και σε άλλο σχολείο. Τα ξέρετε… Διαδοχικές μεταθέσεις, διάθεση ΠΥΣΔΕ, υπεραριθμία, τέτοια όμορφα. Βεβαίως, όταν πηγαίνεις στο σχολείο Σεπτέμβρη καιρό, δε μπορείς να διαλέξεις όποιο μάθημα θέλεις. Στην εκπαίδευση και κάπου αλλού, που μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή, νόμος είναι το δίκιο του “παλιού”. Όταν φτάνω λοιπόν στο σχολείο η κατανομή των μαθημάτων είτε έχει γίνει είτε έχει συμφωνηθεί (το ίδιο είναι). Έτσι, αρκούμαι στα “λιμά”. Αλλά έχω αποφασίσει να το αντιμετωπίζω με αξιοπρέπεια. Το “στολίζω” μάλιστα και με διάφορες ατάκες του στυλ:
-Από μικρός το όνειρό μου ήταν να διδάσκω μαθήματα Γενικής Παιδείας Γ΄ Λυκείου ή ψοφάω για μαθήματα επιλογής Α΄ Λυκείου. Δώστε μου Ψυχολογία και πάρτε μου την ψυχή, ή ακόμα, αν έχετε την καλοσύνη, δώστε μου Επιτάφιο της Γ΄, μ’ αρέσουν οι Επιτάφιοι, πήγαινα και στην περιφορά και μάλιστα ως παπαδάκι, ή θέλω να κάνω μάθημα και να μη μου δίνει κανείς σημασία (άλλωστε όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες έτσι ξεκίνησαν). Τέτοια…
Αλλά φέτος φαίνεται ότι ξεπέρασα το όριο. Διάβαστε περισσότερα “Logicomix”
Η αναπάντεχη φωτογραφία
Κοινός τόπος για όσους ασχολούνται με τη φωτογραφία. Όσο και να “στήσεις” το θέμα σου, όσο και να φροντίσεις όλες τις “συνθήκες περιβάλλοντος” τελικά η φωτογραφία που θα μείνει στη μνήμη (και στον τοίχο;) είναι η τυχαία, η αναπάντεχη φωτογραφία, εκείνη που κουβαλά κάτι από την έκπληξη της στιγμής…
Τέτοιες “αναπάντεχες φωτογραφίες” φιλοξενούνται στο http://filemagazine.com, ιστοτόπο που παρουσιάζει στην Ελευθεροτυπία, η Μαρία Μυστακίδου. Εκεί θα απολαύσετε μια εκτενή συλλογή με περισσότερες από 2.000 φωτογραφίες άκρως καλλιτεχνικές, που απεικονίζουν θέματα εξαιρετικά δύσκολο να παγιδεύσει ο φακός. Ακόμα, θα βρείτε φωτογραφίες που παίζουν με τα χρώματα και άλλες με αφαιρετικό περιεχόμενο. Σε κάθε περίπτωση πάντως, όλα όσα είναι συγκεντρωμένα στον ιστότοπο απέχουν πολύ από τα συμβατικά πορτρέτα και τα τοπία που έχετε συνηθίσει να βλέπετε.
H νέα δουλειά των Guns ‘n Roses στο διαδίκτυο
Αν και οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες έχουν αποδυθεί σε αγώνα μέχρις εσχάτων για την πάταξη της πειρατείας στο διαδίκτυο, τα μεγάλα ονόματα της διεθνούς δισκογραφίας δε φαίνεται να συμμερίζονται την άποψή τους. Αντίθετα, βλέποντας τις δυνατότητες και την απήχηση του μέσου σπεύδουν να προβάλλουν ή και να διαθέσουν τη δουλειά τους στο διαδίκτυο.
Τελευταίο “κρούσμα” οι Guns ‘N Roses, που αποφάσισαν να διαθέσουν την πρώτη δισκογραφική τους δουλειά μετά από 15 χρόνια από το MySpace. Ο τίτλος του νέου άλμπουμ είναι «Chinese Democracy» και οι φανς των Guns N Roses μπορούν να ακούσουν τα 14 κομμάτια του και το πολυαναμενόμενο “Chinese Democracy” στο http://www.myspace.com/gunsnroses.
Έρχονται οι τρισδιάστατες ταινίες
Τα μεγάλα στούντιο του Χόλιγουντ επενδύουν τεράστια κεφάλαια για την ανάπτυξη και την επιβολή της τρισδιάστατης τεχνολογίας στην προβολή των κινηματογραφικών ταινιών, ελπίζοντας ότι θα αποτελέσει τη νέα μεγάλη επανάσταση στις κινηματογραφικές αίθουσες.
Μόνο η Disney ετοιμάζει 17 ταινίες σε 3d τα επόμενα τρία χρόνια, αν και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την υποδομή των αιθουσών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σήμερα μόνο 1400 αίθουσες σε σύνολο 30000 στις ΗΠΑ πληρούν τις προδιαγραφές ενώ στον υπόλοιπο κόσμο υπάρχουν μόνο 700 (καμιά στην Ελλάδα).
Η μετάβαση στη νέα τεχνολογία απαιτεί σημαντικές επενδύσεις και οικονομικό ρίσκο που οι ιδιοκτήτες των αιθουσών διστάζουν να αναλάβουν και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης.
Search Wiki από την Google
Αν έχετε ευχηθεί να μπορούσατε να παρέμβετε και να διαμορφώσετε τα αποτελέσματα της μηχανής αναζήτησης σύμφωνα με τις ανάγκες ή τις επιθυμίες σας η Google έχει τη λύση. Με την εφαρμογή Search Wiki οι χρήστες έχουν τη δυνατότητα:
- να τροποποιούν τα αποτελέσματα μιας αναζήτησης προωθώντας σε πιο ψηλή θέση εκείνα που ανταποκρίνονται περισσότερο στα κριτήριά τους
- να περιλαμβάνουν αποτελέσματα που δεν βρέθηκαν στην αρχική αναζήτηση
- να διαγράφουν αποτελέσματα που θεωρούν άσχετα με τα κριτήρια που έθεσαν
- να προσθέτουν σημειώσεις για δικτυακούς τόπους που επισκέφθηκαν
- να αποθηκεύουν τις προσθήκες που έκαναν στα αποτελέσματα της αναζήτησης και
- να μοιράζονται με άλλους χρήστες τις παρεμβάσεις που έκαναν στα αποτελέσματα της αναζήτησης.
Η εξατομικευμένη αναζήτηση που υπόσχεται το Search Wiki βρίσκεται σε φάση ανάπτυξης και περισσότερες πληροφορίες μπορείτε ν’ αναζητήσετε στο επίσημο blog της ομάδας ανάπτυξης.
Η πολιτική κουλτούρα των Ελλήνων bloggers: μια άλλη ανάγνωση της έρευνας
Ο Νίκος Ξυδάκης σχολιάζει σε άρθρο του στην Καθημερινή τόσο την πρόσφατη έρευνα των Monthly Review/VPRC για την πολιτική κουλτούρα των ελλήνων bloggers (δείτε και προηγούμενη ανάρτηση) όσο και μια πρόσφατη προσπάθεια κατάταξης των ελληνικών ιστολογίων με βάση την επισκεψιμότητα και αναδεικνύει τάσεις και προοπτικές για την ελληνική “μπλογκόσφαιρα”.
“Η κατάληψη της μπλογκόσφαιρας από αδαείς ως προς τη γλώσσα του μέσου και την αισθητική του, και από λαϊκιστικό?εντυπωσιοθηρικό περιεχόμενο, δίνει τον τόνο ? αν όχι τον κυρίαρχο, πάντως ισχυρό. Εφόσον συνεχιστεί αυτή η τάση, με σαφείς εμπορικές βλέψεις, ο χαρακτήρας της ελληνομπλογκόσφαιρας θα αλλάξει ριζικά: Θα μοιάσει με τα φθίνοντα σήμερα λαϊκά κανάλια και ταμπλόιντ. Μιλάμε πάντα για τα πιο πολυσύχναστα μπλογκ.
Στην άλλη όχθη, πιθανόν να παραμείνουν ολίγοι, εκλεκτοί, μα οπισθοφύλακες, με λίγες επισκέψεις, οι πρωτοπόροι, όσοι έχτισαν την κρίσιμη μάζα της μπλογκόσφαιρας, συνεισφέροντας ουσιώδες περιεχόμενο, φρέσκια γλώσσα, σύγχρονες φόρμες, προσωπικά στυλ. Αυτή η γενιά των πρωτοπόρων ίσως βγάλει (έχει αρχίσει ήδη?) και τα πρώτα επαγγελματικά στελέχη για τα δικτυακά μέσα δεύτερης και τρίτης γενιάς. Διάβαστε περισσότερα “Η πολιτική κουλτούρα των Ελλήνων bloggers: μια άλλη ανάγνωση της έρευνας”