Συμφωνία YouTube-Viacom για τη διαφύλαξη της ανωνυμίας των χρηστών

Τελικά η Google στην οποία ανήκει το youtube δε θα παραδώσει στη Viacom τις ip διευθύνσεις και τα ονόματα των χρηστών που ανέβασαν ή είδαν 160.000 βίντεο, που καλύπτονται με δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας εταιρειών συμφερόντων της Viacom.Η Viacom δεχόταν επικρίσεις από οργανώσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής στο Διαδίκτυο, οι οποίες μάλιστα θεωρούσαν ότι η δικαστική απόφαση παραβιάζει νόμο του1988 σύμφωνα με τον οποίο οι προτιμήσεις των πολιτών στην ενοικίαση ταινιών αποτελούν προσωπικό δεδομένο.Η υπόθεση, ως προς την ουσία της, θα εκδικαστεί το 2009 ή το 2010. Φαίνεται ότι ο πόλεμος των πνευματικών δικαιωμάτων αλλά και των δικαιωμάτων των χρηστών στο διαδίκτυο μόλις άρχισε. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις…

ΠΗΓΗ: e-paideia

Περιβάλλοντα προσωπικής μάθησης

Κυκλοφόρησε το τεύχος 9 (2008) του καλού ηλεκτρονικού περιοδικού eLearning Papers, αφιερωμένο στα Περιβάλλοντα Προσωπικής Μάθησης. Το ενδιαφέρον αφιέρωμα ιχνηλατεί τη μετάβαση από από τα κλασικά συστήματα διαχείρισης μάθησης (τεχνική «για όλους») προς τα Περιβάλλοντα Προσωπικής Μάθησης (τεχνική «για μένα») μέσα από την αξιοποίηση των δυνατοτήτων του Web 2.0 και την κατανόηση του ιστού ως πύλης που ανοίγει τον δρόμο στις ευκαιρίες για μάθηση.

Από τα ενδιαφέροντα περιεχόμενά του ξεχωρίζω το άρθρο των Roni (Aharon) Aviram, Yael Ronen, Smadar Somekh, Amir Winer, Ariel Sarid με τίτλο: “Αυτορρυθμιζόμενη Προσωπική Μάθηση (ΑΡΠΜ): Ανάπτυξη του παιδαγωγικού μοντέλου του iClass”.

Οι Times ανοίγουν το κουτί του θησαυρού…

Τι θα λέγατε για 200 χρόνια ιστορίας μόλις ένα κλικ του ποντικιού μακριά σας; Πώς θα νιώθατε αν κάποιος σας πρόσφερε πρόσβαση στο πλήρες αρχείο της ιστορικότερης ίσως εφημερίδας του πλανήτη; Αν σας επέτρεπαν να μεταφέρετε στον υπολογιστή σας όλα της τα άρθρα και μάλιστα στη μορφή που δημοσιεύτηκαν; Το θεωρείτε απίθανο; Κι όμως δεν είναι. 

Οι «Times» του Λονδίνου προσφέρουν πλέον ηλεκτρονική πρόσβαση στα αρχεία τους από την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας της, την 1η Ιανουαρίου 1785, ως και το 1985. Ο επισκέπτης της ιστοσελίδας στην οποία φιλοξενούνται τα αρχεία της εφημερίδας μπορεί να διαβάσει σε ηλεκτρονική μορφή τα φύλλα της εποχής όπως είχαν εκτυπωθεί, επιλέγοντας ακόμη και συγκεκριμένα άρθρα τα οποία μπορεί να αποθηκεύσει, να εκτυπώσει ή να στείλει με e-mail. Για την πρόσβαση στην υπηρεσία απαιτείται εγγραφή ενώ οι υπηρεσίες που διατίθενται προς το παρόν δωρεάν θα απαιτούν στο μέλλον κάποιο αντίτιμο που δεν έχει ακόμα καθοριστεί.

Η αίσθηση που αποκομίζει κανείς φυλλομετρώντας το τεράστιο αρχείο της εφημερίδας είναι μοναδική. Πόλεμοι, επαναστάσεις, γενοκτονίες, αλλαγές συνόρων, γάμοι, βαπτίσεις, θάνατοι, διαφημίσεις, αγοραπωλησίες και κοινωνικές εκδηλώσεις κι ακόμα εκτιμήσεις που διαψεύστηκαν και άλλες που προδιέγραψαν τη μορφή του σύγχρονου κόσμου.

Από το πρωί που ανακάλυψα το αρχείο (από μια δημοσίευση του Βήματος της Κυριακής) νιώθω σαν κάποιος να μου έδειξε το δρόμο σε έναν απίστευτο θησαυρό. Διάβαστε περισσότερα “Οι Times ανοίγουν το κουτί του θησαυρού…”

Google Lively και Second Life: Μια πρώτη απόπειρα συγκριτικής θεώρησης

Είναι δυο – τρεις μέρες τώρα που ασχολούμαι με το Google Lively. Στην αρχή από περιέργεια και στη συνέχεια από ένα ειδικό ενδιαφέρον που έχω για τους εικονικούς κόσμους και τις δυνητικές χρήσεις τους στην εκπαίδευση. Αν και είναι νωρίς για να αποκρυσταλλώσουμε άποψη, μπορούμε ωστόσο να καταλήξουμε σε μερικά πρόχειρα συμπεράσματα.

Συμπέρασμα πρώτο: Το Lively δε θα υπήρχε αν δεν υπήρχε το Second Life. Η μεγάλη επιτυχία του SL φαίνεται πως βάρυνε αποφασιστικά στην απόφαση της Google να χρηματοδοτήσει το project. Οι επιρροές του SL είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς τόσο στη σχεδίαση του εικονικού περιβάλλοντος όσο και στη σχεδίαση της διεπαφής του χρήστη.

Συμπέρασμα δεύτερο: Παρά τις ομοιότητες των δυο εικονικών κόσμων πιστεύω ότι θα αδικούσε κανείς το Lively αν το θεωρούσε απλή αντιγραφή (και μάλιστα επί τα χείρω) του SL, ένα είδος “Second Life για τις μάζες” ή “Second Life των φτωχών”, όπως αρχικά χαρακτηρίστηκε.  Παρά τις επιφανειακές ομοιότητες οι δυο κόσμοι έχουν περισσότερες διαφορές από κοινά σημεία. Διάβαστε περισσότερα “Google Lively και Second Life: Μια πρώτη απόπειρα συγκριτικής θεώρησης”

Google Lively: Μια πρώτη γνωριμία

Η τεράστια απήχηση του Second Life δεν άφησε ασυγκίνητη την Google που έσπευσε να ανακοινώσει έναν νέο τρισδιάστατο εικονικό κόσμο που ονομάζεται Google Lively. Το Lively αποτελεί το πνευματικό δημιούργημα μιας 29χρονης υπαλλήλου της Google, της Niniane Wang, η οποία χρησιμοποίησε το 20% του χρόνου της στο γραφείο για να ασχοληθεί με το προσωπικό της σχέδιο. Ας σημειωθεί ότι η Google επιτρέπει στους υπαλλήλους της να χρησιμοποιούν το 20% του εργασιακού τους χρόνου όπως επιθυμούν (ας τα βλέπουν οι ιθαγενείς θεωρητικοί της εντατικοποίησης της εργασίας που παράλληλα μιλούν για εφευρετικότητα και καινοτομία). Διάβαστε περισσότερα “Google Lively: Μια πρώτη γνωριμία”