Εκπαιδευτική επίσκεψη των μαθητών/τριών του Νηπιαγωγείου με τους μαθητές/τριες του Δημοτικού Σχολείου στην Ιερά Μονή της Παναγίας Μπρυώνη!!!

Η επίσκεψη, με τη συμμετοχή και των δύο σχολικών μονάδων, πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος του Νηπιαγωγείου που αφορά την ομαλή μετάβαση των μαθητών/τριών του Νηπιαγωγείου στο Δημοτικό Σχολείο.

Σε μικρή απόσταση Ν.Α της Άρτας και ακριβώς πλάι στο δρόμο που οδηγεί στο Νεοχωράκι, βρίσκεται ένα γραφικό βυζαντινό εκκλησάκι, μοναδικό απομεινάρι ενός άλλοτε μεγάλου και ακμαίου μοναστηριού, του μοναστηριού της Παναγίας Μπρυώνη. Ο ναός τιμάται στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Με βάση πλίνθινη επιγραφή που υπάρχει στη νότια πλευρά του ναού, ο καθηγητής Παναγιώτης Βοκοτόπουλος – ο κυριότερος μελετητής του μνημείου μετά τον Ορλάνδο- τοποθετεί την ίδρυση του ναού στο 1238, όταν Πατριάρχης στην Κωνσταντινούπολη ήταν ο Γερμανός Β’.

Για αιώνες το μοναστήρι ανθούσε, αλλά στα χρόνια του Αλή πασά αρπάχτηκαν τα πλούτη και τα κτήματά του από τους Τούρκους και έτσι έπεσε σε παρακμή. Το 1821 πυρπολήθηκε ο ναός και “έμεινεν ερείπιον σωζόμενου μόνον του μέρους του ιερού Βήματος και του τρούλλου ετοιμόρροπου” καθώς μας πληροφορεί ο Σεραφείμ. Στα χρόνια 1867-1871 έγινε ριζική ανακαίνιση του ναού με εκτεταμένες επισκευές, συμπληρώσεις και ανακατασκευές, οπότε το μνημείο πήρε τη σημερινή του μορφή.

Στο εσωτερικό του ναού, εντυπωσιακότατη είναι η τοιχογραφική παράσταση της Παναγίας αιματοδακρύζουσας. Πρόκειται για αριστουργηματική σύνθεση και η σπανιότητα του θέματος καθιστά το έργο ιδιαίτερα αξιόλογο. Της ίδιας εποχής είναι και το ξύλινο τέμπλο με τις καλοδιατηρημένες φορητές εικόνες του. Θεωρείται βέβαιο πως παλιά υπήρχαν τοιχογραφίες σε όλο το εσωτερικό του ναού, αλλά καταστράφηκαν από τη βροχή, όταν για πολλά χρόνια ο ναός παρέμεινε ασκεπής, μετά την κατάρρευση της στέγης του το 1821.

Σήμερα τίποτα πια δε θυμίζει τις παλαιές καλές μέρες του μοναστηριού. Τα κελιά εξαφανίστηκαν, τα πλούτη αρπάχτηκαν, έμεινε όμως το όμορφο βυζαντινό ερημοκλήσι, σιωπηλός μάρτυρας μιας χαμένης λάμψης, ανταύγεια μιας μακρινής δοξασμένης εποχής, της εποχής του Δεσποτάτου της Ηπείρου.

Στη συνέχεια, πήγαμε να παίξουμε στο 5Χ5 στους Αγίους Αναργύρους

Στον γυρισμό, μια ευχάριστη έκπληξη μας περίμενε στην πλατεία του Αγίου Δημητρίου…