Το θέμα το προσεγγίσαμε μέσα από την αφήγηση παραμυθιών, συζητήσεις και βιωματικές δραστηριότητες βασισμένες στο περιεχόμενο των βιβλίων

 Μια μαθήτριά μας έχασε το σκυλάκι της και  μοιράστηκε το γεγονός στην ολομέλεια της παρεούλας μας. Κάθε Δευτέρα έχουμε τη ρουτίνα να λέμε πως περάσαμε το Σαββατοκύριακο. Η μαθήτρια μας είπε ότι δεν πέρασε καλά γιατί έχασε το σκυλάκι της. Οι γονείς της είχαν πει ότι το σκυλάκι έφυγε μόνο του και χάθηκε. Μας μίλησε για τα άσχημα συναισθήματά της και δεν ήξερε τι να κάνει για να τα ξεπεράσει.

Έτσι ξεκίνησε αυτή η ενότητα. Όλα τα παιδιά θέλησαν να μιλήσουν για τις δικές τους απώλειες και παρακολουθούσαν με ενδιαφέρον την αφήγηση της συμμαθήτριάς τους.

Αποφασίσαμε να μιλήσουμε για τις δικές μας απώλειες  και να βρούμε πιθανούς τρόπους για να ξεπερνάμε τη λύπη.

Καταιγισμός ιδεών.

Καταγράψαμε τις πρότερες γνώσεις των παιδιών σ έναν πίνακα

«τότε νόμιζα τώρα γνωρίζω».

Στο τέλος της ενότητας θα προστεθούν οι νέες γνώσεις των παιδιών για να κάνουμε την αξιολόγηση.

Τέθηκε στους μαθητές το ερώτημα.

«τι είναι η απώλεια;.»

Τα παιδιά είπαν:

• Αφήνω κάτι
• Είμαι ζωηρός
• Πάμε στη δουλειά.
• Πάω στο γιατρό.
• Όταν πεθαίνει κάποιος.
• Πετάω το σκουπίδι κάτω
• Πάω κάπου.

1^ος ΣΤΟΧΟΣ: Να μιλήσουν για τις δικές τους απώλειες και να τις  αναγνωρίσουν.

Επεξεργαστήκαμε το βιβλίο «Γιατί οι άνθρωποι φεύγουν για πάντα;»

Μετά την αφήγηση ακολούθησαν ερωτήσεις κατανόησης της ιστορίας. Τα παιδιά ζωγράφισαν  τις δικές τους απώλειες. Το κάθε παιδί παρουσίασε τη ζωγραφιά του στην ολομέλεια της τάξης. Μίλησε για τη δική του απώλεια, για τα συναισθήματά του και πώς την αντιμετώπισε.

Σε μια ομαδική εργασία καταγράψαμε όλες μας τις απώλειες και  τις αναρτήσαμε στην τάξη μας.

 

2^Ος ΣΤΟΧΟΣ: Να επεξεργαστούν και να αναγνωρίσουν τα συναισθήματα,  που σχετίζονται με την απώλεια.

Βιβλίο : Αντίο ψαράκι.

Μετά την αφήγηση και την κατανόηση της ιστορίας τα παιδιά την απέδωσαν μέσα από τη ζωγραφική τους.

Ακολούθησε δραματοποίηση, όπου βίωσαν τα συναισθήματα των ηρώων.

Ένας μαθητής μας είχε βιώσει ακριβώς το ίδιο γεγονός μόνο που εκείνος δεν είδε πού το πήγαν το ψαράκι οι γονείς του. Στην ιστορία μας, όμως ο ήρωας το θάβει στον κήπο του σπιτιού του και κάθε μέρα πήγαινε του μιλούσε και του έριχνε νερό, γιατί το ψαράκι αγαπούσε το νεράκι.

Επεκτείνοντας τη δραστηριότητα, το κάθε παιδί ζωγράφισε σε σχετικό φύλλο εργασίας το σημείο στο σώμα του όπου ένιωσε τα άσχημα συναισθήματα.

3^Ος ΣΤΟΧΟΣ:

• Να κατανοήσουν τον κύκλο της ζωής.
• Να αποκτήσουν τρόπους αντιμετώπισης της απώλειας και των συναισθημάτων της.
• Να προσφέρουν βοήθεια στο φίλο που πονά, πενθεί ή λυπάται.

Βιβλίο «Θα σε θυμάμαι για πάντα»

Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της αφήγησης διατήρησαν αμείωτο το ενδιαφέρον τους. Γινόταν αναφορά σε ένα σκύλο που γέρασε και  όταν πέθανε σκόρπισε  λύπη στην οικογένεια που τον φρόντιζε. Φαινόταν να συμπάσχουν τα παιδιά  και να ζουν την ιστορία. Οπότε στη δραματοποίηση συμμετείχαν μα πολύ προθυμία. Κρατήσαμε την σκέψη πως ότι ή όποιος χάνεται από τη ζωή μας δεν τον ξεχνάμε αλλά συνεχίζει να ζεί μέσα στην καρδιά μας.

Σε σχετικό φύλλο εργασίας τα παιδιά ζωγράφισαν τον κύκλο της ζωής.

4^Ος ΣΤΟΧΟΣ: Να ζητούν βοήθεια, όταν λυπούνται και να μιλούν για τα άσχημα συναισθήματα,

Βιβλίο! «Αν σε χάσω μικρέ μου ελέφαντα….»

Γνωρίσαμε τον ήρωα, που έχασε το  ελεφαντάκι του στο πάρκο. Στην ιστορία φαίνεται ότι συνέχισε τη ζωή του και την καθημερινότητά του παρόλο που δεν τον ξέχασε ποτέ. Οι γονείς του τον βοήθησαν, όταν τους μίλησε για τα συναισθήματά του.

Η δράση μεταφέρθηκε στο σπίτι. Σε φύλλο εργασίας κλήθηκαν γονείς και παιδιά να καταγράψει ο καθένας μια δική του απώλεια και τι έκανε για να την αντιμετωπίσει.

Έπρεπε να ανοίξει ο δρόμος του διαλόγου και για τα μη ευχάριστα πράγματα, που υπάρχουν στη ζωή. Όχι μόνο των παιδιών, αλλά και των γονέων.

Τα παιδιά πήραν το μήνυμα ότι όλες οι δυσκολίες αντιμετωπίζονται. Στο φύλλο εργασίας υπήρχε και η ερώτηση: Σε ποιόν μίλησες;;; Διαπίστωσαν ότι όλοι ήθελαν να μιλήσουν σε κάποιον άνθρωπο που αγαπούσαν και τους αγαπούσε κι εκείνος.

Στα μικρά παιδιά δόθηκε ως πρακτική αντιμετώπισης των δυσκολιών η συζήτηση με αγαπημένους μας ανθρώπους.

Η νέα γνώση καταγράφεται. Μετά από ένα υπέροχο ταξίδι ανάμεσα στη γνώση, τα συναισθήματα και τις εμπειρίες μάθαμε ότι:

“ΤΌΤΕ ΝΟΜΙΖΑ ΤΩΡΑ ΓΝΩΡΊΖΩ”

Απάντησαν πάλι στην ίδια ερώτηση.

«τι είναι η απώλεια;»

• όταν κάποιος μας λείπει
• όταν μας διώχνουν από μια δουλειά
• όταν πεθαίνει κάποιος
• όταν αρρωσταίνουμε και χάνουμε την υγεία μας
• το αρκουδάκι μου που έχει σχιστεί
• ένα αγαπημένο μου παιχνίδι, που έσπασε
• το ζωάκι που χάθηκε
• όταν χάνω το φίλο μου γιατί μ διώχνει από το παιχνίδι
• ο θείος μου που ζεί στην Αλβανία και μου λείπει
• η μαμά μου που μου λείπει όλη μέρα.