Το τεστ της «τριπλής διύλισης» του Σωκράτη

Μια μέρα, εκεί που ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.

Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να κάνουν το τεστ της «τριπλής διύλισης»…

«- Τριπλή διύλιση;»
ρώτησε με απορία ο γνωστός του.

– Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.

– Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας.
Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;

– Ε… όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και…

-Μάλιστα, άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.

– Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο, αυτό της καλοσύνης.
Αυτό που πρόκειται να μου πεις για τον μαθητή μου είναι κάτι καλό;

– Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον…

– Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για τον μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.

Ο γνωστός του έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.

– Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορείς ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.
Το τρίτο φίλτρο της χρησιμότητας.
Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για τον μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί xρήσιμο σε κάτι;

– Όχι δεν νομίζω…

– Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο, γιατί θα πρέπει να το ακούσω;

Ο γνωστός του έφυγε ντροπιασμένος,
έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα…

πηγή: enimerwsi

Η χώρα του Βόρειου Σέλας

Απολαύστε ένα καταπληκτικό βίντεο που γυρίστηκε στη βόρεια Νορβηγία με θέμα το Βόρειο Σέλας, με εκπληκτική μουσική επένδυση.

Πιστεύω ότι θα μείνετε κατενθουσιασμένοι!!!

Από τη φανατική αναγνώστρια του blog, annaki

Το κούρεμα

Μια μέρα ένας ανθοπώλης πήγε σε ένα κουρείο για κούρεμα. Μετά το κούρεμα, ρώτησε για τον λογαριασμό του και ο κουρέας απάντησε, «δεν μπορώ να δεχτώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα.» Ο ανθοπώλης ευχαρίστησε και έφυγε από το κατάστημα. Όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει το κατάστημά του το επόμενο πρωί, στην πόρτα του βρήκε να τον περιμένει μια κάρτα με «ευχαριστώ» και μια ντουζίνα τριαντάφυλλα.

Σε λίγο ένας φούρναρης μπήκε για κούρεμα, και όταν πήγε να πληρώσει, ο κουρέας και πάλι απάντησε: «Δεν μπορώ να δεχθώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα.» Ο φούρναρης ήταν ευτυχής και έφυγε από το κατάστημα. Το πρωί, όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει, στην πόρτα του υπήρχε μια κάρτα με «ευχαριστώ» και μια ντουζίνα τσουρέκια.

Στη συνέχεια, ένας βουλευτής ήρθε για κούρεμα, και όταν πήγε να πληρώσει το λογαριασμό του, ο κουρέας και πάλι απάντησε, «δεν μπορώ να δεχτώ τα χρήματα από σας, προσφέρω κοινωφελές έργο αυτή την εβδομάδα.» Ο βουλευτής ήταν πολύ χαρούμενος και έφυγε από το κατάστημα. Το επόμενο πρωί, όταν ο κουρέας πήγε να ανοίξει, υπήρχαν μια ντουζίνα βουλευτές που περίμεναν στην ουρά για ένα δωρεάν κούρεμα.

Και αυτό, φίλοι μου, καταδεικνύει τη θεμελιώδη διαφορά μεταξύ των πολιτών της χώρας μας και των πολιτικών που την κυβερνούν.

Οι πολιτικοί όπως και οι πάνες πρέπει να αλλάζουν συχνά, και για τον ίδιο ακριβώς λόγο!

Πες στη Mattel να σταματήσει τις καταστροφικές της συνήθειες

Τα δάση της Ινδονησίας δεν είναι παίξε – γέλασε.

Η Barbie έχει μια πολύ κακή συνήθεια: καταστρέφει τα αρχέγονα δάση της Ινδονησίας μόνο και μόνο για να τυλιχτεί η ίδια σε μια όμορφη συσκευασία. Αποτέλεσμα: Πολλές από τις τελευταίες τίγρεις, τους ουραγκοτάγκους και τους ελέφαντες των δασών αυτών χάνουν το τελευταίο τους καταφύγιο.

Τίγρη της Σουμάτρας

Η Mattel, ο κατασκευαστής της Barbie, τροφοδοτεί αυτήν την κακή συνήθεια χρησιμοποιώντας χαρτί συσκευασίας που προέρχεται από τον πιο διαβόητο καταστροφέα των δασών της Ινδονησίας, την εταιρεία Asia Pulp and Paper (APP), που πέρσι είχε εμπλακεί στη δράση μας με τη Nestle. Ανεκτίμητες φυσικές περιοχές άγριας ζωής και πολύτιμα τροπικά δάση καταστρέφονται για να γίνουν φτηνές συσκευασίες παιχνιδιών και να καταλήξουν στα σκουπίδια.

Καταστροφή δάσους στην Ινδονησία

Τα παιχνίδια του μέλλοντος δεν πρέπει να απειλούν το μέλλον των αρχέγονων δασών.

Πες στη Mattel να σταματήσει να καταστρέφει αρχέγονα δάση για να πακετάρει παιχνίδια!

Δείτε παρακάτω το VIDEO

πηγή: Greenpeace

Σιγουριά τέλος για τους δασκάλους

Ορκωμοσία, πτυχίο και διορισμός. Για τους περισσότερους νέους δασκάλους η λέξη «ανεργία» ήταν σχεδόν άγνωστη τα τελευταία χρόνια, ωστόσο τα μηνύματα δεν είναι ελπιδοφόρα για τους αποφοίτους των παιδαγωγικών τμημάτων από το 2015.

Η μείωση των σχολικών μονάδων κατά 12%, ο δραστικός περιορισμός των συνταξιοδοτήσεων και η αναλογία της μιας πρόσληψης για κάθε πέντε αποχωρήσεις «φρενάρουν» την ταχεία απορρόφηση των δασκάλων από τη δημόσια εκπαίδευση. Μάλιστα, εκτιμάται ότι οι πίνακες των αναπληρωτών θα γεμίσουν με 8.000 δασκάλους σε μία τετραετία, από 4.345 που είναι σήμερα, αν διατηρηθεί η ετήσια αύξηση των αδιορίστων κατά 25%.

Αγωνιώδη ερωτήματα

Την παραπάνω εικόνα, που ανατρέπει τα μέχρι στιγμής δεδομένα για τον κλάδο των δασκάλων, σκιαγραφεί έρευνα που διεξήγαγε επιστημονική ομάδα της εταιρίας συμβούλων εκπαίδευσης και σταδιοδρομίας «Employ», υπό την επίβλεψη των συμβούλων Χρήστου Ταουσάνη, Κωνσταντίνου Κότιου και του συνεργάτη – εκπαιδευτικού ερευνητή Βασίλειου Καλόγηρου. Αφετηρία για την εκπόνηση της μελέτης, που φέρει τον τίτλο «Τάσεις και προοπτικές στο επάγγελμα του δασκάλου», αποτέλεσαν τα αγωνιώδη ερωτήματα αριστούχων μαθητών. Κατά τη συμπλήρωση των μηχανογραφικών τους εξέφραζαν απορίες για το αν θα πρέπει να αξιοποιήσουν τις υψηλές βαθμολογίες τους για τη «σιγουριά» του Παιδαγωγικού.

Υπενθυμίζεται ότι το ολοήμερο σχολείο συνέβαλε στην απορρόφηση χιλιάδων νέων δασκάλων, με αποτέλεσμα να αδειάσουν οι πίνακες των αδιορίστων και να εκτοξευτεί η ζήτηση για τα παιδαγωγικά τμήματα στις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι οι βάσεις του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ «ανταγωνίζονται» με αυτές της Νομικής τα τελευταία χρόνια.

Οι συνταξιοδοτήσεις

Ωστόσο, οι πόρτες των σχολείων σταδιακά φαίνεται ότι… κλείνουν την προσεχή πενταετία για τους νέους αποφοίτους των Παιδαγωγικών Τμημάτων, σηματοδοτώντας την επιστροφή του εφιάλτη της ανεργίας στο συγκεκριμένο κλάδο. Το τρέχον σχολικό έτος (2010-2011) καταγράφηκαν 4.345 αδιόριστοι δάσκαλοι, που εργάζονται ως αναπληρωτές, παρουσιάζοντας αύξηση 24,53% σε σύγκριση με το 2009-2010.

Τα συμπεράσματα

Η επεξεργασία στοιχείων του υπουργείου Παιδείας για τις συνταξιοδοτήσεις οδηγεί τους ερευνητές στα εξής συμπεράσματα:

1. Ο ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ 36.813 δασκάλων τα τελευταία 21 χρόνια (από το 1990 έως το 2011) συνεπάγεται και σταδιακή μείωση των άμεσων συνταξιοδοτήσεων.

2. ΟΙ ΔΙΟΡΙΣΘΕΝΤΕΣ των τελευταίων 21 ετών δεν έχουν ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα.

3. ΚΟΒΟΝΤΑΙ οι πρόωρες συντάξεις. Αυτό αφορά κυρίως τις γυναίκες που αποτελούν και την πλειονότητα των δασκάλων (31.036 γυναίκες και 15.787 άνδρες εκπαιδευτικοί).

4. AΥΞΑΝΟΝΤΑΙ τα όρια συνταξιοδότησης.

5. ΜΕΙΩΝΕΤΑΙ ο αριθμός των δασκάλων που αποκτούν δικαίωμα συνταξιοδότησης. Μετά την αποχώρηση 2.700 δασκάλων, απομένουν 5.839 εκπαιδευτικοί άνω των 50 ετών, οι οποίοι αποτελούν περίπου το 12,9% των υπηρετούντων. Με βάση τα ηλικιακά στοιχεία, αυτοί που μπορούν να συνταξιοδοτηθούν άμεσα είναι 3.092 (6,8%).

Συγχωνεύσεις

Λόγω του «Καλλικράτη» στην εκπαίδευση, το επόμενο σχολικό έτος δε θα λειτουργήσουν 715 δημοτικά σχολεία. Η μείωση αυτή, σύμφωνα με την έρευνα, ανέρχεται σε 12% και θα οδηγήσει σε ελάχιστους διορισμούς δασκάλων αλλά και σε περιορισμό των αναγκών για αναπληρωτές. Επιπλέον, από το 2003 έως και το 2009 παρατηρείται συνεχής μείωση του μαθητικού πληθυσμού το δημοτικών, όπως επίσης και των εκπαιδευτικών μονάδων. Από τους 654.780 μαθητές της περιόδου 2003-2004 φθάσαμε στους 635.804 μαθητές το 2008-2009, δηλαδή στα θρανία κάθονται 18.976 λιγότεροι μαθητές.

Έως το 2015

H εκτίμηση για μείωση του αριθμού των δασκάλων που θα απασχολούνται ως μόνιμοι και αναπληρωτές ενισχύεται και από άλλες παραμέτρους, όπως η μείωση των αποσπάσεων, των εκπαιδευτικών αδειών, το κλείσιμο των μικρών σχολείων και η μικρή επιβάρυνση που θα προκύψει από την έλευση αποφοίτων παιδαγωγικών τμημάτων του εξωτερικού (Βουλγαρία, Ρουμανία και Κύπρο). «Η μείωση μπορεί να συγκρατηθεί προσωρινά -και μέχρι το 2015, έτος πλήρους εφαρμογής του νέου ασφαλιστικού- από τον αυξημένο αριθμό συνταξιοδοτήσεων και από την αύξηση των ολοήμερων σχολείων», επισημαίνουν οι ερευνητές.

ΤΗΣ ΛΙΝΑΣ ΚΟΪΝΑ

πηγή: ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Ιούνιος ή Ιούνης

Ο έκτος κατά σειρά μήνας του Ιουλιανού ημερολογίου που καθιέρωσαν οι Ρωμαίοι. Η Ήρα, η γυναίκα του Δία, που στη γλώσσα των Ρωμαίων λεγόταν Iuno, έδωσε το όνομά της σʼ αυτό το μήνα. Τον ίδιο μήνα και ειδικά στις 10 Ιουνίου, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τη γιορτή της θεάς Εστίας. Βέβαια αυτό έχει σχέση με το περιεχόμενο του μήνα Ιούνη που είναι ο θερισμός.

Όλοι οι ευρωπαϊκοί λαοί τον Ιούνιο έχουν ως βάση της διατροφής τους το σιτάρι και επειδή αυτό το μήνα υπάρχει σιτάρι καινούργιας σοδειάς, ψήνουν το πρώτο ψωμί. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως, οι αρτοποιοί στην αρχαία Ρώμη, γιόρταζαν και έψηναν το ψωμί στα ιερά της Εστίας!

Κοντά λοιπόν στους ανθρώπους αλλά και στους Θεούς που έβγαζαν το ψωμί της νέας σοδειάς, γιόρταζαν αλλά και τιμούνταν και οι γαϊδάροι. Τα υπομονετικά αυτά συμπαθή τετράποδα, που αφενός κουβαλούσαν το σιτάρι αλλά και αφετέρου γύριζαν το μύλο που επρόκειτο να αλέσει το σιτάρι.

Αυτό το μήνα λοιπόν αρχίζουν να πρωτοβγαίνουν και να ωριμάζουν τα πρώτα φρούτα, τα κεράσια (ή πετροκέρασα όπως τα θέλει ο λαός μας), τα χνουδωτά βερύκοκα αλλά και τα ροδάκινα, ο Θεριστής όπως όλοι τον ξέρουν, ο μήνας με τη μεγαλύτερη μέρα, ο μήνας του Αη Γιαννιού του Λαμπαδιάρη, του Λαμπροφόρου, του Φανιστή, του Λιοτροπιού όπου όλοι γιορτάζουν ανάβοντας φωτιές.

Στην πατρίδα μας ο Ιούνης έχει πολλές λαϊκές ονομασίες που αναφέρονται είτε στη σχέση του με τις εποχές, είτε με τις αγροτικές εργασίες οι οποίες έχουν σχέση μʼ αυτόν. Συχνά ακούμε να τον λένε Πρωτόλη, ή Πρωτογιούλη, δηλαδή πρώτο μήνα της εποχής του καλοκαιριού.

Ακόμα τον λένε θεριστή, κυρίως για τις πεδινές περιοχές, γιατί οι ορεινές περιοχές έχουν σαν θεριστή τον επόμενο μήνα.

Στη Βόρεια Ελλάδα ο Ιούνης αναφέρεται ως Κερασάρης, ενώ οι Πόντιοι τον αποκαλούν Κερασινό, αφού αυτή την περίοδο ωριμάζουν τα κεράσια. Ένα ρήμα λαϊκό το ερινιάζω ή ορνιάζω, που σημαίνει γονιμοποιώ ήμερη συκιά, με κλαδί αγριοσυκιάς, του δίνει την ονομασία Ερινιαστή, Ορνιαστή αλλά και απαρνιαστή.

Τέλος χαρακτηριστικό είναι το όνομα ως Αϊγιάννης ή Αϊγιαννίτης από του Αη Γιάννη τις γιορτές όπως τις λέει ο λαός μας. Στις Κυκλάδες, Νάξο, Κύθνο αλλά και σε άλλα νησιά, στη γιορτή του Αη Γιάννη του Απορνιαστή, πιστεύουν ότι τελειώνει το όρνιασμα των σύκων. Γιʼ αυτό αυτή τη μέρα της γιορτής του πηγαίνουν και μαζεύουν χώμα κάτω από τη συκιά, το ρίχνουν πάνω της και λένε τα παρακάτω λόγια: “Ως βαστά ο Χριστός τον κόσμο και ο Αϊ – Γιάννης την αλήθεια, βάσταξε και συ συκιά τα λύθια”.

Λύθια είναι βέβαια τα μικρά σύκα τα οποία γονιμοποιούνται. Ιούνης! Ο μήνας με τη μεγαλύτερη μέρα του έτους, αφού την 21η Ιουνίου έχουμε τη θερινή τροπή του ήλιου, Λιοτρόπι όπως συνηθιζει να λέει ο λαός μας.

Η μέτρηση του χρόνου και ειδικότερα ο υπολογισμός του έτους βασίζεται στην ετήσια τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο ή στη “φαινόμενη” ετήσια τροχιά του Ήλιου γύρω από τη Γη, τροχιά αυτή που δημιουργεί τη διαδοχική εναλλαγή των εποχών του έτους, έχει τέσσερα καθοριστικά σημεία, τα οποία ανά δυο καθορίζουν τις ισημερίες και τις τροπές (ηλιοστάσια): την εαρινή ισημερία στις 21 Μαρτίου, τη φθινοπωρινή ισημερία στις 22 Σεπτεμβρίου, το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουνίου και το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 22 Δεκεμβρίου. Στις ημερομηνίες αυτές από τα πανάρχαια χρόνια είχαν καθιερωθεί σπουδαίες γιορτές σε όλα τα μήκη και πλήτη της Γης.

Ο Ήλιος βρίσκεται στο βορειότερο σημείο της πορείας του, πράγμα που για μας που κατοικούμε στο βόρειο ημισφαίριο σημαίνει ότι βρίσκεται πιο κοντά μας, γιʼ αυτό και οι μέρες είναι τόσο μεγάλες. Απʼ αυτό το σημείο και πέρα ο Ήλιος τρέπεται προς το νοτιά, γιʼ αυτό λέγεται και τροπή του Ήλιου.

Δηλαδή, ο Ήλιος αρχίζει να απομακρύνεται από μας και να πηγαίνει προς το νότιο ημισφαίριο. Γιʼ αυτό και οι δικές μας μέρες μικραίνουν τότε μικραίνουν συνεχώς, ώσπου να φτάσει ο Ήλιος στο σημείο της χειμερινής του πια τροπής, στις 22 Δεκεμβρίου, οπότε τρέπεται και πάλι προς το βορρά και οι μέρες αρχίζουν να μεγαλώνουν.

Τα σύμβολα που συνοδεύουν την προσωποποίηση αυτού του μήνα συνήθως σε ψηφιδωτές απεικονίσεις είναι δέσμη σταχιών με ένα δρεπάνι, ή ο μήνας να παρουσιάζεται ντυμένος με αχειρίδωτο χιτώνα κρατώντας στο δεξί του χέρι μια δέσμη από στάχια και άλλες εικόνες που σαν θέμα του έχουν τον θερισμό, αφού είναι η κύρια εργασία αλλά και ενασχόληση αυτής της εποχής.

“Θέρος, τρύγος, πόλεμος” έλεγαν οι παλιότεροι και είχαν δίκιο να το λένε, αφού υπάρχει σχέση ανάμεσα στις έννοιες αυτές. Δηλαδή, όπως η γη γεννά τους καρπούς και ο άνθρωπος τους παίρνει, έτσι και στον πόλεμο ο κάθε επιδρομέας “θερίζει” τους ανθρώπους, αφαιρώντας τη ζωή τους.

Σε πολλά μέρη της πατρίδας μας ο θερισμός ήταν ολόκληρη ιεροτελεστία. Το πρώτο δεμάτι σταχιών που έδεναν το έστεναν όρθιο και το προσκυνούσαν. Ο νοικοκύρης παράλληλα εκείνη τη στιγμή έριχνε νομίσματα. Δεν περιγράφονταν η χαρά των γεωργών όταν αποθέριζαν και με το δίκιο τους οι άνθρωποι. Τα “αποθέρια” ήταν μεγάλη γιορτή και οι εμπλεκόμενοι το γλεντούσαν, τρωγοπίνοντας. Δικαιολογημένα εξάλλου, αφού χαίρονταν οι άνθρωποι για το ότι τέλειωσε ο θερισμός, μια πολύ δύσκολη εργασία και το κυριότερο ότι είχαν εξασφαλίσει το ψωμί της χρονιάς.

Σε πολλά μέρη φρόντιζαν νʼ αφήσουν ένα κομμάτι αθέριστο με την αιτιολογία να χαρεί αφενός το χωράφι και να φάνε αφετέρου τα αγρίμια και τα πουλιά τροφή. Επίσης αυτό το αθέριστο κομμάτι σε άλλα μέρη το παρομοίαζαν με τα γένεια του νοικοκύρη, από τον οποίο περίμεναν να τους φέρει διάφορα φαγητά, κυρίως κότα και κρασί.

Σκληρή πραγματικά η δουλειά του θεριστή, ήταν επόμενο στο τέλος της εργασίας να εξασφαλίζουν τα αφεντικά στους εργαζόμενους ένα πλούσιο γεύμα. Πολλοί επίσης από τα τελευταία στάχια έπλεκαν ένα σταυρό, τον οποίο τοποθετούσαν ή στο εικονοστάσι, ή στο μεσοδόκι του σπιτιού και το άφηναν εκεί μέχρι την γιορτή του Σταυρού, στις 14 του Σεπτέμβρη. Τότε το έπαιρναν και το ανακάτευαν με το σπόρο της νέας σποράς, ο οποίος ευλογούνταν στην εκκλησία.

Κατά τον θερισμό παίζονταν και διάφορα παιχνίδια από τους θεριστάδες, όπως το παιχνίδι “του λαγού και του κυνηγού”, “το πάτημα” και “το παίξιμο του δρεπανιού”, συνδυάζοντας απʼ ό,τι φαίνεται “το τερπνόν μετά του ωφελίμου”. Πράγματι τα προαναφερόμενα παιχνίδια εξασφάλιζαν και αποδοτικότητα και επιτάχυνση στο ρυθμό της δουλειάς. Όλα αυτά γίνονταν τον πρώτο μήνα του θέρους, τον Ιούνιο, με τις πολλές ονομασίες αλλά και τις αμέτρητες χαρές του.