Tα δυο δημοσιεύματα του ΒΗΜΑτος (12 και 19 Ιουλίου) δεν προκάλεσαν τις αντιδράσεις που τους άρμοζαν. Μας πληροφορούν ότι εκπρόσωποι των δύο μεγάλων -και αντίπαλων κατά τα λοιπά- φοιτητικών παρατάξεων, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, συνέταξαν από κοινού λίστα υποψηφίων που «πρέπει να επιλεγούν» στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Και την υπέβαλαν στον αρμόδιο καθηγητή, για να ξέρει ποιους πρέπει να επιλέξει! Θα προηγούνταν βέβαια, για τα μάτια του κόσμου, οι τυπικές διαδικασίες (εξετάσεις, προσωπική συνέντευξη κλπ), αλλά είναι σαφές ότι τα αποτελέσματά τους δεν αποτελούν το πρώτο κριτήριο επιλογής. Ο καθηγητής «επέλεξε» όλους τους υποψηφίους της λίστας. Ανάμεσά τους, συγγενείς πολιτικών, γραμματείς τοπικών παραγόντων, μέλη και φίλοι των φοιτητικών παρατάξεων, υποψήφιοι με βαθμό 5,85 όταν απαιτείται ελάχιστο 6, άλλοι που έχουν συμπληρώσει το 50ό έτος της ηλικίας τους. Ενας από τους επιτυχόντες δεν έχει πάρει ακόμη το πτυχίο του! Η είδηση αυτή είναι μια επιτομή του ευτελισμού του δημόσιου πανεπιστημίου και της ανομίας, του κυνισμού, του ραγιαδισμού και της διαφθοράς, που σήμερα βασιλεύουν στην υπό κατάρρευση δημοκρατία μας. Η κοινωνική αδικία αυτής της χώρας αυξάνεται διαρκώς. Αν τα πανεπιστήμιά μας, η αφρόκρεμα των θεσμών και των πολιτών, βρίσκονται σ’ αυτή την κατάντια, εύκολα φαντάζεσθε τι συμβαίνει παραπέρα. Πολλοί νέοι, απογοητευμένοι, δεν θέλουν πλέον να παλέψουν για κάτι καλύτερο διότι ξέρουν ότι ματαιοπονούν αν δεν έχουν μέσον. Δημοσιεύματα σαν τα παραπάνω θεωρούνται σχεδόν φυσιολογικά. Η προχωρημένη σήψη, είτε θα υποχωρήσει, με την εμφάνιση νέων αδιάφθορων προσώπων και πολιτικών, είτε θα παρασύρει όλη την κοινωνία. Το πρώτο είναι δύσκολο, αλλά είναι το μόνο στο οποίο μπορούμε να ελπίζουμε. Ηδη, υπάρχει μια ελπίδα για τα ΑΕΙ. Είναι η νέα διοίκηση της Ομοσπονδίας Πανεπιστημιακών. Tου Διονυση Γουσετη

Έχω πάψει να ελπίζω… Όταν η σήψη ξεκινάει απο το πώς δίνονται τα θέματα, πώς διορθώνονται τα γραπτά και ποιοί διορθώνουν, καμμοία εντύπωση δεν μου προκαλεί το τί γίνεται με τα μεταπτυχιακά!  Τα παιδάκια γιατί τα τρελλαίνουμε; Γι αυτά τα “Ιδρύματα”;