Στις 27 Οκτωβρίου γιορτάζουμε και τιμούμε την ένδοξη Ελληνική Σημαία!

Κουκλοθέατρο στην τάξη μας  με θέμα: “Ασπρογάλανο πανί” της  Γαλάτειας Γρηγοριάδου-Σουρέλη

Mιλούσανε δυο νεράιδες:

— Τι σημαία να δώσουμε σ’ αυτή τη χώρα; είπαν κι έδειξαν την Ελ­λάδα.

— Ας ρωτήσουμε την ίδια, είπε η μια.

— Ας ρωτήσουμε, συμφώνησε και η άλλη.

Βρήκαν την Ελλάδα να λούζεται σε μια καταγάλανη θάλασσα και να στεγνώνει κάτω από έναν ολόλαμπρο ήλιο.

— Κυρά, κυρά αρχόντισσα, κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, τι χρώμα θέλεις να ‘χει η σημαία σου;

— Να ρωτήσω τα παιδιά μου, είπε η Ελλάδα.

Τα μισά παιδιά της ζούσαν στη στεριά, παιδεύονταν* με τη γη και τα βουνά.

— Κυρά, κυρά αρχόντισσα, κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, σκληρός ο τόπος. Και η δουλειά σκληρή. Μα άσπρα περιστέρια οι ψυχές μας. Γι΄ αυτό άσπρη, ολόασπρη τη θέλουμε τη σημαία μας.

Τα ‘γραψε τα λόγια αυτά σε χρυσόδετο τεφτέρι* η Ελλάδα.

— Ας πάω τώρα να ρωτήσω και τ’ άλλα μου παιδιά, τα παιδιά της θάλασσας, είπε η Ελλάδα.

Τα βρήκε να παλεύουν με τα δίχτυα. Να τα τραβούν με κόπο, γιατί ήταν γιομάτα απ’ ασημένια λαχταριστά ψάρια.

— Κυρά, κυρά αρχόντισσα κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, εμάς οι ψυχές μας είναι δοξασμένες στο γαλανό νερό. Τούτη η θάλασσα η μεγάλη, που μας δίνει χαρά και ζωή, θέλουμε να χωρέσει τη σημαία μας.

Τα ‘γραψε και τούτα τα λόγια η Ελλάδα σε χρυσόδετο τεφτέρι και το ‘δωσε, το τεφτέρι, στις νεράιδες.

— Έτσι να γίνει, είπαν εκείνες.

Και τότε μέσα από την αφρισμένη θάλασσα βγήκε τ’ ασπρογάλανο πανί κι απλώθηκε σε ουρανό και γη. Κείνη την ώρα ο ήλιος άστραψε, έσκυψε, φίλησε το πανί και το φίλημά του έγινε ένας ολόχρυσος σταυρός.

— Η σημαία μας, είπε η Ελλάδα. Η σημαία για τα παιδιά της στεριάς, για τα παιδιά της θάλασσας.

Γαλάτεια Σουρέλη

Τα μικρά μας μαθητούδια δραματοποίησαν το λογοτεχνικό κείμενο.

Το αποτέλεσμα της δουλειάς τους αποτυπώθηκε στο παρακάτω ηλεκτρονικό μας βιβλίο!

https://read.bookcreator.com/bnol8s1HEYOA40wHOXODF8cr6Ai2/cfIpw0pRR3OXLZOSSlmT5w

Σήμερα οι λιλιπούτειοι μαθητές και μαθήτριές μας ήρθαν με τα αθλητικά τους παπουτσάκια και έφυγαν με τα γαλοτσάκια τους, μια και η πρώτη βροχούλα συν έπεσε με τη δωρεάν παραλαβή των παιδικών γαλοτσών unisex (μπλε)  μέσω της Συντονίστριας Εκπαίδευσης Προσφύγων για τις Δομές Αστικού Ιστού Δ’ Αθήνας, κ.  Παπαχριστοπούλου Εύα.

Σας  ευχαριστούμε πολύ! , κ. Εύα Παπαχριστοπούλου.

Σήμερα το 1ο τμήμα του 9ου Νηπιαγωγείου Καλλιθέας παρακολούθησε μια πρωτότυπη θεατρική παράσταση από το θίασο-θεατρική ομάδα των Φίλων μας του 2ου τμήματος με τη δραματουργική εποπτεία των Εκπαιδευτικών τους, της κας Κονδυλίας και της κας Όλγας!

Πηγή έμπνευσης το πολύτιμο φθινοπωρινό φρούτο, το Μήλο.

Οι φίλοι μας και οι δασκάλες τους πήραν το Μήλο και αφού ταξίδεψαν πίσω στο χρόνο, στην αρχαία εποχή, τότε που στον Όλυµπο κατοικούσαν οι δώδεκα θεοί,  βρέθηκαν καλεσμένοι στο γάμο του βασιλιά Πηλέα µε τη θαλασσινή νεράιδα Θέτιδα  και μας δραματοποίησαν την ιστορία: “Το μήλο της Έριδος” , https://youtu.be/dOwEGlyoPD4?t=3.

Η νύφη και ο γαμπρός! 

Ήταν όλοι καλεσμένοι! εκτός…από την Έριδα, τη θεά της διχόνοιας…

Η διεκδίκηση του Μήλου της Έριδος από τις θεές: Ήρα,  Αφροδίτη, Αθηνά.

Ευχαριστούμε θερμά τους Φίλους μας του 2ου τμήματος και τις Δασκάλες τους για την όμορφη παράσταση!

Την εβδομάδα που μας πέρασε μιλήσαμε για τα φρούτα τα Φθινοπωρινά, που είναι όλα νόστιμα και θρεπτικά! Μήλο, αχλάδι, πορτοκάλι, ρόδι και λωτός…Εσύ τι από όλα προτιμάς να τρως;

Μετά από μια καταγραφή του αγαπημένου μας φρούτου, διαπιστώσαμε ότι το μήλο έχει ξεχωριστή θέση στη διατροφική πυραμίδα της ομάδας μας και γι’ αυτό αποφασίσαμε να το τιμήσουμε και να ανακαλύψουμε πέραν από τη σπουδαία διατροφική αξία του και τον ρόλο που διαδραμάτισε σε διάφορες εκφάνσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Με όπλο τη φαντασία μας, μπήκαμε στη χρονοκάψουλα και ταξιδέψαμε χρόνια πριν, τότε που υπήρχαν οι 12 θεοί…

Ο γάμος του Πηλέα με την όμορφη Θέτιδα, στου Ολύμπου τη κορυφή, καλλιέργησε τον θυμό της Έριδος, θεά της φιλονικίας και του πολέμου, που ακάλεστη τριγυρνούσε εδώ κι εκεί και τρόπο να τους εκδικηθεί σκεφτόταν για εκείνη τη προσβολή. Ιδέα τότε της ήρθε πονηρή, ένα μήλο με αινιγματική επιγραφή, να φέρει διχόνοια στη στιγμή και το γλέντι κανείς να μην ευχαριστηθεί. <<Τη καλλίστη>> διάβασε η Αφροδίτη, που το κράτησε στα χέρια της για μια στιγμή, θεωρώντας τον εαυτό της, δικαιωματικά, ως τη καλύτερη από όλες τις θέες καθώς ήταν εκ πάγλου καλλονή. Η είδηση αυτή, βρήκε ασύμφωνη την Αθηνά, που μετέφρασε το «τη καλλίστη» ως «στην πιο σοφή», άρα μήπως για εκείνη προοριζόταν ο τίτλος και η τιμή; Τον τσακωμό των θεών διέκοψε η Ήρα, που σαν αρχηγός των θεών ανακοίνωσε πως δικός της έπρεπε να είναι ο τίτλος και ο καρπός. Η Έριδα είχε επιτελέσει τον σκοπό της για τα καλά.. ο φθόνος και η ζήλια άναψε στων θεών τη καρδιά. Ο ξένιος και δίκαιος Δίας προκειμένου καμία να μην αδικηθεί, φωνάζει τον Πάρη, που περνούσε εκείνη τη στιγμή, για να βρεθεί η χρυσή τομή. «Η χάρη θέλει αντίχαρη για να γίνει.. Με αυτόν μόνο τον τρόπο, το μήλο μόνο στη καλύτερη θα μείνει» Η Αθηνά του έταξε σοφία και αήττητη στρατιά, ή Ήρα γαλήνη και οικογενειακή ζεστασιά και η Αφροδίτη την όμορφη Ελένη για γυναίκα και συντροφιά. Εύκολη για τον νέο η επιλογή.. όσο για τη συνέχεια; Είναι σε όλους μας γνωστή.

Κι από την αρχαία Ελλάδα και το μήλο της Έριδος, βρεθήκαμε στο εργαστήριο φυσικής, ενώ σπουδαίου επιστήμονα, που ανακάλυψε τη βαρύτητα πάνω στη Γη. Ένα μήλο πέφτοντας πάνω στο κεφάλι του Ισαάκ Νεύτωνα, ήταν ικανό, να μας βοηθήσει να καταλάβουμε γιατί η Γη μας λειτουργεί σαν μαγνήτης. Οι μικροί μας επιστήμονες, πειραματίστηκαν με αντικείμενα πολλά, άλλοτε βαριά, κι άλλοτε πιο ελαφριά και ανακάλυψαν πως όλα πέφτουν προς τα κάτω.. εκτός αν έχεις φτερά! Γιατί στον αέρα αλλά και στο διάστημα, που είναι ακόμη πιο ψηλά, τα αντικείμενα είναι τόσο ελαφριά, που δεν τα υπολογίζει καμία ζυγαριά… όπως οι αστροναύτες που ταξιδεύουν στα αστέρια τα χρυσά. Και από την μυθολογία και τη Φυσική, γνωρίσαμε και τα μήλα μέσα από τη τέχνη της ζωγραφικής. Μάθαμε για ζωγράφους που ζωγράφισαν πράγματα άψυχα, χωρίς ζωή, όπως ο Paul Cezanne, που χρησιμοποιούσε τη νεκρή φύση ως τεχνική. Σαν άλλοι ζωγράφοι φιλοτεχνήσαμε με φαντασία περισσή, μήλα μέσα σε φρουτιέρα μέχρι που έφτασε στη τάξη μας ο γιατρός, ο Άκης Βιταμινάκης, για να μας μιλήσει μέσα από παροιμίες, για την αξία του μήλου στην υγεία και στη διατροφή! <<Ένα μήλο την ημέρα, τον γιατρό τον κάνει πέρα» ήταν αυτή που δραματοποιήσαμε και υποσχεθήκαμε όλοι μας να προσπαθήσουμε να τηρήσουμε..!

Με ένα μήλο στο χέρι μέσα από τη χρονοκάψουλά μας ταξιδέψαμε στη μυθολογία και μιλήσαμε για τη δικαιοσύνη και την αδικία, γνωρίσαμε τι πάει να πει διαφωνία και φιλονικία, γίναμε φυσικοί και μιλήσαμε για πράγματα που έχουν μεγάλη βαρύτητα και αξία, μεταμορφωθήκαμε σε ζωγράφους και δώσαμε σε πίνακες χρώμα και φαντασία και στο τέλος, μέσα από τη λαϊκή παράδοση ζωντανέψαμε παροιμίες που μιλούν για την υγεία. Τόσα κι αλλά πολλά μαθαίνουμε με τα παιδιά μας στη τάξη μας.. κάθε εβδομάδα και μια νέα περιπέτεια, κι ένας νέος προορισμός στη γνώση.. είστε έτοιμοι για τον επόμενο;

Να πως μάθαμε τα βασικά χρώματα: Μπλε, Κόκκινο, Κίτρινο και τους βοηθούς τους: Άσπρο, Μαύρο!

 Ζωγραφίσαμε όπως ο Ζωγράφος Πιτ Μοντριάν!

.. και όπως πρόσθεσε ο μαθητής μας Ν., εκτός από τα βασικά χρώματα υπάρχει και το άσπρο, ο βοηθός.

 ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΩΝ ΧΡΩΜΑΤΩΝ, https://youtu.be/8zHSHCbqHb0,

Φθινόπωρο – Ράινερ Μαρία Ρίλκε

“Τα φύλλα πέφτουν, πέφτουν λες από ψηλά, σαν να ξεράθηκαν οι κήποι τ’ ουρανού..”

Ζωγραφίσαμε το δικό μας δέντρο του Φθινοπώρου με έμπνευση από το πίνακα: Φθινοπωρινό τοπίο του Ολλανδού ζωγράφου Βίνσεντ Βαν Γκογκ.

    

Ένα κίτρινο φύλλο σου Φθινόπωρο – Κική Δημουλά

Ένα κίτρινο φύλλο σου Φθινόπωρο,

σ’ έναν άνεμο ράθυμο κάθισε και μ’ ακολούθησε επίμονα.

Το πήρα και το κρατώ σαν κάτι συμβολικό από μέρους σου,

σαν φιλικό αυτόγραφο, ίσως σαν ένα ευχαριστώ…..

«Με παλούκια φορτωμένος, περπατάει ο καημένος. Μα εχθρός σαν θα φανεί, μια μπαλίτσα θα γενεί». Ποιος είναι;

Μα φυσικά, ο σκαντζόχοιρος, που ήρθε μαζί με την παρέα του, τον Άρη τον σαλιγκάρι και τον Καφένιο σκίουρο, να γιορτάσουν μαζί μας την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, στις 4 Οκτωβρίου. Μαζί με τα παιδιά μιλήσαμε για το αγαπημένο μας ζωάκι, μάθαμε ποια ζώα είναι οικόσιτα και ποια ζουν στη φύση και τέλος συζητήσαμε για τα αδέσποτα ζωάκια, που στερούνται βασικών δικαιωμάτων.

Ποτέ δε θα πειράξω
τα ζώα τα καημένα·
μην τάχα σαν εμένα,
κι εκείνα δεν πονούν;

Θα τα χαϊδεύω πάντα,
προστάτης τους θα γίνω.
Ποτέ δεν θα τ’ αφήνω
στους δρόμους να πεινούν.

Aν δεν μιλούν κι εκείνα
κι ο λόγος αν τους λείπει,
μήπως δεν νιώθουν λύπη,
δεν νιώθουν και χαρά;
Μήπως καρδιά δεν έχουν,
στα στήθη τους κρυμμένη,
που τη χαρά προσμένει
κι αγάπη λαχταρά;

Ακόμα κι όταν βλέπω
πως τα παιδεύουν άλλοι,
εγώ θα τρέχω πάλι
με θάρρος σταθερό,
θα προσπαθώ με χάδια
τον πόνο τους να γιάνω,
κι ό,τι μπορώ θα κάνω
να τα παρηγορώ.

(Από το βιβλίο: Ιωάννης Πολέμης, Πρώτα βήματα, Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, 1904).

Αποφασίσαμε λοιπόν, να δημιουργήσουμε τη δική μας αφίσα για τα δικαιώματα των ζώων, ώστε μεγάλοι και μικροί να τα προστατεύουν και τα ζωάκια να ζουν σε ένα φιλικό και ασφαλές περιβάλλον.

Κατασκευάσαμε, επίσης, με πιρούνια τα δικά μας σκαντζοχοιράκια και γνωρίσαμε μέσα από την μουσικοχορευτική παράσταση «Το ταξίδι του Χελιδονιού» που επισκέφτηκε το σχολείο μας, τα αποδημητικά πουλιά, που ετοιμάζονται για το μακρινό τους ταξίδι σε χώρες ζεστές και εξωτικές.

Έτσι κι εμείς, σαν ταξιδιάρικα πουλιά, συνεχίζουμε το μεγάλο μας ταξίδι προς τη γνώση με σκοπό νέες ανακαλύψεις και μαγικές στιγμές! Μείνετε συντονισμένοι!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, παρακολουθήσαμε στο χώρο του σχολείου μας,  τη Μουσικοκινητική παράσταση: «ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΧΕΛΙΔΟΝΙΟΥ”, από την ομάδα ΜΕΛΩΔΙΚΕΣ ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕΙΣ . 

«ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΧΕΛΙΔΟΝΙΟΥ» είναι ένα μουσικοκινητικό  παραμύθι, με συνοδεία ζωντανής μουσικής από ακορντεόν, φλογέρες, γιουκαλίλι, μεταλλόφωνο και κρουστά όργανα Orff. Μια διαδραστική αφήγηση με στόχο την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση, την ενσυναίσθηση και την αποδοχή της διαφορετικότητας. 

 Το αφήγημα: Το χελιδόνι  ξεκινά το ταξίδι του φέρνοντας μαζί του την ελπίδα και την Άνοιξη. Όμως σε κάθε στάση  που κάνει μέχρι τον προορισμό το, απογοητεύεται. Η λιμνούλα που ξεκουραζόταν έχει γεμίσει με σκουπίδια, οι άνθρωποι είναι βιαστικοί και αδιάφοροι και τα παιδιά απορροφημένα στις οθόνες τους.  Με την βοήθεια των παιδιών  το χελιδόνι θα ολοκληρώσει το ταξίδι του, ενώ θα μάθει στα παιδιά πώς να κάνουν τον κόσμο λίγο καλύτερο….

Τα Σκαντζοχοιράκια μας εν δράσει…Η κατασκευή αποτελεί πρωτότυπη ιδέα μαθητή μας.

“Τα ζωάκια ετοιμάζουν τις φωλιές τους για το χειμώνα ” 

Ας φτιάξουμε το παζλ της εικόνας: 

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=06a289ad8495

Από το σταφύλι… στο μούστο και…. στα μουστοκούλουρα!

Αποχαιρετούμε το Σεπτέμβρη, τον Τρυγητή, γνωρίζοντας και δοκιμάζοντας τα σταφύλια και τα παράγωγά τους:

το μούστο, το πετιμέζι, το  κρασάκι, το ξύδι, το γλυκό του κουταλιού σταφύλι…