Ένα πανέμορφο δεντρί όμοιο με νυφούλα άπλωσε τα κλαδιά και τα άνθη του στη τάξη μας, σύμβολο της ελπίδας και της αιώνιας αγάπης. Ο λόγος για την Αμυγδαλιά, που η λαϊκή δοξασία την παρομοιάζει, τη Φυλλίδα, την όμορφη πριγκίπισσα της θράκης, γυναίκα του Δημοφώντα, με νυφούλα του χιονιά και που πλήθος ζωγράφων την ύμνησαν μέσα από τους πίνακες τους. Τα παιδιά αφού ήρθαν σε επαφή με γνωστούς πίνακες ζωγραφικής , ξένων και Ελλήνων καλλιτεχνών όπως «Κλαδιά Ανθισμένης Αμυγδαλιά» του Vincent van Gogh, «Μάζεμα ανθών αμυγδαλιάς» του John William Waterhouse, «Αμυγδαλιές» του Γεώργιου Ιακωβίδη, δραματοποίησαν το μύθο της, που είχαμε προηγουμένως μάθει, μέσα από την εκπληκτική οπτικοακουστική του απόδοση της Τάνιας Μάνεση και μέσα από το παιχνίδι ρόλων και την ταύτιση με τα συναισθήματα και τις σκέψεις των ηρώων της ιστορίας, εξωτερίκευσαν τα δικά τους συναισθήματα, έθεσαν τους προβληματισμούς τους, ανέπτυξαν τον προφορικό τους λόγο και καλλιέργησαν τη συναισθηματική τους νοημοσύνη και κριτική σκέψη. Στη συνέχεια μέσα από εποπτικό υλικό και κατάλληλες γραφοκινητικές ασκήσεις γνωρίσαμε τα μέρη της αμυγδαλιάς, τον καρπό και τα προϊόντα που μπορούν να παραχθούν από αυτήν, ενώ δημιουργήσαμε και  καδράκια με τις δικές μας νυφούλες του χιονιά και εμπνευστήκαμε από τον αγαπημένο μας πλέον Ολλανδό ζωγράφο Vincent van Gogh, δημιουργώντας με τα δακτυλικά μας αποτυπώματα  μοναδικά κλαδιά αμυγδαλιάς, μεταφέροντας το δικό μας μήνυμα ελπίδας και παντοτινής  αγάπης.