Ο αυτισμός εικονογραφημένος

Η HANS “Βοηθείστε τον Αυτισμό Τώρα” είναι μία μη κερδοσκοπική εταιρεία που έχει σαν σκοπό να βοηθά οικογένειες με αυτιστικά παιδιά, υποστηρίζοντας τους γιατρούς και άλλους επαγγελματίες να αναγνωρίσουν, να διαγνώσουν και να θεραπεύσουν τα παιδιά αυτά και τις οικογένειες τους.

Οι εικόνες που ακολουθούν έχουν δημιουργηθεί με την βοήθεια ειδικών στον αυτισμό επιστημόνων, και με βάσει τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα.

Ο σκοπός των εικόνων είναι να ευαισθητοποιήσει και να μας ενημερώσει για το πλήθος των συμπτωμάτων που μπορεί να εκδηλώνεται το αυτιστικό παιδί.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΚΟΠΟ να σας βοηθήσει να διαγνώσετε αν το παιδί σας είναι αυτιστικό. Η διάγνωση είναι θέμα ειδικών και οπωσδήποτε αφορά την αξιολόγηση του ιστορικού του παιδιού, την συμπεριφορά του, πληροφορίες από το σχολείο και ειδικό εργαστηριακό έλεγχο, όπου αυτό απαιτείται.

Ίσως μέσα από τις εικόνες αυτές να αναγνωρίσετε χαρακτηριστικά του παιδιού σας. Μην βιαστείτε να ανησυχήσετε. Δεν σημαίνει ότι το παιδί σας έχει αυτισμό. Αν κάτι σας ανησυχήσει ενημερώστε τον παιδίατρο σας, που είναι και ο πλέον υπεύθυνος.

Πηγή:  paidiatros.blog.com

Για να δείτε τις εικόνες σε πλήρες μέγεθος κάνετε κλικ επάνω τους

2 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου

Από το 1966, η 2 Απριλίου, ημέρα γέννησης του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν (2 Απριλίου 1805), έχει καθιερωθεί  από την ΙΒΒΥ ( International Board on Books for Young People) ως Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Στόχος της ημέρας αυτής να εμπνεύσει στα παιδιά την αγάπη για το διάβασμα και να προκαλέσει την προσοχή των μεγαλυτέρων στο παιδικό βιβλίο. Κάθε χρόνο ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της IBBY ετοιμάζει ένα μήνυμα και μία αφίσα, που διανέμονται σε όλο τον κόσμο.

Το 2013 υπεύθυνο για το μήνυμα και την αφίσα είναι το τμήμα των Η.Π.Α. Το φετινό μήνυμα γράφτηκε από την τον πολυβραβευμένη συγγραφέας Pat Mora, που έχει δημιουργήσει παιδικά βιβλία στα αγγλικά και στα ισπανικά. Η αντίστοιχη αφίσα είναι δημιούργημα του αμερικανού αφηγητή, συγγραφέα, ποιητή, μουσικού και εικονογράφου Ashley Bryan.


Το φετινό μήνυμα της Pat Mora είναι το ακόλουθο

«Βιβλιοχαρά» σ΄ όλη τη Γη

Διαβάζουμε, εγώ κι εσύ.
Τα γράμματα γίνονται λέξεις
κι οι λέξεις έπειτα, όλες μαζί,
γίνονται βιβλία να διαλέξεις.
Άκου πώς ψιθυρίζουν!
Ποτάμια στις σελίδες κελαρύζουν,
αρκούδες τραγουδούν,
όταν το φεγγάρι αντικρίζουν.
Μπαίνουμε σε κάστρα φοβερά.
Δέντρα σκαρφαλώνουν ως τα σύννεφα.
Γενναία κορίτσια πετούν θαρρετά,
αγόρια ψαρεύουν άστρα λαμπερά.
Εσύ κι εγώ διαβάζουμε μαζί,
«βιβλιοχαρά» σ’ όλη τη γη.

Η αφίσα του Ashley Bryan

Βιβλίο-Ο δρόμος προς την επιτυχία

Ένα γράμμα για τη χαρά της ανάγνωσης από τη συγγραφέα Σώτη Τριανταφύλλου

Αγαπητά παιδιά,

Σας γράφω αυτό το γράμμα για να σας πω δυο-τρία πραγματάκια που έμαθα και που με έκαναν εκστατικά ευτυχισμένη. Σήμερα είμαι πολύ μεγάλη σε ηλικία: να φανταστείτε ότι ήμουν δέκα χρονών τον περασμένο αιώνα! Λοιπόν ακούστε:

Μερικοί άνθρωποι γίνονται ευτυχισμένοι κάνοντας εκδρομές και παίζοντας παιχνίδια, ενώ άλλοι χαίρονται με αγκαλίτσες και φιλάκια, με χορούς και με τραγούδια. Υπάρχουν αρκετοί που τους αρέσουν τα ωραία αντικείμενα. Όλα αυτά είναι σούπερ. Ωστόσο, αν πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου, τίποτα δεν μου αρέσει περισσότερο από το να διαβάζω βιβλία. Όχι επειδή είμαι σπασίκλας και φύτουλας και όλ’ αυτά, αν και μπορείς να το πεις κι αυτό. Τα βιβλία είναι σαν ταξίδια και σαν παιχνίδια: διαβάζοντας πετάμε με μεγάλες φτερούγες σε τόπους μακρινούς, εξερευνάμε τις ζωές άλλων ανθρώπων, νιώθουμε αγαπούλες, συγκινήσεις· μέσα στις σελίδες βρίσκουμε εμπειρίες που μοιάζουν με τις δικές μας, ή, ακόμα καλύτερα, δεν μοιάζουν με τις δικές μας – είναι πιο καταπληκτικές!

Τι είναι ο αυτισμός

Πηγή: Autism Society of America
Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά:
Αλέξανδρος Στράτος
για το κέντρο «Προσέγγιση»

Ο αυτισμός είναι μια πολύπλοκη αναπτυξιακή διαταραχή που τυπικά εμφανίζεται κατά τη διάρκεια των πρώτων 3 χρόνων της ζωής. Το αποτέλεσμα μιας νευρολογικής δυσλειτουργίας που επιδρά στην λειτουργικότητα εγκεφάλου, ο αυτισμός και οι σχετιζόμενες συμπεριφορές υπολογίζεται ότι εμφανίζεται σε ποσοστό 1: 500 των ατόμων (Κέντρα Ελέγχου Διαταραχών και Πρόληψης 1997). Εμφανίζεται σε ποσοστό 4/1 σε αγόρια από κορίτσια και δεν έχει επιλεκτικότητα σε φυλές, εθνικότητες και κοινωνικές ομάδες. Το οικογενειακό εισόδημα, ο τρόπος ζωής και το μορφωτικό επίπεδο δεν διαφοροποιούν την πιθανότητα της εμφάνισης του αυτισμού.

Ο αυτισμός επιδρά στην φυσιολογική ανάπτυξη του εγκεφάλου στις περιοχές της κοινωνικής αντίδρασης και της επικοινωνίας. Τα παιδιά και οι ενήλικες με αυτισμό έχουν τυπικές δυσκολίες στην λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία, την κοινωνική συναναστροφή και τις δραστηριότητες παιχνιδιού και ελεύθερου χρόνου. Η διαταραχή τους δυσκολεύει να επικοινωνήσουν με τους άλλους και να σχετιστούν με τον έξω κόσμο. Σε μερικές περιπτώσεις, επιθετικότητα και αυτο-τραυματιστικές συμπεριφορές μπορεί να εμφανιστούν. Τα άτομα με αυτισμό μπορεί να εμφανίσουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις κορμού (χτύπημα χεριών, περιστροφές κλπ) ασυνήθιστες αντιδράσεις σε ανθρώπους ή ελκυστικότητα σε αντικείμενα και αντίσταση στις αλλαγές στις ρουτίνες. Μπορεί επίσης να εμφανίζουν ευαισθησία στις 5 αισθήσεις της όρασης, ακοής, αφής, όσφρησης και γεύσης.

Περισσότεροι από 500.000 άτομα στις Η.Π.Α σήμερα έχουν αυτισμό ή κάποιο είδος διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής. Αυτός ο αριθμός κάνει τον αυτισμό μια από τις πιο κοινές αναπτυξιακές διαταραχές. Μέχρι και τώρα οι περισσότεροι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων και πολλών επιστημόνων Υγείας και Εκπαίδευσης, δεν είναι ενήμεροι στο πώς ο αυτισμός επηρεάζει τους ανθρώπους και πώς μπορούν αποτελεσματικά να δουλέψουν με άτομα με αυτισμό.

2 Απριλίου: Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού

Στις 1 Νοεμβρίου 2007 ο Ο.Η.Ε. Καθιέρωσε την 2 Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Αυτισμού. Στόχος της ενέργειας αυτής η ενημέρωση της κοινής γνώμης για τον αυτισμό και η προσπάθεια ένταξης των ατόμων με αυτισμό στην κοινωνία.

Ο αυτισμός αποτελεί νεύρο-ψυχολογική διαταραχή. Έρευνες αναφέρουν ότι ο αυτισμός παρουσιάζεται συχνότερα σε αγόρια (αναλογία 3-4 αγόρια προς 1 κορίτσι). Από τον αυτισμό πάσχουν παγκοσμίως περίπου 535.000 άνθρωποι.

Πηγή: sansimera.gr

Τα παραμύθια στην παιδική ψυχολογία….

Ηλιάνα Παντολέων, Κλινική Ψυχολόγος, MSc

Τα παραμύθια, διαφορετικά από οποιαδήποτε μορφή λογοτεχνίας, καθοδηγούν το παιδί να ανακαλύψει την ταυτότητα του  και τις κλίσεις του και υποδεικνύουν τι εμπειρίες χρειάζονται για να αναπτυχτεί παραπέρα ο χαρακτήρας του. Τα παραμύθια υποδηλώνουν ότι μια καλή, ικανοποιητική ζωή είναι στις δυνατότητες μας παρά τις αντιξοότητες, αλλά μονάχα αν δεν δειλιάσουμε μπροστά στους ριψοκίνδυνους αγώνες χωρίς τους οποίους δεν μπορούμε να πετύχουμε την αληθινή ταυτότητα μας. Αυτές οι ιστορίες υπόσχονται πως αν το παιδί τολμήσει και αναλάβει αυτήν την κοπιώδη αναζήτηση , καλοπροαίρετες δυνάμεις θα έρθουν σε βοήθειά του και θα πετύχει.

Στο παραμύθι οι εσωτερικές διαδικασίες εξωτερικεύονται και γίνονται κατανοητές καθώς τις αναπαριστάνουν τα πρόσωπα και τα γεγονότα της ιστορίας. Αυτός είναι ο λόγος που στην παραδοσιακή ινδική ιατρική έδιναν στο ψυχικά αποπροσανατολισμένο άτομο για τη θεραπεία του ένα παραμύθι που μορφοποιούσε το ιδιαίτερο πρόβλημά του. Περίμεναν ότι το ψυχικά διαταραγμένο άτομο, αναλογιζόμενο την ιστορία του, θα οδηγούνταν να αντιληφτεί τόσο τη φύση του αδιεξόδου στο οποίο βρισκόταν και από το οποίο υπέφερε, όσο και τη δυνατότητα της λύσης του. Από αυτά που έλεγε η ιστορία για την απελπισία του ανθρώπου, τις ελπίδες του και τις μεθόδους να ξεπεράσει τα βάσανα του, ο ασθενής θα μπορούσε να ανακαλύψει όχι μόνο έναν τρόπο να βγει από τη δύσκολη κατάστασή του, αλλά επίσης να βρει τον εαυτό του, όπως γινόταν με τον ήρωα της ιστορίας.

Το αληθινό παραμύθι της βίας/Ευγένιος Τριβιζάς

Του  Ευγένιου  Τριβιζά

Η σχολική βία ξεκινάει από κοροϊδευτικές παρατηρήσεις, προσβλητικές εκφράσεις, διασπορά ψιθύρων με στόχο τον στιγματισμό και αποκλεισμό του θύματος από σχολικές παρέες, κλιμακώνεται με την καταστροφή ή κλοπή αντικειμένων ιδιοκτησίας του, συχνά εκτρέπεται σε σωματική βία.

Η εκφοβιστική και επιθετική συμπεριφορά παιδιών εναντίον συμμαθητών τους είναι ένα πολύμορφο και πολυδιάστατο φαινόμενο, η έκταση και η σοβαρότητα του οποίου δύσκολα αναγνωρίζονται. Κυρίως επειδή τα θύματα φοβούνται να το εξομολογηθούν, οι δάσκαλοι δυσκολεύονται να το χειριστούν και τα σχολεία διστάζουν να το παραδεχτούν λόγω του αρνητικού αντίκτυπου που θα έχει στην εικόνα και στη φήμη τους.

Η σχολική βία ξεκινάει από κοροϊδευτικές παρατηρήσεις, προσβλητικές εκφράσεις, διασπορά ψιθύρων με στόχο τον στιγματισμό και αποκλεισμό του θύματος από σχολικές παρέες, κλιμακώνεται με την καταστροφή ή κλοπή αντικειμένων ιδιοκτησίας του, συχνά εκτρέπεται σε σωματική βία. Στην αρχή απλά σπρωξίματα και στη συνέχεια ακραίες μορφές επιθετικότητας. Η σύγχρονη τεχνολογία επιτρέπει να γίνεται ο εκφοβισμός διαδικτυακά ή με μηνύματα σε κινητά τηλέφωνα. Σκηνές βίας βιντεοσκοπούνται και διανέμονται ευρύτατα, καθιστώντας την εμπειρία ακόμη πιο επώδυνη για τα θύματα και οδηγώντας τα ακόμη και στην αυτοκτονία. Είναι σφάλμα να πιστεύουμε ότι το φαινόμενο ξεκινάει και σταματάει στα σχολεία. Έχει βαθιές ρίζες και μακροπρόθεσμα καταστρεπτικές για την κοινωνία συνέπειες. Οι συμπεριφορές παγιώνονται και επαναλαμβάνονται στην οικογένεια, στον στρατό, στον εργασιακό χώρο.

Παιδί, Τηλεόραση και Υπολογιστής

Η τηλεόραση, το ίντερνετ και τα διάφορα άλλα ηλεκτρονικά μέσα, βρίσκονται ήδη στην καθημερινότητα των παιδιών.

Τι είναι σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς

Σύμφωνα με το άρθρο του Spiegel, (Ν.20, 14.5.07)  με τίτλο «Πόσο πολύ μπορούν να αντέξουν τα παιδιά την τηλεόραση/ τον ηλεκτρονικό υπολογιστή;» υπάρχουν πολλά στοιχεία τα οποία επιτάσσουν μια προσεκτική και καλά ζυγισμένη επαφή των παιδιών με αυτά τα μέσα.
Η τηλεόραση και ο υπολογιστής είναι αναμφισβήτητα μία εξαιρετική πηγή γνώσεων και μάθησης.

Κατά πόσο όμως οι γονείς τα χρησιμοποιούν για αυτές τους τις ιδιότητες, με επίβλεψη και περιορισμούς; Ποιοί θα έπρεπε να είναι αυτοί οι περιορισμοί και ποιός ο λόγος για να υπάρχουν περιορισμοί στην χρήση τους;
Το Ομοσπονδιακό Κέντρο για την Ενημέρωση της Υγείας της Γερμανίας (BZGA στην Κολονία)
συνιστά τους εξής χρονικούς περιορισμούς για την παρακολούθηση προγραμμάτων στην τηλεόραση και τον υπολογιστή, ανά ημέρα:

• παιδιά 3-5 ετών: μισή ώρα
• παιδιά 6 – 10 ετών: μία ώρα
• παιδιά 10 – 13 ετών: μιάμιση ώρα

Δυστυχώς στο εμπόριο αλλά και στο ίντερνετ κυκλοφορούν παιχνίδια τα οποία δεν διευκρινίζουν πολλές φορές το όριο της ηλικίας των παιδιών στα οποία απευθύνονται.

Αν και το άρθρο της BZGA δεν αποσαφηνίζει τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία τίθενται αυτοί οι χρονικοί περιορισμοί, η πλειοψηφία των μελετών αναδεικνύει τη σημασία του ελέγχου από τη πλευρά των γονέων, όχι μόνο του χρόνου έκθεσης αλλά και της ποιότητας του υλικού, έτσι ώστε να αξιοποιείται ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας αυτών των μέσων:
Στόχος είναι μέσω των νέων μέσων (τηλεόραση και υπολογιστής) να προωθείται η περιέργεια και η ανάγκη για μάθηση, αλλά και οι γονείς να λειτουργήσουν ως “φίλτρο” των πληροφοριών, συζητώντας με τα παιδιά τους και απαντώντας σε οποιαδήποτε απορία τους για τι τι βλέπουν.

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση