5ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Συμμετοχή στο Επισκεπτήριο Αγάπης του WinCancer

To WinCancer είναι Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία, που βασικό σκοπό έχε να δώσει αισιοδοξία, να βοηθήσει στην εξωστρέφεια των ασθενών με καρκίνο και των οικείων τους, αλλά και να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την ελληνική πολιτεία για θέματα που αντιμετωπίζουν οι καρκινοπαθείς.

Για τρίτη συνεχή χρονιά το WinCancer οργανώνει τη δράση “Επισκεπτήριο Αγάπης” και μας καλεί να βρούμε ή να φτιάξουμε μια χριστουγεννιάτικη κάρτα για όσους την περίοδο των γιορτών θα νοσηλεύονται σε ένα νοσοκομείο, να γράψουμε ένα αισιόδοξο μήνυμα και να στείλουμε τις ευχές μας και την αγάπη μας.

Έτσι, λοιπόν, το σχολείο μας για μια ακόμη χρονιά ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα αυτό και όλα τα παιδιά δημιούργησαν μοναδικές κάρτες, σε ένα ομαδικό εργαστήρι το οποίο οργανώθηκε για το σκοπό αυτό και συμμετείχαν όλα τα τμήματα.

Κάθε ομάδα δημιούργησε διαφορετικές υπέροχες κάρτες!

Γράψαμε μια ευχή, βάλαμε τις κάρτες μας σε ένα φάκελο και έτοιμες προς αναχώρηση!!!

Το παπάκι πάει…

«Το παπάκι πάει…» είναι ένα πρόγραμμα αγωγής υγείας, που αξιοποιεί την τέχνη, την αφήγηση και το κουκλοθέατρο στα πλαίσια της πολύπλευρης προσπάθειας του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού» για την πρόληψη και την ενημέρωση αναφορικά με τις εξαφανίσεις των παιδιών. Στόχο έχει την ενίσχυση των γνώσεων και δεξιοτήτων των παιδιών σε περίπτωση που βρεθούν σε συνθήκες που χάνουν τον προσανατολισμό τους ή για κάποιον λόγο δεν βρίσκονται κοντά στο άτομο που νομίμως ασκεί την επιμέλεια τους. Αυξάνει την επίγνωση των κινδύνων και αυξάνει την ετοιμότητά τους- ενδεδειγμένους τρόπους αντίδρασης.

Στο νηπιαγωγείο μας αποφασίσαμε να υλοποιήσουμε το συγκεκριμένο πρόγραμμα καθώς το θεωρούμε πολύ σημαντικό για τα παιδιά!

1^η Συνάντηση

Τα παιδιά δημιουργούν με κουταλάκια ξύλινα μια κούκλα-βοηθό. Η χρήση της κούκλας μέσα στην τάξη μπορεί να είναι πολύ σημαντική για την μάθηση των παιδιών προσχολικής ηλικίας καθώς μέσω του φανταστικού κόσμου και του μύθου αλλάζουν την νοοτροπία και την ενέργεια μέσα στον χώρο εκπαίδευσης (Peyton, 1996). Η κούκλα αποτελεί ένα εκπαιδευτικό εργαλείο που επιτρέπει την ταυτόχρονη εκπαίδευση και ψυχαγωγία στα παιδιά προσχολικής ηλικίας (Κιτσαράς, 1991). Έτσι λοιπόν, η κούκλα βοηθός που θα φτιάξουν τα παιδιά θα τα συντροφεύσει σε όλες τις δραστηριότητες. Αυτή η κούκλα στην ουσία θα λειτουργήσει ως άλλος εαυτός που θα παρακολουθεί, θα προβληματίζεται και θα παρεμβαίνει. Μέσω αυτής τα παιδιά θα μάθουν, θα εκφράσουν φόβους, προβληματισμούς και επιθυμίες για το θέμα της εξαφάνισης.

Αφόρμηση για το θέμα μας αποτέλεσε ένα παπάκι κι ένα λαγουδάκι που βρήκαμε (κάποιοι μέσα στην τάξη, κάποιοι έξω στην αυλή) και τα οποία είχαν χάσει τη μαμά τους. Τι τα συμβουλεύσαν τα παιδιά; «Να μας πει που χάθηκε για να το πάμε πίσω», «Να το κρατήσουμε μήπως το ψάχνει ο μπαμπάς του ή η μαμά του», «Να φωνάξουμε έναν κύριο που παίρνει κουνελάκια να το πάει πίσω στο χωράφι».

Τα παιδιά ζωγράφισαν το παπάκι που βρήκαν έξω από την τάξη τους.

Συνάντηση 2^η

Διαβάσαμε στα παιδιά ένα παραμύθι όπου ένα παιδάκι πήγε μια μέρα στη λαϊκή με τη μαμά του αλλά καθώς κοιτούσε κάποια παιχνίδια, ξεχάστηκε, άφησε το χέρι της μαμάς του και όταν γύρισε να την ξαναδεί η μαμά δεν ήταν εκεί. Η ανάγνωση του παραμυθιού γίνεται με διαδραστικό τρόπο. Τα παιδιά συμμετέχουν και δίνουν και αυτά απαντήσεις.

Βασικά μηνύματα του παραμυθιού και μηνυμάτων στα παιδιά:

Μένουμε σταθεροί στη θέση μας (καθώς οι γονείς / κηδεμόνες μετακινούνται συνεχώς για να βρουν το παιδί, διευκολύνεται η διαδικασία εύρεσης τους όταν μένουν σταθερά σε ένα σημείο)
Φωνάζουμε… και ζητάμε βοήθεια από πολλούς / πολλές και όχι ένα άτομο (σημείωση για εκπαιδευτικό: το παιδί είναι μόνο του, δεν ξέρει κανένα. Η συμβουλή δεν μιλάμε σε ξένο μπορεί να μην είναι αποτελεσματική γιατί στο χώρο μπορεί να είναι μόνο ξένοι. Έτσι για να μειωθεί ο κίνδυνος βλάβης του παιδιού από κάποιον ξένο θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια από πολλούς ταυτόχρονα. Για να το πετύχει φωνάζει και μαζεύεται πολύς κόσμος)
Έχουν κάθε δικαίωμα να λένε ΟΧΙ αν κάτι τα ενοχλεί και τα τρομάζει
Οι αστυνόμοι βοηθάνε τα παιδιά, δεν τα πάνε φυλακή. (καθώς στο πλαίσιο της διαπαιδαγώγησης τα παιδιά ακούνε συχνά την φράση «κάτσε καλά γιατί ο αστυνόμος θα σε πάει φυλακή» στόχος είναι να απενοχοποιεί η έννοια του αστυνόμου, καθώς σε περίπτωση εξαφάνισης μπορεί να χρειαστεί να συνεργαστεί μαζί του).

Τα παιδιά εικονογραφούν το παραμύθι με μοναδικές ζωγραφιές και δημιουργούμε ένα βίντεο με το παραμύθι.

Παίζουμε τον κύβο με τα παραμύθια. Φτιάχνουμε με χαρτί κανσόν 3 θεματικούς κύβους . Σε κάθε πλευρά του κύβου κολλάμε εικόνες ανάλογα με το θέμα.

Ο κύβος με τους ήρωες: η κάθε πλευρά αυτού του κύβου απεικονίζει μια φιγούρα (Παιδί, Αστυνόμος, Μαμά, Ξένη Γυναίκα,)
Ο κύβος με τις αντιδράσεις: αντίστοιχα ή κάθε πλευρά απεικονίζει αντιδράσεις (φωνάζω, μένω σταθερός, μιλάω σε κάποιον, παίρνω τηλέφωνο)
Ο κύβος των συναισθημάτων: φόβος, χαρά, λύπη. Τα παιδιά ρίχνουν τον κάθε κύβο μια φορά και φτιάχνουν την δική τους ιστορία έχοντας ως βάση τα τρία στοιχεία που θα τους φανερώσουν οι κύβοι.

Συνάντηση 3^η

Στην δραστηριότητα αυτή τα παιδιά με τις κούκλες τους θα βοηθήσουν τον Πάκο να βρει την μαμά του. Στην πραγματικότητα αυτά που έμαθαν στην προηγούμενη συνάντηση θα τα χρησιμοποιήσουν για να βοηθήσουν τον Πάκο να βρει την μαμά του. Έτσι, μαζευόμαστε όλα τα τμήματα μαζί, οι εκπαιδευτικοί παίζουν κουκλοθέατρο και τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά!

Συνάντηση 4η

Τα παιδιά με τις κούκλες που έχουν φτιάξει απαντούν σε υποθετικά σενάρια φτιάχνοντας αυτοσχέδιους μικρούς διαλόγους. Για παράδειγμα:

«Τι θα έκανες εάν στο λούνα-παρκ κατέβαινες από το παιχνίδι και δεν έβλεπες τη μαμά σου;»
«Τι θα έκανες εάν τότε ερχόταν μια κυρία και σου έλεγε ότι ξέρει την μαμά σου και να πας μαζί της;»
«Τι θα έκανες εάν η μαμά δεν σε έβρισκε, τι θα έκανες μετά; Σε ποιόν θα ζητούσες βοήθεια; Τι θα έκανες;»
«Τί θα έκανες εάν περνούσε ένας αστυνόμος;»

Τέλος, φτιάξαμε ένα μικρό βιντεάκι όπου τα παιδιά συμβουλεύουν και οι γονείς μαθaίνουν…

https://youtu.be/6vynT1BUBUE

Συμμετοχή του σχολείου μας στη δράση Make A Wish Greece

316801515 5784954931547489 8530301727668294418 n

Το 5ο Νηπιαγωγείο Λουτρακίου συμμετέχει για μια ακόμη χρονιά στο Make A Wish Greece!

Η Αλληλεγγύη, η Ενσυναίσθηση και ο Εθελοντισμός είναι αξίες που από πολύ μικρή ηλικία πρέπει να καλλιεργούνται στον άνθρωπο και να υιοθετούνται !!! Κι αυτό είναι ευθύνη τόσο της οικογένειας όσο και του σχολείου!!!

Το Αστέρι της Ευχής έχει ήδη ξεκινήσει για το 24ο ταξίδι του σε όλα τα σχολεία της Ελλάδας. Με το μήνυμα «είσαι το αστέρι μου», σας προσκαλεί να γίνετε το αστέρι για τα παιδιά με σοβαρές ασθένειες. Για άλλη μια χρονιά, έχετε τη δυνατότητα να επικοινωνήσετε με τα παιδιά ευχής, γράφοντας τις ευχές σας στο εσωτερικό, μικρότερο αστέρι και αποστέλλοντάς το στον οργανισμό. Εμείς; Θα φροντίσουμε να φτάσουν στα παιδιά μας!

Φέτος, το δικό μας αστέρι μας είναι η Χριστίνα. Η ευχή της, «να μπορεί να παίξει ανέμελα», εκπληρώθηκε με την πολύτιμη συμβολή των μαθητών και εκπαιδευτικών που έλαβαν μέρος στο πρόγραμμα τη σχολική χρονιά 2021-2022.
Συμμετέχοντας στο πρόγραμμα Αστέρι της Ευχής 2022-2023, μπορείτε κι εσείς να μας βοηθήσετε να χαρίσουμε σε περισσότερα παιδιά την ανεμελιά που έχασαν, λόγω της ασθένειας.

Special…ίστες στην κουζίνα

Με μεγάλη χαρά δεχθήκαμε ως δωρεά από το Ειδικό Δημοτικό Σχολείο Κορίνθου το πολύ αξιόλογο βιβλίο “Special…ίστες στην κουζίνα”!!!

Ένα υπέροχο βιβλίο συνταγών μαγειρικής και Ζαχαροπλαστικής κατάλληλο και ιδανικό για τους μικρούς μαθητές μας!!!

Συγχαρητήρια στη διεύθυνση και σε όλο το Διδακτικό προσωπικό του σχολείου για το εξαιρετικό έργο τους!!!

Θερμές ευχαριστίες για το όμορφο δώρο σας εκ μέρους όλου του Συλλόγου Διδασκόντων του 5ου Νηπιαγωγείου Λουτρακίου!!!!

Εδώ Πολυτεχνείο

ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ…

Ξεκινήσαμε διαβάζοντας την «Ντενεκεδούπολη» της Ευγενίας Φακίνου, όπου πολλά ντενεκεδάκια, που γνωρίστηκαν σε έναν κάδο σκουπιδιών αποφάσισαν να φτιάξουν μια δική τους πολιτεία και να ζήσουν εκεί ήσυχα και ειρηνικά. Όλα όμως άλλαξαν όταν ένας μεγάλος ντενεκές του λαδιού, ο Λαδένιος, έφτασε απρόσκλητος στην πόλη τους και ήθελε να γίνει ο αρχηγός τους χωρίς να ρωτήσει κανέναν. Φυσικά αυτό δεν άρεσε στα ντενεκεδάκια και αποφάσισαν να τον διώξουν.
Δραματοποιήσαμε την ιστορία με τα παιδιά.

Τα παιδιά ζωγράφισαν ότι τους άρεσε από την ιστορία.

Ακούσαμε και τραγουδήσαμε τα τραγούδια της Ντενεκεδούπολης.
Φτιάξαμε τα δικά μας ντενεκεδάκια και τα παιδιά τους έδωσαν ονόματα (Ξυδένιος, Γιαουρτάκης, Μπλεδάκης κ.α.)

Διαβάσαμε το παραμύθι της Αρμενιάκου Κωνσταντίνας «Η κυρά Δημοκρατία», όπου και κάναμε μια πρώτη αναφορά στις έννοιες της Δημοκρατίας και τη Δικτατορίας.
Μιλήσαμε για την περίοδο της Δικτατορίας στην Ελλάδα. Μιλήσαμε για τον αγώνα των φοιτητών στο Πολυτεχνείο για να διώξουν τη Δικτατορία και είδαμε σχετικά βίντεο και φωτογραφίες.

Τα παιδιά ζωγράφισαν τους φοιτητές που διαδήλωσαν στο Πολυτεχνείο.

Φτιάξαμε ατομική κατασκευή με το Πολυτεχνείο και το σύνθημα «Ζήτω η Δημοκρατία».

Συζητήσαμε λίγο ακόμη για τη Δημοκρατία και τη Δικτατορία. Στην Δημοκρατία κάνουμε ότι θέλουμε; Υπάρχουν κανόνες στη Δημοκρατία; Αναφέραμε ότι στη Δημοκρατία είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ότι θέλουμε, χωρίς όμως να ενοχλούμε κάποιον άλλον. Και η Δημοκρατία έχει κανόνες και νόμους, που οφείλουμε να σεβόμαστε. Παρακολουθήσαμε και ένα μικρό animation video για τη Δημοκρατία.

Διαβάσαμε ένα ποίημα για τη Δημοκρατία και τα παιδιά ζωγράφισαν ότι τους έρχεται στο μυαλό όταν ακούν τη λέξη Δημοκρατία.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Η Σοφή Ελιά» της Ειρήνης Καμαράτου – Γιαλλούση.
Ακούσαμε τα τραγούδια: Τα παιδιά ζωγραφίζουν στον τοίχο, Ένα το χελιδόνι, ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ – ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩ

Τίτλος Προγράμματος: “Η οικογένεια δεν έχει αριθμητική, είναι απλώς μοναδική”

Η οικογένεια ως κοινωνικός θεσμός έχει διαφοροποιηθεί στο πέρασμα του χρόνου υπό την επίδραση κοινωνικοοικονομικών και πολιτιστικών αλλαγών. Είναι γεγονός ότι, με τον όρο «οικογένεια» σήμερα, εννοούνται περισσότεροι του ενός τύποι οικογενειών με διαφορετική δομή και λειτουργία των μελών τους. Εκτός από την κλασική πυρηνική οικογένεια, υπάρχει η μονογονεϊκή οικογένεια, οικογένειες, όπου οι γονείς ζουν χωριστά, οικογένειες που υιοθετούν ένα παιδάκι. Αυτή η τόσο σημαντική, όμως, κοινωνική δομή για το παιδί έως την πρώτη του έξοδο στον κόσμο, που συμβολίζεται με την είσοδό του στο σχολείο, μπορεί να αποτελέσει αφορμή για κραδασμούς στη σχολική του ζωή. Η συνειδητοποίηση του παιδιού ότι η «κανονική» οικογένειά του δεν είναι εξίσου «κανονική» και αποδεκτή από τους σημαντικούς «άλλους» μπορεί να λειτουργήσει αποσταθεροποιητικά στις κοινωνικές του σχέσεις, ενώ η ποικιλία του οικογενειακού υπόβαθρου των μαθητών μπορεί να αποτελέσει λόγο διακρίσεων και να επηρεάσει αρνητικά τη σχολική τους ζωή. Το σχολείο μπορεί μέσω εκπαιδευτικών παρεμβάσεων να συμβάλει στη διαχείριση της οικογενειακής διαφορετικότητας των μαθητών δρώντας κυρίως προληπτικά, αλλά και θεραπευτικά, εφόσον υπάρξει πρόβλημα. Κάθε εκπαιδευτική παρέμβαση, σε σχέση με την οικογενειακή πολυμορφία, θα στοχεύει στην κατανόηση της διαφορετικότητας του οικογενειακού πλαισίου στο οποίο ανήκει ο μαθητής, στον αποστιγματισμό των διαφορετικών οικογενειακών καταστάσεων και στην ενίσχυση της ουδετερότητας ως προς την αντιμετώπιση των μετασχηματισμών της δομής της οικογένειας.

Κατά την υλοποίηση του προγράμματος πραγματοποιήσαμε διάφορες δραστηριότητες με αφορμή κάποια παραμύθια που διαβάσαμε.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Σημασία έχει η αγάπη». Στο παραμύθι αυτό περιγράφονται διαφορετικά είδη οικογένειας. Υπάρχουν οικογένειες με μαμά, μπαμπά και ένα, δύο ή τρία παιδάκια, οικογένειες με μόνο μπαμπά ή μαμά και παιδάκια, οικογένειες, όπου οι γονείς έχουν επιλέξει να ζουν χωριστά, οικογένειες, όπου τα παιδιά έχουν υιοθετηθεί κλπ. Σημασία όμως τελικά έχει η ΑΓΑΠΗ. Τα παιδιά μίλησαν για την δική τους οικογένεια και την ζωγράφισαν.

Βρήκαμε ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα στα μέλη των οικογενειών μας. Άλλες οικογένειες αποτελούνται από 3 μέλη, άλλες από 4, άλλες από 5. Βάλαμε στο πάτωμα καρτελάκια με τους αριθμούς και τα παιδιά σχημάτισαν τρένο πίσω από κάθε καρτελάκι, ανάλογα με την ομάδα στην οποία ανήκουν. Παίξαμε κάποια παιχνίδια (πχ. Τα παιδιά που είναι 4 μέλη η οικογένειά τους, να κάνουν μια στροφή κλπ).

Διαβάσαμε το παραμύθι «Πες μου ποιον αγαπάς» του Waddell Martin, όπου η γατούλα παίζοντας ένα παιχνίδι με την μαμά της έλεγε για ποιο λόγο αγαπάει όλα τα μέλη της οικογένειάς της (παππού, γιαγιά, αδελφό κλπ) περιγράφοντας τι της αρέσει να κάνει με τον κάθε έναν. Τα παιδιά είπαν και αυτά τι τους αρέσει να κάνουν με την οικογένειά τους και ζωγράφισαν.
Διαβάσαμε το ψηφιακό παραμύθι «Η μονα-δική μου οικογένεια», όπου ο Έλφι ο Ουρανοκατέβατος της Ι. Μανάφη έχασε το αστροποδήλατό του και στην προσπάθειά του να το βρει συνάντησε διάφορα ζωάκια, τα οποία μαζί με τις οικογένειές τους, τον βοήθησαν να βρει το αστροποδήλατό του. Στο τέλος, κάθε οικογένεια ζώων του έκανε ένα δώρο: όμορφες λέξεις που καλό είναι να υπάρχουν σε κάθε οικογένεια: ΑΠΟΔΟΧΗ, ΑΓΑΠΗ, ΖΕΣΤΑΣΙΑ, ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ, ΣΤΟΡΓΗ, ΔΥΝΑΜΗ. Συζητήσαμε κι εμείς τι θέλουμε να έχουμε στις δικές μας οικογένειες. Τα παιδιά έδωσαν τις απαντήσεις τους. Στη συνέχεια, ζωγράφισαν την οικογένειά τους μέσα σε ένα σπιτάκι και έξω στις πόρτες έγραψαν όμορφες λέξεις που θέλουν να υπάρχουν στην οικογένειά τους.

Τα παιδιά είχαν εργασία για το σπίτι!! Τους δώσαμε χρωματιστά Α4 ανάλογα με τα μέλη που έχει ο καθένας στην οικογένειά του και τους ζητήσαμε κάθε μέλος της οικογένειας να σχεδιάσει την παλάμη του, να την κόψει και να μας επιστρέψουν όλες τις παλάμες στο σχολείο. Τα παιδιά έφεραν τις παλάμες στο σχολείο. Αρχικά, βάλαμε σε σειρά τις παλάμες ξεκινώντας από την μεγαλύτερη και καταλήγοντας στην μικρότερη. Ο μπαμπάς έχει την μεγαλύτερη παλάμη σε κάθε οικογένεια.

Στη συνέχεια, κολλήσαμε τις παλάμες πάνω σε έναν κορμό, που είχαν ζωγραφίσει τα παιδιά με τέμπερα από την προηγούμενη ημέρα και φτιάξαμε το «Οικογενειακό μας Παλαμόδεντρο». Τα παιδιά το στόλισαν.

Κάναμε ομαδική εργασία, όπου κάθε ομάδα της τάξης μας έφτιαξε ένα διαφορετικό είδος οικογένειας.

Παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής σχετικούς με την οικογένεια. Συζητήσαμε τι αναπαριστούν, πόσα μέλη έχει η κάθε οικογένεια, ποια χρώματα έχει χρησιμοποιήσει ο κάθε ζωγράφος.

Στη συνέχεια, ζωντανέψαμε αυτούς τους πίνακες καθώς προσπαθήσαμε να τους αναπαραστήσουμε…

Λήψη αρχείου

To Έπος του ’40

Το Έπος του ’40 μέσα από τις ζωγραφιές και τα ποιήματα των παιδιών

(κείμενο: Άννα Αθανασιάδου)

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Εγώ και τα συναισθήματά μου

ΕΓΩ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ

Κατά τη θεματική αυτή ενότητα κάναμε μια προσπάθεια να εξερευνήσουμε τον κόσμο των συναισθημάτων που κρύβουμε μέσα μας. Σκοπός είναι να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας και να προσπαθούμε να τα διαχειριζόμαστε.

Ξεκινήσαμε το ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων από το παραμύθι «Η παλέτα των συναισθημάτων» της Έρας Μουλάκη. Σε αυτό το παραμύθι ένα κοριτσάκι, η Συναισθηματικούλα, ανακαλύπτει τα συναισθήματα που κρύβει μέσα της με τη βοήθεια ενός ζωγράφου.

ΧΑΡΑ – ΛΥΠΗ

Ξεκινάει με τη χαρά και τη λύπη. Πότε νιώθουμε κι εμείς χαρούμενοι και πότε λυπημένοι; Τα παιδιά ζωγραφίζουν μια χαρούμενη και μια λυπημένη φατσούλα και εκφράζουν πότε νιώθουν χαρά και πότε λύπη.

Παίζουμε ένα παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Ακούμε δύο μελωδίες. Τη μια τη συνδέουμε με τη χαρά και την άλλη με την λύπη. Όταν ακούγεται η χαρούμενη μουσική τα παιδιά είναι χαρούμενα, παίζουν με τους φίλους τους, κάνουν όμορφες σκέψεις. Όταν ακούνε τη μουσική της λύπης, κινούνται μόνα τους στο χώρο και έχουν μια λυπημένη έκφραση.

Ποιες λέξεις μας φέρνουν στο νου τη χαρά και ποιες τη λύπη; Τα παιδιά αναφέρουν στη χαρά: γιορτή, βόλτα, ποδήλατο, παιδική χαρά, παγωτό, σοκολάτα, κ.α. ενώ στη λύπη: πόλεμος, τσακωμός, σπάω, μαλώνω…
Αναφερόμαστε στα χρώματα της χαράς και της λύπης. Στη συνέχεια, τα παιδιά ζωγραφίζουν μια πεταλούδα. Τη μισή την ζωγραφίζουν με τα χαρούμενα χρώματα και την άλλη μισή με τα χρώματα της λύπης. Κόβουμε τις πεταλούδες, τις χωρίζουμε στη μέση και ενώνουμε τα μισά κομμάτια με τα αντίστοιχα των άλλων παιδιών και δημιουργούμε χαρούμενες και λυπημένες πεταλούδες, τις οποίες και ομαδοποιούμε.

Ακούσαμε το τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι «Έλα πάρε μου τη λύπη» και με αφορμή αυτό δημιουργήσαμε και μια μικρή κατασκευή…

Διαβάζουμε το παραμύθι «Ένας χαρούμενος ιπποπόταμος» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη, όπου αρχικά ένας ιπποπόταμος ένιωθε πλήξη γιατί δεν ήθελε να κάνει τίποτα αλλά στη συνέχεια ένιωσε χαρά γιατί βρήκε δραστηριότητες να ασχοληθεί που τον έκαναν χαρούμενο. Ρωτάμε τα παιδιά τι μπορούμε να κάνουμε για να μην νιώθουμε κι εμείς πλήξη. Τα παιδιά δίνουν απαντήσεις, τις καταγράφουμε και τις βάζουμε στο σακουλάκι της «αντι-πλήξης», το οποίο το παίρνουν σπίτι για να έχουν ιδέες με τι θα μπορούσαν να ασχοληθούν όταν νιώθουν πλήξη.

ΘΥΜΟΣ

Επόμενο συναίσθημα που νιώθουν συχνά παιδιά και μεγάλοι ο ΘΥΜΟΣ.

Διαβάσαμε το παραμύθι της Ρένας Ρώσση-Ζαϊρη «Είμαι θυμωμένη» και τα παιδιά είπαν πότε νιώθουν και αυτά θυμωμένα. Συζητήσαμε πως είναι φυσιολογικό να νιώθουμε θυμωμένοι και σκεφτήκαμε τρόπους για να ηρεμήσουμε σιγά-σιγά τον θυμό μας. Μπορούμε να μετρήσουμε ως το 10 και να πάρουμε βαθιές ανάσες, ή να σπρώχνουμε έναν τοίχο, ή να κάνουμε πηδηματάκια στο πάτωμα, ή να ρίχνουμε μπουνιές στον αέρα ή να ακούσουμε μια ήρεμη μουσική. Τις τεχνικές αυτές τις αποτυπώνουμε και σε ένα μικρό βιβλιαράκι Φρενέ με τίτλο: “ΛΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΒΡΩ ΓΙΑ ΝΑ ΝΙΚΗΣΩ ΤΟ ΔΡΑΚΟ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ ΕΓΩ”

Μας επισκέπτονται στο κουκλοθέατρο ο Φιογκάκης και η Κουδουνέλα. Ο Φιογκάκης έχει θυμώσει πολύ γιατί ένας φίλος του δεν του έδινε ένα παιχνίδι για να παίξει. Η Κουδουνέλα του προτείνει τεχνικές για να ηρεμήσει και συζητούν μαζί προσπαθώντας να βρουν λύσεις.
Παίζουμε ένα παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Ακούμε δύο μουσικές. μια μελωδία την συνδέουμε με τον θυμό και την άλλη με την ηρεμία. Την ώρα που ακούγεται η μουσική του θυμού τα παιδιά νιώθουν θυμωμένα και προσπαθούν να ηρεμήσουν με μια από τις τεχνικές που μάθαμε (σπρώχνουν τον τοίχο, ρίχνουν μπουνιές στον αέρα, χοροπηδούν) και όταν ακούν την ήρεμη μελωδία, γίνονται χελωνίτσες που μπαίνουν στο καβούκι τους για να ηρεμήσουν.

Συζητήσαμε με τα παιδιά πως όταν νιώθουν λύπη ή θυμό μπορούν να βρουν τρόπο να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που έχουν. Αρχικά, αναγνωρίζουν πώς νιώθουν (λύπη ή θυμό), στη συνέχεια σκέφτονται για λίγο χωρίς να μιλούν και συζητούν και με κάποιον που αγαπούν το θέμα που τους απασχολεί. Σκέφτονται μήπως έχουν κάνει και οι ίδιοι κάπου λάθος; Με τη συζήτηση και τη σκέψη προσπαθούν να δώσουν λύση στο πρόβλημά τους.

ΦΟΒΟΣ

Διαβάζουμε το παραμύθι «Ένα φοβισμένο ελεφαντάκι» και με αφορμή αυτό τα παιδιά αναφέρουν πότε νιώθουν φόβο.

ΑΓΑΠH

Διαβάσαμε το παραμύθι του Sam McBratney «Μάντεψε πόσο Σ’ αγαπώ» και μιλήσαμε για την αγάπη.
Κάναμε μια κατασκευή με το αποτύπωμα της παλάμης μας και μια καρδιά με πλαστελίνη που έφτιαξαν τα παιδιά και της δώσαμε τον τίτλο «Σου δίνω την αγάπη μου» και τα παιδιά το έδωσαν σε κάποιον που αγαπούν πολύ.

Είδαμε το γνωστό βίντεο με τον σκαντζόχοιρο, όπου οι φίλοι του που τον αγαπούν του έκαναν ένα όμορφο δώρο για να μπορούν να βρίσκονται δίπλα του χωρίς να φοβούνται τα αγκάθια του.

Ακούσαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι «Όπου υπάρχει η αγάπη».

ΤΕΛΟΣ…

Παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής σχετικά με τα συναισθήματα.

Συζητήσαμε τι χρώματα έχει χρησιμοποιήσει ο ζωγράφος για το έργο του, ποιο συναίσθημα απεικονίζεται και τα παιδιά μάντεψαν πώς έχει ονομάσει κάθε ζωγράφος το έργο του. Παρατηρήσαμε ότι ο Senecio του Paul Klee δεν έχει έκφραση. Τα παιδιά ζωγράφισαν τον δικό του Senecio και στη συνέχεια του έδωσαν εκείνα ένα συναίσθημα.

Μιμηθήκαμε με το πρόσωπό μας διάφορα συναισθήματα και τα παιδιά προσπάθησαν να μαντέψουν ποιο συναίσθημα μιμείται το κάθε παιδί.
Μέσα από μια κατασκευή με ποτηράκια χάρτινα φτιάξαμε προσωπάκια με διάφορα συναισθήματα.

https://www.youtube.com/shorts/V0ao3nLZt98

Τέλος, φτιάξαμε τον τροχό των συναισθημάτων και κάθε μέρα εκφράζουμε πώς νιώθουμε…

Φθινόπωρο

ΗΡΘΕ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Η πρώτη μας θεματική για αυτή τη σχολική χρονιά ήταν το ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ. Καθημερινά, όταν κάνουμε ημερολόγιο το πρωί αναφέρουμε ότι βρισκόμαστε πλέον στο φθινόπωρο. Ξεκίνησε, λοιπόν, η συζήτησή μας ρωτώντας τα παιδιά τι συμβαίνει το φθινόπωρο; Τι αλλαγές παρατηρούμε σε σχέση με το καλοκαίρι; Τα παιδιά είπαν ότι έχει πιο πολύ ψύχρα τώρα, σκεπαζόμαστε το βράδυ με μια κουβερτούλα, πέφτουν τα φύλλα από τα δέντρα, νυχτώνει πιο νωρίς, έχουν αρχίσει οι πρώτες βροχές… Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε…

Παρακολουθήσαμε βίντεο σχετικά με το φθινόπωρο.

Βάλαμε σε σειρά τα γράμματα για να σχηματίσουμε τη λέξη ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ.

Παρατηρήσαμε φωτογραφίες από διάφορες εποχές και τις ομαδοποιήσαμε ανάλογα με την εποχή. Τι παρατηρούμε σε αυτές που απεικονίζουν το φθινόπωρο; Ποια χρώματα κυριαρχούν; Κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο, καφέ, τα χρώματα του φθινοπώρου.

Ομαδοποιήσαμε φύλλα του φθινοπώρου ανάλογα με το χρώμα και το σχήμα τους.

Παίξαμε παιχνίδια σωματικής έκφρασης.
Γίναμε φύλλα του φθινοπώρου που λικνίζονται με το απαλό αεράκι πάνω στα δέντρα. Με το δυνατό φύσημα του αέρα, φεύγουν από τα δέντρα και τα παρασέρνει ο άνεμος. Στο τέλος, ο άνεμος σταματάει και τα φύλλα πέφτουν στο έδαφος.
Ακούγοντας το φθινόπωρο του Βιβάλντι γίναμε φύλλα του φθινοπώρου που ταξιδεύουν με τον άνεμο. Τι βλέπουν από ψηλά τα φυλλαράκια; Όταν σταματάει η μουσική, το κάθε παιδί-φυλλαράκι μας λέει τι βλέπει από ψηλά.

Τα παιδιά ζωγράφισαν αυτό που μας είπαν ότι βλέπουν από ψηλά και με τα έργα τους φτιάξαμε ένα ψηφιακό βιβλίο.

https://www.flipsnack.com/BF9DC95569B/-.html

Πραγματοποιήσαμε τις πρώτε μας εικαστικές δημιουργίες. Φτιάξαμε τα φυλλαράκια του φθινοπώρου και δέντρα του φθινοπώρου με στάμπες.

Παίξαμε κουκλοθέατρο. Ένα φύλλο που έπεσε μας εξήγησε για ποιο λόγο τα φύλλα αλλάζουν χρώμα και πέφτουν από τα δέντρα το φθινόπωρο.

Το φύλλο στο κουκλοθέατρο μας εξήγησε ότι το πράσινο χρώμα τα φύλλα το παίρνουν από τη χλωροφύλλη, που όμως χρειάζεται και ήλιο. Το φθινόπωρο όμως έχει λιγότερο ήλιο και η μέρα είναι πιο μικρή γι’ αυτό και τα φύλλα χάνουν το πράσινο χρώμα τους. Πραγματοποιήσαμε λοιπόν πείραμα για να διαπιστώσουμε αν αυτό είναι αλήθεια. Βάλαμε φακές να φυτρώσουν. Ένα ποτήρι το αφήσαμε στην τάξη μας, όπου το βλέπει ο ήλιος και ένα άλλο το βάλαμε μέσα σε ένα ντουλάπι για να μην το βλέπει ο ήλιος. Τι διαφορές παρατηρούμε;

Διαβάσαμε παραμύθια.
«Η τεμπέλα τσουγκράνα», η οποία έβρισκε διάφορες δικαιολογίες για να μην μαζέψει τα φύλλα του φθινοπώρου. Την αποτυπώσαμε και σε ομαδική εργασία.

«Ένας σκίουρος άτακτος και ζωηρός», ο οποίος δεν μοιραζόταν τα βελανίδια που μάζευε και ήταν και λίγο άτακτος. Μας δόθηκε η δυνατότητα να θυμηθούμε για άλλη μια φορά τους κανόνες της τάξης μας.

Μάθαμε αινίγματα:
Πέφτω εδώ, πέφτω εκεί, με παρασέρνει ο άνεμος και όταν φυσάει τρέχω. Τι είναι;
Ξέρω ένα πραγματάκι, που έχει πάνω σαμαράκι. Τι είναι;

Αγιασμός για την έναρξη σχ. έτους 2022-23

Σας ενημερώνουμε ότι τη Δευτέρα 12/09/2022

ο αγιασμός για την έναρξη του σχολικού έτους 2022-2023

θα πραγματοποιηθεί στις 9 π.μ

στον αύλειο χώρο του Νηπιαγωγείου.