Οι μαθητές του Ε1 και του Ε2 τμήματος επισκέφτηκαν την Τετάρτη 19 Νοεμβρίου 2014 τον Παλιό νερόμυλο της Κυπαρισσίας.

Η ιστορία του νερόμυλου

Ο παλιός νερόμυλος κτίστηκε και λειτούργησε πριν από το 1850. Είναι ο μύλος του Μαυρογένη ή του Κατσαμπρόκου. Ο 10ος νερόμυλος από μια σειρά μύλων (από αυτούς πήρε και την ονομασία του «Μύλοι» ο οικισμός, ο οποίος παλιότερα ήταν γνωστός και ως «Περιβόλια», από την εύφορη γη και τα πλούσια αγροκτήματα) που λειτουργούσαν με το ίδιο νερό, ξεκινά από ψηλά, τις Βρύσες, και τελειώνει στο γεφύρι των Μύλων. Απαρτίζεται από το μύλο και το νερόπυργο, την κύρια κατοικία του μυλωνά κι ένα βοηθητικό κτίσμα, ενώ σε αυτόν σώζεται κινητός εξοπλισμός, όπως παλιά μηχανήματα, μυλόπετρες, το υπόγειο πετρόχτιστο κανάλι που μετέφερε το νερό, εργαλεία, αλλά και αντικείμενα από την οικοσκευή του μυλωνά. Οι μύλοι εγκαταλείφθηκαν σιγά σιγά, πλην του «Παλιού Νερόμυλου», ο οποίος λειτούργησε ως το 1974. Σταμάτησε να αλέθει, όταν ο Δήμος Κυπαρισσίας πήρε το νερό για να εξασφαλίσει επάρκεια ύδρευσης στην πόλη και αποζημίωσε το μυλωνά. Σε αντιστάθμισμα αυτής της απώλειας για τους κατοίκους του οικισμού ο Δήμος Κυπαρισσίας τα καλοκαίρια στους Μύλους παρέχει νερό από τον Αρκαδικό ποταμό, για να ποτίζονται τα πολλά περιβόλια που υπάρχουν. Τελευταίος μυλωνάς ήταν ο Γιάννης Μαυρογένης του Δημητρίου. Αγόρασε, δε, το μύλο το 1942 από τον Μπραχάκο. Τα παλιά χρόνια η πρόσβαση στην περιοχή ήταν δύσκολη και γινόταν μόνο με άλογο. Για το λόγο αυτό, μάλιστα, ο νερόμυλος επιλέχθηκε και ως αρχηγείο των αντιστασιακών κατά την κατοχή 1941-1944, καθώς και των ανταρτών του ΕΑΜ μετά την απελευθέρωση. Ο νερόμυλος πολλά χρόνια πριν από τον πόλεμο και μέχρι το 1945 ήταν και ταβέρνα. Μετά τον πόλεμο η ταβέρνα έγινε καφενεδάκι, μικρομπακάλικο και ψιλικατζίδικο. Έτσι συνέχισε να λειτουργεί και μετά το 1974 που σταμάτησε ο μύλος. Στο μαγαζί του μύλου σταματούσαν οι περαστικοί, πεζοί ή με τα άλογά τους, που περνούσαν για τα χωριά τους, της Τριπύλης. Στο μύλο, δε, έφταναν τα ξημερώματα και οι Κυπαρίσσιοι ξενύχτηδες για να ακούσουν τα αηδόνια!

http://www.tharrosnews.gr/news/content/%C2%AB%CE%B6%CF%89%CE%AE%C2%BB-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%80%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CF%8C-%CE%BD%CE%B5%CF%81%CF%8C%CE%BC%CF%85%CE%BB%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%85%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B5%CF%82

Ο νερόμυλος λειτουργεί όπως παλιά , δηλαδή αλέθει σιτάρι , με τη διαφορά ότι δεν υπάρχει πλέον το φυσικό νερό από το 1974. Σήμερα το νερό που απαιτείται για τη λειτουργία του μύλου έρχεται από μια υπόγεια δεξαμενή που κατασκευάστηκε, μπαίνει με τη βοήθεια αντλίας στην παλιά διαδρομή και αφού γυρίσει τη φτερωτή και επιτελέσει το έργο του , ανακυκλώνεται. Δηλαδή γυρίζει πάλι στην υπόγεια δεξαμενή και ξαναρχίζει τη διαδρομή του.

–

Στις 11 Νοεμβρίου 2014 οι τάξεις Α και Β διοργάνωσαν και πραγματοποίησαν εκπαιδευτική επίσκεψη σε μεγάλη βιοτεχνία παραγωγής παραδοσιακών προϊόντων που βρίσκεται στο χωριό Ψάρι του Δήμου Γορτυνίας. Οι μαθητές παρακολούθησαν την παραγωγή τοπικών παραδοσιακών προϊόντων και τους δόθηκε η δυνατότητα να παράγουν και αυτοί προϊόντα με πρώτες ύλες που τους παραχωρήθηκαν. Συζήτησαν και ενημερώθηκαν για τον τρόπο παραγωγής, διανομής και διάθεσης των προϊόντων αυτών που παράγονται στην Αρκαδία. Επίσης, ξεναγήθηκαν στους χώρους της βιοτεχνίας και επισκέφτηκαν το παλιό σχολείο του χωριού που έχει μετατραπεί σε μουσείο.