4ο Δημοτικό Ορεστιάδας

Είναι πολύ εύκολο για ένα παιδί να απονείμει στη μαμά του τον τίτλο της κακιάς μαμάς ή ακόμα και της χειρότερης στον κόσμο. Συνήθως όμως αυτό σημαίνει ότι απλά κάνετε σωστά τη δουλειά σας.

Όχι, οι «κακές» μαμάδες για τις οποίες μιλάμε δεν είναι αυτές που αδιαφορούν για τα παιδιά τους, που δεν τα αγκαλιάζουν ποτέ ή που τα εκθέτουν σε διάφορους φυσικούς και ψυχικούς κινδύνους. Είναι εκείνες που επιβάλλουν κανόνες και εννοούν να τους τηρήσουν με κάθε κόστος, εκείνες που πιστεύουν στη σημασία του να υπάρχει σειρά και πρόγραμμα κι εκείνες που απλά αδιαφορούν αν όλα τα άλλα παιδάκια στη Δευτέρα δημοτικού έχουν το δικό τους iPad. Μία από αυτές είναι η Ντενίζ Σκιπάνι, μια αμερικανίδα μαμά και συγγραφέας. Είναι μάλιστα τόσο περήφανη που είναι «κακιά» που έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο Mean Moms Rule: Why Doing the Hard Stuff Now Creates Good Kids Later, όπου εξηγεί γιατί είναι καλό να είσαι “κακιά”!

1. Οι «κακές» μαμάδες δεν χάνουν τον εαυτό τους μέσα στη μητρότητα
Οι καλές μαμάδες νιώθουν τόσο πολύ την υποχρέωση να βάλουν σε προτεραιότητα τα παιδιά τους που ξεχνούν ότι πρέπει να φροντίσουν και τον εαυτό τους. Μόλις γεννήσουν, αντικαθιστούν τα κομψά ρούχα τους με άνετες φόρμες, αποκτούν μαύρους κύκλους στα μάτια και θεωρούν τον εαυτό τους τυχερό εάν προλάβουν να κάνουν ένα γρήγορο ντους το πρωί. Οι «κακές» μαμάδες ακούν όλα αυτά και νιώθουν ένα ανακάτεμα στο στομάχι. «Τα παιδιά υποτίθεται ότι προσθέτουν στη ζωή μας, γιατί πρέπει να εξαφανίζουν ακόμα και αυτά που θεωρούσαμε βασικά;», λέει στο βιβλίο της η Σκιπάνι. Το να χάσεις την προσωπικότητά σου για χάρη της μητρότητας είναι κακό για σένα (για προφανείς λόγους) αλλά και για τα παιδιά σου. Πώς θα τους μάθεις να σέβονται τον εαυτό τους όταν δεν κάνεις το ίδιο;

2. Οι «κακές» μαμάδες δεν φοβούνται να πουν «όχι»
Το «όχι» δεν είναι παρά μια μικρή, γλυκιά δόση πατρικής αγάπης. Μην φοβάστε να το πείτε. Πολλοί γονείς παγιδεύονται στη… δικτατορία του «ναι», θεωρώντας ότι η θετική διάθεση είναι υποχρέωσή τους. Όμως το «ναι» είναι σαν ένα κομμάτι γλυκό που ανεβάζει τα επίπεδα της γλυκόζης απότομα και σου δίνει ένα αίσθημα ενέργειας το οποίο όμως πολύ γρήγορα κατακρημνίζεται. Το «όχι» είναι σαν ένα μπολ με θρεπτικά δημητριακά ολικής άλεσης που απελευθερώνουν την ενέργεια λίγο λίγο ώστε να διαρκέσει πολύ. Και σου δίνει τη δυνατότητα να διδάξεις στα παιδιά πολλά πράγματα για τα οικονομικά της οικογένειας, τις ηθικές αξίες και τις επιλογές σου. Δοκίμασε να το πεις. Χωρίς ενοχές. Χωρίς δικαιολογίες. Απλά, πες το όποτε το εννοείς.

3. Οι «κακές» μαμάδες δεν νιώθουν την υποχρέωση να κάνουν ό,τι οι άλλες
Θυμάστε όταν ήσασταν στο λύκειο και έπρεπε να φοράτε ένα συγκεκριμένο τζην ή να έχετε τα μαλλιά σας χτενισμένα με ένα συγκεκριμένο τρόπο προκειμένου να ανήκετε στα… κουλ κορίτσια; Ε, λοιπόν, μπορεί να μεγαλώσατε αλλά αυτή η ομάδα των «κουλ» υπάρχει ακόμα. Είναι, πλέον, οι μαμάδες που αποφασίζουν για το πώς θα συμπεριφέρεστε σε ό,τι αφορά το παιδί σας. Επιβάλλουν κανόνες όπως πόσο πρέπει να θηλάσετε το μωρό σας, σε ποια ηλικία πρέπει να κοιμάται όλη νύχτα, σε ποιο σχολείο πρέπει να πάει ή με πόσες εξωσχολικές δραστηριότητες να ασχοληθεί. Αγνοήστε τις και πάρτε τις δικές σας αποφάσεις με βάση τις δικές σας απόψεις και ακολουθώντας το ένστικτό σας.

4. Οι «κακές» μαμάδες δεν διστάζουν να απογοητεύουν τα παιδιά τους λίγο κάθε μέρα
Όσο είναι μωρά είναι σημαντικό να ανταποκρινόμαστε άμεσα στις ανάγκες τους. Να τους προσφέρουμε γάλα τη στιγμή που θα το ζητήσουν, να τα κρατήσουμε αγκαλιά όταν κλάψουν και να τα καθαρίσουμε μόλις λερωθούν. Όμως οι «κακές» μαμάδες, καθώς τα παιδιά τους μεγαλώνουν, αφήνουν λίγο λίγο να περνάει όλο και περισσότερος χρόνος ανάμεσα στο «Μαμάαααα» και το «Έρχομαι, αγάπη μου». Αφήνοντας τα παιδιά μας να ζήσουν μερικές μικρές απογοητεύσεις επειδή δεν σπεύδουμε να τα βοηθήσουμε να βρουν το παιχνιδάκι που έχασαν ή επειδή δεν ζητάμε από τη μαμά του συμμαθητή τους να δώσει και στο βλαστάρι μας πρόσκληση για το πάρτι, τους επιτρέπουμε να χτίσουν την ευελιξία και την αυτάρκεια που χρειάζονται για να ωριμάσουν. Σκεφτείτε: μικρές αποτυχίες σήμερα = μεγάλες επιτυχίες αργότερα!

5. Οι «κακές» μαμάδες έχουν τον έλεγχο στο σπίτι τους
Γιατί πρέπει να νιώθετε ενοχές επειδή θέλετε να έχετε άποψη για το τι υπάρχει μέσα στο ψυγείο σας, για το πότε ανοίγει και κλείνει η τηλεόραση ή για το ποια είναι η ώρα του ύπνου. «Έχω τον έλεγχο» δεν σημαίνει απαραίτητα «είμαι αυταρχική», όμως τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν ότι κάποιος ενήλικας κρατάει το τιμόνι! Οι γονείς που βάζουν κανόνες και όρια (και τα κρατούν) μεγαλώνουν χαρούμενα παιδιά με αυτοπεποίθηση. Μην πέσετε στην παγίδα να θέλετε να είστε φίλοι ούτε να παίρνετε μαζί τις αποφάσεις. Αν θέλετε να μπορούν εκείνα να είναι απλώς παιδιά, θα πρέπει εσείς να είστε οι γονείς! Τόσο απλά…

6. Τα παιδιά των «κακών» μαμάδων ξέρουν να κάνουν δουλειές
Οι «κακές» μαμάδες μαθαίνουν στα παιδιά τους να είναι αυτόνομα, να μπορούν να καθαρίζουν, να μαγειρεύουν, να επιδιορθώνουν τα πράγματά τους, τα τακτοποιούν το δωμάτιό τους, να κατεβάζουν τα σκουπίδια, να βάζουν πλυντήριο. Αυτό δεν είναι μόνο εξυπηρετικό για τις ίδιες, αφού δεν χρειάζεται να αναλαμβάνουν μόνες όλες τις δουλειές του σπιτιού αλλά είναι ιδιαίτερα χρήσιμο και για τα ίδια τα παιδιά που κάποτε θα χρειαστεί να επιβιώσουν μακριά από τους γονείς. Επιπλέον, τους δίνει ένα αίσθημα αυτοπεποίθησης, δηλαδή κερδίζουν όλοι. Τέλειο!

7. Οι «κακές» μαμάδες μεγαλώνουν παιδιά έτοιμα να κατακτήσουν τον κόσμο (όχι παιδιά που νιώθουν ότι ο κόσμος τούς χρωστάει)
Σίγουρα έχετε ακούσει ιστορίες για γονείς που ζήτησαν από κάποιο γνωστό να πάρει το παιδί τους στη δουλειά του ή για μαμάδες που παραπονιούνται στους καθηγητές του λυκείου επειδή δεν έβαλαν καλό βαθμό στο γιο ή την κόρη τους. Υπάρχουν γονείς που συνεχίζουν να λύνουν τα προβλήματα των παιδιών τους ακόμα κι όταν αυτά έχουν μεγαλώσει (πολύ). Αναγκάζονται να το κάνουν επειδή ποτέ δεν τους έμαθαν ότι πρέπει να στέκονται στα δικά τους πόδια. Εάν λοιπόν στην πρώτη δημοτικού κάνει λάθη στην ορθογραφία, μην του τα διορθώσετε. Είναι δικά του λάθη, όχι δικά σας. Αφήστε το να τα κάνει, έχει να μάθει πολλά από αυτά!

Από: Ελένη Καραγιάννη
Imommy.gr

ΠΗΓΗ: http://www.akappatou.gr/index.php/psyxologia-ygeia/13278-7-logoi-pou-einai-kalo-na-eiste-kakia-mama

Μαθητές του σχολείου μας με τη συνεργασία των εκπαιδευτικών κας Σίσκου Πασχαλίνας, κας Μπόζη Δήμητρας, κας Μουρδικούδη Αικατερίνης, κας Μελά Μαρίας, κας Κίτσου Μαρίας και κ. Τσιφουντούδη Γεωργίου συμμετείχαμε το Σάββατο 5 Μαΐου 2018 στη διημερίδα με περιβαλλοντικά θέματα του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

«Περιβαλλοντική Πολιτική: Καλές Πρακτικές, Προβλήματα και Προοπτικές» ήταν το θέμα της 4ης Επιστημονικής Διημερίδας που διοργάνωσε το Τμήμα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του ΔΠΘ, στην Ορεστιάδα στις 5 και 6 Μαΐου.

Η διημερίδα πραγματοποιήθηκε στις κτιριακές εγκαταστάσεις του Δ.Π.Θ. στην Ορεστιάδα, στα αμφιθέατρα «Ζαφείρης Άμπας» και «Κωνσταντίνος Σίδερης».
Το πρωί του Σαββάτου έλαβαν παράλληλα χώρα δύο ημερίδες με θέματα την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και Πρακτικές Διαχείρισης, όπως για παράδειγμα τη Διαχείριση Δασών αλλά και την Βιοποικιλότητα. Το απόγευμα η θεματολογία περιλάμβανε τις Τεχνολογίες Πληροφορικής και τη Νομοθεσία όπως επίσης την Ιστορία και τη Φιλοσοφία.
Την Κυριακή προσεγγίστηκαν θέματα Κοινωνίας – Οικονομίας και Επικοινωνίας αλλά και Περιβαλλοντικά Προβλήματα όπως η Κλιματική Αλλαγή. Εκεί, περιλαμβανόταν ενότητα με αντικείμενο τη «Διερεύνηση της άποψης των γεωργών σχετικά με τις επιπτώσεις των πλημμυρών στον Έβρο».

Οι εισηγήσεις είχαν ως αντικείμενο τα «Οικολογικά χωριά: Εκπαιδευτικές δράσεις για αειφόρο διαβίωση και ανάπτυξη», «Καλές πρακτικές για εξοικονόμηση ενέργειας», «Διερεύνηση της άποψης γεωργών για τις επιπτώσεις των πλημμυρών», «Η μεταλλευτική δραστηριότητα στη Θράκη», «Η Πράσινη φορολογία ως εργαλείο περιβαλλοντικής πολιτικής» κ.α.

Φέτος, για πρώτη φορά εφαρμόστηκε πιλοτικά και η συμμετοχή του 4ου Δημοτικού Σχολείου, όπου οι μικροί μαθητές παρουσίασαν κατασκευές τους με βασικό υλικό το χαρτί, όπως η ανακύκλωση.

«Με τον τρόπο αυτό προβάλλεται ένας λιτός τρόπος ενασχόλησης και το μήνυμα κατά του υλισμού. Δεν είναι ανάγκη τα παιδιά να μπορούν να ικανοποιούνται μόνο με ακριβές δραστηριότητες αλλά και με κάποιες μη δαπανηρές, να χαίρονται πάρα πολύ» είπε ο πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής της Διημερίδας, Αναπληρωτής Καθηγητής του Τμήματος Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, κ. Ευάγγελος Μανωλάς. Επιπλέον, σημείωσε ότι στόχος είναι, η παράλληλη αυτή δράση, να ενσωματωθεί στις επόμενες διοργανώσεις, με συμμετοχές από φορείς, σχολεία και υπηρεσίες, που θα παρουσιάζουν τις δράσεις τους, ώστε «να στηριχθεί η ουσιαστικότερη σύνδεση του πανεπιστημίου με την πόλη».

Εκδρομή στο Τρίγωνο με το Λαογραφικό Μουσείο

Την Πέμπτη 10 Μαΐου, στα πλαίσια του προγράμματος «Γνωρίζω τον τόπο μου», οι μαθητές των Δ1, Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων, συνοδευόμενοι από τους δασκάλους μας κα Παπαγεωργίου Αναστασία, κα Μελά Μαρία, κ. Κιηγμά Ανδρέα και την εκπ/κό αγγλικής κα Μουρδικούδη Αικατερίνη, πραγματοποιήσαμε εκδρομή στο Τρίγωνο του Νομού Έβρου με οργάνωση του Λαογραφικού Μουσείου Ορεστιάδας. Υπεύθυνος του Μουσείου και ξεναγός μας σ αυτήν την όμορφη και πολύ ενδιαφέρουσα περιήγηση ήταν ο κ. Ιωάννης Σιωπίδης, συνταξιούχος δάσκαλος.

Ξεκινήσαμε στις 08:15 από την Ορεστιάδα. Σε λίγη ώρα φτάσαμε στη Βύσσα. Εκεί αρχικά επισκεφτήκαμε το διαλογητήριο και συσκευαστήριο σπαραγγιών όπου μας εξήγησαν για την επεξεργασία, το διαχωρισμό τους σε μεγέθη, την εξαγωγή τους στη Γερμανία, αλλά και το πόσο ωφέλιμα είναι για την υγεία μας. Από κει ανηφορίσαμε προς το παρατηρητήριο του χωριού όπου ο κ. Σιωπίδης με θέα την Αδριανούπολη και τον εύφορο κάμπο της περιοχής, μας διηγήθηκε πώς οι κάτοικοι του Κάραγατς ήρθαν πρόσφυγες το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης και ίδρυσαν τη Νέα Ορεστιάδα.

Αναχωρήσαμε από τη Βύσσα και πηγαίνοντας για τον επόμενο προορισμό μας που ήταν τα Μαράσια. Περάσαμε απ’ τα χωριά Ρίζια και Καστανιές μαθαίνοντας και γι’ αυτά σύντομες αλλά σημαντικές πληροφορίες.
Τα Μαράσια μας έκαναν εντύπωση γιατί είναι ένα μικρό όμορφο χωριό δίπλα στον ποταμό Έβρο που παλιά ονομαζόταν Ρόμβος. Είδαμε την παραποτάμια βλάστηση και την απέναντι πλευρά που ανήκει στην Τουρκία και αναχωρήσαμε για το Σπήλαιο.

Σε λίγα λεπτά φτάσαμε στο Σπήλαιο, ένα εξίσου όμορφο χωριό. Εκεί επισκεφτήκαμε την αρχαιολογική έκθεση Σπηλαίου όπου είδαμε φωτογραφίες με τους ταφικούς τύμβους πολλών χωριών της περιοχής μας καθώς και αντίγραφα αγαλμάτων και μακέτες νεολιθικών και παλαιολιθικών τάφων. Μετά από ένα διασκεδαστικό διάλειμμα για φαγητό και παιχνίδι στο αναψυκτήριο του χωριού, κατηφορίσαμε προς το Συνεταιρισμό Γυναικών Τριγώνου «Γαία». Εκεί οι γυναίκες του συνεταιρισμού μας έδειξαν πώς φτιάχνουν παραδοσιακά θρακιώτικα προϊόντα όπως: χωριάτικα φύλλα, τραχανά, κους κους, ουμάτς, λικέρ από διάφορα φρούτα και ρετσέλι. Πριν φύγουμε γευτήκαμε από ένα κομμάτι παραδοσιακή σπανακοτυρόπιτα και ένα ποτήρι χυμό της αρεσκείας μας.

Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το χωριό Θεραπειό, το οποίο πήρε το όνομά του από τα θεραπευτικά βότανα που υπήρχαν στην περιοχή. Εκεί κοντά είδαμε τον υδροταμιευτήρα που τροφοδοτεί με νερό το φράγμα του ποταμού Άρδα όταν χρειάζεται, αλλά και το ίδιο το φράγμα που με το νερό του βοηθάει στο πότισμα των χωραφιών όλου του Τριγώνου.

Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα εκδρομή, μάθαμε πολλά πράγματα για τον τόπο μας και την ιστορία του και θα ήθελα να κάνουμε πολλές τέτοιες εκδρομές.

Λάλου Γεωργία
μαθήτρια ΣΤ΄ τάξης

Η β΄’φάση του Διαγωνισμού Φυσικών «Αριστοτέλης» 2018 θα διενεργηθεί το Σάββατο 19/05/2018, ώρες 10.00 έως 11.30, σε εξεταστικά κέντρα σε όλη τη χώρα. Η προσέλευση ορίζεται μέχρι τις 09.30.

Οι μαθητές του σχολείου μας (δύο της Ε και δύο της ΣΤ τάξης) θα διαγωνισθούν στο 1ο Πειραματικό Δημοτικό Σχολείο Αλεξανδρούπολης, Γ. Ζαρίφη 5, Αλεξανδρούπολη

εδώ → 1ο Πειρ. ΔΣ Αλεξ/πολης

Θεματικές ενότητες διαγωνισμού Β φάση 2018

Εξεταστικά κέντρα Β φάση 2018

Την Τρίτη 8 Μαΐου 2018 οι μαθητές του Δ1, συνοδευόμενοι από τις δασκάλες μας κα Παπαγεωργίου Αναστασία και κα Κουβέλη Άννα, επισκεφθήκαμε το Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο της πόλης και λάβαμε μέρος στις δράσεις του προγράμματος “Φωνές νερού μυριάδες” στα πλαίσια αντίστοιχου δικού μας που εκπονούμε στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση με θέμα “Νερό, πηγή ζωής”

Παρακολουθήσαμε βιντεοπροβολή για την ιστορία των ποταμών Έβρος και Άρδας, χωριστήκαμε σε ομάδες και ψάξαμε στο χώρο του Μουσείου τα στοιχεία που συνδέονται με το νερό, τα καταγράψαμε και τα παρουσιάσαμε.

Τέλος, ζωγραφίσαμε τις παροιμίες με το νερό που μας δόθηκαν.

Ήταν μια χρήσιμη και πολύ βοηθητική για το πρόγραμμά μας επίσκεψη.

Ευχαριστούμε τους συνεργάτες του Ι.Λ.Μ.Ο. για την όμορφη εμπειρία!

Το σχολείο μας, σύμφωνα με το πρόγραμμα της Περιφερειακής Ενότητας Έβρου για τον εορτασμό της επετείου απελευθέρωσης της Θράκης, ήταν παρόν δια της σημαιοφόρου και των παραστατών στη Δοξολογία που έγινε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγ. Θεοδώρων.

«Ένα τοπίο, ένα κομμάτι γης, μια πατρίδα δεν είναι όπως το αντιλαμβάνονται μερικοί, απλώς, σύνολο γης, φυτών, υδάτων» και καθημερινών ανθρώπων, είναι «…η προβολή της ψυχής ενός λαού πάνω στην ύλη» κατά τον Ελύτη. Η πατρίδα είναι μια βαθιά, οριζόντια αδελφοσύνη της οποίας τα μέλη δεν γνωρίζονται, αλλά, παρ’ όλα αυτά, αισθάνονται ότι συνδέονται μεταξύ τους μέσα από μια συλλογική μοίρα.

Σύντομη ιστορική αναδρομή

Στις 14 Μαΐου γιορτάζουμε την απελευθέρωση της Θράκης. Η Θράκη υποδουλώνεται στους Οθωμανούς γύρω στο 1360. Τότε αρχίζει και μια ιστορία αιώνων γεμάτη αγώνες και θυσίες. Το 1821 η Θράκη προσφέρει στον Αγώνα πλοία, χρήματα, ήρωες και ποταμούς αίματος. Ο Πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’, ο Μητροπολίτης Σωζοπόλεως Παΐσιος, ο Κάρπος Παπαδόπουλος, ο Αντώνιος και η Δόμνα Βυζβίζη κα. Όλες οι επαναστατικές ενέργειες διαλύθηκαν και οι επαναστάτες εξοντώθηκαν. Στη Φιλιππούπολη, στη Βάρνα, στην Αγχίαλο , στη Μεσημβρία, στη Μάκρη, στη Μαρώνεια, στην Αίνο, στη Σαμοθράκη κ.α.
Πολλά χρόνια αργότερα, με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου τον Αύγουστο του 1913 η Δυτική Θράκη επιδικάζεται στους Βούλγαρους. Ο Θρακιώτικος λαός εξεγείρεται, απωθεί τις Βουλγαρικές δυνάμεις, κηρύσσει την αυτονομία της περιοχής και σχηματίζει προσωρινή Κυβέρνηση. Η Ελληνική Κυβέρνηση όμως, τηρώντας τους όρους της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, εγκαταλείπει τη Θράκη , η οποία παραδίνεται στους Βούλγαρους τον Οκτώβριο του 1913. Η ελευθερία κράτησε λοιπόν μόνο τρεις μήνες και έμελλε να αργήσει άλλα έξι χρόνια. Η Βουλγαρική κατοχή κατέστρεψε στα χρόνια που ακολούθησαν τον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της τοπικής κοινωνίας. Σταμάτησε τον πολιτισμό και ερήμωσε όλη την περιοχή. 250.000 Έλληνες της Θράκης οδηγήθηκαν στην προσφυγιά. Δεκάδες χιλιάδες σφαγιάσθηκαν.
Το τέλος του Α’ Παγκόσμιου πολέμου βρίσκει την Τουρκία ηττημένη. Η Ελλάδα διεκδικεί ξανά όλη τη Θράκη. Τότε η Γαλλία, για να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, δια του αρχιστράτηγου των συμμαχικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής Γάλλου Φρανσουά ντ Εσπεραί διατάσσει τα συμμαχικά στρατεύματα να καταλάβουν τη Δυτική Θράκη, επίσημα, για λογαριασμό της συμμαχίας, ουσιαστικά όμως για την επίτευξη των δικών της βλέψεων. Το πρωινό της 4ης Οκτωβρίου 1919 τα συμμαχικά στρατεύματα με επικεφαλής τον στρατηγό Λεοναρδόπουλο μπαίνουν στην Ξάνθη και στη συνέχεια ελευθερώνουν όλη τη Δυτική Θράκη από τους Βούλγαρους.
Οι συμμαχικές δυνάμεις επέβαλαν στη Θράκη καθεστώς διασυμμαχικής κατοχής, ονομάζοντάς την “Χώρα της Θράκης”. Επίσημη γλώσσα ήταν η Γαλλική. Τη Διοίκηση της Θράκης ανέλαβε κατ΄ εξουσιοδότηση του Αρχιστράτηγου ο Στρατηγός Σαρπύ.
Φτάνουμε έτσι στην 14η Μαΐου του 1920, ημέρα που ο Ελληνικός Στρατός διατάσσεται να αναλάβει εξ ονόματος των συμμάχων την κατάληψη και διοίκηση της Δυτικής Θράκης, αντικαθιστώντας τα Γαλλικά στρατεύματα. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, με τη Συνθήκη των Σεβρών, η Θράκη προσαρτάται οριστικά στην Ελλάδα.
Οι Θρακιώτες μαθαίνουν το πολυπόθητο γεγονός στις 30 Ιουλίου 1920 από το εξής τηλεγράφημα του ίδιου του Βενιζέλου προς τον κυβερνητικό αντιπρόσωπο της Θράκης: «Χαίρω μεγάλως αγγέλων υμίν ότι σήμερον εβδόμην επέτειον Συνθήκης Βουκουρεστίου υπεγράφη συνθήκη ειρήνης μετά Τουρκίας, δι’ ης αι κυριότεραι σύμμαχοι δυνάμεις μεταβίβασαν ημίν Δυτικήν Θράκην».
Σήμερα στη χαραυγή του 21ου αιώνα, η Θράκη στέκεται πια υπερήφανη και στολισμένη με τις ομορφιές της. Τις φυσικές, τις πολιτιστικές, τις πνευματικές. Αποτελώντας το ανατολικό άκρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχοντας αναγνωριστεί επιτέλους η σημασία της για την Ελλάδα, ατενίζει το μέλλον με μεγαλύτερη αισιοδοξία. Η γεωπολιτική της θέση καθίσταται όλο και πιο σημαντική.
Οι αγώνες και οι θυσίες των προγόνων μας δικαιώθηκαν. Ελεύθεροι συνεχίζουμε το έργο της ανάπτυξης και της προόδου. Το νόημα της σημερινής Επετείου είναι το χρέος μας να μη λησμονούμε την ιστορία μας και να αποτίουμε φόρο τιμής στους πρωταγωνιστές της.

Εδώ → Η απελευθέρωση της Αδριανούπολης