Στο πλαίσιο δράσεων για την ενίσχυση της αποδοχής της διαφορετικότητας και την πρόληψη φαινομένων αποκλεισμού, πραγματοποιήθηκε στο νηπιαγωγείο μας μια βιωματική δραστηριότητα από την κοινωνική λειτουργό με θέμα τον ρατσισμό, το σεβασμό και τη συμπερίληψη.

Αρχικά, μέσα από συζήτηση προσαρμοσμένη στην ηλικία των παιδιών, προσεγγίσαμε την έννοια του ρατσισμού, εστιάζοντας στο πώς μπορεί να εκδηλωθεί στην καθημερινότητα και κυρίως στα συναισθήματα που δημιουργεί, όπως λύπη, μοναξιά και αδικία.

Στη συνέχεια, αξιοποιήθηκαν οπτικοακουστικά μέσα (βίντεο και τραγούδι) που βοήθησαν τα παιδιά να κατανοήσουν με απλό και βιωματικό τρόπο τη σημασία της αποδοχής και της φιλίας.

Ακολούθησε η ανάγνωση του παραμυθιού «Ο Έλμερ και το χαμένο αρκουδάκι», μέσα από το οποίο αναδείχθηκε η αξία της διαφορετικότητας και της μοναδικότητας του καθενός.

Στη συνέχεια, κάθε παιδί κατασκεύασε τον δικό του «Έλμερ», επιλέγοντας ελεύθερα χρώματα και σχέδια, εκφράζοντας έτσι τη μοναδικότητά του.

Η δράση ολοκληρώθηκε με κοινό μήνυμα:

«Όλοι διαφορετικοί – όλοι φίλοι», το οποίο τα παιδιά υιοθέτησαν και εξέφρασαν μέσα από τις δημιουργίες και τη συμμετοχή τους.

Στην τάξη μας μάθαμε ότι η διαφορετικότητα μας κάνει ξεχωριστούς και ότι όλοι έχουμε θέση στην ομάδα μας.

Στο νηπιαγωγείο μας πραγματοποιήθηκε μια δράση με την Κοινωνική λειτουργό με στόχο την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, της αποδοχής και της μοναδικότητας κάθε παιδιού.

Αφορμή για τη συζήτηση στάθηκε το παιδικό βιβλίο «Εγώ, ο απίθανος» της Γιολάντας Τσορώνη-Γεωργιάδη. Μέσα από την ιστορία του μικρού ήρωα, τα παιδιά μίλησαν για το πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας και να αναγνωρίζουμε ότι ο καθένας μας έχει τις δικές του ξεχωριστές ικανότητες.

Στη συνέχεια παίξαμε ένα παιχνίδι στον κύκλο της τάξης. Κάθε παιδί στάθηκε στο κέντρο και μοιράστηκε κάτι καλό για τον εαυτό του, ενώ οι συμμαθητές του συμμετείχαν με ενθουσιασμό, αναγνωρίζοντας θετικά στοιχεία και στους φίλους τους.

Η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία μιας μεγάλης κόκκινης καρδιάς, όπου γράψαμε όμορφα λόγια για κάθε παιδί της τάξης. Με αυτόν τον τρόπο φτιάξαμε όλοι μαζί μια ξεχωριστή καρδιά με τίτλο:

«Η τάξη μας είναι μοναδική»

Μέσα από τη συνεργασία, τη συζήτηση και το παιχνίδι, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν, να ακούσουν τους φίλους τους και να καταλάβουν πως η διαφορετικότητα κάνει την ομάδα μας ακόμη πιο όμορφη.

Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, στο νηπιαγωγείο μας πραγματοποιήσαμε μια σειρά από δράσεις με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση των παιδιών γύρω από το σημαντικό αυτό θέμα.

Οι Εκπαιδευτικοί και η Κοινωνική λειτουργός συζητήσαμε με τα παιδιά τι είναι το bullying (σχολικός εκφοβισμός) και ποιες μορφές μπορεί να πάρει. Μέσα από παραδείγματα κατανοητά για την ηλικία τους, μιλήσαμε για συμπεριφορές που μπορεί να πληγώνουν τους άλλους, είτε με λόγια είτε με πράξεις.

Τα παιδιά έμαθαν επίσης:

• τι μπορούν να κάνουν αν τους συμβεί κάτι τέτοιο,
• σε ποιον μπορούν να ζητήσουν βοήθεια,
• αλλά και τι μπορούμε να κάνουμε όταν βλέπουμε κάποιον άλλο να δέχεται εκφοβισμό.

Ιδιαίτερη έμφαση δώσαμε στη διάκριση ανάμεσα σε μια απλή ενόχληση ή διαφωνία και στον σχολικό εκφοβισμό, ώστε τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα πότε μια συμπεριφορά γίνεται επαναλαμβανόμενη και πληγώνει κάποιον.

Στη συνέχεια διαβάσαμε τα βιβλία:

• Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε
• Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε

Τα βιβλία αποτέλεσαν αφορμή για συζήτηση γύρω από τη δύναμη των λέξεων και των πράξεών μας. Εστιάσαμε ιδιαίτερα στο πόσα θετικά πράγματα μπορούν να κάνουν τα χέρια μας: να βοηθούν, να αγκαλιάζουν, να δημιουργούν, να συνεργάζονται και να δείχνουν αγάπη.

Ακολούθησε δραματοποίηση (role play), όπου τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά σε μικρά σενάρια καθημερινών καταστάσεων, μαθαίνοντας πώς μπορούν να αντιδρούν όταν κάποιος τα ενοχλεί ή όταν βλέπουν κάποιον άλλο να χρειάζεται βοήθεια.

Παρακολουθήσαμε επίσης εκπαιδευτικά βίντεο σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό, τα οποία βοήθησαν τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα τα συναισθήματα των άλλων και τη σημασία της ενσυναίσθησης.

Η δράση ολοκληρώθηκε με μια δημιουργική κατασκευή: τα παιδιά σχεδίασαν και διακόσμησαν τα δικά τους χεράκια από χαρτόνι, γράφοντας πάνω τους μηνύματα όπως «όχι στη βία» και αποτυπώνοντας με ζωγραφιές όλα τα όμορφα πράγματα που μπορούν να κάνουν τα χέρια μας.

Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα τα παιδιά κατάλαβαν ότι τα χέρια μας είναι για να αγκαλιάζουμε, να βοηθάμε, να δημιουργούμε και να δείχνουμε καλοσύνη, ποτέ για να πληγώνουμε τους άλλους.

Η ημέρα αυτή αποτέλεσε μια πολύτιμη ευκαιρία για να ενισχύσουμε αξίες όπως ο σεβασμός, η συνεργασία, η αποδοχή της διαφορετικότητας και η φιλία, χτίζοντας όλοι μαζί ένα σχολείο όπου κάθε παιδί νιώθει ασφαλές και αγαπητό.

Διαβάσαμε μια ιστοριούλα για την ενδοσχολική βία με τίτλο «Μίλα μικρή Καμήλα»

Και αφού ακολούθησε συζήτηση, τα παιδιά με υλικά του Νηπιαγωγείου μας, μαρκαδόρους και γλωσσοσοπίεστρα , έφτιαξαν το σύνθημα «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» για να μην μένει κρυφό ένα τέτοιο περιστατικό!

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία πραγματοποιήθηκε για γονείς και εκπαιδευτικούς στο αμφιθέατρο του 33ου Δημοτικού Σχολείου από την Κοινωνική μας Λειτουργό, Γιώτα Ανδρειωμένου, και σε συνεργασία των δύο Νηπιαγωγείων 33ου και 50ου, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα σχολικού εκφοβισμού (6/3)!! Μας μίλησε για το τι εννοούμε όταν λέμε σχολικό εκφοβισμό στο Νηπιαγωγείο, πώς το αντιμετωπίζουμε, πώς το διερευνούμε και πάντα μα πάντα , να ακούμε τα παιδιά μας γιατί λένε την πραγματικότητά τους!!