Εσείς παιδιά όμως μπορείτε να ασχοληθείτε δημιουργικά με εκπαιδευτικές δραστηριότητες που θα βρείτε πατώντας στον πίνακα δραστηριοτήτων της σελίδας μας. Ακόμα μπορείτε να αναρτήσετε φωτογραφίες με ζωγραφιές ή και με τους χιονάνθρωπους που φτιάξατε στον πίνακα αναρτήσεων 2022. Είναι πολύ εύκολο! Αρκεί να πατήσετε πάνω στο σταυρό ή κάνοντας διπλό κλικ πάνω στον πίνακα. Προσοχή! Δεν θέλουμε να φαίνονται τα προσωπάκια μας! Και μην ξεχνάτε να γράφετε το μικρό όνομά σας!
“Η μάνα αρκούδα”
“…Τότε κοιτάχτηκαν στα μάτια κι ο άνθρωπος, αργά, φίλησε το ζώο στη μουσούδα του που έσταζε γάλα.
– Γιατί; τη ρώτησε.
Εκείνη του έγλειψε το πρόσωπο σαν να του ‘λεγε:
– Μπορεί γιατί η αγάπη είναι πιο μεγάλη από μας.
Ύστερα, γύρισε την πλάτη της κι άρχισε να τρέχει προς τη θάλασσα, να κολυμπήσει ως τη μακρινή νησίδα πάγου όπου την περίμεναν τα μικρά της…”.
Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το παραμύθι “Η μάνα αρκούδα”, που περιλαμβάνεται στο πολύτιμο βιβλίο της Λίλης Λαμπρέλλη “Η νύχτα του κορακιού” – “Δέκα σκοτεινά παραμύθια με καλό τέλος από την προφορική παράδοση” και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη, στη σειρά “Κι αν σου μιλώ με Παραμύθια…”.
Δεν είναι όλα τα περιεχόμενα του βιβλίου κατάλληλα για να διαβαστούν σε ή από μικρά παιδιά, αλλά το συγκεκριμένο παραμύθι που μας έρχεται από τον Αρκτικό Κύκλο και τις συλλογές του Ανρί Γκουγκό, μπορεί να διαβαστεί από κάθε άνθρωπο. Να διαβαστεί πολλές φορές. Μέχρι να χωνευτεί και να ριζώσει στις καρδιές.
Το διαβάσαμε στο νηπιαγωγείο. Έσβησα τα φώτα στο χώρο μας, ενώσαμε τα τραπέζια μας για να σχηματιστεί ένα πολύ μακρύ και καθίσαμε όλοι γύρω γύρω, όπως στο Μυστικό Δείπνο. Τους έδειξα το μικρό μωβ βιβλιαράκι, τους εξήγησα ότι δεν έχει εικόνες, δεν έχουν να δουν τίποτα έτοιμο, θα πρέπει να ησυχάσουν πολύ, να ακούσουν προσεκτικά την αφήγηση, να κλείσουν τα μάτια και να κοιτάξουν μέσα τους για να δουν τις εικόνες. Το αφηγήθηκα χωρίς να κοιτάζω το κείμενο, όταν ερωτεύεσαι κάτι με την πρώτη ματιά είναι σαν να το γνωρίζεις χρόνια. Όση ώρα μιλούσα κοιτώντας ένα ένα τα παιδιά στα μάτια, δεν έπεφτε καρφίτσα. Όταν τελείωσα, μετά από μερικά δευτερόλεπτα απόλυτης σιγής, ένα παιδί είπε: “Κυρία, είναι το ωραιότερο παραμύθι που άκουσα ποτέ. Θέλω να το πάρω σπίτι μου”.
Αλλά πως θα γινόταν αυτό; Το μικρό μωβ βιβλιαράκι δεν υπήρχε στη δανειστική μας βιβλιοθήκη. Το παραμύθι της μάνας αρκούδας, όμως, δεν θα μπορούσε πλέον να λείπει από αυτήν. Συμφωνήσαμε να το κάνουμε εμείς, με τον τρόπο μας, βιβλίο παιδικό, ώστε να ενταχθεί στη δανειστική μας βιβλιοθήκη από την επόμενη Παρασκευή. Και εργαστήκαμε παράλληλα με όλα όσα κάναμε και μάθαμε αυτές τις μέρες για τη ζωή στους πόλους. Για την εικονογράφηση ακολουθήσαμε μεικτή τεχνική: ζωγραφιές με μαρκαδόρους σε χαρτί και κολλάζ με διαφορετικά υλικά, χαρτί, χαρτόνι κανσόν, χαρτόνι οντουλέ, χαρτόνι μεταλιζέ, χαρτόνι με ανάγλυφα μοτίβα, χαρτόνι-ουράνιο τόξο, χαρτόνι με εκτυπωμένα μεταλιζέ μοτίβα, αλουμινόχαρτο, λεπτή τσόχα, πλαστικά ματάκια. Στο εξώφυλλο η λέξη “αρκούδα” δεν είναι κολλημένη. Κάθε της γράμμα έχει στερεωθεί με χαρτοταινία και μπορεί να ξεκολλήσει. Τα γράμματα μπορούν να μπερδευτούν και να ξαναφτιάξουν την “αρκούδα”. Ή μπορεί να αποφασίσουμε ότι θα αλλάξουμε τη βασική ηρωίδα του παραμυθιού και στη θέση της θα μπει μια άλλη λέξη, ένα άλλο πλάσμα, που θα ταιριάζει στο σταθερό τίτλο “Η μάνα”.
Μοιραζόμαστε το δημιούργημά μας μαζί σας με πολλή αγάπη και με ένα τεράστιο ευχαριστώ στην υπέροχη Λίλη Λαμπρέλλη, τη συγγραφέα του. Γιατί η ζωή, ακόμη και στην καθημερινότητά μας, είναι ένα θαύμα, ένας ανεκτίμητος θησαυρός, όταν αποφασίσουμε ότι θα την αντιμετωπίσουμε έτσι. Μπορούμε. Και υπάρχουν δίπλα μας και γύρω μας άνθρωποι που μπορούν να μας οδηγήσουν στο Φως.
Η “Ελπίδα” στο σχολείο μας!
Το σχολείο μας όπως και όλα τα σχολεία της Αττικής και άλλων περιοχών τις χώρας μας έχουν μείνει κλειστά λόγω του χιονιά που έχει και όνομα! “Ελπίδα” είναι το όνομά του!
Εσείς παιδιά όμως μπορείτε να ασχοληθείτε δημιουργικά με εκπαιδευτικές δραστηριότητες που θα βρείτε πατώντας στον πίνακα δραστηριοτήτων της σελίδας μας. Ακόμα μπορείτε να αναρτήσετε φωτογραφίες με ζωγραφιές ή και με τους χιονάνθρωπους που φτιάξατε στον πίνακα αναρτήσεων 2022. Είναι πολύ εύκολο! Αρκεί να πατήσετε πάνω στο σταυρό ή κάνοντας διπλό κλικ πάνω στον πίνακα. Προσοχή! Δεν θέλουμε να φαίνονται τα προσωπάκια μας! Και μην ξεχνάτε να γράφετε το όνομά σας!
Καλωσορίζουμε τον Μπαλού
Καλωσορίζουμε τη νέα χρονιά με χαμόγελα και πολλά παιχνίδια!
Κωδικοποιούμε κι αποκωδικοποιούμε με αριθμητικό κώδικα τα ονόματα μας. Αποστέλλουμε τον κώδικα στους eTwinning φίλους μας και τους καλούμε να συμμετέχουν στο παιχνίδι μας.
Μπορείτε κι εσείς να το παίξετε στο σπίτι εδώ:
Ο Μπαλού το πάντα, η μασκώτ του eTwinning προγράμματος, έφτασε στο σχολείο μας και μας μίλησε για την πατρίδα του, την Κίνα, κι εμείς για να τον τιμήσουμε δημιουργήσαμε τον δικό του χώρο.
Αποκωδικοποιήσαμε το όνομα του…
ζωγραφίσαμε και κάναμε κατασκευές με διάφορα υλικά (πλαστικά πιάτα, άδειο δοχείο απορρυπαντικού, πλαστελίνη)
γράψαμε το όνομα του με κινέζικα ιδεογράμματα…
και διαμορφώσαμε τον δικό του χώρο στην τάξη μας
Ταΐζουμε τον Μπαλού τα αγαπημένα του μπαμπού. Όμως το δάσος των μπαμπού έχει καταστραφεί κι εμείς σε ζευγάρια βοηθάμε να ξανανθίσει. Σε επιδαπέδιο πίνακα υπάρχουν ‘κορμοί’, όπου στον καθένα αναγράφεται αριθμός από το 1 ως το 10. Κάθε ζευγάρι διαλέγει έναν κορμό και γεμίζει την καρότσα αυτοσχέδιου ρομπότ-αυτοκινήτου (code unplugged) με τόσα φύλλα όσα λέει ο αριθμός. Το ένα παιδί προγραμματίζει το ρομπότ – αυτοκίνητο γράφοντας τον κώδικα της διαδρομής που πρέπει να ακολουθήσει για να πάει στον κορμό, ενώ το άλλο παιδί ακολουθεί τον κώδικα οδηγώντας το αυτοκίνητο.
Παρακολουθήσαμε παρουσίαση για τα πάντα αλλά και για τον Λύγκα, ένα ζώο που έχει πια εξαφανιστεί από την Ελλάδα (σύνδεση eTwinning με Εργαστήρια Δεξιοτήτων). Εντοπίσαμε κοινούς κινδύνους και συνειδητοποιήσαμε ότι τα ζώα κινδυνεύουν εξαιτίας του ανθρώπου. Παίξαμε αλληλεπιδραστικά παιχνίδια για τα άγρια ζώα της Ελλάδας που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν.
Μπορείτε να τα παίξετε κι εσείς στο σπίτι εδώ:
https://learningapps.org/display?v=pkftk4y9k22
https://learningapps.org/display?v=peo3ap4dt22
https://learningapps.org/display?v=p3j7ravi222
Συντάκτης: Γεωργάκη Γεωργία
Ευχές
Καλή και δημιουργική χρονιά με Υγεία,Αγάπη και Χαρά!
Ακολουθώντας το Αστέρι των Χριστουγέννων
Ο Δεκέμβριος του 2021 μας χάρισε μια πολύ χαρούμενη και περιπετειώδη πορεία προς την πιο αγαπημένη για τα παιδιά γιορτή του χρόνου, τα Χριστούγεννα. Η τάξη και οι καρδιές μας προετοιμάστηκαν και στολίστηκαν αναλόγως και κάθε μέρα στο σχολείο μας είχε και κάτι καινούργιο να μάθουμε, να νιώσουμε, να δημιουργήσουμε. Φωτεινά αστέρια στο δρόμο μας, εκτός από το υπέρλαμπρο Αστέρι της Γέννησης, βιβλία ξεχωριστά κι αγαπημένα.
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας με μία “χορταστική” στάση σε δύο υπέροχα μουσεία, το Μουσείο Παιχνιδιών Μπενάκη στο Παλαιό Φάληρο και τη Μόνιμη Έκθεση Παιχνιδιών της Συλλογής του Χρήστου Μπουλώτη, στη Λήμνο. Τα βιβλία που μας κράτησαν συντροφιά και μας ενέπνευσαν για να φτιάξουμε τις δικές μας δημιουργίες ήταν το “Ένας αρκούδος μια φορά” και “Η επανάσταση των παλιών παιχνιδιών”. Περάσαμε καταπληκτικά διαβάζοντάς τα και παίζοντας, δημιουργώντας, αυτοσχεδιάζοντας μαζί τους! Ακόμη και στις μικρές μας ομάδες “μεταμορφωθήκαμε” σε παιχνίδια και…παρασύραμε και την κυρία Κατερίνα των Αγγλικών σε όλες μας τις παιχνιδοζαβολιές…
Στο προεόρτιο ταξίδι μας κάναμε και καινούργιες γνωριμίες, με σούπερ ήρωες ξεχωριστούς, που μας βοήθησαν να καταλάβουμε και να νιώσουμε καλύτερα το νόημα των Χριστουγέννων, όπως “Ο φίλος μου ο Άλφι” και η Νιφάδα και ο Σκουφάκης. Κάναμε και μια…βουτιά στο χρόνο, “Μια βόλτα στα βυζαντινά χρόνια”, για να ανακαλύψουμε τις απαρχές της χριστιανικής θρησκείας, να θυμηθούμε ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο η εποχή των δώρων, των γλυκών και των διακοπών, αλλά έχουν και μια άλλη αξία, ένα πιο βαθύ και ουσιαστικό νόημα για τη ζωή μας, αν δώσουμε στον εαυτό μας το χρόνο και την απαραίτητη γαλήνη ώστε να το αφουγκραστούμε και να το υιοθετήσουμε με τα λόγια και τις πράξεις μας.
Η 20η Δεκέμβρη ήταν μια ξεχωριστή μέρα, που μας έκανε πολύ χαρούμενους! Μα πόσοι καλικάντζαροι μπορούν να χωρέσουν σ’ ένα σχολείο; Μας επισκέφθηκε η υπέροχη, αηδονόλαλη αφηγήτρια Παναγιώτα Κολοκυθά με τον Παραμυθοπλάστη της και κατάφεραν να μας πασπαλίσουν με το αλευράκι της ζωής και της φαντασίας, με ευχές αστεράτες, κάλαντα και ήχους γιορτινούς, χριστουγεννιάτικες μυρωδιές και παραδόσεις και να κάνουν τη μέρα μας αξέχαστη, πολλαπλασιάζοντας το Φως της Αγάπης! Χίλια ευχαριστούμε!
Κι επειδή Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά χωρίς γράμμα στον Άγιο Βασίλη δεν γίνονται και δεν έχουν τη γλυκιά αγωνία και προσμονή που μας κάνουν όλους παιδιά, προετοιμαστήκαμε αναλόγως. Μόνο που βρεθήκαμε πρόσωπο με πρόσωπο με δύο εκπλήξεις: “Ο Άγιος Βασίλης ήρθε αλλιώς” και λάβαμε και ένα “Γράμμα από τον Άγιο Βασίλη”.
Ευχόμαστε από καρδιάς Καλά Χριστούγεννα, Χρόνια Πολλά με όλα τα Καλά και δίνουμε υπόσχεση ότι θα βάλουμε τα δυνατά μας έτσι ώστε το 2022 να είναι μια πραγματικά Καλύτερη και Φωτεινότερη Χρονιά για όλους μας!
Χριστούγεννα με το eTwinning (μέρος γ΄)
…και φτάσαμε στην τελευταία εβδομάδα των eTwinning χριστουγεννιάτικων δράσεων μας.
Αναρωτηθήκαμε τι άρωμα και γεύση έχουν άραγε τα Χριστούγεννα και αμέσως στο μυαλό μας ήρθαν τα μελομακάρονα, οι κουραμπιέδες, οι βασιλόπιτες, τα γλυκά και τα κέικς που φτιάχνει η μαμά και που μυρίζουν πορτοκάλι…κανέλα…γαρύφαλλο…
Ψιλαφήσαμε και προσπαθήσαμε να σπάσουμε καρπούς όπως τα καρύδια…τα αμύγδαλα…τα φυστίκια και αντιληφθήκαμε ότι κάποια είχαν σκληρό τσόφλι αλλά με λίγη δύναμη παραπάνω μπορούσαμε να τα σπάσουμε (φυστίκια), ενώ κάποια άλλα είχαν πάρα πολύ σκληρό τσόφλι και δεν μπορούσαμε να τα σπάσουμε με τα χέρια μας (καρύδια, αμύγδαλα).
Αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε αρωματικά υλικά και να φτιάξουμε ένα δώρο για τη μαμά και τον μπαμπά. Προβληματιστήκαμε για το πώς θα χρησιμοποιούσαμε το πορτοκάλι. Προσπαθήσαμε να το σκουπίσουμε για να μην στάζουν… «ζουμιά»….τίποτα! Το ξανασκουπίσαμε….τίποτα!
Ακούστηκε η ιδέα «να του ανάψουμε φωτιά», γιατί με την φωτιά «θα ζεσταθεί το ζουμί του και θα φύγει». Παρατηρήσαμε αποξηραμένες φέτες πορτοκαλιού που τις είχαμε κρεμάσει πάνω από το καλοριφέρ μας. Επιβεβαιώσαμε ότι η ζέστη, όντως, κάνει το χυμό του πορτοκαλιού να φεύγει κι αυτό «μαραίνεται». Οπότε, αποφασίσαμε να βάλουμε τις δικές μας φέτες πάνω στα καλοριφέρ του σχολείου μας.
Μόλις μετά από μερικές μέρες οι φέτες μας αποξηράνθηκαν, ετοιμάσαμε τις συνθέσεις μας χρησιμοποιώντας όλα τα υλικά που μας έφεραν οι μαμάδες κι οι μπαμπάδες (ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥΥΥΥ!!!!).
Φτιάξαμε γούρια κι από αλατοζύμη την οποία παρασκευάσαμε εμείς οι ίδιοι. Συγκεντρώσαμε τα υλικά μας, αρχίσαμε τις μετρήσεις, αναρωτηθήκαμε…
- τι ακριβώς σημαίνει 1 κούπα, ως που φτάνει, π.χ. το αλεύρι; ως τη μέση..; όπου θέλει ο καθένας..; ως επάνω..;
- τι συμβαίνει, όταν ανακατεύεται το αλάτι με το αλεύρι;
- τι συμβαίνει, όταν προσθέσουμε και το νερό;
- μπορούν τα συστατικά να ξαναπάρουν την αρχική τους μορφή;
κι αρχίσαμε το ζύμωμα. Ήταν πολυυυύ κουραστικό, γιατί έπρεπε να βάλουμε δύναμη στα χέρια μας!!!
Αποφασίσαμε να φερθούμε σαν…επαγγελματίες και να γράψουμε τη συνταγή, για να μην την ξεχάσουμε…
Στο τέλος ξεκίνησε η…διασκέδαση!
…κι έτοιμα τα γούρια μας!
Φτιάξαμε, επίσης, κι εναλλακτικά μπισκοτόσπιτα από…χαρτοσακούλες. Αφήσαμε ελεύθερη τη φαντασία μας και δημιουργήσαμε τα πιο όμορφα, γιορτινά σπιτάκια!
Παρακολουθήσαμε το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά: “Ένα δέντρο μια φορά”
Συζητήσαμε κι είχαμε την ευκαιρία να μοιραστούμε προβληματισμούς όπως…
- γιατί κάποια παιδιά αντί να πηγαίνουν σχολείο αναγκάζονται να δουλεύουν;
- ποια πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι στους ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη;
- ποια πρέπει να είναι η στάση μας απέναντι στο περιβάλλον;
και μοιραστήκαμε απόψεις, εμπειρίες και κυρίως συναισθήματα!
- “τα παιδιά πρέπει να πηγαίνουν σχολείο κι όχι να δουλεύουν”
- “το παιδάκι νιώθει μοναξιά κι είναι λυπημένο”
- “οι μεγάλοι αγνοούν το παιδάκι και του μιλάνε άσχημα κι αυτό είναι άδικο”
- “το δέντρο νιώθει κι αυτό μοναξιά όπως και το παιδάκι”
- “το παιδάκι χρειάζεται την οικογένεια του”
- “κι εμένα ο παππούς μου είδε μια κυρία έξω από το σούπερ μάρκετ και της έδωσε φαγητό, όχι λεφτά”
…και καταγράψαμε πως έμοιαζε το δεντράκι ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ τη φροντίδα που του έδειξε το μικρό αγόρι!
Την τελευταία μέρα πριν τις χριστουγεννιάτικες διακοπές η “Φρικαντέλα” του Ευγένιου Τριβιζά μας χάρισε την ευκαιρία να την μεταμορφώσουμε από κακιά σε καλή μάγισσα που αγαπάει τα κάλαντα και τα παιδάκια.
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Συντάκτης: Γεωργάκη Γεωργία
Χριστούγεννα με το eTwinning (μέρος β΄)
Οι eTwinning χριστουγεννιάτικες δράσεις μας συνεχίστηκαν και αυτήν την εβδομάδα.
Κατασκευάσαμε τρισδιάστατες φάτνες με ποικίλα υλικά. Χωριστήκαμε σε 3 ομάδες κι η κάθε μία δημιούργησε τη δική της πρωτότυπη φάτνη.
Χρειάστηκε να ξεπεράσουμε πρακτικά εμπόδια…μηχανικής φύσεως, να διαχειριστούμε υλικά και να δώσουμε λύσεις ευφάνταστες και δημιουργικές. Ανακαλύψαμε π.χ. ότι όπως η κόλλα έτσι και η πλαστελίνη έχει την ιδιότητα να συνδέει υλικά μεταξύ τους…
αναπτύξαμε διάλογο, ανταλλάξαμε ιδέες, συνεργαστήκαμε…
και με ανεβασμένη διάθεση καταλήξαμε στις απίθανες δημιουργίες μας!
Και εδώ…
Ζωγραφίσαμε με τέμπερες τα παράθυρα του σχολείου μας. Όμως πρώτα έπρεπε να επιλέξουμε το εργαλείο με το οποίο θα δουλεύαμε. Κάναμε ένα πείραμα να ανακαλύψουμε ποια υλικά “ρουφούν” ή “διώχνουν” το νερό (πείραμα για την απορροφητικότητα του νερού). Σαν γνήσιοι επιστήμονες πήραμε τα σύνεργα μας και στρωθήκαμε στη δουλειά…
Υποθέσαμε ότι π.χ. το ξύλο απορροφά το νερό. Πειραματιστήκαμε για να επαληθεύσουμε την υπόθεση μας. Η υπόθεση μας, όμως, δεν επαληθεύτηκε με το ξυλοτουβλάκι μας. Γιατί; Συμπεράναμε ότι η μπογιά με την οποία είναι βαμμένο το ξύλο διώχνει το νερό.
Ανάλογα δουλέψαμε και με το σφουγγάρι… το πλαστικό… το ύφασμα…
…το φωτοτυπικό χαρτί… τη χαρτοπετσέτα…
Ομαδοποιήσαμε τα εργαλεία μας …
και καταλήξαμε ότι το πιο βολικό εργαλείο για να βάψουμε τα τζάμια του σχολείου μας είναι το σφουγγάρι.
Ορίστε το τελικό αποτέλεσμα!
Προβληματιστήκαμε τις μέρες αυτές τι δώρο να ζητήσουμε από τον Άγιο Βασίλη και τι να ευχηθούμε στους αγαπημένους μας και στον κόσμο ολόκληρο. Συναισθανθήκαμε ότι τα καλύτερα δώρα είναι αυτά που δεν χρειάζονται χρήματα και δεν κατασκευάζονται. Γράψαμε το γράμμα μας και το ταχυδρομήσαμε στο ταχυδρομικό κουτί που είχαμε φτιάξει.
Αναλόγως ευχηθήκαμε στους αγαπημένους μας αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο ευχές βγαλμένες από την ψυχή μας…
Σαν γνήσιοι eTwinners φτιάξαμε ένα ψηφιακό παιχνίδι με τις ευχές μας. Αχ! αυτό το ποντίκι όλο και μας παιδεύει, αλλά εμείς γινόμαστε όλο και πιο ικανοί στον χειρισμό του!!!
Εδώ μπορείτε να παίξετε και στο σπίτι το παιχνίδι που δημιουργήσαμε στο σχολείο!
https://learningapps.org/display?v=puvqtpwwk21
Παρακολουθήσαμε το παραμύθι της συγγραφέως Κυρίτση – Τζιώτη Ιωάννας, Η μπουγάδα του Αϊ Βασίλη των εκδόσεων Παπαδόπουλος:
https://www.youtube.com/watch?v=nVsIOO-s4iw
και βάλαμε κι εμείς τη δική μας…μπουγάδα!!! Κάθε μέρα γινόμαστε όλο και καλύτεροι στους λεπτούς χειρισμούς και τα δάχτυλα μας συνεχώς δυναμώνουν!!!
Συντάκτης: Γεωργάκη Γεωργία
Πράκτορες ΟικοσυSTEAMάτων-Χριστουγεννιάτικες δράσεις (α΄μέρος)
Με το etwinning ψηφιακό ημερολόγιο μας μετράμε τις μέρες ως τα Χριστούγεννα και καθεμιά αποτελεί μια καινούρια δημιουργική πρόκληση.
Καταρχήν, φτιάξαμε και στολίσαμε το εναλλακτικό χριστουγεννιάτικο δέντρο μας. Αποφασίσαμε τον τρόπο που θα δουλέψουμε, επιλέξαμε και καταγράψαμε τα υλικά που θα χρειαστούμε…
διαπιστώσαμε ότι τα έλατα έχουν τριγωνικό σχήμα και ορίσαμε τον χώρο εργασίας μας…
ανταλλάξαμε ιδέες και απόψεις, συνεργαστήκαμε…
υπολογίσαμε, μετρήσαμε, συγκρίναμε χρησιμοποιώντας μαρκαδόρους ως δικές μας μονάδες μέτρησης, για να φτιάξουμε τον κορμό του δέντρου μας…
πειραματιστήκαμε με πολλά και διαφορετικά υλικά κι εκφραστήκαμε δημιουργικά…
και ιδού το αποτέλεσμα!!!
Τραγουδήσαμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια και τα κάλαντα και τα συνοδεύσαμε με τα μουσικά μας όργανα…
Με την τεχνική οριγκάμι φτιάξαμε χιονονιφάδες πανέμορφες και τόσο διαφορετικές μεταξύ τους και χορέψαμε τον χορό των χιονονιφάδων…
Μάλιστα, στολίσαμε και ένα από τα δεντράκια της αυλής μας!!!
Κατασκευάσαμε και τις χριστουγεννιάτικες κάρτες μας. Θυμηθήκαμε ευχές που συνήθως ανταλλάσσουμε αυτές τις μέρες και καθένας έγραψε στην κάρτα του αυτήν που ήθελε…
μετρήσαμε, σχεδιάσαμε, κόψαμε, αλληλοβοηθηθήκαμε…
και είμαστε πολύ περήφανοι για τις ευχετήριες κάρτες μας!!!
Προνοήσαμε και κατασκευάσαμε το κουτί για τα γράμματα του Άγιου Βασίλη με τρόπο ευφάνταστο, διασκεδαστικό, δημιουργικό, συνεργατικό…
Πειραματιστήκαμε με πληθώρα υλικών…
ε! ακόμα και τα ελληνικά ταχυδρομεία θα ζήλευαν το δικό μας μοναδικό κουτί αγιοβασιλιάτικων γραμμάτων!!!
Όμως, ο Άγιος Βασίλης χρειάζεται και τη βοήθεια του Ρούντολφ!
Προβληματιστήκαμε και δώσαμε λύσεις σε πρακτικές δυσκολίες ο καθένας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο…
κι έτσι, ο κάθε Ρούντολφ έγινε μοναδικός!
Απαντήσαμε και στο ερώτημα: πετάει ο Ρούντολφ;;; και διαπιστώσαμε ότι ο Ρούντολφ φυσικά και πετάει…
Κάναμε πείραμα με μπαλόνι και συμπεράναμε ότι ο αέρας που βγαίνει πίσω από το μπαλόνι κάνει τον Ρούντολφ να πετάει μπροστά (3ος Νόμος του Νεύτωνα: Δράση – αντίδραση)…
Κάναμε υποθέσεις π.χ.
♦ τι θα γίνει αν μεγαλώσει/μικρύνει η διαδρομή;
♦ τι θα γίνει αν για την ίδια διαδρομή έχω λιγότερο/περισσότερο αέρα στο μπαλόνι;
κάναμε προβλέψεις προσπαθώντας να απαντήσουμε κι επιβεβαιώσαμε τις απαντήσεις μας επαναλαμβάνοντας αρκετές φορές το πείραμα…
Ο ενθουσιασμός μας που πέταξε ο Ρούντολφ μας δεν περιγράφεται!!!
Παίξαμε ομαδικά κινητικά παιχνίδια με ζάρι και κολλήσαμε τόσα στολίδια στο δέντρο της ομάδας μας όσα έλεγε το ζάρι…
και ζωγραφίσαμε “δωράκια” για να προσφέρουμε σε παιδάκια που βρίσκονται σε ανάγκη, γράφοντας όπως μπορούμε τι δώρο προσφέρουμε…
Η μέτρηση του ημερολογίου συνεχίζεται και στο σπίτι! Ευχαριστούμε για τις δημιουργίες σας!!!
Συντάκτης: Γεωργάκη Γεωργία